Κυριακή 7 Μαρτίου 2010

Ο Βρετανός Ευρωβουλευτής Nigel Farage ξεσκεπάζει τον διορισμένο πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης Herman Van Rompuy...


Εξαιρετικός και αποκαλυπτικός στην αγόρευσή του στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ο Βρετανός ευρωβουλευτής Nigel Farage απογυμνώνει το ρόλο του διορισμένου προέδρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενός κατ'επίφαση δημοκρατικού θεσμού, που οι διεθνείς τραπεζίτες την προορίζουν να μεταλλαχθεί σε οικονομική και στη συνέχεια σε πολιτική υπερκυβέρνηση της Νέας Παγκόσμιας Τάξης για τα κράτη "μέλη" της:

Στην Ισλανδία λειτουργούν οι θεσμοί, στην Ελλάδα;


Οι Ισλανδοί προσήλθαν σήμερα στις κάλπες, σε δημοψήφισμα με το ερώτημα αν θα πρέπει να επιστρέψει το Ισλανδικό δημόσιο 5,4 δισ. δολάρια σε 340.000 Βρετανούς και Ολλανδούς καταθέτες/επενδυτές. Οι τελευταίοι έχασαν τα λεφτά τους το 2008 από το «κραχ» της ισλανδικής επενδυτικής τράπεζας Icesaver και χάρη στην πολιτική...
ισχύ των μεσολαβητριών τραπεζών τους φόρτωσαν τα σπασμένα στις πλάτες των Ισλανδών φορολογουμένων.
Για να εξασφαλίσει χρηματοδότηση 7 δισ. δολάρια από τη Σουηδία, τη Ρωσία και κυρίως το ΔΝΤ, η ισλανδική Βουλή ψήφισε τον Δεκέμβριο το αντιλαϊκό νομοσχέδιο με 49 «Ναι» και 14 «αποχές». Ομως ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Ολαφ Ράγκναρ Γκρίμσον έκανε την έκπληξη ασκώντας αναπάντεχα βέτο, σε αρμονία προς το λαϊκό αίσθημα.
Αυτή τη στιγμή (12.15 ώρα Ελλάδας), η Ισλανδική τηλεόραση μεταδίδει τα μέχρι τώρα αποτελέσματα, που είναι :
ΕΠΙ ΣΥΝΟΛΟΥ: 38.800
ΝΑΙ: 606 (1,56%)
ΟΧΙ: 36.088 (93%)
ΛΕΥΚΑ: 2.056 (5,3)
ΑΚΥΡΑ: 50 (0,1).
Βλέπουμε δηλαδή ότι μόνο το 1,56 % συμφώνησε με την πρόταση της κυβέρνησής του.
Εκεί λειτουργεί η δημοκρατία και η εθνική συνείδηση σε Θεσμικά πρόσωπα, στην Ελλάδα;

Κρατείστε την Ελλάδα, γιατί φεύγει...


Ανοιχτή επιστολή του ποιητή Δημήτρη Ιατρόπουλου,στους Έλληνες τραπεζίτες, μεγαλοεπιχειρηματίες, εφοπλιστές κι αρχοντοδεσπότες:
«Κυρίες και Κύριοι, αδελφοί Συνέλληνες. Τώρα που πέσανε πια όλες οι μάσκες, τώρα που η χώρα αυτή, για άλλους Πατρίδα, για άλλους χώρος επιχειρήσεων και για άλλους κερδοσκοπικός παράδεισος, κινδυνεύει όχι πλέον να πτωχεύσει αλλά να σβηστεί απ τον παγκόσμιο χάρτη κυριολεκτικά, σε ελάχιστα μονάχα χρόνια, τώρα λοιπόν που οι κατεργάρηδες μέσα κι έξω απ τον τόπο, είναι τόσοι πολλοί ώστε να μην υπάρχουν πάγκοι για να καθίσουν, ας κοιταχτούμε στα μάτια, στα ίσα, κι ας κουβεντιάσουμε σταράτα και κάθετα.
Γνωριζόμαστε όλοι σ’ αυτό τον τόπο. Εννοώ κι εσάς τους 10.000 –δεν είσαστε περισσότεροι- κι εμάς που παροικούμε την Ιερουσαλήμ της Ενημέρωσης ως ένοικοι του Δημόσιου Βήματος αυτής εδώ της τραυματισμένης Δημοκρατίας. Δεν ωφελεί κανέναν μας πια, η Οπισθοδακτυλοκρυψία, το Συναξάρισμα, η Επαγγελματική Υποκρισία και το Αλληλοπαραμύθιασμα. Η Ελλάδα έγινε Μπατεσκυλαλεσταρία. Απευθύνομαι σ’ εσάς, -με ξέρετε όλοι, περνάτε καλά μαζί μου όταν «τα χώνω» από τηλεοράσεως, έχετε διασκεδάσει με τα τραγούδια μου, κοντά μισόν αιώνα τώρα, και σε κάποιες εξαιρέσεις σας μάλιστα, έχετε επικοινωνήσει και με τον καθαρό ποιητικό μου λόγο, κλπ.
Απευθύνομαι σ εσάς, διότι εσείς κυβερνάτε εδώ και πολλά χρόνια τον τόπο. Αγοράζετε και εξαγοράζετε επίορκους, ανίκανους και φτωχομπινέδες πολιτικούς, -οι εξαιρέσεις, πασίγνωστες και φωτεινές δεν αρκούν να τουμπάρουν τη ζυγαριά- φτιάχνετε νόμους και καθιερώνετε διατάξεις σύμφωνα με τα κλειστά δικά σας συμφέροντα, γράφοντας στα παλιά σας τα παπούτσια το λαό αυτής της χώρας. Τον οποίο συχνά πυκνά φωνάζετε να σκύψει κι άλλο και να βγάλει απ τη μύγα το ξύγκι να το καταθέσει στις ατέλειωτες τεράστιες δεξαμενές χρημάτων που είτε κληρονομικά, είτε με τη δικιά σας μαεστρία και ικανότητα, έχετε αποθηκεύσει για πολλές-πολλές γενιές των οικογενειών σας.
Απευθύνομαι σ’ εσάς γιατί δεν είσαστε όλοι παλιοτόμαρα, η συντριπτική σας πλειοψηφία έχει σπουδάσει, συνήθως στο εξωτερικό, έχετε λάβει και ελληνική παιδεία, ξέρετε γλώσσες αλλά μιλάτε και την ελληνική πολύ καλά.Έχετε διαβάσει ιστορία και μετέχετε των παραδόσεων στο βαθμό που οι τελετές τους σας εξασφαλίζουν ένα μίνιμουμ ψυχικής ευφορίας.
Πολλοί από σας είσαστε και αληθινά φιλοπάτριδες. Και βοηθάτε μακριά από τη δημοσιότητα με συγκεκριμένο φιλανθρωπικό έργο.
Κανείς δεν δικαιούται να σας βάλει σ' ένα καζάνι όλους μαζί, έτσι απλουστευτικά και αφελώς.
Απευθύνομαι λοιπόν σ εσάς, γιατί ετούτες τις μέρες η Ιστορία μας η Ελληνική, μας χτυπάει τα τζάμια των παραθύρων, έρχεται τη νύχτα στον ύπνο μας, κυκλοφορεί αμεταμφίεστη πλέον στους δρόμους μας, τη βλέπετε βουρκωμένη να κρεμιέται σαν την πρώτη τυχούσα πουτάνα στα περίπτερα...
Κατ αρχήν, εσείς οι τραπεζίτες μας. Όπως η ίδια η Τράπεζα της Ελλάδας ομολογεί, το ενεργητικό σας είναι 580 δισεκατομμύρια Ευρώ. Τα τελευταία χρόνια μονάχα, κερδίσατε 350 δις!Κι εσείς οι επιχειρηματίες μας. Τα «Νέα» γράφανε το Μάη του 09, αυτό που αποκαλύπτει το παγκόσμιο Δίκτυο Φορολογικής Δικαιοσύνης, ότι έχετε 10.000 οφ- σορ εταιρίες δικές σας και κάνετε κάθε χρόνο τζίρο, 500 δις!6.000 από σας χρωστάτε 15 δις ευρώ στο κράτος! Αλλά τα ρέπος σας, γίνανε τα τελευταία χρόνια 277 δις ευρώ! Και οι προθεσμιακές σας καταθέσεις στις τράπεζες είναι άλλα 136 δις! Και το επίσημο Ενεργητικό των επιχειρήσεών σας, (τα λέει η ICAP αυτά) έχει φτάσει στα 700 δις! Την ίδια ώρα αυτή η κυβέρνηση, έχει κιόλας ανακοινώσει τη χρηματοδότησή σας με 10 δις ευρώ μέσω του ΕΣΠΑ, με άλλα 7,2 δις ευρώ μέσω του Επενδυτικού Νόμου, με άλλα 6 δις μέσω των «Συμπράξεων Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα», ενώ άλλα 4 δις ευρώ σας τα χαρίζει για τις πληρωμές των ασφαλιστικών εισφορών που οφείλετε!
Τι άλλο θέλετε πια; ΄Ελεος! Εσείς οι εφοπλιστές μας, πάλι, το έλλειμμα των 30 δις ευρώ για το οποίο πάμε να βουλιάξουμε έναν ολόκληρο λαό στη μιζέρια, ισοδυναμεί, («Καθημερινή» (8/9/2009)), με μια και μόνο παραγγελία σας για τη ναυπήγηση των νέων 777 ποντοπόρων πλοίων σας εντός του 2009!
Όσο για σας αρχοντοδεσπότες, με την αμύθητη περιουσία που δεν μπορεί να μετρηθεί καν, τι να πει κανείς, οι αριθμοί χλομιάζουν! Δισεκατομμύρια ευρώ, τεράστια φιλέτα της χώρας, χιλιάδες ακίνητα, κτήρια, μέγαρα, καταθέσεις, μετοχές, ΜΚΟ μαϊμούδες, λιβάδια, κοπάδια...Λοιπόν; Τι θα κάνουμε Κύριοι; Βλέπετε ένα λαό στη συντριπτική του πλειοψηφία ολιγογράμματο, μαστουρωμένο απ τον μπανιστηρτζίδικο λαϊκισμό, και πανικόβλητο. Έχετε κι εσείς, -ξέρετε ποιοι- ευθύνη γι αυτή την κατάντια. Βλέπετε αναρίθμητους προβοκάτορες να καταστρέφουν τα πάντα, να καίνε τη χώρα βάσει σχεδίου, να βομβαρδίζουν την όποια εναπομείνασα εθνική φυσιογνωμία, να διαλύουν τον κοινωνικό ιστό. Βλέπετε μια νεολαία ζαλισμένη, και με το δίκιο της. Βλέπετε την ξευτίλα, την υποτέλεια, την υποταγή, η Ελλάδα κινδυνεύει για πρώτη φορά μετά από την ΄Αλωση της Πόλης με μια καινούργια Άλωση.Θα το επιτρέψετε; Τι σόι αίμα κυλάει στις φλέβες σας; Πόσο νομίζετε ότι θα ζήσετε; Μια μπριζόλα χωράει η κοιλιά σας κι αυτή μετά από άδεια του γιατρού. Για τους απογόνους σας φροντίσατε δεν κινδυνεύουν για πολλές γενιές, τα είπαμε.
Δεν υπάρχει ανάμεσα σας ένας Έλληνας μωρέ, μια αληθινή Ελληνίδα, να βουρκώσει επιτέλους, γαμώ τα λεφτά σας, γαμώ; Η πατρίδα κυλιέται σαν τσούλα στα πεζοδρόμια, οι κωλοσύμμαχοι βγάζουνε όλα τους τα κόμπλεξ, οι ανθέλληνες περιμένουν σαν κοράκια να μοιράσουν τις σάρκες μας, κι εσείς μετράτε τι ακόμα θα κερδίστε απ’ αυτό το σαρακοφαγωμένο «νεοελληνικό» κρανίο, που πάνε να του αφαιρέσουν εντελώς τη φαιά ουσία απ την κρανιακή κάψα;
Τα παιδιά μας μισογραμματιζούμενα, οι γέροι μας πανικόβλητοι, οι ψυχές μας πεταγμένες στα πεζοδρόμια, τα όνειρά μας σκέτοι εφιάλτες, ηγέτες δεν έχουμε, πολιτικούς δεν έχουμε, πνευματικούς ανθρώπους δεν έχουμε, μαλάκες οι περισσότεροι, τελεία ο τόπος και πάμε για την παύλα.
ΥΣΤΕΡΟΛΟΓΙΟΝ: Ε, όχι λοιπόν, όχι! Εσείς κυβερνάτε! Κάντε κάτι. Τη σκόνη μονάχα να δώσετε, σώθηκε η πατρίδα. ΄Εχετε και τον τρόπο και τη δύναμη. Κρατείστε την Ελλάδα, γιατί φεύγει! Και δεν το θέλετε ούτε εσείς, που διαβάζετε την ιστορία, να σας σκατοψυχάνε οι μεταγενέστεροι! Δώσετε στην Ελλάδα τη σκόνη από τα αμύθητα πλούτη σας, για να μην διαλυθεί η σκόνη της μνήμης σας κάποτε, στους πέντε ανέμους. Κάντε αυτό που πρέπει. Τώρα. Εσείς, και αμέσως!

Η επίκαιρη φωνή του αξέχαστου Στέλιου Καζαντζίδη


Παρασκευή 5 Μαρτίου 2010

Ξεχωριστός ή Μοναδικός;


Μερικές φορές οι λέξεις μας μπερδεύουν καθώς τις χρησιμοποιούμε απερίσκεπτα, ταυτίζοντας έννοιες που είναι στην ουσία διαφορετικές. Από την άλλη, δεν έχει και τόση σημασία ποιες λέξεις χρησιμοποιούμε, φτάνει να κατανοούμε το βαθύτερο νόημα των όσων λέμε. Ίσως τότε, να μην είχε υποστεί τέτοιο βιασμό η γλώσσα, ίσως να μη μιλούσαμε τόσο ακατάπαυστα αλλά να σκεφτόμασταν περισσότερο.
Ας μην ασχοληθούμε λοιπόν με την επιφάνεια των λέξεων, αλλά με το νόημα που έχουμε δώσει σε αυτές βιωματικά: στη ζωή μας, στη λειτουργία μας, σε αυτά που πιστεύουμε και κάνουμε δράση στη ζωή μας.
Τέτοιες, μπερδεμένες μέσα μας έννοιες, είναι οι λέξεις «ξεχωριστός» και «μοναδικός». Φαίνονται αλλά δεν είναι συνώνυμες, καθώς η κάθε μια κρύβει ένα διαφορετικό – και αντιφατικό – σύστημα πεποιθήσεων.
Ολόκληρη η ζωή μας περιστρέφεται γύρω από την επιδίωξη του «ξεχωριστού». Ο καθένας προσπαθεί να διαφέρει, να ειδικευτεί, να υπερέχει, σε ένα αγώνα καθιέρωσης και επιβεβαίωσης της αξίας του. Ξεχωρίζουμε τους ανθρώπους σε αυθεντίες και μη, τους κρίνουμε σύμφωνα με την ειδικότητα, τη θέση και το ρόλο τους. Τοποθετούμε ανάλογα τον εαυτό μας, συγκρίνοντας ποιον έχουμε απέναντι μας.
Η ανάγκη να ξεχωρίζουμε είναι ο μεγαλύτερος δικτάτορας που υπαγορεύει λανθασμένες αποφάσεις. Αναπόφευκτα μπαίνουμε στη διαδικασία της σύγκρισης και του ανταγωνισμού, θεωρώντας τους άλλους εχθρούς αλλά και εμπόδια στο δρόμο μας. Μιλάμε για «σεβασμό» αλλά δε σεβόμαστε όλους τους ανθρώπους το ίδιο. Κάτω από το σεβασμό και την ευγένεια υπάρχει κρυμμένος ο φόβος και η προσδοκία.
Οι λειτουργίες της σύγκρισης, της κριτικής, της κατάταξης υπάρχουν σε κάθε σχέση, σε κάθε συζήτηση, ακόμα και σε αυτές που κάνουμε μέσα μας με τον εαυτό μας, γιατί υπάρχουν στη σκέψη μας. Ο μόνος δημιουργός της πραγματικότητας μας είναι ο νους. Δεν καταλαβαίνουμε ότι μόνιμα ζούμε και αναπνέουμε αυτό το σύστημα διαχωρισμού, που όλο και περισσότερο μας απομακρύνει από τον Εαυτό μας. Πιστεύουμε ότι μας έχει επιβληθεί, ότι «έτσι είναι ο κόσμος» γιατί φοβόμαστε να αναλάβουμε την ευθύνη ότι εμείς δημιουργούμε τον κόσμο αυτό.
Δες πόσο εύκολα οι κυρίαρχες σκέψεις στο νου σου (δεν έχει σημασία αν τις εκδηλώνεις ή όχι γιατί η σκέψη είναι ενέργεια και η ενέργεια δεν είναι στάσιμη ούτε χάνεται) είναι σκέψεις σύγκρισης, κριτικής, μίμησης, φόβου, ανάγκη άμυνας ή επίθεσης. Δες πώς λειτουργεί η παγίδευση των αντιθέτων, η απουσία από το παρόν. Δες ότι χρησιμοποιείς τακτικές όπως είναι η πειθώ, η επιβολή, η εκμετάλλευση μέσα από την αδυναμία και την αυτοθυσία για να δεσμεύσεις την ενέργεια των άλλων.
Τίποτα δεν κατανοούμε που δεν το βλέπουμε μέσα μας.
Η ανάγκη διαχωρισμού βασίζεται στο ψέμα, στην καχυποψία, στη συνεχή επαγρύπνηση (για τυχόν επίθεση). Είναι το οικοδόμημα του διαχωρισμού, του εγώ. Το μυστικό που απελπισμένα προσπαθείς να κρύψεις είναι ότι δεν εμπιστεύεσαι τον εαυτό σου, δεν εμπιστεύεσαι τη ζωή, άρα κανέναν. Θεωρείς (βαθιά μέσα σου και όχι φανερά) τον εαυτό σου ασήμαντο, ανάξιο και αδύναμο, έστω και αν δεν το παραδέχεσαι.
Πάνω σε αυτά τα θεμέλια έλλειψης χτίζει ο καθένας έναν υποκειμενικό κόσμο που πιστεύει ότι είναι πραγματικός. Θεωρεί στη συνέχεια ότι πρέπει να προστατευτεί από αυτόν, ενώ πεισματικά αγνοεί τον δημιουργό του – τον προγραμματισμένο νου – πολεμώντας σκιές και φαντάσματα που είναι απλά οι προβολές του.
Κανένας άνθρωπος – όποιος και αν είναι – δεν είναι ξεχωριστός, αλλά ο καθένας είναι μοναδικός. Μοναδικός σημαίνει ότι είναι ένα μοναδικό κομμάτι, όπως τα κομματάκια ενός πάζλ, του Όλου. Σημαίνει ότι δεν υπάρχει, ούτε ένας άλλος άνθρωπος στον κόσμο ακριβώς ίδιος με σένα, ούτε υπήρξε ούτε θα υπάρξει ποτέ. Σημαίνει ότι έχεις μια μοναδική θέση στη ζωή, με την έννοια ότι μόνο εσύ μπορείς να συμπληρώσεις αυτό το κενό που σου αναλογεί. Κανένας άλλος εκτός από σένα δεν μπορεί ούτε πρόκειται να το κάνει. Η θέση σου θα παραμένει κενή, μέχρι να αναλάβεις την ευθύνη της μοναδικότητας σου.
Αυτή η θέση είναι αναγκαία, είναι απαραίτητη για να σχηματιστεί το Όλον σε αυτή τη διάσταση. Μόνο αναγνωρίζοντας τη δική σου μοναδικότητα μπορείς να καταλάβεις ότι χρειάζεται να βοηθήσεις άλλους να αναγνωρίσουν τη δική τους, γιατί όλοι έχουμε ένα και μοναδικό στόχο: να δημιουργήσουμε τη Μεγάλη Εικόνα της Αγάπης στον κόσμο.
Ο μόνος λόγος που οποιοσδήποτε άνθρωπος δεν έχει αυτόν τον Ένα και μοναδικό στόχο, είναι γιατί βρίσκεται ακόμα παγιδευμένος στο διαχωρισμό. Η ανάγκη αυτή πάντα αφορά αδυναμία. Είναι ο εσωτερικός φόβος, η πίστη στην αναξιότητα που στερείται εμπιστοσύνης και οδηγεί αναπόφευκτα στην απομόνωση, στην απληστία, στο φθόνο, στο μίσος, στην οργή και στην επίθεση (είτε προς τον εαυτό, είτε προς τους άλλους).
Όλα αυτά υπονοούν ότι όποιος αναγνωρίζει τη μοναδικότητα του, έχει παράλληλα κατακτήσει και την ταπεινότητα να γνωρίζει ότι δεν είναι με κανένα τρόπο ξεχωριστός. Πρόθυμα βοηθά τους άλλους, μέσα από τη δική του αναγνώριση και σιγουριά, να αναγνωρίσουν τη δική τους μοναδικότητα. Γιατί ενόσω δεν το κάνουν, ενόσω υπάρχουν «κενές θέσεις», η Εικόνα ποτέ δεν μπορεί να συμπληρωθεί και να φανερωθεί (υλοποιηθεί).
Πόσο εύκολα όμως θα γκρεμίζαμε ό,τι στηρίζει την ξεχωριστή ύπαρξη μας, το εγώ; Πόσο μπορούμε να αμφισβητήσουμε λέξεις όπως «ειδικός», «ειδήμων», «εκλεκτός»; Δεν υπάρχουν «εκλεκτοί του Θεού». Υπάρχουν «ειδικοί» μόνο όταν αναγνωριστεί η «ειδικότητα», η μοναδικότητα του καθενός.
Και τότε, η ειδικότητα ως διαχωρισμός είναι αχρείαστη γιατί παίρνει άλλο νόημα.
Η ενοχή της αναξιότητας και ο φόβος του διαχωρισμού (ξεχωριστού) κάνει τους ανθρώπους μοναχικούς, αμυντικούς και εμπόλεμους. Σίγουρα δεν προσφέρει ασφάλεια αυτό το σύστημα σκέψης και σίγουρα διατηρεί το όνειρο της ειρήνης και της αγάπης σε ουτοπία, όπως συντηρεί ζωντανό τον εφιάλτη που δημιουργούμε καθημερινά.
Το μοναδικό χρέος που έχουμε είναι να αποδεχτούμε ο καθένας τη μοναδικότητα του. Αυτή είναι η ουσιαστική συμβολή και προσφορά μας στον κόσμο. Οτιδήποτε στηρίζει το διαχωρισμό, στηρίζει παράλληλα τον πόλεμο. Είναι αφέλεια να πιστεύουμε ότι μπορούμε να κρατάμε την ενοχή, το φόβο, την άγνοια της μοναδικότητας μας αλλά παράλληλα να ελπίζουμε στην ειρήνη «εκεί έξω».
http://enallaktikimathisi.blogspot.com/

Πέμπτη 4 Μαρτίου 2010

Είμαστε Απόγονοί τους...

Ελληνικό Δίκαιο που ίσχυε κατά τον 5ο π.Χ. αιώνα, δηλαδή του Χρυσού Αιώνα της Δημοκρατίας της ...Ελλάδας ΜΑΣ.
Aναφέρεται εδώ η περίπτ ωση του πολίτη που ήθελε να γίνει βουλευτής.

Ο νόμος απαιτούσε τα εξής:
1) Να είναι Έλλην πολίτης
2) Nα κατέχει την Ελληνική θρησκεία και παιδεία
3) Nα ΜΗΝ είναι κίναιδος και

4) Να καταγραφεί ΟΛΗ η περιουσία του κυρίου, μέχρι και τα σανδάλια που φοράει, καθώς και η οικογενειακή του περιουσία.

Εάν τηρούνταν όλα αυτά τότε ο εν λόγω κύριος, μπορούσε να γίνει βουλευτής.

Αν ο κύριος αυτός πρότεινε και περνούσε νόμο ο οποίος αποδεικνυόταν οικονομικά ζημιογόνος για την Αθήνα, τότε έπρεπε να κατασχεθεί από την καταγεγραμμένη περιουσία του, όλο το ποσόν κατά το οποίο ζημιώθηκε οικονομικά η Αθήνα.
Αν δεν έφθανε η περιουσία του τότε έπρεπε να κατασχεθεί ΟΛΗ η περιουσία του (μέχρι και τα σανδάλια που κατεγράφησαν) και το υπόλοιπο που αδυνατεί να καλύψει να το εξοφλήσει ΔΟΥΛΕΥΟΝΤΑΣ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΡΓΑ.

Αν ο νόμος που πρότεινε και πέρασε ο κύριος αυτός, ζημίωνε ΗΘΙΚΑ την Αθήνα
η ποινή ήταν :

AΥΘΗΜΕΡΟΝ ΤΕΛΕΥΘΗΣΑΤΩ !!!
5ος π.Χ. ΑΙΩΝΑΣ -- ΧΡΥΣΟYΣ ΑΙΩΝ
21ος μ.Χ. ΑΙΩΝΑΣ -- ;;;;;
ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣΑναρτήθηκε από troktiko

Το θέατρο της απάτης


Ώστε όλα αυτά τα απίστευτα μέτρα εξαθλίωσης των εργαζομένων, πάρθηκαν για να εξασφαλιστούν 4,8 δισ. ευρώ;

Και τα οφειλόμενα από την "ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ" Α.Χ.Ε.Π.Ε.Υ. που ΧΑΡΙΣΤΗΚΑΝ, ανέρχονται σε 5,7 δισ. ευρώ;

Τετάρτη 3 Μαρτίου 2010

Στόχος της συμπαιγνίας η εξουθένωση του έλληνα πολίτη


Κακόγουστη φάρσα που προσβάλλει τη νοημοσύνη του ελληνικού λαού αποτελεί αυτή η ιστορία με τα «πρόσθετα μέτρα» λιτότητας εναντίον των εργαζομένων και των συνταξιούχων που απαιτεί η ΕΕ. Είναι πρόδηλο πως έχουμε να κάνουμε με μια συμπαιγνία κυβέρνησης και Κομισιόν, η οποία συν τοις άλλοις προσβάλλει και τη νοημοσύνη των πολιτών της χώρας μας. Πώς είναι δυνατόν να επιβάλλονται «πρόσθετα μέτρα», όταν δεν έχει καν... μορφοποιηθεί, συγκεκριμενοποιηθεί και ψηφιστεί στη Βουλή το Πρόγραμμα Σταθερότητας που υπέβαλε η κυβέρνηση στις Βρυξέλλες και υποτίθεται ότι ενέκρινε η Κομισιόν; Πώς μπορούν να γνωρίζουν οι Ευρωπαίοι ότι δεν αρκούν τα κυβερνητικά μέτρα, αφού αυτά δεν ψηφίστηκαν καν, άρα ούτε φυσικά εφαρμόστηκαν για να κρίνουμε από τα αποτελέσματά τους αν είναι επαρκή ή ανεπαρκή;
Είναι εξόφθαλμο ότι οι Ευρωπαίοι μάς εμπαίζουν. Είναι προφανές ότι καθόλου δεν ενδιαφέρονται για το αν το ελληνικό κράτος περιορίζει τις σπατάλες του ή αν αποκτούν αποτελεσματικότητα οι ελληνικοί μηχανισμοί εντοπισμού των φοροφυγάδων και περιορισμού της φοροδιαφυγής, όπως και της φοροκλοπής ή της εισφοροδιαφυγής. Διαφορετικά, θα περίμεναν μερικούς μήνες να δουν κατά πόσο υλοποιούνται οι δεσμεύσεις της κυβέρνησης Παπανδρέου σε αυτόν τον κεφαλαιώδη τομέα. Αυτοί δεν περίμεναν καν ούτε μέχρι τη συμβολική ημερομηνία της 15ης Μαρτίου που είχαν οι ίδιοι θέσει για να ελέγξουν την κυβέρνηση!
Είναι ασυγκράτητοι. Οι δεξιοί ηγέτες της ΕΕ βρήκαν την ελληνική κεντροαριστερή κυβέρνηση σε κατάσταση αδυναμίας και ανικανότητας προβολής οποιασδήποτε αντίστασης και έχουν χυμήξει σαν ύαινες να κατασπαράξουν τους Έλληνες εργαζόμενους και συνταξιούχους. Μοναδικός τους στόχος είναι να μειώσουν τους μισθούς και τις συντάξεις! Όλα τα υπόλοιπα -ελλείμματα, φοροδιαφυγή, κρατική ρεμούλα, δημόσιο χάος κ.λπ.- τα γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια. Αίμα εργαζομένων και συνταξιούχων θέλουν ο Ολι Ρεν και οι όμοιοί του, τίποτα περισσότερο...
Διαπράττει κολοσσιαίο σφάλμα ο πρωθυπουργός εγκαταλείποντας τη δική του πολιτική γραμμή διεξόδου από την κρίση, η οποία είχε στο επίκεντρό της την πάταξη της φοροδιαφυγής, και ενστερνιζόμενος τη συντηρητική γραμμή που του επιβάλλει η ΕΕ, η οποία έχει στόχο την εξουθένωση των εργαζομένων.
Εμείς δεν ξεχάσαμε τις θέσεις που εξέφρασε ο Γ. Παπανδρέου τον Δεκέμβριο, στο περιθώριο της συνόδου κορυφής της ΕΕ: «Την κρίση δεν μπορεί να την πληρώσει ούτε η φτωχολογιά ούτε το μέσο εισόδημα, τα μεσαία εισοδήματα, που στο κάτω κάτω έχουν από ελάχιστη μέχρι καμία ευθύνη... Ναι, σκληρά μέτρα απέναντι στη διαφθορά, όχι σκληρά μέτρα απέναντι στον κοσμάκη και στον συνταξιούχο και στον μισθωτό... Ο μισθωτός είναι το πρόβλημα στη χώρα μας; Δηλαδή όλα αυτά τα χρόνια, τα τελευταία 5-6 χρόνια, ο μισθωτός έφταιγε που φτάσαμε σε έλλειμμα 13%;», είχε πει μεταξύ άλλων στις Βρυξέλλες τότε.
Ο πρωθυπουργός είχε δώσει τότε μια πολύ σημαντική ρητή υπόσχεση στον ελληνικό λαό: «Εμείς και εγώ προσωπικά έχουμε βάλει στοίχημα να προστατεύσουμε, να περάσουμε αυτήν τη δύσκολη στενωπό χτυπώντας τις ρίζες των προβλημάτων και όχι να πληρώσει ξανά ένα κομμάτι του ελληνικού λαού, που πάντα καλείται να πληρώσει αυτές τις κρίσεις και αυτές τις δυσκολίες. Να προστατεύσουμε δηλαδή το εισόδημα του μέσου και του φτωχότερου Έλληνα», είχε διακηρύξει ο Γ. Παπανδρέου. Θέσεις αντάξιες της εμπιστοσύνης που του είχε δείξει ο ελληνικός λαός, πλήρως εναρμονισμένες με τις προεκλογικές του υποσχέσεις.
Θέσεις που φυσικά δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με τις φημολογούμενες περικοπές μισθών και συντάξεων, την αρπαγή των δώρων Πάσχα και Χριστουγέννων ή του επιδόματος αδείας κ.λπ. Εμείς θέλουμε να ελπίζουμε, μέχρι να επισημοποιηθούν τα όποια μέτρα, ότι ο πρωθυπουργός θα εμφανιστεί συνεπής με τον εαυτό του και με τα όσα έλεγε προ διμήνου, απορρίπτοντας τις νεοφιλελεύθερες επιλογές. Παρά τα όσα λέγονται και γράφονται, μόνο με την επίσημη ανακοίνωση των μέτρων ο πρωθυπουργός μπορεί να κριθεί αντικειμενικά ως προς την ειλικρίνειά του ή όχι. Σε λίγες μέρες θα διαμορφώσουμε οριστική και τελεσίδικη άποψη.
Έκρηξη: Αιτία πολέμου ο 14ος μισθός
Δυσάρεστες εκπλήξεις με μοιραίες ενδεχομένως πολιτικές συνέπειες περιμένουν τον πρωθυπουργό, αν τυχόν υποκύψει στις υποδείξεις των πιο ακραία επιθετικών κύκλων της ΕΕ που τον ωθούν στην κατάργηση του δώρου Πάσχα ή Χριστουγέννων και του επιδόματος αδείας. Κάτι τέτοιο θα έθιγε εκατομμύρια εργαζόμενους και συνταξιούχους και θα προκαλούσε τρομερή λαϊκή οργή, με βαρύτατο πολιτικό κόστος. Αντιληπτή η σκοπιμότητα μελοδραματικών φληναφημάτων του τύπου «για την πατρίδα και τον μισθό μου να θυσιάσω», αλλά φυσικά και ο ίδιος ο πρωθυπουργός που το είπε αυτό γνωρίζει πολύ καλά πως δεν υπάρχει ούτε ένας Έλληνας εργαζόμενος που να είναι διατεθειμένος να αφήσει να του φάνε τον μισθό ή ΕΕ και οι Έλληνες φοροφυγάδες από κοινού με τους ξένους κερδοσκόπους.
Γ. Δελαστίκ

Ανακόλουθοι ταγοί της Πολιτείας


Έχει ένα γιο (να της ζήσει) που πηγαίνει στη Δευτέρα Λυκείου. Ο γιός της, όμως πηγαίνει σε ιδιωτικό Σχολείο (στου Γείτονα στη Βάρη) και μάλιστα ΔΕΝ παρακολουθεί το Ελληνικό πρόγραμμα αλλά το IB. Όλα αυτά σημαίνουν δύο πράγματα:

1. Δεν έχει εμπιστοσύνη στο.... Δημόσιο Σχολείο.

2. Δεν έχει εμπιστοσύνη στο Ελληνικό Πανεπιστήμιο, αφού είναι γνωστό ότι όποιος παρακολουθεί το ΙΒ (International Baccalaureate) δεν έχει δικαίωμα συμμετοχής στις Πανελλήνιες εξετάσεις και πρέπει να συνεχίσει τις σπουδές στο εξωτερικό.

Ποια είναι αυτή η μητέρα;

Μα η Άννα Διαμαντοπούλου, Υπουργός Παιδείας, που υπεραμύνθηκε στη Βουλή του Δημόσιου Σχολείου και Πανεπιστημίου! "Βρε πού πάμε;", που έλεγε και ο Αυλωνίτης!
Δείτε κι εδώ:
http://www.youtube.com/watch?v=tWMs0quuRg8

Τρίτη 2 Μαρτίου 2010

Μέγα πλήθος και μέγα πάθος


Μέγα πλήθος και μέγα πάθος στη συγκέντρωση της Επιτροπής Εθνικής Σωτηρίας στο ξενοδοχείο President! Ήταν όλοι εκεί, αριστεροί κεντρώοι, δεξιοί, ανένταχτοι, μα πάνω απ’όλα άνθρωποι με βαθειά ανησυχία για τα τεκταινόμενα. Πάνω από 1000 άτομα, η αίθουσα ασφυκτικά γεμάτη, και οι διάδρομοι απέξω επίσης παρόλο που ο κλιματισμός άργησε να μπει σε λειτουργία και η ζέστη ήταν αφόρητη για αρκετή ώρα. Τέσσερεις βασικοί ομιλητές, ένας νομικός (δεν συγκράτησα το όνομά του), ο οποίος ανέπτυξε το ανίσχυρο και αντισυνταγματικό του περιεχομένου του λαθρονομοσχεδίου, ο καθηγητής Ρωμανός με εμπεριστατωμένη ανάλυση των σχεδίων της νέας τάξης πραγμάτων και των μεθόδων με τις οποίες υλοποιείται η επιβολή της στην Ελλάδα, εκπρόσωπος της ανεξάρτητης κίνησης καθηγητών, ο οποίος ανέλυσε την κατάσταση στα σχολικά εγχειρίδια που στερούνται παιδαγωγικού περιεχομένου και κάποιες φορές αυτό τούτο το περιεχόμενο τους προκαλεί πικρά γέλια και τέλος ο Σπύρος Χατζάρας.
Δυνατός παλμός, τα συνθήματα διαδέχονταν το ένα το άλλο, επικρατέστερα το «ο λαός απαιτεί, οι προδότες στο Γουδή», «Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες» κ.ά. Πολλά πολλά χρόνια είχα να δω τέτοιο παλμό και πάθος, το ένα τρίτο των παρευρισκομένων είχαν γκρίζα μαλλιά, δύσκολα όμως ξεχώριζε κάποιος ποιοι ήταν πιο μαχητικοί οι νεότεροι ή οι παλαιότεροι… Εκείνο το οποίο επίσης εύκολα γινόταν αντιληπτό ήταν ότι ο κόσμος ήταν ιδιαίτερα αγριεμένος με την κατάσταση και τους έλληνες πολιτικούς…
Δείτε περισσότερα κι εδώ: http://eglimatikotita.blogspot.com/2010/03/president.html

Κυριακή 28 Φεβρουαρίου 2010

Κάλεσμα για τη Δευτέρα 1 Μαρτίου, 19:00 μ.μ., στο ξενοδοχείο President


Π Ρ Ο Σ Κ Λ Η Σ Η
Την ΔΕΥΤΕΡΑ, 1 ΜΑΡΤΙΟΥ 2010 στις 7:00 μ.μ. στο ξενοδοχείο PRESIDENT στη λεωφόρο Κηφισίας στους Αμπελόκηπους.
Το κίνημα , για Εθνική Αναγέννηση και Δημοκρατική Αντίσταση, που καθημερινά γιγαντώνεται, από τον Έβρο μέχρι την Κρήτη, λέει:
- ΟΧΙ στο λαθρονομοσχέδιο, και τον εξισλαμισμό της Χώρας μας
- ΟΧΙ στην ομοσπονδοποίηση και το διαμελισμό της Ελλάδας
- ΟΧΙ στον ολιγαρχικό εκλογικό νόμο για χειραγωγούμενη Δημοκρατία
- ΟΧΙ στην καταλήστευση του Ελληνικού λαού.
- ΟΧΙ στην Παγκόσμια Διακυβέρνηση της Τραπεζιτικής Χούντας
- ΟΧΙ στον Νέο-Οθωμανισμό και τον Εθνομηδενισμό
Η κρίση δεν θα γίνει η ΕΥΚΑΙΡΙΑ τους. Θα την κάνουμε ΤΑΦΟΠΛΑΚΑ για τα σχέδια της Νέας Τάξης. Η Επιτροπή Εθνικής Σωτηρίας και η Επιτροπή Ενημερώσεως επί των Εθνικών Θεμάτων, οργανώνουν, μαζί με το Ελληνικό Ανανεωτικό Ρεύμα και την Πατριωτική Αυτόνομη Κίνηση Εκπαιδευτικών συγκέντρωση, για να απαντήσουμε στα σχέδια της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης και των ντόπιων συνεργατών της, κατά του Ελληνικού Λαού, και του Έθνους, για κατάργηση της Εθνικής Ανεξαρτησίας, και της Λαικής Κυριαρχίας, και να απαιτήσουμε Κοινωνική Δικαιοσύνη.
Καλούμε κάθε πατριώτη, κάθε Έλληνα, να δώσει το Παρόν, στο ξενοδοχείο ΠΡΕΖΙΝΤΕΝΤ για να διατρανώσουμε προς πάσα κατεύθυνση, ότι.
- Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΝΩΝΕΙ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ
- Η ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ και η ΛΑΪΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ είναι Α Δ Ι Α Π Ρ Α Γ Μ A Τ Ε Υ Τ Ε Σ
- Η ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΟΔΟΜΗΣΗ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡAΣΕΙ.Η ΣΥΣΤΡΑΤΕΥΣΗ ΚΑΙ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΕ ΕΝΙΑΙΟ ΜΕΤΩΠΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗΚΑΙ ΤΗΝ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΛΑΟ ΜΑΣ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΗ ΤΩΝ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ.
- ΕΞΩ Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΤΑ ΤΣΙΡΑΚΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Όλοι την ΔΕΥΤΕΡΑ 1 ΜΑΡΤΙΟΥ 2010 στις 7:00 μ.μ στο ξενοδοχείο PRESIDENT στη λεωφόρο Κηφισίας.
- Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ
- Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΩΣ ΕΠΙ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ
http://deltio11.blogspot.com

Παρασκευή 26 Φεβρουαρίου 2010

Υπάρχουν χρήματα... αλλά δεν είναι για μας!


«Αυτοί που αρπάνε το φαί από το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θα‘ρθουν.» Μπέρτολντ Μπρέχτ
“Επιτέλους”! Αυτό αναφώνησε ο πρόεδρος του ΣΕΒ, Δημ. Δασκαλόπουλος, μετά το πρόσφατο διάγγελμα του πρωθυπουργού. Ενθουσιάστηκε από τη σκληρότητα των μέτρων που εξαγγέλθηκαν. Τώρα που μπήκαμε σε επιτήρηση θα πλέει σε πελάγη ευτυχίας. Τον περασμένο Οκτώβριο βρέθηκε σε μια έκθεση στο Λονδίνο κι αγόρασε ένα πίνακα 1,5 εκατ. $. Όσα θα βγάλει ένας εκπαιδευτικός δουλεύοντας 60 χρόνια ή ένας εμποροϋπάλληλος δουλεύοντας 80 χρόνια ! Είναι να μη χαίρεται με τη σκληρή λιτότητα (των εργαζομένων) και με την επιτήρηση;
Στην ελληνική κοινωνία υπάρχει συσσωρευμένος τεράστιος πλούτος κι εμείς πρέπει πάλι να πληρώσουμε για χρέη που ποτέ δεν δημιουργήσαμε. Τα ταμεία είναι άδεια αλλά και οι τσέπες μας επίσης. Ποιοι έχουν τέλος πάντων τα λεφτά;
Ας δούμε ορισμένα παραδείγματα :
Τα τελευταία 12 χρόνια το ΑΕΠ της χώρας αυξήθηκε κατά 60%. Αφού το δικό μας – των εργαζομένων – εισόδημα δεν αυξήθηκε καθόλου, ΠΟΥ ΠΗΓΕ ΟΛΟΣ ΑΥΤΟΣ Ο ΠΛΟΥΤΟΣ ;
30.000 ελληνικές οικογένειες διαθέτουν στα τμήματα private banking των τραπεζών περίπου 50 δις € ενώ άλλα 40 δις έχουν καταθέσει έλληνες πολίτες στο εξωτερικό. Μάλλον δημόσιοι υπάλληλοι θα ‘ναι.
Μόνο οι εισηγμένες στο Χρηματιστήριο εταιρείες είχαν κέρδη: 11,8 δις € το 2009, 10 δις το 2008 και 11,3 δις το 2007. Η Εθνική Τράπεζα την τελευταία πενταετία είχε κέρδη 6,3 δις €. Το 2009 η ΔΕΗ πραγματοποίησε κέρδη 1,1 δις ενώ προέβλεπε ο προϋπολογισμός της 531 εκατ. €.
Ελληνικές επιχειρήσεις (υπολογίζονται 4.000) έχουν επενδύσει σχεδόν 20 δις € στο εξωτερικό, από τα οποία τα 16 δις στα Βαλκάνια.
Την τετραετία 2004 – 2008 χαρίστηκαν πάνω από 9 δις € σε περίπου 50.000 επιχειρήσεις ( τα 5,1 δις από τη μείωση του συντελεστή φορολόγησης των κερδών από 35% σε 25% και 3,5 δις από τις δυο ρυθμίσεις περαίωσης ανέλεγκτων χρήσεων.)
Υπάρχουν 10.000 υπεράκτιες (offshore) εταιρείες ελληνικών συμφερόντων που διακινούν γύρω στα 500 δις € και το δημόσιο χάνει ετησίως από φόρους 6 δις.
Κάθε χρόνο οι καταναλωτές πληρώνουν και οι επιχειρήσεις εισπράττουν αλλά δεν αποδίδουν περί τα 6 με 6,5 δις € από ΦΠΑ.
Η εισφοροδιαφυγή φτάνει τα 8 δις € ετησίως.
Πάνω από 5.000 επιχειρήσεις οφείλουν 31 δις € στο δημόσιο.
Οι έλληνες εφοπλιστές αγόρασαν το 2009 -χρονιά κρίσης- 164 μεταχειρισμένα πλοία διαθέτοντας 3,16 δις $. Μικρό ποσό για τους εφοπλιστές. Ο ελληνικός εφοπλισμός ελέγχει σχεδόν το 20% του παγκόσμιου στόλου και το 40,9% της κοινοτικής ναυτιλίας. Αν και αποτελεί παγκόσμια δύναμη στηρίζεται σημαντικά από το ελληνικό τραπεζικό σύστημα. Η Εθνική Τράπεζα τους έχει δανείσει 3,5 δις €, η Πειραιώς 2 δις € κι ακολουθούν οι υπόλοιπες. Με τις δικές μας, τις λαϊκές αποταμιεύσεις – καταθέσεις οι τράπεζες χρηματοδοτούν το «θαύμα» της ελληνικής ναυτιλίας.
Κι επειδή είμαστε παραδοσιακά ναυτική χώρα δεν θα μπορούσε να υστερούμε και σε κότερα, θαλαμηγούς κλπ. Ο Θοδ. και Γιάννα Αγγελοπούλου πούλησαν τη θαλαμηγό τους -που ήταν η καλύτερη στη χώρα- κι αγόρασαν ένα υπερσύγχρονο mega yacht μήκους 85,6 μέτρων κι αξίας 150 εκατομ. $. Ο εφοπλιστής Προκοπίου έχει παραγγείλει θαλαμηγό 106 μέτρων και αξίας πάνω από 100 εκατ.$. Ο Π. Δράγνης έχει κότερο 82 μέτρα. Έχει γραφτεί ότι η θαλαμηγός του Μελισσανίδη κοστίζει 65 εκ., του Κούστα 60 εκ., του Βαφειά το ίδιο κι ακολουθούν άλλοι με ακριβότερα κι άλλοι με φθηνότερα κότερα, όπως Κοπελούζος, Πατέρας, Τσάκος, Αλαφούζος, Δημ. Κωστόπουλος, Ρέστης, Βασιλάκης, Κοντομηνάς, Μαρινόπουλος κλπ. Ο Σπ. Λάτσης νοικιάζει την 117 μέτρων «Τurama», σε μη έχοντες κότερο επιχειρηματίες, αντί 90.000 € τη μέρα !
Μη νομίσετε ότι υστερούμε και στον αέρα. Διακόσια είκοσι ιδιωτικά αεροπλάνα είναι καταγεγραμμένα στα ελληνικά νηολόγια (χώρια όσα είναι σε νηολόγια του εξωτερικού ). Η Μαρ. Λάτση έχει 3 ιδιωτικά τζετ (Boeing 757, Boeing 737 και Gulfstream IV), o Βγενόπουλος 2 (Cesna και Falcon 900), o M.Κυριακού ένα και καλό αξίας 50 εκ., ο Ρέστης ένα των 47 εκ., ο Κόκκαλης, ο Μελισσανίδης, ο Τσακίρης, ο Μαρινάκης, ο Θοδ. κι η Γ. Αγγελοπούλου και πολλοί άλλοι. Τα έξοδα συντήρησης ενός τέτοιου αεροσκάφους φτάνουν το χρόνο 1 με 1,5 εκατ. € !
Ο Λ. Λαυρεντιάδης ξόδεψε το Δεκέμβρη 70 εκ. € κι αγόρασε το 31,3% της Proton Bank αφού πρωτύτερα είχε δώσει 36 εκ. για το 50% του γηπέδου Καραϊσκάκη και άλλα 86 εκ. για να επαναγοράσει τη «Νεοχημική», από την πολυεθνική Carlyle. Έδωσε και κάτι «ψιλά» για ν’ αποκτήσει μερτικό σε κάποια από τα μεγαλύτερα ΜΜΕ της χώρας (13,53% στον Πήγασο, που ελέγχει ΜEGA και Έθνος, 9,62% στην Ελευθεροτυπία, κι ελέγχει Flash 9.61, Espresso, City Press, Αthens News, Σφήνα, Ισοτιμία κλπ). Ο Β. Ρέστης αγόρασε το πιο αναγνωρίσιμο τουριστικό αξιοθέατο του Μαυροβουνίου, το νησάκι του Αγ. Στεφάνου, ξοδεύοντας 30 εκ. € και σχεδιάζει να επενδύσει 50 εκ. χτίζοντας βίλες σε αυτό.
Έρευνα του Hotels.com (καλοκαίρι 2009) έδειξε πως η ακριβότερη σουϊτα στον κόσμο νοικιάζεται 50.000$ και είναι του Grand Resort στο Λαγονήσι Αττικής!
Σύμφωνα με στοιχεία του ΕΟΤ, από το Μάρτη του 2005 ως τον Οκτώβρη του 2009, είχαν υπαχθεί στον αναπτυξιακό νόμο (Ν. 3290/04) 1790 επενδύσεις ξενοδόχων προϋπολογισμού 5,7 δις € και επιδοτήθηκαν με 2,5 δις €. Δηλαδή το 44% ήταν από δικά μας λεφτά. Τζάμπα επενδυτές μιας και τα υπόλοιπα είναι δανεικά από τις δικές μας καταθέσεις στις τράπεζες.
Πάνω που πήγαν να μας πείσουν πως «δεν υπάρχει σάλιο» και λίγο μετά την ανακοίνωση της επιτήρησης, πληροφορηθήκαμε ότι αγοράζουμε 6 γαλλικές φρεγάτες κόστους 2,5 δις €, για να υπερασπίζουν τα «εθνικά μας δίκαια» ανοιχτά της Σομαλίας και στον Περσικό κόλπο.
Δεν αναφέρομαι καθόλου στις μίζες και στα σκάνδαλα (Siemens, Βατοπαίδι, δομημένα ομόλογα, διαγραφή προστίμου 5,5 δις € της «Ακρόπολης» κλπ) γιατί είναι γνωστά. Άλλωστε έχει επιληφθεί κι η ελληνική …«δικαιοσύνη».
Ούτε στα 28 δις € που τέθηκαν στη διάθεση των τραπεζών και τώρα τα χρησιμοποιούν για να δανείσουν το κράτος σαν κοινοί τοκογλύφοι.
Μπορεί να ζούμε όλοι στην ίδια χώρα αλλά είμαστε δυο διαφορετικές χώρες, δυο διαφορετικοί και αντίθετοι κόσμοι. Δυο κόσμοι μέσα στην ίδια χώρα.
Από τη μια ο κόσμος μας: ανεργία, απολύσεις, τρομοκρατία κι εξευτελισμοί στους χώρους δουλειάς, ανασφάλιστη εργασία, μερική απασχόληση, προσωρινή απασχόληση, συντάξεις των 400€ , μισθοί των 700 €, σύνταξη στα 67, δάνεια και κάρτες, τα φροντιστήρια των παιδιών, η βενζίνη στα 1,4 €, ο 14ος μισθός που κόβεται , η κατάργηση των συμβάσεων, ο φόβος κι η αγωνία για το αύριο.
Κι απ’ την άλλη ο κόσμος τους: τραπεζίτες, επενδυτές, golden boys, βιομήχανοι κι εφοπλιστές, πολυτελείς επαύλεις, ιδιωτικά τζετ, θαλαμηγοί, χειροποίητες Bentley και θηριώδη Hummer, διαμάντια και τσάντες Luis Vitton και Hermes, η Μύκονος, το Κολωνάκι και η Εκάλη, σαλέ και σούσι μπαρ, χαριτωμένοι μόδιστροι και «καλλιτεχνάδες διανοούμενοι λινάτσες», όπως λένε κι οι Active Member. Ένας κόσμος σπατάλης, χλιδής , σαπίλας και παρακμής.
Τελικά λεφτά υπάρχουν αλλά όχι για μας. Είναι δικά μας αλλά δεν είναι για μας. Εμείς τα «γεννήσαμε» αλλά δε μας ανήκουν. Φταίμε όμως κι εμείς γιατί όπως λέει κι η παροιμία «αν δεν εγονάτιζε η καμήλα δεν τηνε φορτώνανε». Η επίθεση που δεχόμαστε από ΠΑΣΟΚ – ΝΔ –ΕΕ και κεφαλαιοκράτες (διεθνείς και εθνικούς) δε θα σταματήσει ποτέ από μόνη της. Τώρα πρέπει να αναχαιτίσουμε την επίθεση, τώρα να διεκδικήσουμε αναδιανομή του πλούτου, έξοδο από τη ληστρική Ε.Ε. του κεφαλαίου. Για να επιστρέψει πάνω από την Ευρώπη το φάντασμα που κάποτε πλανιόταν, όπως έλεγε ο Μαρξ. Για ν’ αρχίσουν πάλι να τρέμουν οι ξεσαλωμένες, σήμερα, κυρίαρχες τάξεις.
Γιάννης Κυριακάκης
Οικονομολόγος, εκπαιδευτικός

Πέμπτη 25 Φεβρουαρίου 2010

WWF: Οι αυτόκλητοι "προστάτες" της φύσης...


Όλοι θα έχετε ακούσει να μιλάνε για την WWF με τα καλύτερα λόγια και ότι οπωσδήποτε μπορείτε να εμπιστεύεστε. Οργάνωση γεμάτη ανθρώπους χαμογελαστούς, προθυμότατους, που θέτουν υπό την προστασία τους την κηδεμονία των ζώων και την προστασία της φύσης. Οργάνωση «παράδειγμα» που πρέπει να υποστηρίζεται ηθικά και οικονομικά.
Κάπως έτσι το σκεφτόμουν κι εγώ κι ευχαρίστως κατέθετα τον οβολό μου, μέχρι που ενημερώθηκα επαρκέστερα.
Σύμφωνα με τον John Philippson καθηγητή της Οξφόρδης σε μια αναφορά του (1989): WWF, Οργάνωση που από το 1961 (έτος ίδρυσής της) έχει ήδη θησαυρίσει από τις δωρεές ανθρώπων παγκοσμίως.
Πως γεννήθηκε όμως η WWF; Από την ομάδα Bildeberg ( μητέρα της Παγκόσμιας Νέας Τάξης) μαζί με τον πρίγκιπα Φίλιππο (σύζυγο της βασίλισσας Ελισάβετ της Αγγλίας).
Ναι τον ίδιο Φίλιππο που οργανώνει κυνήγια κατακρεούργησης αλεπούδων, για διασκέδαση.
Μερικούς μήνες πριν από την ίδρυση της WWF, o Phillipson συμμετείχε μαζί με τη βασίλισσα σε βασιλική περιοδεία στην Ινδία. Το πρόγραμμα εκείνης της περιοδείας προέβλεπε και κυνήγι τίγρης. Κατσίκες δεμένες σε δέντρο που η οσμή τους έλκυε μια τίγρη με σκοπό μόνο και μόνο να την σκοτώσει ο « περιβαλλοντολόγος» Φίλιππος.
Όταν αυτή η ιστορία πήρε δημοσιότητα και η φωτογραφία του Φίλιππου με το πόδι ακουμπισμένο πάνω στο άψυχο πτώμα της τίγρης εμφανίστηκε στις εφημερίδες, η απήχηση ήταν πολύ μεγάλη.
Στην ίδια περιοδεία, κατά την διάρκεια άλλου κυνηγιού μαζί με τον Alex Douglas Hume, ο συντηρητικός πρωθυπουργός, πρόεδρος της ομάδας Bilderberg. Ο Ian MacPhail, ο πρώτος διευθυντής της WWF international, δήλωσε τότε σε ένα τηλεοπτικό συνεργείο ότι ένας θυλυκός ελέφαντας και το μικρός της ήταν «στοχοθετημένα». Ο Φίλιππος πυροβόλησε την μητέρα και το μικρό το έσκασε πανικοβλημένο.
Ο MacPhail ανέφερε ότι βοήθησε στην συγκάλυψη αυτού του περιστατικού, λόγω του ότι η WWF, βρισκόταν υπό …..ίδρυση . Σύντομα όμως άλλαξε γνώμη: « Με σφιγμένη καρδιά δηλώνω ότι έκανα λάθος. Ο Ρινόκερος, ο Ελέφαντας και το Πάντα έχασαν πια το καράβι και η νέα Κιβωτός του Νώε έφυγε χωρίς αυτά.»
H WWF δημιουργήθηκε για σκοπούς τελείως διαφορετικούς από αυτούς της προστασίας και κηδεμονίας των ζώων.
Είναι ένα όργανο με το οποίο ελέγχονται οι προστατευόμενες φυσικές περιοχές της Αφρικής και όπου αλλού, στις οποίες ομάδες τρομοκρατών και μισθοφόρων μπορούν να συνευρεθούν, να εκπαιδευτούν και να ξεπεραστούν τα διάφορα όρια προκαλώντας γενοκτονίες σε χώρες, όπως η Ruanda και το Burundi.
H WWF συντονίζει και χρηματοδοτεί την συστηματική σφαγή των ανθρώπων και ζώων. Συνεχίζει βέβαια να πλουτίζει από το παράνομο εμπόριο ελεφαντοστού, αντί να το σταματήσει.
Το δυστύχημα είναι ότι πολλές από αυτές τις πρωτοβουλίες «χρηματοδοντούνται» από δωρεές ανθρώπων που αφελώς νομίζουν ότι βοηθάνε τα ζώα.
Διαβάζοντας όλα αυτά φυσικά με τίποτα δεν θα έβαζα σε αμφιβολία την καλή πίστη των εκατοντάδων χιλιάδων εθελοντών της WWF, οι οποίοι αγαπούν πραγματικά τα ζώα και τα συμφέροντά τους είναι στην καρδιά. Αμφιβάλω όμως πια για την καλή πίστη των ισχυρών, τα απώτερα σχέδια των επιχειρήσεων, ενώσεων, κρατών, ΜΜΕ, γιατί δυστυχώς ελέγχονται πλήρως από τον Θεό του χρήματος.
Κι αναρωτιέμαι πως γίνεται να δημιουργώ μια Οργάνωση για την προστασία του περιβάλλοντος και των ζώων και συγχρόνως να σκοτώνω ένα ζώο μπροστά στο μικρό της και να χρηματοδοτώ πολιτοφυλακές που σπέρνουν τον όλεθρο στις φτωχότερες περιοχές της Αφρικής.
το κείμενο είναι ελεύθερη απόδοση του
Πλανεμένος
Από: http://informazionetrasparente.blogspot.com/2010/02/wwf-linganno-genocidi-africani-e.html

Τετάρτη 24 Φεβρουαρίου 2010

Αγαπημένε μου «φίλε» Γερμανέ

... δε λέω... φτιάχνεις και γαμώ τ' αυτοκίνητα, αλλά μωρέ.. πώς να το πω? δεν είναι τόσο ευγενικό να παίζεις με κάποια σύμβολα.. Και θα σου πω γιατί: εσένα π.χ. θα σου άρεσε να περιγελούν κάποια στοιχεία της εθνικής σου ταυτότητας; Δε νομίζω.. Δε μπορείς να λες ότι η επιπολαιότητα είναι στοιχείο του DNA του κάθε Έλληνα.. Αν το θέσουμε έτσι, τότε κι ο ναζισμός είναι στοιχείο του DNA κάθε Γερμανού.. Ισχύει; Σόρρυ κιόλας που στο λέω έτσι, αλλά ξέρω πόσο πολύ σε πονάει το συγκεκριμένο θέμα.. Στο άρθρο που διάβασα, πέρα ότι μας αποκαλείς «απατεώνες» (ok δε λέω ότι έχεις τελείως άδικο, αλλά μη ξεχνάς ότι η Ζήμενς μάλλον Γερμανική είναι. Μη ξεχνάς ότι απάτη δε γίνεται μόνο με έναν) εγώ αυτό που κατάλαβα είναι ότι σε νοιάζουν τα λεφτουδάκια σου. Ok! Με το δίκιο σου.. κι εμένα θα με ένοιαζαν.. όταν όμως έκανες τα στραβά μάτια για να μπούμε στην ΟΝΕ, τότε προείχε για σένα η δημιουργία μιας ελεύθερης οικονομικής ζώνης όπου θα μπορούσες να προωθήσεις προνομιακά τα προϊόντα σου.. Είχες ένα ρίσκο και το πήρες. Μη ζητάς τώρα τα ρέστα… είναι σαν να λέω εγώ στον ΟΠΑΠ «που’ σαι μεγάλε; ok έπαιξα στο Τζόκερ 50 ευρώ δελτίο αλλά δε μου κάθισε.. φέρτα πίσω τώρα.».. δε γίνονται αυτά τα πράγματα.. Άκου να δεις όμως τι μπορεί να γίνει: ας πληρώσει η χώρα σου τις αποζημιώσεις για τα εγκλήματα που έγιναν στη χώρα μου στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ας επιστρέψει και το χρυσό που υφάρπαξε, και τότε τα συζητάμε.. Για να μη σου πω ότι θα σου άξιζε να ακυρωθούν όλες οι παραγγελίες και οι συμβάσεις για αμυντικό εξοπλισμό που τόσο πολύ καίγεσαι να μας πουλήσεις.. Νομίζω και μόνο έτσι συμμορφώνονται αρκετά καλά τα Δημοσιοοικονομικά μας.. Άλλωστε κάτι Λέοπαρντ του κώλου που μας μοσχοπουλάς όταν ήμουν στο στρατό και πηγαίναμε να κάνουμε καμιά βολή, έριχναν μια κανονιά και μετά έπαιρναν φωτιά.. για να μη σου θυμίσω τί μεγάλη, τεράστια επιτυχία έχουν τα υποβρύχιά σου ντηζάιν ιν Τζέρμανυ και που αγοράσαμε, τα οποία μπατάρουν.. μιλάμε για πρώτο πράμα! Γι’ αυτό σου λέω.. άστο. Μη μιλάς. Έχεις κι εσύ τη φωλιά σου χεσμένη. Compriende? Ήρθε τώρα ο Ούννος κι ο Βησιγότθος να παίξει με την όμορφη Αφροδίτη μας.. Η Αφροδίτη μεγάλε είναι μια χαρά. Πάντα ήταν εδώ και 2.500 χρόνια. Και το δαχτυλάκι της βάλτο εκεί που ξέρεις.

Micalis K.

Το στημένο παιχνίδι των γνωστών διεθνών τραπεζιτών στην Ελλάδα


Ανατριχιαστικός είναι ο μηχανισμός με τον οποίον συγκεκριμένοι τραπεζικοί κολοσσοί κερδοσκόπησαν εναντίον της χώρας μας, με αποτέλεσμα αυτοί μεν να κερδίσουν ποσά ύψους εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, η Ελλάδα δε να τεθεί υπό ξένη οικονομική κηδεμονία. Αξίζει να τον περιγράψουμε σε αδρές γραμμές.
Το αποφασιστικό εργαλείο στο παιχνίδι που παίχτηκε εναντίον της Ελλάδας είναι ένα εντελώς πρόσφατο χρηματοπιστωτικό προϊόν που ονομάζεται CDS (από τα αρχικά των αγγλικών λέξεων creditdefaultswaps).
Πρόκειται για ασφάλιση κατά της περίπτωσης μη αποπληρωμής ενός χρέους. Μια τράπεζα π.χ. που αγοράζει ομόλογα ενός κράτους ασφαλίζει το ποσό που έδωσε σε μια άλλη τράπεζα, η οποία είναι υποχρεωμένη να της δώσει αυτή τα λεφτά της, αν το κράτος χρεοκοπήσει και βρεθεί σε αδυναμία να εξοφλήσει τα ομόλογά του όταν λήξουν ή να πληρώσει ενδιαμέσως τους τόκους. Εννοείται ότι όσο πιο επισφαλής είναι η οικονομική κατάσταση μιας χώρας τόσο υψηλότερα ασφάλιστρα θα απαιτήσει η τράπεζα που ασφαλίζει το χρέος. Το στοιχείο που σοκάρει είναι ότι τρεις και μόνο τραπεζικοί κολοσσοί, η γερμανική Ντόιτσε Μπανκ και οι αμερι-κανικές Γκόλντμαν Ζαξ και Τζ. Π. Μόργκαν ελέγχουν τον 75% (!) της παγκόσμιας αγοράς των CDS.
Πάμε τώρα στην περίπτωση της Ελλάδας. Περί τα μέσα Γενάρη, περίπου δέκα ημέρες πριν η χώρα μας αναζητήσει αγοραστές για το πενταετές ομόλογό της, η Ντόιτσε Μπανκ δημοσιοποιεί μια έκθεση – φωτιά για την ελληνική οικονομία, όπου αναφέρει πως πάμε χάλια και δεν αποκλείεται κατάρρευση.
Αμέσως μετά κινητοποιείται το τμήμα της CDS της Ντόιτσε Μπανκ. Ζητάει πολύ υψηλότερα ασφάλιστρα για το ελληνικό χρέος, αφού υποτίθεται ότι η χώρα μας βρίσκεται σε επικίνδυνη κατάσταση, όπως λέει το τμήμα μελετών της... ίδιας τράπεζας!
Αφού το επιτόκιο των CDS για την Ελλάδα ανεβαίνει, περνάει αμέσως το μήνυμα παγκοσμίως στο χρηματοπιστωτικό σύστημα: τα διεθνή ΜΜΕ που δρουν ως «παπαγαλάκια» των κερδοσκόπων ουρλιάζουν ότι η ελληνική οικονομία παραπαίει, η ανενημέρωτη κοινή γνώμη τρομοκρατείται και οι επαΐοντες καταλαβαίνουν ότι στοχοποιήθηκε η Ελλάδα και οδεύει προς οικονομικό «γδάρσιμο».
Εν συνεχεία η ίδια η Ντόιτσε Μπανκ μαζί με την Γκόλντμαν Ζαξ αναλαμβάνουν να... πουλήσουν τα ελληνικά ομόλογα! Να τα προωθήσουν στους υποψήφιους αγοραστές! Ναι, αυτοί ακριβώς που συμμετείχαν ενεργά στην οργάνωση του κλίματος καταρράκωσης της ελληνικής οικονομίας για να διευκολυνθούν οι κερδοσκοπικές επιθέσεις! Δεν πρόκειται περί κακόγουστου αστείου. Μιλάμε εντελώς σοβαρά. Η ελληνική κυβέρνηση, όπως και πάμπολλες άλλες κυβερνήσεις, υποχρεώνεται αντικειμενικά να προστρέξει στις τράπεζες που ελέγχουν την αγορά CDS, παρ' όλο που υπονομεύουν την Ελλάδα. Τους πληρώνει ουσιαστικά «προστασία», με τη χυδαία έννοια του όρου, ελπίζοντας να τις εξευμενίσει ώστε να την βοηθήσουν να δανειστεί με ανεκτά επιτόκια.
Η Ντόιτσε Μπανκ λοιπόν ως ανάδοχος τράπεζα μαζί με την Γκόλντμαν Ζαξ και άλλες, που παίζουν πολύ δευτερεύοντα ρόλο, καθορίζουν ουσιαστικά το επιτόκιο με το οποίο θα διαθέσει τα ομόλογά της η κυβέρνηση Παπανδρέου, η οποία στην πραγματικότητα δεν έχει περιθώρια να μη συμμορφωθεί στις υποδείξεις τους.
Εννοείται ότι η Ντόιτσε Μπανκ και η Γκόλντμαν Ζαξ έχουν ενημερώσει τους πελάτες τους, οι οποίοι τρέχουν σαν τρελοί να αγοράσουν ελληνικά ομόλογα με επιτόκιο 6,2%, γιατί φυσικά οι τράπεζες αυτές γνωρίζουν εκ των ένδον πως έχει στηθεί το παραμύθι της δήθεν επαπειλούμενης χρεοκοπίας.
Η Ντόιτσε Μπανκ και η Γκόλντμαν Ζαξ εισπράττουν παχυλές προμήθειες εκατομμυρίων ευρώ από τους πελάτες τους, ενώ αγοράζουν και οι ίδιες μεγάλες ποσότητες χρυσοφόρων ελληνικών ομολόγων.
Τώρα ετοιμάζουν τον επόμενο γύρο ελληνικού δανεισμού, στήνοντας σκηνικό για ακόμη μεγαλύτερα κέρδη φυσικά...
ΤΩΡΑ ΤΡΕΜΟΥΝ Τα κράτη, όμηροι των τραπεζών
ΚΑΘΥΒΡΙΖΟΥΝ την Ελλάδα οι Γερμανοί. Έχουν όμως ταραχθεί ακόμη και αυτοί από την επίδειξη δύναμης των τραπεζών.
«Η Κοινότητα θα έπρεπε να σκεφθεί πώς θα μπορέσει να αποξηράνει αυτόν τον βάλτο (των τραπεζών) που πιάνει ομήρους ολόκληρες χώρες» έγραψε σε πρωτο-σέλιδο κύριο άρθρο της η «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε». Η «Μοντ» είναι εξοργισμένη: «Μόλις έναν χρόνο αφότου τα κράτη έσωσαν τις τράπεζες αφιερώνοντας κολοσσιαία ποσά και στις δύο όχθες του Ατλαντικού -25% του ΑΕΠ σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα- τα χρεωμένα κράτη πέφτουν θύματα επιθέσεων από τα ίδια τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που διέσωσαν. Αυτό είναι ένα από τα πικρά μαθήματα της ελληνικής κρίσης» ομολογεί η γαλλική εφημερίδα.
Γιώργος Δελαστίκ
"Έθνος" 16.2.2010

"Δώστε μου τον έλεγχο της κυκλοφορίας και έκδοσης του χρήματος μιας χώρας και δεν με νοιάζει καθόλου ποιός φτιάχνει τους νόμους της..." Mayer Amschell Rothchild (ιδρυτής της τραπεζικής δυναστείας των Rothchild)

Τρίτη 23 Φεβρουαρίου 2010

Η ανοχή στον εξευτελισμό και την ταπείνωση με στόχο τη «διάκριση» προάγει κοινωνίες ανθρώπων- λάφυρων


Βγαίνω από το μετρό του Συντάγματος και ανεβαίνω τις σκάλες που σε οδηγούν σε ένα από τα τρία κεντρικά και πολυτελή ξενοδοχεία της περιοχής. Η μέρα είναι ηλιόλουστη, από αυτές τις πρώτες καλοκαιρινές χειμωνιάτικες μέρες που έκαναν την εμφάνισή τους γλυκές σαν αμαρτία την περασμένη εβδομάδα. Ένα πρωινό ραντεβού με ένα συγγραφέα, προκειμένου να μιλήσουμε για το βιβλίο του, με φέρνει σ’ αυτά τα μέρη. Περιμένω καρτερικά στη ρεσεψιόν, μετανιώνοντας που έβγαλα τα γυαλιά ηλίου μου, παρ’ όλο που βρίσκομαι σε κλειστό χώρο. Η αντανάκλαση του ήλιου μετατρέπει μια συνηθισμένη εργάσιμη μέρα ένα απαιτητικό επαγγελματικό ραντεβού σε υπόσχεση καλοκαιρινής ραστώνης.
Ξαφνικά, όλα σκοτεινιάζουν. Ένα ψηλό, όμορφο κορίτσι, από αυτά που όλοι γνωρίζουμε από την τηλεόραση και τα περιοδικά, με αξιώσεις για τίτλους στα καλλιστεία και εμφανίσεις σε βραδινές τηλεοπτικές εκπομπές ντυμένο με το τζιν και τις μπότες του, ένα λουλούδι της νιότης, κατευθύνεται προς τη ρεσεψιόν. Στην αρχή δεν την πρόσεξα. Ήταν πιο όμορφη από κοντά, απλά βαμμένη, αναδεικνύοντας τις αρετές της ηλικίας της, με ένα δυστυχισμένο, απλανές βλέμμα, στοιχείο γοητευτικό για πολλούς άνδρες που θέλουν διακαώς να παίξουν το ρόλο του σωτήρα. Δίπλα της, δύο κύριοι. Μεσήλικες, κοντοί, με απλά ρούχα, χωρίς κανένα χαρακτηριστικό επαγγελματικής ή κοινωνικής καταξίωσης, συνόδευαν αυτό το κορίτσι, ζητώντας σε ένα τέτοιο ξενοδοχείο δωμάτιο ημιδιαμονής. Οι ρεσεψιονίστ εξεπλάγησαν. Δεν ήταν συνηθισμένοι σε μια τέτοια απροκάλυπτη απαίτηση, ιδίως όταν έχουν συνηθίσει να φιλοξενούν ανθρώπους, όχι αμέμπτου ηθικής, αλλά με μεγαλύτερη διπλωματική, λόγω της οικονομικής επιφάνειας που διαθέτουν, κάλυψη. Ήταν σαφές ότι ποτέ κανένας δεν τους είχε ζητήσει στο παρελθόν ένα δωμάτιο ημιδιαμονής, κανένας δεν σκέφτηκε ποτέ να περάσει λίγες ώρες αχαλίνωτου ή απλώς πληρωμένου σεξ σε ένα από αυτά τα ξενοδοχεία χωρίς να προσφέρει τουλάχιστον στην εν λόγω κυρία μια ολοκληρωμένη διαμονή, έστω και ένα πρωινό. Η άκομψη και ιδιαίτερα επιπόλαιη κίνηση των εν λόγω κυρίων, να περιφέρουν σαν έπαθλο ένα τέτοιο κορίτσι πρωί-πρωί, χωρίς να έχουν διάθεση να την προστατέψουν, έστω για λόγους κοινωνικής κατακραυγής, μαρτυρούσε τον επαρχιώτικο χαρακτήρα τους και την ακόρεστη, φαλλική βούληση για επίδειξη και κομπασμό. Αφήνοντας στην άκρη τη φτήνια.
Είναι σαφές ότι δεν ανακάλυψα την πυρίτιδα. Δεν είδα κάτι που δεν φανταζόμουν ή δεν γνώριζα. Ότι δηλαδή πολλά από αυτά τα κορίτσια που περιφέρουν την ομορφιά τους σαν έπαθλο από κανάλι σε κανάλι εργάζονται ως συνοδοί πολυτελείας ή πληρώνουν το νοίκι τους προσφέροντας το κορμί τους στον αγοραίο έρωτα. Παρ’ όλο τον κυνισμό της εποχής που επιτάσσει να μην εκπλήσσεσαι με τίποτα, όταν πέφτεις πάνω σε ένα τέτοιο περιστατικό, βλέποντας με τα ίδια σου τα μάτια τις φάτσες των κυρίων που λιγουρεύονται νεανική σάρκα με βούλα -οι τίτλοι των καλλιστείων ανεβάζουν την ταρίφα-, πάντα οργίζεσαι, απογοητεύεσαι. Σκέφτεσαι τα όνειρα των κοριτσιών που έχουν καλλιεργηθεί με τις ευλογίες της οικογένειάς τους (αχ, αυτές οι μανάδες!), την προσπάθεια, τον αγώνα, την ανοχή στον εξευτελισμό, στην ταπείνωση, με μόνο στόχο να ξεφύγουν από την αφάνεια, να καταξιωθούν στο χώρο του μόντελινγκ και αργότερα να κάνουν ένα καλό -δηλαδή πλούσιο- γάμο ή να απορροφηθούν από το χώρο της τηλεόρασης. Μια ευθύγραμμη επιλογή ζωής, η οποία σπάνια καταλήγει σ’ αυτό που είχαν εξαρχής στο μυαλό τους, οδηγεί αυτά τα ακαλλιέργητα κορίτσια στον κυκεώνα του trafficking, του εμπορίου λευκής σαρκός με τη χορηγία των ΜΜΕ, την υποστήριξη επιχειρηματιών και την ευλογία της αγίας ελληνικής οικογένειας. Και όταν βλέπω τηλεοπτικές εκπομπές αναζήτησης του καλύτερου μοντέλου, όπως αυτή που ολοκληρώθηκε μόλις πρόσφατα, με τους «καθηγητές-κριτές» να δίνουν μαθήματα ζωής και πειθαρχίας για μια αγορά που δεν υπάρχει τελικά στην Ελλάδα, τόσο διογκώνεται στο μυαλό μου η εικόνα του διψασμένου επαρχιώτη με το παχύ μουστάκι τη στιγμή που κλείνει το μάτι ζητώντας ένα δωμάτιο, δείχνοντας το απόκτημά του-λάφυρο, που σε λίγο θα γίνει δικό του έστω και με ημιδιαμονή.
Μαρία-Ελένη Σπυροπούλου
CityPress 22.02.2010

Δευτέρα 22 Φεβρουαρίου 2010

Στην Ελλάδα από αρχαιοτάτων χρόνων υπάρχουν κάποιοι έτοιμοι να παραδώσουν την πατρίδα στον εισβολέα...


Όταν οι ολιγαρχικοί θέλησαν να προδώσουν την Ελλάδα στους Πέρσες πριν τη μάχη των Πλαταιών:
Από το 508 π.Χ., που ιδρύθηκε η δημοκρατία στην Αθήνα, η Ολιγαρχική παράταξη κατάλαβε ότι ποτέ δεν θα μπορούσε να επανέλθει στην εξουσία μέσω της πλειοψηφικής θέλησης των πολιτών. Ωστόσο, η διαχρονική της νοοτροπία "η εξουσία για την εξουσία" και η πλήρης αδιαφορία της για το κοινό καλό, συχνά την οδήγησαν -ήδη από την αρχαιότητα- να συμμαχεί με τους εχθρούς της πατρίδας, με αποκλειστικό γνώμονα την ανακατάληψη του κράτους θυσιάζοντας πάνω σε αυτό τον αλαζονικό βωμό την εθνική ανεξαρτησία και τη λαϊκή κυριαρχία. Το απόσπασμα που ακολουθεί, είναι από τον αρχαίο ιστορικό και φιλόσοφο Πλούταρχο (50 - 120 μ.Χ.), ο οποίος αποκαλύπτει ότι πριν τη νικηφόρα μάχη των Πλαταιών (Αύγουστος 479 π.Χ), που χάρισε στην Ελλάδα την ελευθερία της από τους Πέρσες, οι ολιγαρχικοί της Αθήνας είχαν αποφασίσει να "πουλήσουν" το ελληνικό στρατόπεδο με αντάλλαγμα να τους δώσουν πίσω οι Πέρσες τη χαμένη τους εξουσία! Ευτυχώς, εγκαίρως οι δημοκρατικοί ανακάλυψαν τα σχέδιά τους, πρόλαβαν να αντιδράσουν και έτσι σώθηκε η πατρίδα και ο πολιτισμός μας. Το απόσπασμα του Πλούταρχου (Βίοι Παράλληλοι, "Αριστείδης", 13). "Επειδή, όμως, ολόκληρη η Ελλάδα βρισκόταν σε κατάσταση αναταραχής και ιδιαίτερα για τους Αθηναίους τα πράγματα ήταν πολύ δύσκολα, γιατί άτομα που κατάγονταν από επιφανείς οικογένειες και είχαν μεγάλες περιουσίες τα κατάντησε ο πόλεμος φτωχά και μαζί με τον πλούτο τους είδαν να χάνεται όλη η δύναμη και η δόξα που είχαν στην πόλη, ενώ έβλεπαν άλλους να παίρνουν τιμές και αξιώματα, μερικοί συγκεντρώθηκαν κρυφά σε κάποιο σπίτι στις Πλαταιές κι έκαναν συνωμοσία να καταργήσουν τη δημοκρατία και, αν δεν πετύχαιναν, να καταστρέψουν τα πράγματα και να προδώσουν την πατρίδα στον εχθρό. Ενώ έτσι είχαν τα πράγματα στο στρατόπεδο και πολλοί είχαν αναμιχθεί στη συνωμοσία, ο Αριστείδης, που αντιλήφθηκε τι γινόταν, επειδή φοβήθηκε την περίσταση, σκέφθηκε ότι δεν έπρεπε να αδιαφορήσει και να κλείσει τα μάτια, αλλά ούτε πάλι να τα φέρει όλα στο φως, γιατί γνώριζε πόσο μεγάλος αριθμός συνωμοτών θ' αποκαλυπτόταν αν γινόταν έρευνα με βάση αυτό που επέβαλλε το δίκαιο και όχι το συμφέρον. Γι' αυτό από τους πολλούς συνέλαβε μόνο οχτώ: απ' αυτούς δύο, ο Αισχίνης ο Λαμπρεύς και ο Αγησίας ο Αχαρνεύς, που τους βάραινε η μεγαλύτερη κατηγορία και για τους οποίους είχε οριστεί η πρώτη δίκη, δραπέτευσαν από το στρατόπεδο. Τους άλλους ο Αριστείδης τους άφησε ελεύθερους για να δώσει την ευκαιρία σ' εκείνους που νόμιζαν ότι δεν είχαν ανακαλυφθεί ακόμα να πάρουν θάρρος και να μετανοήσουν. Γιατί, είπε, έχουν τον πόλεμο μεγάλο δικαστήριο για ν' απαλλαγούν από τις κατηγορίες, αν σκεφθούν σωστά και δίκαια για το καλό της πατρίδας".
Στέφανος Μυτιληναίος
http://antihistory-gr.blogspot.com

Στην αγκαλιά της Τουρκίας στέλνει το ελληνικό κράτος τους Ρομά...


Στην... αγκαλιά των Τούρκων στέλνει η πολιτεία τους Τσιγγάνους μετά την ξαφνική διακοπή της χρηματοδότησης του συλλόγου «Ελπίδα» που είχε αναλάβει την εκπαίδευσή τους. Στερεύει η αισιοδοξία στο Δροσερό Ξάνθης, στον οικισμό των Ελλήνων Τσιγγάνων, εκεί όπου τα τελευταία χρόνια με τη βοήθεια της πολιτείας είχε ανοίξει «παράθυρο στην ελπίδα» για ένα καλύτερο μέλλον. Στερεύει η αισιοδοξία στο Δροσερό Ξάνθης, στον οικισμό των Ελλήνων Τσιγγάνων, εκεί όπου τα τελευταία χρόνια με τη βοήθεια της πολιτείας είχε ανοίξει «παράθυρο στην ελπίδα» για ένα καλύτερο μέλλον.
Ξαφνικά τους τελευταίους μήνες η στήριξη της πολιτείας διακόπηκε, με αποτέλεσμα η μουσουλμανική κοινότητα των Ρομά με την ελληνική συνείδηση, να έχει γίνει στόχος του τουρκικού προξενείου Θράκης, το οποίο επιχειρεί με τις γνωστές μεθόδους του να αφομοιώσει τους Τσιγγάνους και να τους παρουσιάσει ως «τουρκική μουσουλμανική μειονότητα», παρά τις σθεναρές προσπάθειές τους για το αντίθετο.
Το «Έθνος της Κυριακής» επισκέφθηκε το Δροσερό και κατέγραψε τα προβλήματα και τα συναισθήματα των κατοίκων του οικισμού, ο οποίος εξακολουθεί να μην μπαίνει στο σχέδιο πόλης, όχι φυσικά από επιλογή των κατοίκων του. Την περασμένη Κυριακή το πρωί, ανήμερα Αποκριάς, ένας πλανόδιος πωλητής διαλαλούσε την πραμάτεια του, καλώντας τις Τσιγγάνες να ψωνίσουν. Από τα παράθυρα των σπιτιών τους οι Τσιγγάνες έριξαν μια ματιά και ορισμένες μονολόγησαν: «Πάλι ήρθε ο χότζας».
Τελευταία, έχουν πληθύνει οι επισκέψεις στο Δροσερό θρησκευτικών εκπροσώπων ελεγχόμενων από την Τουρκία, παρατηρούν ορισμένοι και μάλιστα οι περισσότερες σημειώνονται κατά τη διάρκεια γιορτινών ημερών. «Δεν είναι λίγες οι φορές που μας λένε ότι οι Τσιγγάνοι πεθαίνουμε νέοι γιατί δεν έχουμε τζαμί στο χωριό», λένε κάποιες Τσιγγάνες για να λάβουν ως απάντηση από τη Σαμπιχά Σουλεϊμάν: «Αυτό που χρειαζόμαστε περισσότερο είναι τα σχολεία, όχι τα τζαμιά».
Η Σαμπιχά είναι Τσιγγάνα Ρομά. Από παιδί που κάποτε πουλούσε λουλούδια, βρέθηκε να δίνει τη μάχη για ένα καλύτερο αύριο των Τσιγγάνων Ρομά της περιοχής της. Iδιαίτερα δραστήρια, ανέπτυξε με τη βοήθεια της πολιτείας δράσεις, ιδρύοντας μαζί με άλλες 20 γυναίκες τον Σύλλογο Γυναικών Δροσερού «Η Ελπίδα» το 2006. Μέσα σε 3 χρόνια ο σύλλογος ανέπτυξε δράσεις τόσο για την εκπαίδευση των παιδιών, σε συνεργασία με τους επίσημους κρατικούς φορείς, όσο και με εθελοντικές οργανώσεις, καθώς και δράσεις για την επιμόρφωση των ενηλίκων.
Παρείσακτη
«Η μητρική μου γλώσσα είναι τα ρομανί, η γλώσσα των Τσιγγάνων. Πήγα σε μειονοτικό σχολείο, αφού είχα ήδη παντρευτεί στην ηλικία των 14 χρόνων. Κι εκεί έμαθα τουρκικά. Δεν ήταν δική μου επιλογή, απλά δεν με δέχονταν στο δημόσιο σχολείο. Στο μειονοτικό σχολείο ήμουν κι εκεί η παρείσακτη. Θέλω τα παιδιά του Δροσερού να έχουν ελπίδα για το μέλλον τους, να μορφωθούν και να προχωρήσουν στο σχολείο», λέει στο «Έθνος της Κυριακής».
Μελέτη που έγινε το 2007 κατέδειξε ότι σχεδόν το 100% των κατοίκων του Δροσερού είναι αναλφάβητοι. Παρά το ότι αρκετοί έχουν πιστοποιητικά από το δημοτικό, συνήθως δεν μπορούν να γράψουν ή να διαβάσουν. Σήμερα πάνω από 1.000 παιδιά έχουν γραφτεί στο σχολείο του Δροσερού.
Ο σύλλογος σε συνεργασία με την πολιτεία και εθελοντές είχε αναλάβει υποστηρικτική βοήθεια σε αυτά τα παιδιά. Η βοήθεια αυτή δεν ήταν μόνο η ενισχυτική διδασκαλία, αφού πολλά παιδιά μιλούν σχεδόν αποκλειστικά τη γλώσσα των Τσιγγάνων. Πολλές φορές χρειαζόταν «μεσολαβητές» του συλλόγου να επισκεφθούν τις οικογένειες των μαθητών για να επισημάνουν απουσίες των παιδιών από το σχολείο.
Οι γονείς πολλές φορές λόγω οικονομικής ανέχειας προτιμούν να πάρουν κοντά τους τα παιδιά σε εποχικές εργασίες, μακριά από τον τόπο διαμονής τους κι ας θυσιάσουν την εκπαίδευσή τους, ή άλλες φορές, μη έχοντας να αφήσουν κάποιον στο σπίτι να προσέχει τα βρέφη, προτιμούν να αφήνουν επιτηρητή ένα από τα παιδιά που παρακολουθούν το δημοτικό ώστε αυτοί να πάνε σε κάποια εργασία.
Η προσπάθεια των κοινωνικών λειτουργών ήταν να πείσουν τις οικογένειες να δώσουν μια συνέχεια στην εκπαίδευση των παιδιών τους, και αφού οι ίδιοι δεν μπορούν να τα βοηθήσουν στα μαθήματα να τα βοηθούν οι ειδικοί. Έτσι, για όλα τα παιδιά άνω των 7 ετών ο σύλλογος είχε οργανώσει συμπληρωματικά μαθήματα ελληνικής γλώσσας.
Τις Παρασκευές επιπλέον διοργανώνονταν θεατρικές βραδιές, μαθήματα μουσικής και άλλες παρόμοιες δραστηριότητες για να τραβήξουν το ενδιαφέρον των παιδιών. Ειδικοί ψυχολόγοι παρακολουθούσαν τα παιδιά, ενώ οι γονείς καλούνταν μία φορά τον μήνα για να ενημερωθούν για την πρόοδό τους.
Παράλληλα οργανώνονταν τακτικοί εμβολιασμοί των παιδιών, αφού, λόγω των πολλών προβλημάτων που αντιμετωπίζει ο οικισμός, είχαν σημειωθεί αρκετά κρούσματα ηπατίτιδας και μηνιγγίτιδας στα παιδιά του Δροσερού.
Ο σύλλογος
Μαθήματα ελληνικών και επαγγελματικής κατάρτισης
Ο Σύλλογος Γυναικών Δροσερού «η Ελπίδα» δεν περιοριζόταν μόνο στις εκπαιδευτικές δραστηριότητες για τα παιδιά. Διοργάνωνε μαθήματα ελληνικής γραφής και ανάγνωσης και για τις γυναίκες του οικισμού, οι οποίες με περηφάνια απέκτησαν πιστοποιητικά πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης και είδαν να σβήνεται από τις ταυτότητές τους η ατιμωτική λέξη «αγράμματος».
Παράλληλα περίπου από το 2006 120 γυναίκες, διαφόρων ηλικιών, συμμετείχαν σε μαθήματα κατάρτισης για κομμωτική, ραπτική, μαγειρική και ζαχαροπλαστική και μαγείρεμα. Ορισμένες από αυτές κατάφεραν να αποκτήσουν εισόδημα χάρη στις νέες τους δεξιότητες.
Οι στόχοι που είχε θέσει ο σύλλογος γυναικών Δροσερού ήταν, μεταξύ άλλων, η εξασφάλιση της συνέχειας της εκπαίδευσης και η ανάπτυξη προγραμμάτων κατάρτισης ενηλίκων.
Επιπλέον, η δημιουργία ενός ακόμα νηπιαγωγείου, η επέκταση των μαθημάτων ελληνικών ως ενισχυτική διδασκαλία, η αύξηση των δημιουργικών πολιτιστικών εκδηλώσεων για να προωθηθεί και να τονωθεί η πολιτιστική ταυτότητα των Ρομά και τέλος η απόκτηση ενός μικρού λεωφορείου που θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τις δραστηριότητες των παιδιών.
ΔΡΟΣΕΡΟ ΞΑΝΘΗΣ
Η ταυτότητα του οικισμού
Το Δροσερό κατοικείται κυρίως από τη μουσουλμανική κοινότητα των Ρομά στην περιοχή της Ξάνθης και βρίσκεται ένα χιλιόμετρο από το κέντρο της πόλης. Η πλειονότητα των κατοίκων ζει κάτω από δύσκολες συνθήκες, καθώς υπάρχει ανεπαρκής υδροδότηση και αποχέτευση καθώς και απομάκρυνση των σκουπιδιών. Αποτέλεσμα είναι να έχει απειληθεί πολλές φορές η υγεία των κατοίκων. Πάνω από τα δυο τρίτα του πληθυσμού ζουν σε κατοικίες κακής ποιότητας. Κατασκευάζονται από προσωρινά υλικά που παρέχουν ανεπαρκή προστασία από τις καιρικές συνθήκες (κρύο ή ζέστη). Πολλές φορές οι κάτοικοι για να αποκτήσουν στέγη παίρνουν δάνεια, τα οποία αδυνατούν πολλές φορές να αποπληρώσουν.
Η οικονομική κατάσταση των κατοίκων είναι ιδιαίτερα χαμηλή, αφού οι περισσότεροι απασχολούνται σε εποχικές εργασίες, είτε είναι πλανόδιοι μικροπωλητές. Τους θερμούς μήνες (Απρίλιο με Σεπτέμβριο) πολλές οικογένειες μετακινούνται σε τουριστικές περιοχές για να πουλήσουν λουλούδια ή άλλα προϊόντα σε τουρίστες. Ορισμένοι άνδρες είναι ναυτικοί. Επίσης υπάρχει ικανός αριθμός ενηλίκων που δεν έχουν καμία απασχόληση και εισόδημα και ζει με τους κανόνες της μαύρης εργασίας και αγοράς.
Η πλειονότητα των κατοίκων βγαίνει έξω από την κοινότητα μόνο όταν πρέπει να χρησιμοποιήσει τις δημόσιες υπηρεσίες ή τα Σαββατοκύριακα ως μικροπωλητές στην τοπική αγορά. Τα παιδιά δεν έχουν καμία επαφή με παιδιά μη Ρομά. Οι Τσιγγάνοι έχουν εγκατασταθεί στην περιοχή αυτή τα τελευταία περίπου 100 χρόνια.
Τα παιδιά ψάχνουν τη δασκάλα τους... Η άνθιση που οφειλόταν στη στήριξη -οικονομική και ηθική- της ελληνικής πολιτείας αιφνιδιαστικά κόπηκε. Αποτέλεσμα ήταν να σταματήσουν σχεδόν όλες οι δραστηριότητες του συλλόγου και να αρχίσει να φυλλορροεί και πάλι η συμμετοχή των μαθητών στο σχολείο.
Ένα τεράστιο «γιατί» ζωγραφίζεται στα μάτια όλων των κατοίκων του Δροσερού, ανηλίκων και ενηλίκων. Το είδαμε στα μάτια των παιδιών που έπαιζαν μπάλα και έτρεξαν να μας συναντήσουν μήπως και μάθουν κάποιο νέο για τη δασκάλα τους που ξαφνικά χάθηκε από το «φροντιστήριο», όπως λένε την ενισχυτική διδασκαλία. Το έθεσαν ανοιχτά και οι ενήλικες που είχαν εμπιστευθεί το σύστημα που αναπτύχθηκε και ήταν σίγουροι ότι τα παιδιά τους είναι σε «καλά χέρια».
Το είδαμε στα μάτια της Σαμπιχά, που δεν σταμάτησε ούτε λεπτό να μιλάει για τα πεπραγμένα του συλλόγου γυναικών. Μια δράση που έχει βραβεύσει ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας τον Νοέμβριο του 2007 ως αναγνώριση για το έργο που προσφέρουν. Ήταν η πρώτη φορά που μια γυναίκα Ρομά μίλησε στο παλιό κτίριο του Κοινοβουλίου και κάλεσε δημοσίως την ελληνική κοινωνία να στηρίξει την πρόοδο των παιδιών των Ρομά, να ενταχθούν ομαλά στην κοινωνία στην οποία ανήκουν: στην ελληνική κοινωνία.
Το ερώτημα είναι πώς και γιατί αυτή η προσπάθεια σταμάτησε να στηρίζεται από την ελληνική πολιτεία.
Ιωάννα Ηλιάδη
Εφημερίδα «ΕΘΝΟΣ»
http://www.ethnos.gr

Σάββατο 20 Φεβρουαρίου 2010

Ματαιώνουν τις εορταστικές εκδηλώσεις της 25ης Μαρτίου!


Με μια πρωτοφανή ενέργεια το υπουργείο Εξωτερικών επιβάλλει τη ματαίωση των εορταστικών εκδηλώσεων που οργανώνονται στις ελληνικές πρεσβείες και προξενεία ανά τον κόσμο για λόγους... οικονομίας. Σύμφωνα με εγκύκλιο η οποία στάλθηκε σε όλες τις ελληνικές διπλωματικές Αρχές του εξωτερικού με θέμα «Εορτασμός Εθνικής Επετείου από Αρχές Εξωτερικής Υπηρεσίας υπό παρούσα δυσχερή οικονομική συγκυρία», δίδεται εντολή να μην παρατεθούν οι καθιερωμένες δεξιώσεις για την 25η Μαρτίου. Όπως αναφέρεται, μάλιστα, η ακύρωση των εορταστικών εκδηλώσεων της εθνικής επετείου «κρίνεται σκόπιμη προς εξοικονόμηση πόρων, αλλά και για λόγους... συμβολισμού». Η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εξωτερικών (η εγκύκλιος υπογράφεται από τον γ.γ. του υπουργείου Εξωτερικών, πρέσβη Ι. Αλ. Ζέπο), έτσι δεν αφήνει περιθώρια ούτε και για πρωτοβουλίες χρηματοδότησης εκ των ενόντων ή από κατά τόπους ομογενείς της καθιερωμένης δεξίωσης για την εθνική επέτειο, καθώς επισημαίνεται το στοιχείο του... «συμβολισμού». Τα χρήματα δεν θα εξοικονομηθούν καν, καθώς όπως αναφέρεται στην εγκύκλιο θα διατεθούν για κάλυψη άλλων... συναφών εκδηλώσεων!! Τα ποσά τα οποία θα εξοικονομηθούν φυσικά είναι ασήμαντα για τον προϋπολογισμό του υπουργείου Εξωτερικών, καθώς συνήθως πρόκειται για τυπικές δεξιώσεις που όμως έχουν ιδιαίτερη σημασία, όχι μόνο για τις περιοχές όπου ζουν ομογενείς, αλλά και σε άλλες χώρες όπου δίνεται η ευκαιρία για «ανεπίσημη» διπλωματία, ενώ ο εορτασμός της εθνικής εορτής σε μια πρεσβεία έχει έντονο συμβολικό χαρακτήρα για τη διεθνή παρουσία και το κύρος μιας χώρας. Εξάλλου μάλλον αρνητικό μήνυμα εκπέμπει για τη χώρα μας το γεγονός ότι φέτος μόνο οι πρεσβευτικές και προξενικές Αρχές της Ελλάδας σε όλο τον κόσμο δεν θα εορτάσουν την εθνική επέτειο της χώρας τους...
Ν. ΜΕΛΕΤΗΣ
ΕΘΝΟΣ