Η αποστροφή βουλευτού της ΔΗΜΑΡ στη μνήμη της σφαγής του Ποντιακού ελληνισμού...

Αποχώρησε από τη Βουλή, η γνωστή από τον «συνωστισμό στο λιμάνι της Σμύρνης» κατά την καταστροφή του ελληνισμού της Μικράς Ασίας το 1922, βουλευτής κ. Ρεπούση, όταν ο προεδρεύων Β. Πολύδωρας κάλεσε τους βουλευτές σε ενός λεπτού σιγή στη μνήμη της γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού !

Αυτήν επέλεξε για τομεάρχη Παιδείας στο κόμμα του ΔΗΜΑΡ ο κ. Κουβέλης...

 http://hellenicrevenge.blogspot.com/2012/05/blog-post_3677.html


Σχετικά με την γενοκτονία των Ποντίων εδώ:
 http://tolimeri.blogspot.com/2012/05/19-h.html

κι εδώ:
 http://www.istorikathemata.com/2012/05/blog-post_19.html

Μας άνοιξε η συφορά τα μάτια μας…

Απόσπασμα από το έργο «ο Χριστός ξανασταυρώνεται» του Νίκου Καζαντζάκη:

       -  Μια φορά κι έναν καιρό, άρχισε ο παπα-Φώτης, βγήκαν δυο πουλολόγοι σ’ένα βουνό κι έστησαν τα δίχτυα τους, τα’άπλωσαν και την άλλη μέρα το πρωί πήγαν και τι να δουν; Τα δίχτυα ήταν γεμάτα αγριοπερίστερα. Χιμούσαν τα κακόμοιρα απελπισμένα να ξεφύγουν, μα τα μάτια του διχτυού ήταν στενά πολύ, για να περάσουν! Σωριάστηκαν το λοιπόν όλα μαζί τρεμάμενα και περίμεναν. «Πετσί και κόκαλο είναι τα’άτιμα», είπε ο ένας κυνηγός, «πώς θα τα πουλήσουμε στο παζάρι;» «Ας τα ταΐσουμε καλά μερικές μέρες, να παχύνουν», είπε ο άλλος. Τους έριξαν μπόλικο τάιστρο, τους έβαλαν και νερό, ρίχτηκαν τα περιστέρια να τρων και να πίνουν. Ένα μονάχα δε θέλησε να φάει, έμεινε νηστικό. Τις άλλες μέρες, καινούργιο τάιστρο. Τα περιστέρια άρχιζαν κάθε μέρα και πάχαιναν και μονάχα το ένα λίγνευε κι όλο και μάχουνταν να περάσει από το δίχτυ. Ώσπου μια μέρα ήρθαν οι κυνηγοί να τα μαζέψουν και να πάνε στο παζάρι. Το περιστέρι που είχε μείνει νηστικό, τόσο είχε λιγνέψει, που έδωκε μια, πέρασε από το δίχτυ και φτερούγισε λεύτερο στον αγέρα… Αυτό’ναι το παραμύθι, παιδιά μου. Γιατί σας το διηγήθηκα: Ποιός μπορεί να το ξεδιαλύνει; Εσείς οι γέροι τι λέτε; Στύψτε το μυαλό σας!

Μα οι γέροι σώπαιναν. Πετάχτηκε τότε ο σαραντάπηχος ο φλαμπουριάρης.

-         Θες να πεις, θαρρώ, γέροντα, για την πείνα μας πως αυτή θα μας βοηθήσει να βρούμε τη λευτεριά μας… Είμαστε, θες να πεις, κι εμείς σαν το περιστέρι που νήστευε… Μα παρακάτω δεν καταλαβαίνω… Δεν πάει το μυαλό μου πιο πέρα και να με συμπαθάς.

-         Το βρήκες το σπουδαιότερο Λουκά, έχε την ευκή μου, είπε ο γέροντας. Να σας ξηγήσω παιδιά μου, τα παρακάτω. Είχαμε αρχίσει στο πλούσιο το χωριό μας να βαραίνουμε, να πολυτρώμε και να παραφορτώνουμε την ψυχή μας με κρέατα. Ειρήνη, ασφάλεια, καλοπέραση, η σάρκα είχε θρασέψει κι είχε καταπλακώσει την ψυχή. Λέγαμε: όλα θα πάνε καλά, δικαιοσύνη βασιλεύει στον κόσμο, κανένας δεν πεινάει, κανένας δεν κρυώνει, κόσμος καλύτερος δεν υπάρχει. Κι ο Θεός μας λυπήθηκε – μας έστειλε τον Τούρκο που μας ξεπάτωσε, μας πέταξε στους πέντε δρόμους, αδικηθήκαμε κι είδαμε πως ο κόσμος είναι γεμάτος αδικίες. Πεινάσαμε και κρυώσαμε, κι είδαμε πως υπάρχει πείνα και κρύο και δίπλα από τους ανθρώπους που κρυώνουν και πεινούν – το’δαμε κι αυτό!- άλλοι που τρων τον αβλέμονα κι είναι πάντα αναμμένα τα τζάκια τους και βλέπουν τους γυμνούς και πεινασμένους και γελούν. Μας άνοιξε η συφορά τα μάτια μας, είδαμε. Μας άνοιξε η πείνα τα φτερά μας, ξεφύγαμε από το δίχτυ της αδικίας και της καλοπέρασης, είμαστε λεύτεροι! Μπορούμε τώρα ν’αρχίσουμε μιαν καινούργια, πιο τίμια ζωή, δόξα σοι ο Θεός!

Η γερμανική κυβέρνηση (κι όχι μόνο αυτή) γνώριζε για την τύχη του ευρώ. Οι ιδρυτές της εωρωζώνης επεδίωκαν τη συγκέντρωση της εξουσίας στις Βρυξέλλες

Νέα έγγραφα που ήρθαν στο φως της δημοσιότητας δείχνουν ότι η Γερμανική Κυβέρνηση γνώριζε ότι το ευρώ θα αποτύχει και επομένως προέβη σε ψεύτικη κατάθεση προς το Συνταγματικό Δικαστήριο!!

Ο πρώην Καγκελάριος της Γερμανίας Helmut Kohl είχε λάβει προειδοποίηση ότι το ευρώ ήταν καταδικασμένο σε αποτυχία, σύμφωνα με στοιχεία μυστικών αρχείων που απέκτησε η Spiegel που σας παρουσιάζει το pentapostagma.gr.

Τα έγγραφα της κυβέρνησης Kohl, τα οποία είχαν ως και σήμερα τον χαρακτήρα της απόλυτης εμπιστευτικότητας δείχνουν ότι οι ιδρυτές του πειράματος του ευρώ είχαν γνώση για τον ελλειμματικό του χαρακτήρα...

Οι Ευρωπαίοι ηγέτες ήξεραν πολύ καλά τι έκαναν όταν δημιούργησαν την ευρωζώνη. Η κρίση των ημερών μας δεν αποτελεί απλά ένα λάθος. Γνώριζαν πολύ καλά ότι, όπως αναφέρει η Spiegel “ένα κοινό νόμισμα δεν μπορεί να επιβιώσει μακροπρόθεσμα εάν δεν στηρίζεται και υποστηρίζεται από μία πολιτική ένωση”. Αυτό που έκαναν ήταν ότι προχώρησαν γρήγορα την διαδικασία επειδή πίστευαν ότι ένα κοινό νόμισμα θα εξανάγκαζε τον δύσπιστο λαό της Ευρώπης να συμφωνήσει στον σχηματισμό μίας πολιτικής ένωσης.

Τα έγγραφα που δημοσίευσε το Spiegel δίνουν ακόμη περισσότερες αποδείξεις...

Στην Ιταλία, όπως και στην Ελλάδα, επετράπη η είσοδος στη ζώνη του ευρώ έπειτα από έγκριση πλαστών δημόσιων λογιστικών στοιχείων τα οποία υπεδείκνυαν ότι πληρούσε τα κριτήρια εισόδου. Παρόλα αυτά η κυβέρνηση Kohl δεν μπορεί να δηλώνει άγνοια, όπως γράφει η Spiegel: “Στην πραγματικότητα, τα έγγραφα δείχνουν ότι όλοι ήταν καλά πληροφορημένοι για την δημοσιονομική και οικονομική κατάσταση της Ιταλίας.”

Ο Kohl όχι μόνο αγνόησε τις προειδοποιήσεις σχετικά με το υψηλό επίπεδο δημόσιου χρέους της Ιταλίας αλλά επιπλέον τα νέα ντοκουμέντα δείχνουν ότι η κυβέρνηση Kohl παραπλάνησε τόσο τον λαό της Γερμανίας όσο και το Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο της χώρας του!!!

Η επίσημη κατάθεση της κυβέρνησης Kohl προς το Συνταγματικό Δικαστήριο ήταν ότι η παραβίαση των οικονομικών όρων εισόδου στην ευρωζώνη από την μεριά της Ιταλίας ήταν ούτε αναγνωρίσιμη ούτε αναμενόμενη...

Εν τω μεταξύ, οι επίσημοι οικονομικοί σύμβουλοι της κυβέρνησης προειδοποιούσαν ότι το υψηλό επίπεδο χρέους της Ιταλίας αποτελούσε ένα τεράστιο ρίσκο για την βιωσιμότητα του εγχειρήματος του ενιαίου νομίσματος...

Η κυβέρνηση Kohl είπε ψέματα στο ανώτατο δικαστήριο της Γερμανίας ώστε να καταστήσει βέβαιη την προώθηση της υπόθεσης του ενιαίου νομίσματος. Ο πρώην Καγκελάριος γνώριζε πολύ καλά ότι ο Ρομάνο Πρόντι, ο τότε πρωθυπουργός της Ιταλίας, «πείραζε» τα λογιστικά βιβλία για να δείξει ότι η χώρα του είναι έτοιμη για να μπει στη ζώνη του ευρώ.

Το Τμήμα Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων της JP Morgan (JP Morgan Asset Management) υπολόγισε την περασμένη εβδομάδα ότι η ευρωζώνη αποτελούσε μία από τις χειρότερες δυνατές κοινές νομισματικές ζώνες.

Οι οικονομίες των χωρών είναι πολύ διαφορετικές και με πολύ διαφορετικές οικονομικές προοπτικές και δυνατότητες....

Όπως είχε προειδοποιήσει το πρώην στέλεχος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και συγγραφέας του βιβλίου Η Σάπια Καρδιά της Ευρώπης (The Rotten Heart of Europe) Bernard Connolly το 2007: “Και ενώ ο στόχος της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των Η.Π.Α είναι η αποφυγή μίας οικονομικής κρίσης, η αποστολή της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας είναι να προκαλέσει μία έντονη κρίση. Ο στόχος της οικονομικής κρίσης, όπως είχε πει το 2002 ο πρόεδρος της Επιτροπής Ρομάνο Πρόντι είναι η Ε.Ε. να αποκτά ολοένα και μεγαλύτερη ισχύ...

Οι κύριοι ηγέτες της Ευρώπης ήξεραν ότι το ευρώ δεν αποτελούσε μία ιδανική νομισματική ζώνη. Γνώριζαν ότι ο μόνος τρόπος με τον οποίο θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κοινό νόμισμα θα ήταν η συγκέντρωση ολοένα και μεγαλύτερης εξουσίας στις Βρυξέλλες, αλλά δεν μπορούσαν να πείσουν τους ψηφοφόρους...

Πλέον, σύμφωνα με την Spiegel, όλες οι πιθανές λύσεις εξόδου από την κρίση περιλαμβάνουν την εκχώρηση ολοένα και μεγαλύτερης εθνικής κυριαρχίας των κρατών της ευρωζώνης και την συγκέντρωση ολοένα και μεγαλύτερης εξουσίας και ισχύος στις Βρυξέλλες.

Αυτό ήθελαν πραγματικά οι ιδρυτές της ευρωζώνης....

Από pentapostagma

http://greki-gr.blogspot.com/

Μετεκλογικά και προεκλογικά παιχνιδάκια του συστήματος που καταρρέει

Μέσα από πολύπλοκες, αλλά αδιαφανείς διεργασίες, στο διάστημα αυτών των δυόμισι τελευταίων ετών, και σε πείσμα της συνεχούς τρομοκράτησής του, στις 6 Μαΐου ο ελληνικός λαός έδωσε την ετυμηγορία του. Βροντοφώνησε, επιτέλους, ένα μεγάλο και καθαρό ΟΧΙ στην εξαθλίωση, που του επέβαλαν οι εντός και εκτός «σωτήρες του». Διαμήνυσε, προς όλες τις κατευθύνσεις, ότι δεν θέλει πια να εξακολουθήσει να «σώζεται», ότι απορρίπτει με βδελυγμία Μνημόνια, δανειακές συμβάσεις και όλο το αποτρόπαιο συνονθύλευμα των τεράτων, που στοίχειωσαν τη ζωή του χωρίς να τον ρωτήσουν, που καταληστεύουν καθημερινά το βιός του και το μέλλον των παιδιών του, και που τον έχουν καταντήσει δουλοπάροικο, μέσα στην ίδια του την πατρίδα. Μέσα από τις κάλπες, όπου επικράτησε όχι μόνο ο μεγάλος θυμός, αλλά και η ωριμότητα, αλλά και η αποφασιστικότητα ενός οικτρά δοκιμαζόμενου λαού, από ξένους αλλά δυστυχώς και από δικούς του ανθρώπους, μας αναγγέλλει με υπερηφάνεια ότι, ναι, θέλει και μπορεί να πάρει τις τύχες στα χέρια του και να ξαναγεννηθεί.

Οι εντολές του, μέσα από το εκλογικό αποτέλεσμα της 6ης Μαΐου ξεχειλίζουν από πόνο και δάκρυα, από μια σαφή τάση εκδίκησης απέναντι σε όλους και σε όλα, αλλά πάνω απ’ όλα κατακλύζονται από ελπίδα, αλλά και από πίστη, στα πεπρωμένα του, στις ικανότητές του, ακριβώς σ’ αυτές που με τόση βαρβαρότητα και ποταπότητα διαμφισβητήθηκαν, και τέλος στο μέλλον αυτού του τόπου, στο αύριο της ακριβής του Ελλάδας.

Η κορυφαία του εκδίκηση είναι, βέβαια, το 7% που έδωσε στη Χρυσή Αυγή.

Αυτά είναι τα νύχια του, που προβάλλουν στην απελπισία του… που του ανήκουν και αυτά, και που προφανώς κρίνει ότι πρέπει να τα χρησιμοποιήσει στις πολύ δύσκολες ώρες του. Πέρα όμως από εκδίκηση, ο ελληνικός λαός δίνει, με την ψήφο του, διαταγές και νουθεσίες. Καταρχήν, στέλνει στο «πυρ το εξώτερο» όλους εκείνους που τόλμησαν να τον εξευτελίσουν και να τον τελειώσουν, υπογράφοντας τη θανατική του καταδίκη με διάφορες αστείες δικαιολογίες. Και, φυσικά, οι ψηφοφόροι αρνούνται να τηρήσουν «λογιστικά βιβλία» για το ποιος υπόγραψε το πρώτο, ποιός το δεύτερο Μνημόνιο της ντροπής, ποιος δηλαδή εγκλημάτησε λιγότερο ή περισσότερο εναντίον του ή ποιος επέδειξε μεγαλύτερη ή μικρότερη εφευρετικότητα στην απεγνωσμένη του προσπάθεια να εμφανίσει λιγότερα αποκρουστικά τα εγκλήματά του.

Στη συνέχεια, ο ελληνικός λαός πρόσταξε τους υποψήφιους κυβερνήτες του, αυτούς που οπωσδήποτε δεν βαρύνονται με εγκληματικές υπογραφές, να «κόψουν το λαιμό τους» και να του εξασφαλίσουν «κυβέρνηση συνεργασίας», που να τον βγάλει όσο πιο γρήγορα γίνεται από τη σκοτεινή καταπακτή, και να τον οδηγήσει προς το ελληνικό φως, προς τη δημιουργία και την ανάπτυξη, μακριά από τρόικες, μνημόνια, μεσοπρόθεσμα και λοιπά διαβολικά κατασκευάσματα. Και, ναι, ο ελληνικός λαός τα θέλει όλα αυτά, αλλά παραμένοντας στην ΕΕ.

Η σαφής λαϊκή εντολή, για συνεργασία, εξηγείται βέβαια από την πλήρη συνειδητοποίηση της ανάθεσης μιας εξαιρετικά δύσκολης και επικίνδυνης αποστολής. «Όλοι μαζί», διατάζει ο λαός…. βάλτε πλάτη να με βγάλετε από δω μέσα, πριν πνιγώ από ασφυξία». Και να μερικές από τις δυσκολίες:

*Πρώτα απ’ όλα, φυσικά, αυτή η ίδια η «συνεργασία», ανάμεσα σε διαφορετικές τάσεις, πεποιθήσεις, αλλά και σε γενικευμένα αρχηγικά σύνδρομα. «Αυτά να τα ξεχάσετε» λένε οι κάλπες, γιατί τώρα αυτό «που χρειάζεται δεν οι αρχηγοί, αλλά οι στρατιώτες».

*Δεύτερον, η προσπάθεια ιδεολογικής επικράτησης: προς τα αριστερά ή προς τα δεξιά, και με πόση ακριβώς απόκλιση. Η ψήφος του λαού μας δηλώνει ότι πριν φθάσουμε σε τέτοια διλήμματα, οπωσδήποτε απολύτως ορθά, κάτω από ομαλότερες συνθήκες, το πρώτιστο είναι η απελευθέρωσή μας από την απάνθρωπη κατοχή. Να δώσουμε, λένε οι κάλπες, εδώ και τώρα, έναν υπέρ πάντων αγώνα για την ελευθερία μας. Διαφορετικά, τι νόημα θα έχει η οποιαδήποτε κυβέρνηση, αριστερής, κεντρώας ή δεξιάς κατεύθυνσης, αν αυτή θα συνεχίσει να έχει ως κύρια καθήκοντά της, το πώς:

- θα ικανοποιήσει καλύτερα και πιο γρήγορα, τις αιμοβόρες απαιτήσεις της τρόικας, όπως ανάμεσα σε άλλες, την άμεση απόλυση 150.000 δημόσιων υπαλλήλων, επειδή δήθεν είναι άχρηστοι, στα πλαίσια ενός δημόσιου τομέα, που δήθεν είναι υπερμεγέθης, ενώ θα αρκούσε η προσπάθεια, αυτός να καταστεί λιγότερο αναποτελεσματικός,

-θα βαφτίσει ως «μεταρρυθμίσεις» ή και ως «αξιοποίηση δημόσιας περιουσίας», τη σχεδόν δωρεάν εκχώρηση του συνολικού ελληνικού πλούτου στους δανειστές, καταληστεύοντας έτσι τους δικαιούχους,

-θα παραμυθιάζει πιο αποτελεσματικά το λαό, και ταυτόχρονα θα τον απειλεί και θα τον εκβιάζει, ότι δεν θα του επιβληθούν άλλα νέα και επώδυνα μέτρα, αν….. «στέρξει να αυτοκτονήσει», ενόσω όλα αυτά τα νέα μέτρα έχουν όχι μόνο αποφασιστεί, αλλά και υπογραφεί, και ενόσω πρόκειται για μέτρα αμέτρητα μιας Λερναίας Ύδρας,

- θα αποκοιμίζει τον ελληνικό λαό με διαβεβαιώσεις ότι δήθεν «πηγαίνουμε καλύτερα», και ότι δήθεν «οι θυσίες δεν πάνε χαμένες», ενόσω πάμε από το κακό στο χειρότερο και ενόσω επίσημα προβλέπεται ότι το 2020 το χρέος μας θα είναι μεγαλύτερο από όσο ήταν το 2009.

*Το περιεχόμενο, εξάλλου, της κάλπης χλευάζει και γελοιοποιεί την μέχρι τώρα απέλπιδα προσπάθεια των «Μνημονιακών» να απαλλάσσονται από διαφορετικές γνώμες, χαρακτηρίζοντάς τες συλλήβδην και αφελώς ως «λαϊκίστικες», και τους υποστηρικτές τους ως «λαϊκιστές». Ο λαός μας απέρριψε, με περισσή περιφρόνηση, τους «μονόδρομους», τις «απόλυτες αλήθειες», τους εκβιασμούς και την τρομοκρατία. Ο λαός καταδίκασε όλα αυτά και όλους αυτούς που τον εξευτέλιζαν ασύστολα τα τελευταία δυόμισι χρόνια. Απαιτεί, τώρα, συνδυασμούς, φαντασία, τόλμη και πίστη, κατά την εκστρατεία καταγγελίας των απάνθρωπων Μνημονίων, καθώς και αποδέσμευση από το επαχθές και επαχθές τμήμα του χρέους. Ο λαός μας θέλει να ενωθούμε σε μια γροθιά, όλοι οι Αντιμνημονιακοί, και να καταγγείλουμε τα επαίσχυντα χαρτιά, χωρίς φυσικά τους Μνημονιακούς, που τα υπέγραψαν…. γιατί, πως αλήθεια θα μπορούσαν αυτοί να τα καταγγείλουν! Ο λαός εκλαμβάνει ξεκάθαρα Μνημόνια και Μνημονιακούς, ως δημιουργούς του προβλήματός του. Συνεπώς, αυτοί οι ίδιοι δεν μπορεί να είναι και λύση του.

Οι εταίροι μας, με επικεφαλής την κυρία Μέρκελ, παρακολουθούν πανικόβλητοι το διπλό ταυτόχρονο χτύπημα των γαλλικών και ελληνικών εκλογών, εναντίον της ατέρμονης λιτότητας. Το μήνυμα που διαχέουν αυτές οι δύο εκλογές είναι η πλήρης αποτυχία της παρανοϊκής συνταγής του ΔΝΤ, που υιοθετήθηκε χωρίς δισταγμούς από την ΕΕ και που τώρα κινδυνεύει να την διαλύσει. Αναγγέλλει το τέλος της Μερκοζύ και την υπόσχεση ανάδυσης μιας νέας Ευρώπης, φιλικής και όχι εχθρικής απέναντι στους λαούς της. Και ας ψελλίζει πανικόβλητη η Γερμανίδα καγκελάριος ότι «η Ελλάδα δεν θα παρεκκλίνει από τις ανειλημμένες υποχρεώσεις της». Προφανώς, η κυρία Μέρκελ δεν κατανόησε το περιεχόμενο της ψήφου του ελληνικού λαού.

Αυτό που κυρίως προβληματίζει, στη μετεκλογική περίοδο, δεν είναι τόσο η εμφανής αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης συνεργασίας, όσο η απτόητα συνεχιζόμενη τρομοκράτηση του λαού. Τα δύο πολιτικά κόμματα, αν και αποδοκιμάστηκαν, έντονα, από την τελευταία λαϊκή ετυμηγορία δείχνουν να μην έχουν διόλου συνειδητοποιήσει το γιατί. Εξακολουθούν, λοιπόν, να υποστηρίζουν, με περισσή επιπολαιότητα, αλλά και απύθμενο κυνισμό, ότι η μοναδική, πράγματι, λύση που απέμεινε στην Ελλάδα,- που οι ίδιοι με τις υπογραφές τους κατέστρεψαν-, δεν είναι εφικτή, είναι επικίνδυνη, ή και απραγματοποίητη. Ουσιαστικά, παρά τη φαινομενική τους βούληση για συνεργασία, παραμένουν προσκολλημένοι στα Μνημονιακά.

Η συμπεριφορά αυτή των δύο πάλαι ποτέ «μεγάλων κομμάτων» παραβιάζει κατάφορα μια από τις βασικότερες εντολές της κάλπης, αυτήν δηλαδή της ανάγκης σχηματισμού κυβέρνησης συνεργασίας, που να βρίσκεται σαφώς εκτός Μνημονίων και συμπαρομαρτούντων. Η μεγάλη, δηλαδή, πλειοψηφία των ψηφοφόρων πιστεύει- και δεν κάνει λάθος- ότι για να βγούμε από το εγκληματικό περιβάλλον των Μνημονίων, των δανειακών συμβάσεων και όλου αυτού του συρφετού, που η υλοποίησή του αφανίζει την Ελλάδα και τους Έλληνες, πρέπει όλοι μαζί να αρνηθούμε, αποφασιστικά, την εφαρμογή του. Όλοι μαζί κυρίως, όμως, εκείνοι που, όχι μόνο έβαζαν τις υπογραφές τους, κάτω από τα επαίσχυντα αυτά κείμενα, αλλά και μέχρι προχθές εναγωνίως αναζητούσαν τρόπους αποδοτικότερης εφαρμογής του περιεχομένου τους.

Δεν απαίτησε, ακριβώς, ο ελληνικός λαός έγγραφη μεταμέλεια των πρωτεργατών της ελληνικής καταστροφής, αλλά ειλικρινή συμπόρευση με τους υπολοίπους, στον αγώνα, έτσι που να του δοθεί χάρη από την καταδίκη του σε θάνατο.

Δυστυχώς, όμως, φάνηκε αμέσως πως οι Μνημονιακοί, σε πείσμα του συντριπτικού αποτελέσματος της κάλπης, ήταν αποφασισμένοι να υπερασπιστούν με όλους τους τρόπους τα Μνημόνια, με αποτέλεσμα να είμαστε μάρτυρες συζήτησης «μεταξύ κωφών», και συζήτησης που παραβιάζει κατάφορα τους βασικούς κανόνες της απλής λογικής.

Έτσι, όπως, ακριβώς, και πριν από τις εκλογές της 6ης Μαΐου, στο επίκεντρο των απειλών, εναντίον του λαού και της ελευθερίας επιλογών του αιωρείται ο ΜΠΑΜΠΟΥΛΑΣ της εξόδου από το ευρώ, που ακολουθείται από έωλα επιχειρήματα της μορφής:

*Θα χάσουμε μια δεκαετία,-- ενόσω ήδη, ακριβώς, εξαιτίας της μνημονιακής πολιτικής έχουμε χάσει πολύ περισσότερο από δεκαετία.

*Θα θιγούν κυρίως οι αδύναμοι- ωσάν, με την άθλια πολιτική των δυόμισι τελευταίων ετών να θίγονται οι «ισχυροί».

Και, ερωτάται, αλήθεια, από πού τα αντλούν αυτά τα μη σοβαρά και χωρίς βάση φόβητρα;

Αλλά, προς τι η απορία, δεδομένου ότι, όπως ανενδοίαστα προκύπτει, η εγχώρια τρομοκράτηση προς την παραπάνω αυτή κατεύθυνση είναι ενορχηστρωμένη με την αντίστοιχη των ιθυνόντων της Τρόїκας, οι οποίοι απροκάλυπτα μας απειλούν, ο ένας μετά τον άλλο, ακριβώς με τα ίδια δήθεν επιχειρήματα …..λησμονώντας προφανώς ότι δεν υπάρχει νομοθετική πρόβλεψη αποπομπής μέλους από την ευρωζώνη…..λησμονώντας ακόμη ότι πριν από ελάχιστες μόνο εβδομάδες οι ίδιοι αυτοί μας διαβεβαίωναν ότι δεν μπορεί να τεθεί ζήτημα εξόδου μας από το ευρώ….λησμονώντας επίσης ότι τα spreads του τελευταίου δανεισμού της Ισπανίας άγγιξαν πια το κόκκινο. Αλλά, και λησμονώντας πάνω απ’ όλα ότι έχουν στην κατοχή τους, τουλάχιστον, τρεις σοβαρές μελέτες, που τους πληροφορούν για καταστροφικές απώλειες, που ανέρχονται σε τρισεκατομμύρια, αν η Ελλάδα –ή οποιοδήποτε άλλο μέλος της- αποχωρήσει από την ευρωζώνη. Παρά ταύτα, και στα πλαίσια ενός κακόγουστου θεάτρου του παράλογου, μας διαμηνύουν οι εταίροι μας ότι : «κάντε ότι πρέπει γιατί ο κίνδυνος να βρεθείτε εκτός της ευρωζώνης είναι μεγάλος»!!! Πώς να μη σκεφθεί κανείς ότι εντείνουν την τρομοκρατική εκστρατεία, με την ελπίδα αποφυγής ενός ακόμη χειρότερου- για τους ίδιους- αποτελέσματος από τις προσεχείς εκλογές; Πως ακόμη να μη σκεφθεί κανείς ότι εμφανίζονται πεπεισμένοι ότι απευθύνονται σε λαό ανίκανο να αντιληφθεί οτιδήποτε.

Και τα παράλογα δεν εξαντλούνται: Οι αρχηγοί των δύο κομμάτων, που ο λαός μας τιμώρησε παραδειγματικά, απευθύνονται στον Αλέξη Τσίπρα, που υποστηρίζει το αυταπόδεικτο, για την εθνική μας σωτηρία, αυτό δηλαδή που έπρεπε να κάνουμε από την αρχή, αντί να υπογράφουμε τα άθλια Μνημόνια, διαμηνύοντας του ότι….. «οφείλει να τους εγγυηθεί ότι δεν θα θέσει σε κίνδυνο τη χώρα»-ωσάν η χώρα, τώρα, ευημερεί- και ότι «δεν θα την βγάλει από το ευρώ»!!!! Απαίτηση, διττώς, ανεδαφική, πρώτον επειδή ουδείς μπορεί να μας δείξει την έξοδο της ευρωζώνης, αλλά και δεύτερον επειδή με ασύγγνωστη ελαφρότητα, και σε αντίθεση με αρκετές αντικειμενικές και σοβαρές μελέτες, δεν είναι διόλου βέβαιο, ούτε δεδομένο, ούτε αυταπόδεικτο ότι, παραμένοντας στην ευρωζώνη και με τις παρούσες οικτρές συνθήκες των Μνημονίων, θα έχουμε καλύτερη τύχη, παρά αν επιστρέψουμε στη δραχμή. Πως, αλήθεια, σε τόσο μα τόσο κρίσιμες ώρες, μπορεί να δικαιολογηθεί τόσης έκτασης επιπολαιότητα, από αυτούς που έλαχε να πρέπει να αποφασίζουν για τις τύχες μας;

Και, ακριβώς, η συνέχιση της δραχμικής τρομοκρατίας, που θα μπορούσε να είναι το ισχυρότατο όπλο μας από την αρχή, αν δεν το είχαμε τόσο μα τόσο απερίσκεπτα απενεργοποιήσει, γίνεται πια εγκληματική σ’ αυτή τη φάση της ελληνικής τραγωδίας, για δύο κυρίως λόγους:

1. Επειδή, σε ελάχιστο χρόνο, όπως προβλέπεται από όλους τους σοβαρούς οικονομολόγους, θα αναγκαστούμε με δική μας απόφαση να επιστρέψουμε στη δραχμή, για κάποιο διάστημα ή και για πάντα, αν μετά απ’ αυτό δεν υπάρχει πια ευρωζώνη. Είναι, συνεπώς, θέμα ζωής και θανάτου να έχει προετοιμαστεί, και όχι να τρέμει στο άκουσμα του εθνικού του νομίσματος ελληνικός λαός.

2. Επειδή, αυτή η επιστροφή θα έπρεπε να προετοιμαστεί με σοβαρότητα και σε όλες της τις λεπτομέρειες της, έτσι που οι αναπότρεπτες δυσκολίες να μην είναι καταστρεπτικές.

Δεν είναι, άραγε, απολύτως, κατανοητό ότι η επιμονή της πλειοψηφίας του λαού μας, υπέρ της παραμονής μας στο ευρώ, παρότι τα μέχρι τώρα αποτελέσματά της είναι οικτρά, αποτελεί υποπροϊόν αυτής της συνεχούς και μεθοδευμένης τρομοκράτησής του;;;

Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη

Πρ. Πρύτανης και Καθηγήτρια

Στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας 9.5.2012

http://marianegreponti-delivanis.blogspot.com

Παρένθεση:
Κάποια στοιχεία για τον κ. Φώτη Κουβέλη που λύνουν απορίες, στο βίντεο που ακολουθεί εδώ:

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=mD9BMpVJD0s

Οι μέρες του ευρώ είναι μετρημένες από μία προσχεδιασμένη κρίση...

Τα πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα προσπαθούν να καταλήξουν σε μια συμφωνία για τον σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού, γεγονός που οδηγεί την πληγείσα από την κρίση Ελλάδα σε ακόμα πιο επικίνδυνες περιπέτειες. Οι βουλευτικές εκλογές της περασμένης Κυριακής δεν ανέδειξαν νικητή, με αποτέλεσμα τα πρώτα στην κατάταξη κόμματα να είναι ανίκανα μέχρι στιγμής να σχηματίσουν κυβέρνηση. Αν δεν υπάρξει συμφωνία, η χώρα αναγκαστικά θα οδηγηθεί σε νέες εκλογές. 

Την Πέμπτη, η Αθήνα πρόκειται να παραλάβει άλλο ένα "πακέτο διάσωσης", ύψους 5,2 δισ. ευρώ. Αυτή τη φορά, ωστόσο, αρκετές χώρες της ευρωζώνης ήταν απρόθυμες να συμφωνήσουν να διατεθεί το ποσό αυτό, λόγω της πολιτικής αστάθειας. Σύμφωνα με τους συμφωνηθέντες όρους του μνημονίου, η Αθήνα οφείλει να εφαρμόσει άλλη μια δέσμη μέτρων λιτότητας, ύψους 14.500.000.000 ευρώ, τον Ιούνιο. Ωστόσο, το οικονομικό χάος έχει οδηγήσει τον ελληνικό λαό στο να βλέπει τα μνημονιακά κόμματα με δυσπιστία. Το RT News συνομίλησε με τον Γερμανό οικονομικό αναλυτή, Michael Mross, ακριβώς για αυτό το θέμα.

RT News: Ποιες θα ήταν οι συνέπειες μιας απόρριψης των μέτρων λιτότητας και των μηχανισμών στήριξης από την Ελλάδα;

Michael Mross: Αν συμβεί κάτι τέτοιο, οι ημέρες του ευρώ θα είναι μετρημένες. Και αυτό είναι που πολύς κόσμος εδώ στη Γερμανία είχε προβλέψει εδώ και αρκετό καιρό - από τότε που ιδρύθηκε η ευρωζώνη. Αυτό που βλέπουμε είναι μια προγραμματισμένη κρίση. Είναι πολύ λυπηρό να βλέπεις αυτές τις εξελίξεις, αλλά ήταν περισσότερο ή λιγότερο αναμενόμενες εντός της ευρωζώνης. Εντελώς διαφορετικές χώρες, όπως η Ελλάδα και η Γερμανία, δεν χωρούν στο ίδιο νόμισμα. Το αποτέλεσμα είναι σήμερα ορατό. Η Ελλάδα δεν είναι σε θέση να εφαρμόσει τα μέτρα λιτότητας στα οποία είχε δεσμευθεί. Καμιά χώρα δεν θα ήταν σε θέση να υλοποιήσει αυτά τα μέτρα λιτότητας. Όλα αυτά τα απίστευτα έχουν ως αποτέλεσμα να κατεβαίνει ο κόσμος στους δρόμους. Και όλα αυτά οδηγούν σε περισσότερη βία, περισσότερη πολιτική ανασφάλεια και επίσης το αδιέξοδο της ακυβερνησίας στο οποίο βρίσκεται η χώρα αυτή τη στιγμή.

RT News: Υπάρχει όμως εναλλακτική λύση; Έχουν προτείνει ανάπτυξη στην Ελλάδα, αλλά πώς μπορεί μια χώρα να ενισχύσει την οικονομική της ανάπτυξη, όταν είναι σε τέτοια χάλια; Πώς κάνει μια χώρα ανάπτυξη κάτω από τέτοιες συνθήκες;

Michael Mross: Πρόκειται για μια απόλυτη οικονομική αντίφαση. Αν είναι μια χώρα υποχρεωμένη να κάνει περικοπές, πώς μπορεί να επενδύσει στην ανάπτυξή της; Πώς μπορεί να δημιουργήσει θέσεις εργασίας, για παράδειγμα; Θα πρέπει να δαπανήσει μεγαλύτερα ποσά, θα πρέπει να δημιουργήσει μεγαλύτερο χρέος, προκειμένου να υπάρξει κάποια, έστω περιορισμένης κλίμακας ανάπτυξη. Αλλά στο πλαίσιο του συστήματος του ευρώ, αυτό δεν είναι ποτέ δυνατόν. Όχι μόνο για την Ελλάδα. Θα δούμε σύντομα το φαινόμενο ντόμινο να εξαπλώνεται στην Ισπανία, την Πορτογαλία, αλλά και την Ιταλία. Και αυτό θα είναι το τελευταίο καρφί στο φέρετρο του ευρώ.

RT News: Τι εννοείς με το "τελευταίο καρφί"; Θα σημάνει το τέλος του ευρώ;

Michael Mross: Ακριβώς. Το ευρώ δεν θα μπορούσε ποτέ να λειτουργήσει. Οποιοσδήποτε διαθέτει στοιχειώδεις οικονομικές γνώσεις γνωρίζει ότι η ευρωζώνη απλά ήταν ένα λάθος. Έχουμε επίσης πολλές δυσκολίες με τη Γαλλία. Όλες αυτές οι χρεωμένες που έχουν πληγεί πρέπει κάνουν κανονικά υποτίμηση προκειμένου να καταστούν ανταγωνιστικές.

RT News: Michael, ζεις ο ίδιος στη Γερμανία. Η Άνγκελα Μέρκελ δεν επιθυμεί την κατάρρευση της ευρωζώνης. Λέει ότι αυτό θα οδηγήσει την Ευρώπη σε οικονομική καταστροφή, σε μια άβυσσο. Υπάρχει κίνδυνος να απομονωθεί η Μέρκελ, όταν υπάρχει ένα αντιμνημονιακό ρεύμα, κατά των μέτρων λιτότητας, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στη Γαλλία, με το νέο πρόεδρο της, ο οποίος θα μπορούσε αύριο να πει "Δεν θέλουμε λιτότητα στη Γαλλία. Θα κάνουμε ανάπτυξη";

Michael Mross: Η Άνγκελα Μέρκελ δεν θέλει να κάνει την κατάσταση στην Ευρώπη περισσότερο ασταθή. Αλλά τελικά το όλο πρόβλημα που έχουμε στην ευρωζώνη δεν μπορεί να λυθεί με μηχανισμούς διάσωσης ή περισσότερα χρέη. Μπορεί να λυθεί μόνο με μια διάσπαση του ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι η Γερμανία θα πρέπει να βγει από το ευρώ και οι υπόλοιπες χώρες της ευρωζώνης θα πρέπει να επιστρέψουν στα νομίσματά τους και να κάνουν υποτίμηση. Έτσι θα καταστούν και πάλι ανταγωνιστικές απέναντι στον υπόλοιπο κόσμο. Έτσι θα μπορέσουν να αναπνεύσουν.

RT News: Υπάρχουν, από την άλλη πλευρά, και εκείνοι που λένε ότι αν όλες οι χώρες βγουν από το ευρώ και επιστρέψουν στα νομίσματά τους, θα εξακολουθήσουν να οφείλουν τεράστια ποσά. Πώς θα πληρώσουν τα χρέη τους; Δεν θα αναγκαστούν να στραφούν και πάλι σε άλλες χώρες, προκειμένου να χρηματοδοτήσουν τα χρέη τους;

Michael Mross: Φυσικά και θα υπάρξουν προβλήματα στη συνέχεια. Μια διάσπαση της ευρωζώνης δεν θα είναι εύκολη. Αλλά το μόνο πράγμα που μπορώ να σας πω είναι το εξής: Αν δεν το κάνουν αυτό οι χώρες από μόνες τους και αν δεν κάνουν τα κατάλληλα βήματα, τότε τα οικονομικά δεδομένα, οι ίδιες οι οικονομικές δυνάμεις θα προκαλέσουν τη διάλυση της ευρωζώνης. Αν εξετάσουμε τους οικονομικούς δείκτες και παραμέτρους που έχουμε στις χρηματοπιστωτικές αγορές, τα πάντα σημαίνουν κόκκινο συναγερμό. Αναρωτιέμαι, λοιπόν: "Τι άλλο μπορεί να συμβεί;" Δεν βλέπω καμιά άλλη λύση, αλλά ούτε και οι "μάγειροι" της ευρωζώνης έχουν άλλη λύση. Δεν πάει άλλο. Είναι καλύτερα να αντιμετωπίζει κανείς τα γεγονότα από το να τρέχει πίσω από ένα όνειρο και αργότερα να ξυπνήσει από έναν εφιάλτη.

http://kostasxan.blogspot.com

Κβαντική κυματοσυνάρτηση: μαθηματικό εργαλείο ή πραγματικότητα;

Η κυματοσυνάρτηση – η οντότητα που καθορίζει την πιθανότητα διαφορετικών εκβάσεων όταν γίνονται μετρήσεις σωματιδίων της κβαντομηχανικής – φαίνεται ότι δεν είναι ένα απλό στατιστικό εργαλείο, όπως πιστεύεται σήμερα ευρέως, αλλά υπάρχει ως αντικειμενική οντότητα. Αυτό υποστηρίζουν τρεις Βρετανοί θεωρητικοί φυσικοί σε μια νέα δημοσίευση στην οποία λένε ότι  αποδεικνύεται μαθηματικά ότι η κυματοσυνάρτηση είναι πραγματική.

Η δημοσίευση, που θεωρείται από κάποιους ότι είναι μία από τις πιο σημαντικές εργασίες στα κβαντικά θεμέλια των τελευταίων δεκαετιών, έγινε την περασμένη εβδομάδα στο περιοδικό Nature Physics.

Οι τρεις φυσικοί λένε ότι τα μαθηματικά δεν αφήνουν καμία αμφιβολία ότι η κυματοσυνάρτηση δεν είναι απλώς ένα στατιστικό εργαλείο, αλλά μάλλον, μια πραγματική, αντικειμενική κατάσταση ενός κβαντικού συστήματος. «Οι άνθρωποι είναι συναισθηματικά δεμένοι με θέσεις που τις υπερασπίζονται με ασαφή επιχειρήματα», λέει ο Jonathan Barrett, ένας από τους συγγραφείς και  φυσικός στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου Roya Holloway. "Γι αυτό είναι καλύτερα να έχουμε ένα θεώρημα."

Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της κβαντομηχανικής είναι ότι δεν μπορεί να προβλέψει την τελική κατάσταση στην οποία θα βρεθεί ένα κβαντικό σύστημα, αλλά μόνο την πιθανότητα να καταλήξει στη μία ή την άλλη κατάσταση.

Και η ιδιαιτερότητα αυτή οδήγησε εξαρχής σε μια διαφωνία για το κατά πόσο οι κβαντικές καταστάσεις των σωματιδίων αποτελούν μέρος της πραγματικότητας, ή αν αντίθετα είναι απλώς μαθηματικές περιγραφές, τις οποίες αναγκαζόμαστε να χρησιμοποιήσουμε, επειδή απλά δεν ξέρουμε πώς το κβαντικό σύστημα επιλέγει να καταλήξει σε μια κατάσταση και όχι σε άλλη.

Ο μεγάλος Αυστριακός φυσικός Έρβιν Σρέντιγκερ, ο οποίος πρότεινε το διάσημο νοητικό πείραμα στο οποίο μια κβαντομηχανική γάτα μπορεί να είναι ταυτόχρονα ζωντανή και νεκρή, πίστευε αρχικά ότι αυτές οι δύο καταστάσεις, ή οποιαδήποτε άλλη κβαντική κατάσταση, είναι μέρος της πραγματικότητας. Με άλλα λόγια, η γάτα του Σρέντινγκερ μπορεί πραγματικά να είναι συγχρόνως ζωντανή και νεκρή.

Με την άποψη αυτή διαφώνησε μεταξύ άλλων ο Άλμπερτ Αϊνστάιν, ο οποίος πίστευε ότι η γάτα του Σρέντινγκερ είναι είτε ζωντανή είτε νεκρή, αλλά δεν μπορούμε να γνωρίζουμε την απάντηση επειδή απλά δεν κατανοούμε την πραγματικότητα σε όλο της το βάθος. Για τον Αϊνστάιν, λοιπόν, οι κβαντικές καταστάσεις και η κυματοσυνάρτηση είναι απλώς στατιστικά εργαλεία.

Στη νέα μελέτη, όμως, οι ερευνητές δείχνουν ότι, αν μια θεωρία μεταχειρίζεται την κυματοσυνάρτηση ως απλή πληροφορία, και όχι μέρος της πραγματικότητας, τότε η θεωρία αυτή αποτυγχάνει να αναπαράγει τις προβλέψεις της κβαντομηχανικής.

«Δείχνουμε εδώ ότι οποιοδήποτε μοντέλο στο οποίο μια κβαντική κατάσταση αντιστοιχεί σε απλές πληροφορίες για μια υποκείμενη φυσική κατάσταση ενός συστήματος, και στο οποίο τα συστήματα που ετοιμάζονται ανεξάρτητα έχουν ανεξάρτητες φυσικές καταστάσεις, πρέπει να οδηγούν σε προβλέψεις που έρχονται σε αντίθεση με τις προβλέψεις της κβαντικής θεωρίας» γράφουν οι ερευνητές.

Ο Jonathan Barrett και οι συνεργάτες του ακολούθησαν την προσέγγιση του φυσικού John Bell, ο οποίος το 1964 απέδειξε ότι η κβαντομηχανική έχει μια άλλη αντιφατική επίπτωση: ότι οι μετρήσεις σε ένα σωματίδιο μπορεί να επηρεάσουν την κατάσταση ενός άλλου, μακρινού σωματιδίου, πιο γρήγορα από ό,τι επιτρέπει η ταχύτητα του φωτός. Το θεώρημα του Bell ήταν «απαγορευμένο»: η στρατηγική του ήταν να δείξει ότι θεωρίες που δεν επιτρέπουν επιδράσεις ταχύτερα από το φως δεν μπορούν να αναπαράγουν τις προβλέψεις της κβαντικής μηχανικής.

Ομοίως, το θεώρημα που προτείνεται από τον Barrett και τους συνεργάτες του δείχνει ότι οι θεωρίες που μεταχειρίζονται την κυματοσυνάρτηση με όρους έλλειψης γνώσης της φυσικής κατάστασης ενός συστήματος θα αποτύχουν, επίσης, να αναπαράγουν αυτές τις προβλέψεις. Με δεδομένο το πόσο καλά επιβεβαιωμένη είναι η κβαντική μηχανική, το θεώρημα δείχνει ότι τέτοιες επιστημικές θεωρίες είναι λάθος. «Ελπίζω ότι αυτό το θεώρημα θα πάρει μια θέση παράλληλα με το θεώρημα του Bell," υποστηρίζει ο Barrett.

Προσπαθώντας να εξηγήσει με πιο απλά λόγια αυτή την προσέγγιση, ο Terry Rudolph του Imperial College στο Λονδίνο, μέρος της ερευνητικής ομάδας, δίνει το παράδειγμα ενός ζαριού που θα μπορούσε κάποιος να «πειράξει» ώστε να δίνει ως αποτέλεσμα μόνο τους αριθμούς 2,4 ή 6. Ένα άλλο ζάρι θα μπορούσε επίσης να είναι πειραγμένο ώστε να δίνει μόνο τους αριθμούς 2,4 ή 5.

Και τα δύο ζάρια, τα οποία αντιστοιχούν σε διαφορετικά κβαντικά μοντέλα, θα μπορούσαν να δώσουν ανεξάρτητα τον αριθμό 2, ο οποίος μπορεί να θεωρηθεί μια πραγματικότητα. Σε αυτή την περίπτωση, λοιπόν, δύο διαφορετικά μοντέλα δίνουν τα ίδια αποτελέσματα ακολουθώντας διαφορετικό δρόμο.

Αυτό όμως δεν μπορεί να ισχύει στην κβαντομηχανική, αφού, σύμφωνα με το νέο θεώρημα, δεν είναι δυνατόν η ίδια πραγματικότητα να κρύβεται πίσω από διαφορετικές κβαντικές καταστάσεις.

Άλλοι, όμως, δεν συμφωνούν καν με την παραδοχή των ερευνητών ότι τα κβαντικά συστήματα έχουν μια αντικειμενική υπόσταση. Ο Christopher Fuchs, φυσικός του Perimeter Institute στον Καναδά, συντάσσεται με τον Αϊνστάιν στην άποψη ότι η κυματοσυνάρτηση αντανακλά την άγνοιά μας για την πραγματικότητα. Σχολιάζοντας τη δημοσίευση, ο Fuchs λέει ότι το θεώρημα δεν αποκλείει την πιθανότητα η κυματοσυνάρτηση να ανακλά την άγνοια για τα αποτελέσματα μετρήσεων που έχουν ήδη γίνει, και όχι την ίδια τη φυσική πραγματικότητα.

Μια άλλη, αν και λιγότερο πιθανή, εξήγηση, είναι ότι αν μια θεωρία μεταχειρίζεται την κυματοσυνάρτηση ως απλή πληροφορία και αποτυγχάνει να αναπαράγει τις προβλέψεις της κβαντομηχανικής, όπως λένε οι ερευνητές, αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ολόκληρη η κβαντομηχανική είναι λανθασμένη, και όχι στο γεγονός ότι η κυματοσυνάρτηση είναι αληθινή.

Πηγή: Nature – in.gr

http://www.physics4u.gr/blog/?p=5027

Οι αναμνήσεις μας, στη διαίσθησή μας, στην καρδιά μας…

Καλλιέργησε την ικανότητα να ακούς την καρδιά σου
Δεν είναι δύσκολο. Απλά μείνε σε σιωπή με τον εαυτό σου. Και για τ’ όνομα του Θεού σταμάτα να ακούς το μυαλό σου . Δεν θα βρεις εκεί την αλήθεια.
Η καρδιά σου έχει το κλειδί. Η καρδιά σου κατέχει την σοφία, η καρδιά σου κατέχει το μέλλον. Το μυαλό σου δεν γνωρίζει παρά μόνο το παρελθόν.

Φαντάζεται ότι το μέλλον θα είναι όπως το χθες και παίρνει τις αποφάσεις του σε αυτή την βάση. Μόνο η καρδιά σου μπορεί να δει πέρα από τον ορίζοντα της μνήμης σου.

Oμάδα της Ανθρωπότητας Ελλάδας
www.otan.gr

Η κωδικοποίηση των μορφικών αρχετύπων της φύσης

Η αρχαία «κωδικοποίηση των μορφικών αρχετύπων της φύσης» ("The Doctrine of Signatures") είναι ένα παλαιό μεσαιωνικό χειρόγραφο-βιβλίο, Ευρωπαίων και Οθωμανών ερευνητών, γύρω από τη βοτανολογία και τις θεραπείες διαφόρων παθήσεων με τη χρήση βοτάνων. Η όλη μελέτη τους στηρίζεται στα βιβλία των αρχαίων Ελλήνων, Διοσκουρίδη, Γαληνού και Θεόφραστου, αναφερόμενα στις θεραπευτικές ιδιότητες των.... βοτάνων και την εφαρμογή τους στην Ιατρική.

Το χειρόγραφο-βιβλίο αναφέρει ότι κάθε φρούτο και λαχανικό έχει μια συγκεκριμένη εξωτερική εμφάνιση (μοτίβο - σχήμα) που μοιάζει με ένα από τα όργανα του σώματος μας, και ότι αυτό το μοντέλο λειτουργεί ως ένα σήμα ή μήνυμα που λέει ότι το ανάλογο φρούτο ή λαχανικό θα ωφελήσει το ανάλογο όργανό μας.
Η σύγχρονη επιστήμη επιβεβαιώνει ότι η αρχαία «κωδικοποίηση των μορφικών αρχετύπων της φύσης» είναι εκπληκτικά ακριβής.

Τα Κόκκινα Φασόλια (Kidney beans) (Kidney = Nεφρό): πραγματικά μπορούν να θεραπεύσουν και να βοηθήσουν στη διατήρηση της καλής νεφρικής λειτουργίας - και μοιάζουν ακριβώς όπως τα ανθρώπινα νεφρά.

Το Καρύδι: μοιάζει με έναν μικρό εγκέφαλο, ένα αριστερό και ένα δεξί ημισφαίριο, τον άνω και κάτω εγκέφαλο και την παρεγκεφαλίδα. Ακόμα και οι ρυτίδες ή οι πτυχώσεις στο καρύδι είναι ακριβώς όπως ο φλοιός του εγκεφάλου μας. Γνωρίζουμε σήμερα ότι τα καρύδια βοηθούν στην ανάπτυξη του εγκεφάλου και την εγκεφαλική λειτουργία.

Το Καρότο: Η διατομή του καρότου μοιάζει με το ανθρώπινο μάτι. Η κόρη, η ίριδα και οι ακτινοβολούσες γραμμές μοιάζουν ακριβώς όπως το ανθρώπινο μάτι. Η επιστήμη παραδέχεται σήμερα ότι τα καρότα ενισχύουν σε μεγάλο βαθμό τη ροή του αίματος στα μάτια και ενισχύουν γενικά την λειτουργία των ματιών.

Το Σέλινο: μοιάζει με τα οστά. Το σέλινο στοχεύει ειδικά στην ενδυνάμωση και την αντοχή των οστών. Τα οστά είναι φτιαγμένα με 23% Νάτριο και αυτό το τρόφιμο-λαχανικό εμπεριέχει 23% Νάτριο. (Σύμπτωση;;;) Αν δεν έχετε αρκετό νάτριο στη διατροφή σας, το σώμα τραβά από τα οστά, καθιστώντας τα αδύναμα. Τα τρόφιμα με νάτριο, όπως το σέλινο τροφοδοτεί με τα απαραίτητα, τις σκελετικές ανάγκες του σώματος.

Το Αβοκάντο: στοχεύει στην υγεία και στη καλή λειτουργία της μήτρας και του τραχήλου της μήτρας της γυναίκας, που μοιάζει ακριβώς όπως αυτά τα όργανα της γυναίκας την περίοδο της εγκυμοσύνης. Τα Αβοκάντο βοηθούν τις γυναικείες ορμόνες να έλθουν σε ισορροπία, τη γυναίκα να ρίξει ανεπιθύμητο βάρος μετά τη γέννηση, και την αποτροπή του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας. Παίρνει ακριβώς εννέα μήνες για να αναπτυχθεί ένα αβοκάντο από άνθος μέχρι να μεταμορφωθεί σε ώριμο φρούτο. Σύμπτωση;

Τα σύκα: αντικρύζουν στους όρχεις και είναι γεμάτα από σπόρους και κρέμονται ανά ζεύγη, όταν μεγαλώνουν. Τα σύκα αυξάνουν την κινητικότητα των σπερματοζωαρίων, για να βοηθήσουν, να ξεπεραστεί η ανδρική στειρότητα.

Το μανιτάρι: Εάν κόψουμε ένα μανιτάρι στη μέση βλέπουμε ότι μοιάζει με το ανθρώπινο αυτί. Τα μανιτάρια, έχει βρεθεί ότι, μπορούν να βοηθήσουν τη βελτίωση της ακοής, όπως ακόμη, τα μανιτάρια είναι ένα από τα λίγα τρόφιμα που περιέχουν βιταμίνη D. Η συγκεκριμένη βιταμίνη είναι σημαντική για υγιή οστά, η οποία ισχυροποιεί ακόμα και τα μικροσκοπικά οστάρια που βρίσκονται μέσα στο αυτί τα οποία μεταδίδουν τον ήχο προς τον εγκέφαλο.

Τα σταφύλια: Οι πνεύμονές μας αποτελούνται από «κλαδιά» αεραγωγών που ολοένα οδηγούνται σε λεπτότερους αεραγωγούς οι οποίοι τελειώνουν σε μικροσκοπικές δέσμες ιστών που ονομάζονται κυψελίδες. Αυτές οι κυψελίδες, οι οποίες μοιάζουν με τσαμπιά από σταφύλια , επιτρέπουν να περάσει το οξυγόνο από τους πνεύμονες στο αίμα. Μια διατροφή υψηλή σε φρέσκα φρούτα, όπως τα σταφύλια,(σταφυλοθεραπεία) έχει αποδειχθεί ότι μειώνει τον κίνδυνο καρκίνου του πνεύμονα και το εμφύσημα. Οι σπόροι σταφυλιών περιέχουν επίσης μια χημική ουσία που ονομάζεται proanthocyanidin, η οποία φαίνεται να μειώνει τη δριμύτητα του αλλεργικού άσθματος.

Ginger (η πιπερόριζα): Αυτή συνήθως πωλείται στα σούπερ μάρκετ, και φαίνεται πως συχνά η εξωτερική της εμφάνιση μοιάζει με το στομάχι. Έτσι ενδιαφέρον είναι ότι ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματά της είναι η υποβοήθηση της πέψης. Οι Κινέζοι την χρησιμοποιούν, για πάνω από 2.000 χρόνια, για να ηρεμούν το στομάχι τους και για την θεραπεία της ναυτίας, ενώ είναι επίσης μια δημοφιλής θεραπεία για κινητικά προβλήματα-ασθένειες.

Οι Γλυκοπατάτες: Οι γλυκοπατάτες μοιάζουν με το πάγκρεας και πράγματι επιφέρουν ισορροπία στο γλυκαιμικό δείκτη των διαβητικών.

Οι Ελιές: Οι ελιές βοηθούν στην καλή υγεία και στην καλή λειτουργία των ωοθηκών, μιας και μοιάζουν με αυτές.

Πηγή: Η αρχαία «Διδασκαλία των υποσημειώσεων" - "The Doctrine of Signatures" http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2012/01/doctrine-of-signatures.html#ixzz1j0Aino4V

Το ηλιακό μας σύστημα μεταμορφώνεται

Ο David Wilcock μιλάει για τις έντονες αλλαγές που συμβαίνουν σε ολόκληρο το ηλιακό μας σύστημα.

Οι αλλαγές αυτές επηρεάζουν κάθε μορφή ζωής και τον ίδιο τον άνθρωπο.

Η δομή του DNA μας αποτελεί ένα ενεργειακό πρότυπο που υπάρχει σε ολόκληρο το σύμπαν.

Δείτε την ομιλία του σε τέσσερα μέρη με τη σειρά:

1) http://www.youtube.com/watch?v=FXp-CoODQ5M

2) http://www.youtube.com/watch?feature=endscreen&NR=1&v=9zAMdYC80sE

3) http://www.youtube.com/watch?feature=endscreen&NR=1&v=STqkZR2PSR4

4) http://www.youtube.com/watch?v=dPfuiX3VwYc&feature=relmfu

Το να είσαι ο εαυτός σου...

Μέσα στη συναισθηματική ανάγκη που έχει ο ένας για τον άλλον, παραλείπουμε να παρατηρήσουμε ότι είναι ο νους αυτός που ποθεί, ότι είναι ετούτος που μας ωθεί στην επιδίωξη του αντικειμένου που θα μας πληρώσει, και παραλείπουμε να αντιληφθούμε ότι είναι στην κατανόηση του ίδιου του νου που βρίσκεται το μυστικό της πληρότητας και της ανάγκης.

Συχνά με ρωτούν:

«Πώς μπορώ να εστιαστώ στο να ζήσω βέλτιστα, όταν οι άλλοι περιμένουν να ζω για αυτούς; Δεν θα προσβληθούν αν επιλέξω τα δημιουργικά μου πρότζεκτ κ.ο.κ. αντί για εκείνους;» Αυτή η ερώτηση γίνεται συχνά – εκφρασμένη με τη μία ή την άλλη μορφή. Παράλληλα με αυτά που μοιράζομαι σε τούτο το βίντεο, ξέχασα επίσης να αναφέρω τα ακόλουθα:

Κάθε φορά που κάποιος μάς ζητά να κάνουμε κάτι γι’ αυτόν, και δεν θέλουμε πραγματικά, αλλά το κάνουμε έτσι κι αλλιώς, επειδή αισθανόμαστε ότι «επιβάλλεται», τότε με έναν λεπτό τρόπο λέμε «όχι» στον εαυτό μας και στη δυνατότητα να ζήσουμε μια πλήρη ζωή.

Σε τέτοιες περιπτώσεις έχεις πάντα μια επιλογή. Ίσως σου δίνεται η ευκαιρία να κάνεις μια μεταστροφή από το να βεβαιωθείς ότι οι άλλοι θα ευχαριστηθούν στο να βεβαιωθείς ότι ζεις την αλήθεια σου. Τέτοιες στιγμές τις αποκαλώ «σημεία επιλογής».

Αν αισθάνεσαι ότι αναλώνεις τις δυνάμεις σου, ίσως είναι μια ευκαιρία να αρχίσεις να επιλέγεις διαφορετικά. Αντί να τηλεφωνήσεις αμέσως σε κάποιον που σου τηλεφώνησε προκειμένου να το «σβήσεις από τη λίστα [των πραγμάτων που έχεις να κάνεις]», θεώρησε την πιθανότητα πρώτα να κάνεις ό,τι βρίσκεται σε συντονισμό με σένα και μετά να ανταποκριθείς με τον τρόπο που πηγαία αισθάνεσαι ότι είναι σωστός - είτε αυτός είναι μέσα από τηλεφώνημα, εμαιλ είτε κείμενο.

Το να είσαι αληθινός προς τον εαυτό σου είναι ένας τρόπος να προσκαλείς ένα καινούργιο, πιο πλήρες και πιο αληθινό επίπεδο φιλίας και γενικά σχέσης.

Το σπουδαίο πράγμα, ωστόσο, είναι να κάνεις την «εσωτερική δουλειά». Αν προσέξεις ότι επικρίνεις τον εαυτό σου επειδή κοιτάς πρώτα τις πραγματικές σου ανάγκες [αντί να καλύψεις πρώτα τις επιθυμίες των άλλων], τότε θεώρησε την πιθανότητα αυτή ακριβώς η κριτική να έχει περιορίσει ολόκληρη τη ζωή σου. Αν πραγματικά θέλεις να ακμάσεις, θα χρειαστεί να κάνεις ριζικές επιλογές σε σχέση με το πόσο τιμάς τον [βαθύτερο] εαυτό σου. Δεν είμαστε εδώ για να σώσουμε τους άλλους. Όπως έλεγε ο δάσκαλός μου Leonard Jacobson, «ο μόνος τον οποίο βρισκόμαστε εδώ για να σώσουμε είναι ο εαυτός μας». Και απ’ εκεί μπορούμε να βρεθούμε στον κόσμο με πολύ περισσότερο πλούτο και γενναιοδωρία, γαλήνη και αγάπη.

Αν χάνεις φίλους ή ευκαιρίες στη ζωή σου επειδή οι άλλοι ενοχλούνται που τώρα επιλέγεις πραγματικά ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ ΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ ΠΛΗΡΩΣ, τότε θεώρησε την πιθανότητα αυτό να είναι δικό τους θέμα και όχι δικό σου. Αν ξέρεις ότι η καρδιά σου είναι στο σωστό μέρος και ότι πρώτα πρέπει να μάθεις να αγαπάς τον βαθύτερο εαυτό σου, τότε αυτή η μεταβολή θα γίνει πολύ πιο εύκολη.

Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν δύο είδη αγάπης:

Η πραγματική αγάπη και η αγάπη υπό όρους. Η αγάπη υπό όρους είναι: θα σε αγαπήσω αν κάνεις αυτό, αυτό, αυτό και αυτό. Το άλλο δεν είναι τελείως απαραίτητο να το κάνεις, όμως θα μ’ άρεσε αν το ’κανες και αν κάνεις όλα αυτά τα πράγματα, τότε θα ’μαι τελείως καλά μαζί σου και θα σε αγαπώ και θα κάνω ό,τι θέλεις για σένα. Λοιπόν απλά ας κάνουμε τα πάντα ο ένας για τον άλλον και θα ’μαστε μια χαρά. Αλλά το θέμα είναι ότι τότε χάνουμε ένα σημαντικό «κλειδί» εδώ... Χάνουμε όχι μόνο την επαφή με τον εαυτό μας, αλλά την ίδια την κεντρική ανάγκη που κατά βάθος έχουμε, που είναι να βιώσουμε την ίδια μας την αγάπη, να διεκδικήσουμε την πραγματική μας ζωή, να ενωθούμε με την πιο ισχυρή και πλήρη έκφραση αυτού που είμαστε. Και μέχρι να το επιτρέψουμε αυτό να συμβεί στη ζωή μας, θα συνεχίσουμε να έχουμε αυτή την αίσθηση ότι είμαστε χαμένοι, ότι δεν έχουμε πραγματική βάση.

Veronica Krestow

Σχετικό βίντεο εδώ:

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=YaXq_0YFZaw

http://ianisdo-anando2.blogspot.com

Παγιδευτήκαμε σε ένα ξένο κόσμο που νοιώθουμε ότι δεν μας ανήκει

Όταν κάνουμε πράγματα μέσα από αίσθηση καθήκοντος, δεν είμαστε αληθινοί, αυθεντικοί, ενώ πιο συχνά αποδεικνύεται ότι δεν άξιζε. Επειδή όντως δεν άξιζε! Το καθήκον είναι επιβολή, είναι υποχρέωση και αφαιρεί την επιλογή, την αγάπη και την αφοσίωση.

Φτιάχνουμε κανόνες που ακολουθούμε, καθήκοντα που υπηρετούμε, υποχρεώσεις που δεν αμφισβητούμε, γιατί χτίσαμε σε ανύπαρκτη βάση τους εαυτούς μας και τις ζωές μας. Εν τέλει, παγιδευτήκαμε, σε ένα ξένο κόσμο που νοιώθουμε ότι δεν μας ανήκει και από τον οποίο θέλουμε να δραπετεύσουμε. Ο κόσμος που καλούμαστε, ως πρόκληση, αυτή τη στιγμή να γκρεμίσουμε, είναι ο εσωτερικός κόσμος της πλάνης που δεσμεύει το νου και κλείνει την καρδιά μας. Όμως φοβόμαστε να το κάνουμε, και έτσι επιτρέπουμε το γκρέμισμα του εξωτερικού κόσμου της εκδήλωσης που φαίνεται να μη μπορούμε να σταματήσουμε.

Ανύπαρκτοι σχεδόν εσωτερικά, υπεργεμισμένοι νοητικά με άπειρους κανόνες, καθήκοντα και υποχρεώσεις, ταυτισμένοι με τους διάφορους ρόλους, την προσωπική και τη συλλογική ταυτότητα μας, όλα αυτά που φροντίζουν επάξια την διατήρηση της εικόνας μας αλλά ακόμα περισσότερο την ψευδή αίσθηση της ύπαρξης μας στον κόσμο της ύλης. Αδυνατούμε να βρούμε σταθερές απαντήσεις και διαχρονικές αλήθειες που θα εξασφάλιζαν την ηρεμία μας, την χαμένη αίσθηση σκοπού και τη χαρά που τόσο λείπει από τις καρδιές μας. Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, εκπαιδεύουμε τα παιδιά μας: να υπηρετούν άλλους, να «αναλαμβάνουν τα καθήκοντα τους», να πλαισιώνονται με δεσμεύσεις που «θα τους εξασφαλίσουν το μέλλον τους».

Όμως η Γνώση είναι δύναμη, που στα χέρια των μη σοφών ανθρώπων γίνεται καταχρηστική, καταστρέφει και καταδυναστεύει. Η Γνώση χρειάζεται την Αγάπη γιατί μαζί δημιουργούν θαύματα που ο επιφανειακός νους δεν κατανοεί και δεν πιστεύει, μέσα από την περιορισμένη του οπτική. Η Αγάπη όμως δεν γνωρίζει καθήκοντα, κανόνες, υποχρεώσεις ούτε δεσμεύσεις. Την υποτίμησε ο άνθρωπος γιατί φοβήθηκε τη δύναμη της, αρνήθηκε τη σοφία της, απομακρύνθηκε από την αγκαλιά της. Μόνος και έρημος αναζητά τη λύτρωση, από τον ίδιο τον κατακτητή του. Χωρίς την αγάπη παρασύρεται στην εκμετάλλευση, πλανεύεται από το προσωρινό, τις αισθήσεις, την πλάνη του ονείρου που ζει και εγωιστικά προσπαθεί να κατακτήσει, αυτό που ψάχνει (ουσιαστικά) αλλά δεν βρίσκει.

Το καθήκον εμποδίζει τη δημιουργία. Η πλάνη εμποδίζει την καρδιά να προσφέρει τη σοφία της.

Αναλαμβάνουμε την ευθύνη όταν δώσουμε ξανά στον εαυτό μας επιλογές. Αφοσιωνόμαστε όταν συνειδητά επιλέγουμε. Οι κανόνες εμποδίζουν την ικανότητα της διάκρισης γιατί υποτιμούν την ουσία μας. Δεν υπάρχουν όμως απαντήσεις και σταθερές αξίες σε ένα σύστημα και έναν νου που στηρίχθηκε σε ανύπαρκτες βάσεις και χρειάζεται να αμφισβητηθεί για να γκρεμιστεί και να ξαναδημιουργηθεί συνδέοντας την Καρδιά με το Νου, την Αγάπη με τη Γνώση, το Σκοτάδι με το Φως, τη μαγνητική ενέργεια με την ηλεκτρική ενέργεια. Γιατί τίποτα από όλα αυτά δεν είναι αντίθετα, αλλά συμπληρωματικά.

Χριστιάνα

http://enallaktikimathisi.blogspot.com

Εμπειρία αγάπης

Βρισκόμουν στο τελικό στάδιο του καρκίνου (Λέμφωμα Χόντκιν), και με φρόντιζαν στο σπίτι. Ήμουν συνδεδεμένη με οξυγόνο, και είχα μια αποκλειστική νοσηλεύτρια. Αλλά εκείνο το πρωί, 2 Φεβρουαρίου 2006, δεν ξύπνησα. Είχα πέσει σε κώμα. Ο σύζυγός μου κάλεσε γιατρό, ο οποίος είπε ότι έπρεπε να μεταφερθώ εσπευσμένα στο νοσοκομείο. Ο επικεφαλής ογκολόγος με εξέτασε και είπε στο σύζυγό μου ότι βρισκόμουν τώρα κοντά στο τέλος, και ότι τα όργανα μου είχαν πλέον σταματήσει να λειτουργούν. Εγώ πιθανόν δεν θα τα κατάφερνα πέρα από τις επόμενες 36 ώρες.

Ωστόσο, ο ογκολόγος δήλωσε ότι θα κάνει ό,τι μπορεί αλλά προετοίμαζε το σύζυγό μου ότι εγώ θα ήταν πιο πιθανό να μην τα καταφέρω να επιβιώσω, αφού τα όργανα μου δεν λειτουργούσαν πλέον. Η κατάσταση μου καθοριζόταν από το γεγονός ότι σώμα μου άρχισε να διογκώνεται, και είχα αλλοιώσεις στο δέρμα. Ξεκίνησαν να μου χορηγούν ένα κοκτέιλ φαρμάκων σε σταγόνες και με συνέδεσαν με καθετήρες και με σωληνάρια για τροφή, φάρμακα και οξυγόνο.

Νόμιζα ότι παρασυρόμουν σε μία κατάσταση εντός και εκτός των αισθήσεών μου σ’ αυτό το χρονικό διάστημα, γνωρίζοντας όλα όσα συνέβαιναν γύρω μου. Αλλά μου επιβεβαίωσαν αργότερα η οικογένειά μου και οι γιατροί ότι όλη την ώρα ήμουν σε κώμα. Είδα και άκουσα τις συζητήσεις μεταξύ του συζύγου μου και των γιατρών που έλαβαν χώρα έξω από το δωμάτιο, περίπου 40 πόδια μακριά σ’ ένα χωλ. Ήμουν σε θέση αργότερα να επαληθεύσω αυτή τη συνομιλία στο συγκλονισμένο μου σύζυγο.

Στη συνέχεια "πέρασα" σε μια άλλη διάσταση, όπου ήμουν τυλιγμένη σε μια ολική αίσθηση αγάπης. Επίσης βίωσα με εξαιρετική ευκρίνεια το γιατί είχα τον καρκίνο, γιατί είχα έρθει σε αυτή την ζωή κατά πρώτον, τι ρόλο καθένας της οικογένειάς μου έπαιξε στη ζωή μου στο μεγάλο σκηνικό των πραγμάτων, και γενικά τον τρόπο ζωής. Η σαφήνεια και κατανόηση που πέτυχα σε αυτή την κατάσταση είναι σχεδόν απερίγραπτα. Τα λόγια φαίνεται να περιορίζουν την εμπειρία -

Βρέθηκα σε ένα τόπο όπου κατάλαβα πόσο πολύ περισσότερο υπάρχει απ' ό,τι μπορούμε να φανταστούμε στον τρισδιάστατο κόσμο μας. Συνειδητοποίησα τι δώρο ήταν η ζωή, και ότι ήμουν περικυκλωμένη από στοργικά πνευματικά όντα, τα οποία ήταν πάντα γύρω μου ακόμα και όταν δεν το ήξερα.

Η ποσότητα της αγάπης που ένιωθα μου φαινόταν συγκλονιστική, και από αυτή την άποψη, ήξερα πόσο δυνατή είμαι, και είδα τις εκπληκτικές δυνατότητες εμείς ως άνθρωποι είμαστε ικανοί να επιτύχουμε κατά τη φυσική ζωή. Ανακάλυψα ότι σκοπός μου τώρα θα ήταν να ζήσω τον "επίγειο παράδεισο" χρησιμοποιώντας αυτή τη νέα κατανόηση, και επίσης να μοιραστώ αυτή τη γνώση με άλλους ανθρώπους. Ωστόσο είχα την επιλογή του να επανέλθω στη ζωή, ή να πάω προς το θάνατο.

Με έκανε να καταλάβω ότι δεν ήταν η ώρα μου, αλλά είχα πάντα την επιλογή, και αν διαλέξω το θάνατο, δεν θα γευόμουν πολλά από τα δώρα που η υπόλοιπη ζωή μου εξακολουθούν να μου φυλάει. Κατά πρώτον, δεν ήθελα να επανέλθω, διότι το σώμα μου ήταν πολύ βαριά άρρωστο, και δεν ήθελα να επανέλθω σε αυτό το σώμα αφού τα όργανα είχαν ήδη σταματήσει να λειτουργούν και είχα όλες αυτές τις ανοιχτές πληγές του δέρματος. Αλλά φαίνεται ότι σχεδόν αμέσως, συνειδητοποίησα ότι αν επέλεγα τη ζωή, το σώμα μου θα γιατρευόταν πολύ γρήγορα. Θα έβλεπα διαφορά όχι σε μήνες ή βδομάδες αλλά σε μέρες!

Τότε είχα αρχίσει να καταλαβαίνω πώς οι ασθένειες αρχίζουν σε ενεργειακό πεδίο πριν εκδηλωθούν στο φυσικό. Αν επιλέξω να γυρίσω στη ζωή, ο καρκίνος θα έφευγε από τη δικό μου ενεργειακό πεδίο, και το φυσικό μου σώμα θα γινόταν καλά πολύ γρήγορα. Τότε κατάλαβα ότι όταν οι άνθρωποι έχουν ιατρικές θεραπείες για ασθένειες, απομακρύνουν την ασθένεια μόνο από το σώμα τους αλλά όχι από το ενεργειακό πεδίο τους, μ’αποτέλεσμα η ασθένεια να επιστρέφει.

Διαπίστωσα ότι η επιστροφή πίσω θα γινόταν με πάρα πολύ υγιή ενέργεια. Στη συνέχεια το φυσικό σώμα θα συμμορφωνόταν στις ενεργειακές συνθήκες πολύ γρήγορα και μόνιμα. Συνειδητοποίησα ότι αυτό ισχύει για οτιδήποτε, όχι μόνο σε ασθένειες - φυσικές καταστάσεις, ψυχολογικές καταστάσεις κ.λπ. Συνειδητοποίησα ότι όσα γίνονται στη ζωή μας εξαρτώνται από αυτήν την ενέργεια γύρω μας, και έχουν δημιουργηθεί από εμάς. Τίποτα δεν ήταν αληθινό - δημιουργήσαμε τα περιβάλλοντα μας, τις καταστάσεις μας κ.λ.π. ανάλογα με το πού αυτή η "ενέργεια" βρισκόταν. Η σαφήνεια που ένιωθα γύρω από τον τρόπο με τον οποίο μπορούμε να πετύχουμε αυτά που κάνουμε ήταν εκπληκτική! Όλα είναι θέμα πού βρισκόμαστε ενεργειακά . Κατά κάποιον τρόπο γνώριζα ότι επρόκειτο να έχω "απόδειξη" αυτού από πρώτο χέρι αν επέστρεφα πίσω στο σώμα μου.

Έμοιαζε πως αν και παρασυρόμουν μεταξύ των δύο κόσμων, αυτό το φυσικό κόσμο και την άλλη πλευρά, κάθε φορά που περνούσα στην "άλλη πλευρά", μου φαινόταν να πήγαινα βαθύτερα και να ζούσα πιο πολλές "σκηνές". Μια σκηνή ήταν όπου είδα πως η ζωή μου είχε αγγίξει όλους τους ανθρώπους που πέρασαν απ’ αυτήν - ήταν σαν ένα είδος μωσαϊκού και είδα πώς επηρέαζα τις ζωές όλων γύρω μου. Υπήρχε μια άλλη σκηνή όπου είδα τον αδελφό μου σε ένα αεροπλάνο, αφού είχε ακούσει τα νέα ότι πέθαινα, να έρχεται να με επισκεφτεί (αυτή επαληθεύτηκε σε μένα όταν ξεκίνησα να συνέρχομαι, ο αδελφός μου ήταν εκεί, έχοντας μόλις κατέβει από ένα αεροπλάνο).

Είδα τότε μια αναλαμπή του αδελφού μου και δική μου και με κάποιο τρόπο με έκανε να καταλάβω ότι ήταν μια προηγούμενη ζωή, όπου ήμουν πολύ μεγαλύτερη από αυτόν και ήμουν σαν μητέρα του (σε αυτή τη ζωή, αυτός είναι μεγαλύτερος από μένα). Είδα ότι σε εκείνη τη ζωή ήμουν πολύ προστατευτική απέναντί του. Ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι ήταν στο αεροπλάνο για να έρθει και να με δει, και αισθάνθηκα ότι «Δεν μπορώ να το κάνω αυτό σε αυτόν - δεν μπορώ να τον αφήσω να έρθει και να με δει νεκρή". Τότε είδα επίσης πως σκοπός του συζύγου μου ήταν συνδεδεμένος με το δικό μου, και πώς είχαμε αποφασίσει να έρθουμε και να βιώσουμε αυτή τη ζωή μαζί. Αν έφευγα, πιθανότατα θα ακολουθούσε αμέσως μετά.

Επιπλέον, συνειδητοποίησα καθώς γινόντουσαν εξετάσεις για τη λειτουργία των οργάνων μου (και τα αποτελέσματα δεν είχαν βγει ακόμα), ότι αν αποφάσισα να γυρίσω στη ζωή, τα αποτελέσματα θα έδειχναν ότι τα όργανά μου λειτουργούν κανονικά. Αν αποφάσιζα να πεθάνω τα αποτελέσματα θα έδειχναν ανεπάρκεια των οργάνων ως αιτία θανάτου, εξαιτίας του καρκίνου. Ήμουν ικανή να αλλάξω το αποτέλεσμα των εξετάσεων με δική μου επιλογή!

Έκανα την επιλογή μου κι άρχισα να συνέρχομαι (ευρισκόμενη σε μια πολύ μπερδεμένη κατάσταση, δεδομένου ότι δεν μπορούσα τότε να ξεχωρίσω σε ποια πλευρά του πέπλου ήμουν), οι γιατροί ήρθαν ορμητικά στο δωμάτιο με μεγάλα χαμόγελα στα πρόσωπά τους λέγοντας στην οικογένειά μου "Καλά νέα - πήραμε τα αποτελέσματα και τα όργανά της λειτουργούν - δεν μπορούμε να το πιστέψουμε! Το σώμα της πραγματικά φαινόταν σαν να είχε σβήσει!

Μετά από αυτό, άρχισα να συνέρχομαι γρήγορα. Οι γιατροί περίμεναν να σταθεροποιηθεί η κατάστασή μου πριν κάνουν μια βιοψία λεμφαδένα για να παρακολουθήσουν τον τύπο των καρκινικών κυττάρων, και δεν μπορούσαν να βρουν έστω και ένα λεμφαδένα αρκετά μεγάλο που να υποδηλώνει καρκίνο (μετά την είσοδο στο νοσοκομείο το σώμα μου γέμισε με πρησμένους λεμφαδένες, κόμβων και όγκων στο μέγεθος των λεμονιών, από τη βάση του κρανίου μου μέχρι το κάτω μέρος της κοιλιάς μου).

Έκαναν μια βιοψία μυελού των οστών, και πάλι για να βρουν τη δραστηριότητα του καρκίνου, ώστε να μπορούν να προσαρμόσουν τη χημειοθεραπεία, σύμφωνα με την ασθένεια, και δεν υπήρχε καμία στο μυελό των οστών. Οι γιατροί ήταν πολύ μπερδεμένοι, αλλά θεώρησαν ότι ξαφνικά ανταποκρίθηκα στη χημειοθεραπεία. Επειδή οι ίδιοι δεν ήταν σε θέση να καταλάβουν τι συνέβαινε, με έκαναν να υποστώ τη μία εξέταση μετά την άλλη, οι οποίες είχαν άριστα αποτελέσματα, και το ότι πέρασα κάθε εξέταση με δυνάμωσε ακόμα περισσότερο! Είχα μια ακτινογραφία / (σάρωση ) όλου του σώματος, και επειδή δεν μπορούσαν να βρουν τίποτα, έκαναν τον ακτινολόγο να μου την επαναλάβει και πάλι!

Λόγω της εμπειρίας μου, τώρα την μοιράζομαι με όποιον ξέρω : τα θαύματα είναι δυνατά στη ζωή σας κάθε μέρα. Μετά από όσα έχω δει, έχω συνειδητοποιήσει ότι απολύτως όλα είναι δυνατά, και ότι δεν ερχόμαστε εδώ για να υποφέρουμε. Η ζωή υποτίθεται ότι είναι υπέροχη, και μας αγαπάνε. Ο τρόπος που βλέπω τη ζωή έχει αλλάξει υπερβολικά, και είμαι τόσο ευτυχής που μου δίνεται μια δεύτερη ευκαιρία να βιώσω τον "επίγειο παράδεισο".

Το σχετικό βίντεο εδώ:

http://www.youtube.com/watch?v=tjLouLHH-_I&feature=player_embedded

Σχετικά:

http://www.nderf.org/anita_m%27s_nde.htm

http://anitamoorjani.com/

http://ianisdo-anando2.blogspot.com

Τα παιδιά ενθουσιάζονται με την ιδέα ότι ο σημαντικότερος άνθρωπος στη ζωή τους, ο γονιός, μπορεί να έχει αντίστοιχες ανάγκες με αυτά

Τα παιδιά διψούν για αλληλεπίδραση

Θα ήταν αφελές να πούμε ότι τα παιδιά μαγεύονται από την ευκολία μιας δραστηριότητας όπως η τηλεόραση ή ενός τρισδιάστατου παιχνιδιού οθόνης, που εμπεριέχουν τη μοναχικότητα. Η αλήθεια είναι ότι διψούν για αλληλεπίδραση.

Διψούν να χρησιμοποιήσουν όσο περισσότερες ικανότητες (φυσικές και πνευματικές) έχουν ανακαλύψει ότι έχουν και αδημονούν να ανακαλύψουν και άλλες. Ενθουσιάζονται με την ιδέα ότι ο σημαντικότερος άνθρωπος στη ζωή τους (ο γονιός) μπορεί να έχει αντίστοιχες ανάγκες με αυτά. Είναι απίστευτη η αίσθηση για το παιδί να αντιλαμβάνεται ότι ο πατέρας ή η μητέρα του πραγματικά χαίρεται (και δεν προσποιείται) παίρνοντας μέρος σε μια δραστηριότητα μαζί του. Τελικά, η αλληλεπίδραση αυτή εκτός από δημιουργική για το παιδί (και τη διαπαιδαγώγησή του) γίνεται θεμέλιος λίθος της σχέσης και πολλές φορές αγχολυτική για τον υπερδραστήριο γονέα.

Κύριος γνώμονας της συμπεριφοράς του παιδιού είναι σχεδόν πάντοτε (και από πολύ νωρίς) η συμπεριφορά του γονέα. Από πολύ μικρή ηλικία το παιδί απευθύνεται ακόμα και στις εκφράσεις του προσώπου του γονέα για να αποφασίσει αν του αρέσει κάτι ή όχι. Όσο πιο συχνή η αλληλεπίδραση λοιπόν, τόσο καλύτερη και η αίσθηση που έχει το παιδί για την πραγματικότητα.

Φανταστείτε ένα παιδί που στηρίζει την αντίληψή του για την πραγματικότητα στην εικονική πραγματικότητα ενός κινουμένου σχεδίου (κολλημένο μπροστά σε μια οθόνη) και ένα παιδί που κινείται μέσα στην πραγματικότητα (της πόλης του, της γειτονιάς του, της μουσικής, της τέχνης, της Ιστορίας) και μπορεί να ελέγχει την αντίληψή του γι' αυτήν μέσα από τις εκάστοτε αντιδράσεις του γονιού. Το δεύτερο αισθάνεται σιγουριά και σταθερότητα μέσα από τον γονιό για την πραγματικότητά του, ενώ το πρώτο αναρωτιέται γιατί εδώ που ζει όλα είναι τόσο δύσκολα και απαιτούν τόση προσπάθεια.

Το παραπάνω δεν αποτελεί και το μοναδικό πλεονέκτημα. Σκεφτείτε πώς δημιουργείται, πώς αναπτύσσεται και πώς εδραιώνεται μια οποιαδήποτε σχέση στη ζωή ενός ανθρώπου. Πρέπει να ανακαλύψουμε τα κοινά ενδιαφέροντα. Πρέπει να δούμε τον τρόπο που τα δύο μέλη της σχέσης διαχειρίζονται καταστάσεις. Και βέβαια έχουμε ανάγκη να παρατηρήσουμε αν μπορούμε να συνεργαστούμε. Για να τα καταφέρουμε όλα αυτά αρκεί να δραστηριοποιούμαστε μαζί. Πόσο μάλλον στη σχέση που έχει ένας γονιός με το παιδί του. Αρκεί να ανακαλύψουμε τα κοινά μας ενδιαφέροντα, να διαχειριστούμε μαζί καταστάσεις και να συνεργαστούμε. Να βγούμε έξω και να δείξουμε στο παιδί τι μας αρέσει, δίνοντάς του έτσι την ευκαιρία να μας δείξει και αυτό τι του αρέσει. Να καλλιεργήσουμε μαζί τις δεξιότητές μας, επιβραβεύοντας ο ένας τον άλλον. Όσο ο γονιός μένει άπραγος τόσο μένει και το παιδί. Όσο ο γονιός μένει άπραγος τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες στην εφηβεία να δημιουργηθεί ένα κοινωνικά δυσλειτουργικό και μόνιμα ανικανοποίητο παιδί.

Κάνοντας κάτι διαφορετικό από τα τετριμμένα με το παιδί, ο γονιός σίγουρα θα νιώσει σημαντικός και σωστός στον ρόλο του, μια και το παιδί του θα έχει αυτόματα την ευκαιρία να γνωρίσει πράγματα που χωρίς τη δική του παρότρυνση θα ήταν απλά ανύπαρκτα. Αυτή η αίσθηση γίνεται αυτόματα αγχολυτική σε μια ζωή που η ρουτίνα αποτελεί το κέντρο της καθημερινότητας. Έτσι, η κοινή δραστηριότητα δεν ωφελεί μόνο τη ζωή και την ανάπτυξη του παιδιού αλλά και την ψυχική υγεία του γονιού.

Είναι αλήθεια λοιπόν ότι πρέπει γονείς και παιδιά να ζουν την πραγματικότητα μαζί όπως είναι, γεμάτοι ενδιαφέρον και άγνωστους κόσμους και όχι έτσι όπως τη ζουν, φυλακισμένοι μέσα σε ένα εύκολο και φαινομενικά ασφαλές περιβάλλον.

Ορέστης Νέτας, κοινωνικός ψυχολόγος

babaroutsoup

www.hamomilaki.gr

Οι ιδιοκτήτες της χημικής και φαρμακευτικής βιομηχανίας οδηγούν τη Γερμανία στην καθυπόταξη της Ευρώπης αλλά και στην αυτοκαταστροφή της

Ο Γερμανός ιατρός Dr. Rath αναλύει τον ρόλο των ιδιοκτητών της χημικής και φαρμακευτικής βιομηχανίας στην ποδηγέτηση της σύγχρονης Γερμανίας για την εκπλήρωση του ρόλου της καθυπόταξης των Ευρωπαϊκών χωρών. Ο ρόλος αυτός είναι αντίστοιχος εκείνου που την έσπρωξαν να παίξει χρηματοδοτώντας τα κατάλληλα πρόσωπα, κατά τους δύο παγκόσμιους πολέμους.

Οι ιδιοκτήτες της χημικής-φαρμακευτικής βιομηχανίας ταυτίζονται με τα πρόσωπα που ηγούνται του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος δηλαδή τους τραπεζίτες.

Δείτε την πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξή του εδώ:

http://www.youtube.com/watch?v=pJ5CfJ9cYPc&feature=player_embedded

Ποιός είναι ο Dr. Rath:

http://www.symmaxia-gia-thn-ygeia-tou-dr-rath.org/aboutus/dr_rath.html

Προσφέρεται προς ενοικίαση και η ελληνική αστυνομία…

Ενοικιαστήριο στην Ελληνική Αστυνομία βάζει η κυβέρνηση, τη στιγμή που η εγκληματικότητα είναι πλέον ανεξέλεγκτη και οι πολίτες νιώθουν τρόμο ακόμη και μέσα στα σπίτια τους. Η ΕΛ.ΑΣ. «ενοικιάζεται» επίσημα και με τον νόμο στους έχοντες τη δυνατότητα να πληρώσουν!

Σύμφωνα με αναλυτικό δημοσίευμα του Πρώτου Θέματος, με απόφαση των υπουργείων Οικονομικών και Προστασίας του Πολίτη, το σύνολο του ανθρώπινου δυναμικού της Ελληνικής Αστυνομίας, όλα τα οχήματα και οι μοτοσικλέτες της, ακόμη και τα ελικόπτερα που έχει στην κατοχή της η ΕΛ.ΑΣ., μπορούν πλέον να ενοικιάζονται από ιδιώτες που θέλουν να κοιμούνται ασφαλείς και ήσυχοι τα βράδια.

Ότι και όσοι… ενοικιάζονται από εκείνους που μπορούν να πληρώσουν θα αφαιρούνται βέβαια από τις δυνάμεις που προστατεύουν τους υπόλοιπους κοινούς θνητούς. Και όποιος νομίζει ότι όλα τα παραπάνω δεν είναι δυνατόν να συμβαίνουν -ή μάλλον έχει μείνει... στήλη άλατος- δεν έχει παρά να προστρέξει στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, όπου δημοσιεύτηκε πριν από λίγες ημέρες ακόμη και ο τιμοκατάλογος των ενοικιάσεων της ΕΛ.ΑΣ. Οι τιμές ξεκινούν από 30 ευρώ την ώρα για την ενοικίαση ενός απλού αστυνομικού μέχρι και 1.500 ευρώ αν θέλετε να νοικιάσετε το ελικόπτερο της ΕΛ.ΑΣ. Και αν είστε και καλός πελάτης, η Ελληνική Αστυνομία σάς κάνει και έκπτωση...

Σύμφωνα με την Κοινή Υπουργική Απόφαση, από δω και στο εξής οποιοδήποτε φυσικό πρόσωπο μπορεί να έχει τον προσωπικό του κρατικό αστυνομικό αντί του ποσού των 30 ευρώ την ώρα. Πληρώνοντας δε 20 ευρώ επιπλέον την ώρα, έχει τη δυνατότητα να επιλέξει μεταξύ μοτοσικλετιστή αστυνομικού ή αστυνομικού με εκπαιδευμένο σκύλο!

[Δεν υπάρχουν λόγια πλέον για να περιγραφεί η ανηθικότητα των κυβερνώντων που ισοπεδώνουν τα πάντα στη χώρα ελέω μνημονίων... Από πού αντλούν αυτό το δικαίωμα παρά μόνο από το εξωφρενικό θράσος τους;!].

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Η αλλοδαπή χούντα πιέζει την κυβέρνηση – ορντινάτσα να αναβάλει τις εκλογές γιατί τα δύο εθελόδουλα κόμματα δεν εξασφαλίζουν την κυβέρνηση που θέλει

Την αποκάλυψη την έκανε η δημοσιογράφος του ΣΚΑΙ Ελένη Καλογεροπούλου με ρεπορτάζ από 'μέσα'. Οι κρυφές δημοσκοπήσεις που έφτασαν στο Μέγαρο Μαξίμου δείχνουν ότι ΝΔ και ΠΑΣΟΚ δεν... μπορούν να σχηματίσουν συγκυβέρνηση ούτε ενώνοντας τις δυνάμεις τους παρά τον άθλιο εκλογικό νόμο των 50 εδρών bonus για το πρώτο κόμμα και πλέον οι πιέσεις της Τρόικας για αναβολή των εκλογών είναι παραπάνω από έντονες.

Η εντολή της Τρόικας για συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ με 160 βουλευτές είναι ξεκάθαρη και την έχουν αποδεχτεί και ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος ασχέτως το τι λένε στους ψηφοφόρους τους. Το θέμα είναι ότι η Τρόικα δεν θέλει να ρισκάρει μη εκλογή των δυο μεγάλων κομμάτων και προτιμά να αναβληθούν οι εκλογές!

Το σχετικό βίντεο εδώ:

www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=HgDgovk1l4U

http://tro-ma-ktiko.blogspot.com

Το μήνυμα…

Ζωή στην επιτάχυνση, θάνατος στη διαπασών. Ο κρότος του πυροβολισμού που έκοψε το νήμα της ζωής του 77χρονου συνταξιούχου φαρμακοποιού συντάραξε το Σύνταγμα, διαπέρασε τους πέτρινους τοίχους και λόγους της Βουλής, απλώθηκε σε όλη την Ελλάδα, έσπασε τα σύνορα της χώρας.

Ο Δημήτρης Χριστούλας αποφάσισε χθες το πρωί να αυτοκτονήσει, στέλνοντας μήνυμα-κραυγή διαμαρτυρίας για την Ελλάδα του Μνημονίου. «Δεν μπορώ να βρω άλλον τρόπο αντίδρασης εκτός από ένα αξιοπρεπές τέλος», γράφει στο συγκλονιστικό ιδιόχειρο σημείωμα που άφησε πίσω του. Βαθιά πολιτικοποιημένος και ευαισθητοποιημένος κοινωνικά, κινούμενος πάντα στον ευρύτερο χώρο της Αριστεράς, θυσιάστηκε για να «ξυπνήσει» τη συνείδηση του πολιτικού κόσμου αλλά και εκείνων που πιστεύουν πως κυβερνούν την Ελλάδα από τις Βρυξέλλες.

Άνθρωπος περήφανος που ζούσε με σύνταξη των 800 ευρώ, την οποία κατάφερε να πάρει μετά από 35 χρόνια δουλειάς, δεν ήθελε να δει ποτέ τον εαυτό του να ψάχνει πάνω από έναν κάδο. Η σκέψη ότι αυτό μπορεί να είναι το επόμενο βήμα για εκείνον του όπλισε χθες το πρωί το χέρι.

Έφυγε από το σπίτι του στους Αμπελοκήπους στις 8, έχοντας στις τσέπες του ένα πιστόλι και ένα χειρόγραφο σημείωμα. Ίσως αυτή να ήταν και η πρώτη φορά που έπιανε όπλο στη ζωή του. Πήγε στο παρτέρι της πλατείας Συντάγματος απέναντι από το σταθμό του μετρό και αυτοπυροβολήθηκε στο κεφάλι. Οι περαστικοί πρόλαβαν να ακούσουν τις τελευταίες του λέξεις: «Στα παιδιά μας δεν πρέπει να αφήσουμε μία χρεοκοπημένη χώρα».

Πάντοτε προοδευτικός και ιδεολόγος, δεν μπόρεσε ποτέ να συμβιβαστεί με την εικόνα της «χρεοκοπημένης» Ελλάδας. Η οικογένειά του -ήταν διαζευγμένος και έχει μία κόρη- το ήξερε καλά, αλλά ποτέ δεν περίμενε ο άνθρωπός τους να φτάσει στην αυτοκτονία. «Ο πατέρας μου ό,τι είχε να πει το είπε με το σημείωμά του. Δεν είχε προειδοποιήσει και ούτε μας είχε δώσει κάποιο σημάδι», λέει στον «Ε.Τ.» η Ευθυμία Χριστούλα, κόρη του άτυχου συνταξιούχου, η οποία έχει εργαστεί για χρόνια ως δημοσιογράφος.

Ο 77χρονος συνταξιούχος, μέλος του Φαρμακευτικού Συλλόγου από το 1994, διατηρούσε φαρμακείο λίγα στενά μακριά από το σπίτι του στην οδό Λογοθετίδη στους Αμπελοκήπους. Ύστερα από 35 χρόνια προσφοράς το πούλησε πριν από λίγα χρόνια σε συνάδελφό του, που όταν έμαθε τι έχει συμβεί βούρκωσε. «Τον είχα σαν πατέρα», ήταν τα μόνα λόγια που μπόρεσε να βγάλει από το στόμα του.

Στη γειτονιά τον ήξεραν όλοι. Ήταν ο μικρόσωμος ηλικιωμένος με τις «φρέσκιες» ιδέες. Τον τελευταίο καιρό είχε κυκλοφορήσει η φήμη ότι αντιμετώπιζε πρόβλημα υγείας.

Τα βράδια έβγαινε για περπάτημα στους δρόμους γύρω από την πλατεία Πανόρμου -αθλητικό τύπο τον χαρακτήρισαν κάποιοι- και συχνά έπιανε την κουβέντα με φίλους του που σύχναζαν στο πρακτορείο ΠΡΟ-ΠΟ της γειτονιάς. «Βγείτε στους δρόμους. Αύριο έχει διαδήλωση στο Σύνταγμα», συνήθιζε να τους λέει.

Κανείς, όμως, δεν μπορούσε να διανοηθεί ότι η πλατεία-σύμβολο για αυτόν θα γίνει τόπος προσκυνήματος στη μνήμη του. Εκατοντάδες πολίτες άφησαν χθες ένα λουλούδι και άναψαν ένα κερί κάτω από το δέντρο που βάφτηκε με αίμα. Ακόμα και μικρά παιδιά κολλούσαν στον κορμό του σημειώματα. «Κυβέρνηση ηθικών αυτουργών», γράφει ένα από αυτά, που αφιερώνεται σε όσους αντιστέκονται στους δρόμους.

Ένας από αυτούς ήταν και ο 77χρονος φαρμακοποιός. Στο μπαλκόνι του σπιτιού του ένα κίτρινο πλακάτ του κινήματος «Δεν πληρώνω» έχει μείνει να θυμίζει κάτι από το αγωνιστικό του πνεύμα.

Αν η ζωή του ήταν τραγούδι, θα του ταίριαζαν οι στίχοι που τραγούδησε η Χαρούλα Αλεξίου: «Να πεθαίνεις για την Ελλάδα είναι άλλο, και άλλο εκείνη να σε πεθαίνει». Στον Δημήτρη Χριστούλα συνέβησαν και τα δύο.

Αλέξανδρος Καλαφάτης στον “Ελεύθερο Τύπο”

"αἰσχρὸν γὰρ δὴ τοῦτο, μετὰ προμάχοισι πεσόντα κεῖσθαι πρόσθε νέων ἄνδρα παλαιότερον"
Τυρταίος
Τότε που θεωρούσαν ξεφτίλα, στους πεσόντες στη μάχη να βρίσκουν τον μεγαλύτερο σε ηλικία άνδρα να κείτεται μπροστά από ένα νεώτερο.
Τί να πούμε για τον Δημήτρη Χριστούλα που 77 ετών έριξε μιά πολιτική βόμβα μεγατόνων στο φοβισμένο πλήθος των "πολιτών" της αυνανίας.