Ευρωπαίοι απατεώνες

Είναι απίστευτο! Αποκαλύπτεται ότι από χθες υπάρχει επίσημη και, όσο μπορώ να κρίνω, σε πολλά της σημεία θετική απάντηση της Ρωσίας, για συμβολή της στη λύση του κυπριακού αδιέξοδου και …..ουδείς ασχολείται με το μέγα αυτό θέμα. Γιατί; Επειδή το περιεχόμενό της δυσαρεστεί την ΕΕ. Επειδή, απευθύνεται στον κ. Λιλλήκα που δεν είναι ο εκλεκτός της ΕΕ. Πως, όμως, θα προχωρήσουν οι συζητήσεις, και ενδεχομένως η εξεύρεση κάποιας λύσης , αφού οι Ρώσοι από την πλευρά τους, δηλώνουν ότι «δεν έχουν εμπιστοσύνη στον πρόεδρο της Κύπρου κ. Αναστασιάδη»;;

Η «σιωπή τάφου» από ελληνικής πλευράς για την εξαιρετικά σημαντική αυτή και επίσημη απάντηση της Ρωσίας  προς τον κ. Λιλλήκα, προστίθεται στη, χωρίς όρους, χωρίς αντιρρήσεις, χωρίς διαπραγμάτευση- ακριβώς, ως είθισται και με τα ελληνικά μνημόνια-  αποδοχή του προσβλητικού ultimatum εναντίον της Κύπρου. Το αρχικό ultimatum συμπληρώνεται με τη σημερινή, όντως, τρομοκρατική δήλωση της ΕΚΤ, που βάζει πια το όπλο στον κρόταφο του νησιού δηλώνοντας ότι……θα σταματήσει τη χρηματοδότηση των τραπεζών την ερχόμενη Δευτέρα. Που σημαίνει, ότι δεν δίνεται ο ελάχιστα απαραίτητος χρόνος στην Κύπρο, για να οργανώσει την άμυνά της στη  λαίλαπα από ΕΕ.

Και διερωτώμαι: η όλη συμπεριφορά της ΕΕ προς την Κύπρο περιέχει, έστω και ψήγματα αλληλεγγύης;;;; Είναι αυτή  συμπεριφορά εταίρου προς άλλο ισότιμο εταίρο;;;; Και διερωτώμαι, ακόμη: αν αυτό το κατάντημα της ΕΕ, που δεν τήρησε ούτε μία από τις αρχικές της υποσχέσεις, που λαμβάνει άνετα αποφάσεις, οι οποίες είναι καταστρεπτικές για τα πιο αδύναμα μέλη της, που απροκάλυπτα βάζει το όπλο στον κρόταφο των μελών-θυμάτων της χάριν της εξυπηρέτησης των συμφερόντων των κραταιών οικονομιών της….διερωτώμαι λοιπόν, πόσα από  τα κράτη-μέλη της ΕΕ, και αργότερα της ευρωζώνης, θα ψήφιζαν την είσοδό τους σ’αυτήν αν γνώριζαν από τότε τις εξελίξεις. Αν γνώριζαν, δηλαδή, ότι απροειδοποίητα ένα πρωί θα έπαυαν να είναι κυρίαρχα κράτη και θα γινόταν αποικίες των τραπεζών.

 Σε παρένθεση να παρατηρήσω, ακόμη,  ότι το πρόβλημα της Κύπρου αποτελεί προμελετημένο έγκλημα,  με κατασκευασμένη και όσο μπορώ να κρίνω αδικαιολόγητη κρίση. Η Κύπρος κατηγορείται επειδή υπήρξε χώρα προσέλκυσης ξένων κεφαλαίων, που επετύγχαναν υψηλές αποδόσεις και, σε μεγάλο ποσοστό,  δεν κατέβαλαν φόρους. Κάποιες πολύ γενικές παρατηρήσεις σχετικά είναι:  

-πρώτον ότι η Κύπρος δεν αποτελεί σημαντικό φορολογικό παράδεισο, δεδομένου ότι βάσει έρευνας του ΔΝΤ και του ΜΚΟ, οι παράδεισοι αυτοί κακώς πιστεύεται ότι βρίσκονται σε μικρά και απόμερα νησιά, ενώ ως σημαντικότερα κέντρα καταγράφονται η Μ. Βρετανία, η Ολλανδία, η Σιγκαπούρη, το Λουξεμβούργο, η Ελβετία, το Χόγκ- Κονγκ

-δεύτερον, δεδομένου ότι σύμφωνα με εκτιμήσεις, οι ρωσικές  καταθέσεις ανέρχονται σε πάνω από 20Ε δις.,  θα έπρεπε να ανησυχεί η Ρωσία για την τυχόν φοροδιαφυγή τους και όχι η ΕΕ

-τρίτον είναι φυσικό να δημιουργούνται πολλά ερωτηματικά για την ειλικρίνεια της Γερμανίας να εφαρμόζει εξισορροπητικούς κανόνες για την ευρωπαϊκή  οικονομία, όταν η ίδια διατηρεί επί δεκαετίες τεράστιο εμπορικό πλεόνασμα , με αντίκρισμα το μόνιμο εμπορικό έλλειμμα του ευρωπαϊκού νότου

-τέταρτον, πριν ακόμη συζητηθεί λύση για την Κύπρο εμφανίστηκαν στο προσκήνιο  οι πιθανοί διάδοχοί της που προσκαλούν τις καταθέσεις της στο έδαφός τους. Φυσικά, πρώτη και καλύτερη η Γερμανία, που  με τη συμπεριφορά της ενισχύει την υποψία ότι τέτοιες βίαιες επιδρομές σε μικρές οικονομίες, αν και καταστρεπτικές για την εμπιστοσύνη, γενικά, της ευρωζώνης, είναι όμως  πολύ συμφέρουσες για την ίδια

- οι πολλές καταθέσεις πουθενά δεν αναφέρονται ως λόγος «κουρέματός»  τους, ιδίως και που το χρέος της Κύπρου στο ΑΕΠ της δεν είναι υπερβολικό- λίγο πάνω  από 80%, που θεωρείται απολύτως διαχειρίσιμο. Πρόκειται για αυθαιρεσία μεγάλης ολκής, που δημιουργεί υπόνοιες για μεγάλα παιχνίδια που παίζονται σε βάρος της Κύπρου, της Ελλάδας, αλλά και ολόκληρου του ευρωπαϊκού νότου, και είναι απελπιστικό το γεγονός ότι η Κύπρος είναι τελείως μόνη και εγκαταλελειμμένη, ενώ θα έπρεπε να έχει συμπαραστάτισσα σχεδόν ολόκληρη την Ευρώπη. Αλλά, να, το κάθε κράτος-μέλος διατηρεί ακόμη την ψευδαίσθηση ότι οι μπόρες είναι για τους άλλους τους «κακούς», και αυτά θα σωθούν!

Η Κύπρος είναι, πράγματι, αβοήθητη. Γιατί, βέβαια, η Ελλάδα σε πλήρη ευθυγράμμιση με την ΕΕ δεν αποτελεί βοήθεια. Η Ρωσία, που θα μπορούσε πολύ εύκολα να σώσει την Κύπρο, προσκρούει στην Ευρώπη που δεν την επιθυμεί «στα πόδια της». Η λύση; Να μην υπολογίσει τις συμπληγάδες η Κύπρος, και να επιλέξει την αξιοπρέπεια, μέχρι τέλος. Μια μικρή οικονομία, με κοιτάσματα πετρελαίου που εκτιμώνται πάνω από 600Ε δις. θα είναι γελοίο να καταστραφεί για 5.8Ε δις.

Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη      

 http://marianegreponti-delivanis.blogspot.gr

Για τη λευτεριά που κερδίζεται και δεν χαρίζεται…

Ο θερισμός σιμώνει, κι έχει δουλειά πολλή...

Έχουμε δικαίωμα στο χώμα που πατάμε, στο χώμα που μας θρέφει στο χώμα αυτό που θα μας αγκαλιάσει στην αιωνιότητα. Όλοι εμείς που αυτό το χώμα το τιμούμε, που σε αυτό το χώμα βλέπουμε το αίμα το προγονικό και από αυτό το χώμα μυρίζουμε τους ανθούς της ζωής, έχουμε δικαίωμα να παλέψουμε και να δώσουμε τον νυν υπέρ πάντων αγώνα. Γιατί, αυτό το χώμα θα είναι μετά από εμάς, θα είναι μετά και από τα παιδιά μας. Αυτό το δικαίωμα δεν μπορεί να μας το στερήσει κανείς.

Όλοι εσείς, οι άλλοι, που τούτο το χώμα το μολύνετε με κάθε τρόπο που μπορείτε, που τούτο εδώ το χώμα το ατιμάζετε επειδή δεν είστε άξιοι ούτε καν να το θωρείτε, να ξέρετε πως θα μας έχετε απέναντί σας και με εμάς που ακόμη νιώθουμε την λογική μας, που ακόμη τιμάμε τα ιερά και τα όσιά μας, που ακόμη η καρδιά μας ακούει τις φωνές τις προγονικές, με εμάς θα παλέψετε για να μπορέσετε να κλέψετε αυτά που δεν σας ανήκουν.

Κι εσείς οι υπόλοιποι, που βρεθήκατε απαίδευτοι και γείρατε από το βάρος του καιρού, εσείς που δεν μπορείτε να σταθείτε εκεί που το αίμα σας προστάζει, μην σκιάζεστε. Ο τρόμος που έχουνε σχεδιασμένο για να ζήσουμε, δεν τελειώνει εδώ... Ετούτοι που είδαν την ευκαιρία για να σας κλέψουν την ζωή, δεν πρόκειται να σταματήσουν μέχρι να το πετύχουν.
Προκάμετε, λοιπόν, πατριώτες…
Προκάμετε επειδή είναι βαρύ το τίμημα της λευτεριάς. Της λευτεριάς που κερδίζεται και που δεν χαρίζεται.
Εάν σταθείτε τώρα, εάν κουράστηκε η ψυχή σας, ένα να ξέρετε, θα σας λιανίσουν επειδή άλλο δεν ξέρουν να κάνουν οι γενίτσαροι ετούτοι. Θα σας λιανίσουν επειδή τρέμουν μην και σηκώσετε το κεφάλι, μην και βρείτε τα κουράγια εκείνα που το αίμα έχει κρυμμένα στις αποθήκες της καρδιάς και της ψυχής σας. Θα σας λιανίσουν για να μην τους λιανίσετε εσείς...

Τι κι αν οι δρόμοι σήμερα είν’ αδειανοί…! Τι κι αν τα κεφάλια των περσότερων είναι σκυμμένα και το μυαλό πετάει σε όσα χαθήκαν…!
Κάντε λοιπόν ένα βήμα, να σηκωθούν τα κεφάλια, να γεμίσουν οι δρόμοι με φωνές και με τα χέρια μας να πάρουμε πίσω το βιός μας…
Ένα βήμα, μία καλή αρχή, ετούτο μας χρειάζεται για να σηκωθούμε και να πάμε ψηλά, στα ψηλότερα, μακριά από ετούτα τα σκοτάδια που τα σκυλιά θέλουν να μας κλείσουν.

Κοίτα με στα μάτια πατριώτη και πες μου… τι μας χωρίζει; Να σου πω εγώ; Τίποτες πέρα από αυτούς που βάζουν ζιζάνια για να μας έχουν χώρια. Γιατί, μας φοβούνται σαν είμαστε μαζί. Μας τρέμουν, όπως τρέμει ο κλέφτης τον νοικοκύρη, όπως τρέμει ο εγκληματίας τον σοφό δικαστή, όπως τρέμουν οι διαόλοι το φως…

Αδερφέ, σύντροφε, πατριώτη, πες με όπως εσύ θες. Μα ένα να ξέρεις... Αν σήμερα δεν μονοιάσουμε, αν σήμερα δεν βρούμε τα κουράγια να πιαστούμε από το χέρι, αν ετούτο τον βαρύ καιρό δεν παλέψουμε, ένα να ξέρεις… Αύριο δεν θα έχει μείνει τίποτε για να παλέψουμε να το πάρουμε. Θα μας τα έχουν πάρει όλα.

Και δεν είναι μόνο η γης, το σπίτι και το βιός σου…
Δεν είναι που θα σου πάρουν το χαμόγελο από τη γυναίκα και τα παιδιά σου…
Θα σου κλέψουν την περηφάνια...
Θα σου βρωμίσουν τα ιερά σου...
Θα σου ποδοπατήσουν την τιμή σου.
Και τότε, όλοι μας, σαν έρθει η ώρα μας, θα πεθάνουμε ντροπιασμένοι… από ένα τσούρμο λεχρίτες.

Εγώ σου τά ‘πα και σου απλώνω το χέρι.

Έλα, έχουμε δρόμο μπροστά μας. Κι έχουμε πολλά να κάνουμε.

Οι μυρωδιές της γης σε λίγο θα αρχίσουν να ξεπηδούν και να καλούν όσους λατρεύουν την ζωή.

Έλα σου λέω… κι ο θερισμός σιμώνει…

Έλα κι οι τυχεροί θα ασπαστούν με τους αγγέλους στ’ άστρα…

Κωνσταντίνος

Ετούτες τις ώρες τα μάτια βουρκώνουν

Ετούτες τις ώρες θεριεύει η ψυχή

Ετούτες τις ώρες παιδιά αντριεύουν

και πίνουν της λευτεριάς τους το αθάνατο κρασί
Αγνώστου Έλληνα

ΥΓ: Το κείμενο αυτό πρωτογράφτηκε στις αρχές του 2012, μα σήμερα οι μέρες έχουν γιομίσει, τα μάτια έχουν αρχίσει να βλέπουν, ο σκοτεινός εχθρός ξεσκεπάζεται επειδή βιάζεται να μας ξεκάνει. Ετούτες τις ημέρες βλέπουμε όλοι μας πως ο στόχος τους δεν είναι το χρήμα, αφού το είχανε από πάντα. Ο στόχος τους είναι ένας λαός, που ποτέ δεν τους ανέχθηκε, ένας λαός που πάντοτε βρήκε τα κουράγια και τις δυνάμεις εκείνες για να σηκώσει το κεφάλι του και να βροντοφωνάξει το δίκιο, να παλέψει για τα αυτονόητα, ακόμη και να πεθάνει κραυγάζοντας "όχι". Τώρα, λοιπόν, που οι εισβολείς έγιναν γνωστοί, τώρα που φεύγει η ομίχλη, τώρα που ετοιμάζονται οι δειλοί για το ολοκληρωτικό τους χτύπημα, εμείς πρέπει να ξεφύγουμε από τον φυσιολογικό ανθρώπινο φόβο, πρέπει να υποτάξουμε την λογική που μας βάλανε οι επιτήδειοι, πρέπει να κάνουμε το δικό μας άλμα και να γράψουμε την ιστορία ξεγράφοντας τα αποβράσματά της, αποτινάσσοντας τις αλυσίδες που πασχίζουν να μας φορέσουν... Ετούτοι βάζουνε σαν όπλο τους τον μαμωνά, τον ίδιο τον διάολο για να μας πολεμήσουν. Εμείς βάνουμε την πίστη μας και τον Θεό μας που από πάντα μας στάθηκε όποτε του το ζητήσαμε. Ο θερισμός σιμώνει, λοιπόν... Και θέλει πολλή δουλειά μετά τη νίκη. Ετούτη η πατρίδα έθρεψε και ανέχτηκε πολλά σκουπίδια, σκιές και υπηρέτες των δαιμόνων... Για ετούτη την πατρίδα ξανάρθε η στιγμή να δοξάσει και να δοξαστεί. Γι αυτόν τον λαό υπάρχει ο μονόδρομος της αξιοπρέπειας και της λευτεριάς, που χαράχτηκε ανεξίτηλα σε χώματα, σε πέτρες και σε μάρμαρα από νέους και νέες που δεν ήξεραν για τι άλλο να ζήσουν, πέρα από την λευτεριά... Άντε, το λοιπόν, αδέρφια. Ας ετοιμαζόμαστε να γιορτάσουμε και να τιμήσουμε την πατρίδα, τους προγόνους και τους Αγίους, χορεύοντας με τους αγγέλους και κάνοντας για μία ακόμη φορά τον χάρο να μας σεβαστεί... Άντε το λοιπόν αδέρφια. Γιατί αν δεν διώξουμε σύντομα ετούτο το σκοτάδι, δεν θα φύγει ποτέ για να δώσει την θέση του στο φως...

http://kostasxan.blogspot.gr

Πρώτιστος στόχος τους, το τραπεζικό σύστημα της Κύπρου

Αυτό που έγινε στην Κύπρο με κατευθείαν «κούρεμα» των καταθέσεων δεν είναι ολίσθημα, ούτε λάθος, ούτε κάποιο αναγκαίο κακό. Πρόκειται για έγκλημα εκ προμελέτης που αποφασίστηκε από το Eurogroup στις 15/3 και εκτελέστηκε από τον νέο Πρόεδρο της Κύπρου Νίκο Αναστασιάδη, γνωστό οικονομικό δολοφόνο και διαπλεκόμενο με πολύ σκοτεινά συμφέροντα.

Το βασικό πρόβλημα δεν βρίσκεται απλά στο «κούρεμα» των καταθέσεων, αλλά στο ανεπανόρθωτο πλήγμα που δέχτηκε το τραπεζικό σύστημα του νησιού. Είτε περάσει το «κούρεμα», είτε όχι. Είτε γίνει στα 9,90 % για πάνω από 100 χιλιάδες ή όχι, είναι παντελώς αδιάφορο. Κανείς δεν μπορεί να έχει εμπιστοσύνη σ’ ένα τραπεζικό σύστημα όπου κάποιος αποφασίζει αυθαίρετα το «κούρεμα» των καταθέσεων. Ένα τέτοιο τραπεζικό σύστημα δεν μπορεί να σταθεί. Ακόμη κι αν ανακληθεί το «κούρεμα», ποιος μπορεί να έχει εμπιστοσύνη ότι κάτι τέτοιο δεν θα επαναληφθεί; Επομένως το σίγουρο είναι ότι οι τράπεζες της Κύπρου, είτε «κουρευτούν» οι καταθέσεις, είτε όχι, θα έχουν να αντιμετωπίσουν – μόλις, όποτε, ή αν ανοίξουν ποτέ – ένα γενικευμένο πανικό καταθετών που θα επιδιώκουν την ανάληψη των χρημάτων τους από τις τράπεζες. Και έχουν απόλυτο δίκιο.

Τι τράβηξε την προσοχή στην Κύπρο των αρπακτικών της Ευρωζώνης; Μα το ύψος των καταθέσεων που βρίσκονται στις τράπεζές της. Οι καταθέσεις στο κυπριακό τραπεζικό σύστημα ανέρχονται στο 382% του ΑΕΠ της Κύπρου. Ίσως ο υψηλότερος δείκτης καταθέσεων στην ευρωζώνη. Το αντίστοιχο ποσοστό για την Ιρλανδία είναι 152%, ο μέσος όρος της ευρωζώνης κυμαίνεται περίπου στο ΑΕΠ της, ενώ στην Ελλάδα οι καταθέσεις και ρέπος στις εγχώριες τράπεζες ανέρχονταν στα 221 δις ευρώ (Ιανουάριος ’13) δηλαδή στο 115% περίπου του ΑΕΠ της χώρας. Με άλλα λόγια οι κυπριακές τράπεζες έχουν πολλές καταθέσεις.

Περίπου το 62,5% των καταθέσεων στο κυπριακό τραπεζικό σύστημα είναι από κατοίκους της Κύπρου. Πιο συγκεκριμένα ο ιδιωτικός τομέας της Κύπρου διαθέτει (13/2/’13) καταθέσεις στις εγχώριες τράπεζες ύψους 42,3 δις ευρώ, ή 237% του ΑΕΠ της Κύπρου. Από αυτά τα 26,3 δις ευρώ, ή 147% του ΑΕΠ της Κύπρου ανήκουν στα εγχώρια νοικοκυριά, ενώ τα 9,3 δις ευρώ, ή 52% του ΑΕΠ ανήκουν σε επιχειρήσεις. Για να πάρουμε μια ιδέα τι σημαίνουν όλα αυτά, ας αναλογιστούμε ότι στην Ελλάδα τον Ιανουάριο του 2013, οι κάτοικοι εσωτερικού διέθεταν καταθέσεις 176,6 δις ευρώ, ή 91% του ΑΕΠ της χώρας. Από αυτά τα 161 δις ευρώ, ή 83% του ΑΕΠ αφορούν σε καταθέσεις των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων. Ενώ τα νοικοκυριά διαθέτουν σε καταθέσεις 135,8 δις ευρώ ή 70% του ΑΕΠ της χώρας.

Ένα δεύτερο πολύ σημαντικό στοιχείο της καταθετικής βάσης των τραπεζών της Κύπρου είναι το ιδιαίτερο μεγάλο μέγεθος καταθέσεων και ρέπος από το εξωτερικό και κυρίως από χώρες εκτός ευρωζώνης. Το σύνολο των ιδιωτικών καταθέσεων στην Κύπρο που προέρχονται εκτός ευρωζώνης ανέρχονται σε 20,8 δις ευρώ, ή 116% του ΑΕΠ του νησιού. Από αυτά τα νοικοκυριά από χώρες εκτός ευρωζώνης διαθέτουν 4,9 δις ευρώ ή 27%, οι επιχειρήσεις από χώρες εκτός ευρωζώνης διαθέτουν 11,4 δις ευρώ καταθέσεις ή 64% του ΑΕΠ, ενώ πιστωτικά ιδρύματα εκτός ευρωζώνης διαθέτουν 4,5 δις ευρώ ή 25% του ΑΕΠ της Κύπρου. Στην Ελλάδα, για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης, οι καταθέσεις και ρέπος μη κατοίκων της ζώνης του ευρώ ανέρχονται στα 43 δις ευρώ, ή στο 22% του ΑΕΠ της χώρας.

Ο πληθυσμός της Κύπρου είναι περίπου 875.000, ώστε οι καταθέσεις από τον τομέα των νοικοκυριών συνεπάγονται κατά κεφαλήν ποσό 30.000 ευρώ περίπου. Σε αντίθεση με τα 4,6 εκατομμύρια του πληθυσμού της Ιρλανδίας που συνεπάγεται κατά κεφαλήν καταθέσεις των νοικοκυριών της τάξης των 20.000 ευρώ. Και της Ελλάδας της οποία οι κατά κεφαλή καταθέσεις των νοικοκυριών ανέρχονται στα 12.500 ευρώ. Η Ελλάδα έχει κατά κεφαλή ΑΕΠ 17.900 ευρώ περίπου, η Ιρλανδία έχει 35.000 ευρώ, ενώ η Κύπρος 20.000 ευρώ.

Οι κατά κεφαλήν καταθέσεις των νοικοκυριών στην Κύπρο είναι 150% υψηλότερες του κατά κεφαλήν ΑΕΠ της. Οι επίσημες στατιστικές δείχνουν ότι οι Κύπριοι έχουν πολλά χρήματα στην τράπεζα. Ενώ το εγχώριο τραπεζικό σύστημα της Κύπρου αποτελεί πόλο προσέλκυσης πολύ σημαντικών καταθέσεων από το εξωτερικό και κυρίως από χώρες εκτός ευρωζώνης. Ολόκληρη τη οικονομία της Κύπρου στηρίζεται κατά πρώτο και κύριο λόγο στην μετατροπή των τραπεζών της σε διαμετακομιστικό κέντρο κεφαλαίων, ειδικά με την μορφή δανείων και καταθέσεων. Για παράδειγμα το 2011, με βάση τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία, οι εγχώριες τράπεζες της Κύπρου εξήγαγαν 43,5 δις ευρώ σε Δάνεια/Νόμισμα και καταθέσεις και εισήγαγαν 62,6 δις ευρώ. Την ίδια χρονιά το ΑΕΠ της Κύπρου ανήλθε σχεδόν σε 18 δις ευρώ τρέχουσες τιμές. Το χρήμα που διακίνησαν οι εγχώριες τράπεζες της Κύπρου προς το εξωτερικό ήταν σχεδόν 2,5 φορές μεγαλύτερο από το ΑΕΠ και από το εξωτερικό σχεδόν 3,5 φορές μεγαλύτερο από το ΑΕΠ του νησιού.

Όλα αυτά δεν θα μπορούσαν να είχαν περάσει απαρατήρητα από τα αρπαχτικά της ευρωζώνης και κυρίως την Γερμανία. Το θέμα ήταν πώς θα έβαζαν στο χέρι την Κύπρο με δεδομένο ότι χάρις στη συμμετοχή στην ευρωζώνη το συνολικό εξωτερικό χρέος του νησιού ανήλθε από 200% του ΑΕΠ το 2004 στα 447,4% του ΑΕΠ το 2008, στα 465,6% του ΑΕΠ το 2011. Η ιδιαίτερα μεγάλη καταθετική βάση του εγχώριου τραπεζικού συστήματος, αλλά και το εμπόριο χρήματος με το εξωτερικό και κυρίως με χώρες εκτός ευρωζώνης, έδινε στο νησί την δυνατότητα να αντιμετωπίσει με σχετική ευκολία τις όποιες ζημιές λόγω της κρίσης χρέους στην ευρωζώνη.

Η επίθεση που δέχθηκε η Κύπρος από τα αρπαχτικά της ευρωζώνης άρχισε να προετοιμάζεται από το 2011, έστω κι αν έλλειπαν στα στοιχεία εκείνα που έκαναν περισσότερο ανησυχητική την οικονομική πορεία της Κύπρου από εκείνη των άλλων χωρών της ευρωζώνης ακόμη και της Γερμανίας. Παρ’ όλα αυτά η ευρωζώνη ξεκίνησε ολόκληρη εκστρατεία για την θυματοποίηση της Κύπρου. Σ’ αυτήν την εκστρατεία συμμετείχε και ο προηγούμενος πρόεδρος της Κύπρου Χριστόφιας, ο οποίος άνοιξε τον δρόμο για την επίθεση αυτή εναντίον του νησιού. Το παραμύθι είναι γνωστό: οι τράπεζες εμφάνισαν λογιστικές ζημιές και επομένως το κράτος έπρεπε να τις διασώσει. Βέβαια οι λογιστικές ζημιές των τραπεζών ήταν εν πολλοίς εικονικές λόγω της αλλαγής των τοποθετήσεών τους σε ελληνικά και άλλα ομόλογα, αλλά λόγω της συγκριτικά τεράστιας καταθετικής βάσης που υποτίθεται ότι διαθέτουν, οι ζημιές δεν συνιστούσαν κίνδυνο γι’ αυτές. Οι αξιωματούχοι της ευρωζώνης ήξεραν πολύ καλά τι είχαν κάνει την καταθετική τους βάση οι τράπεζες και πώς την έχουν εξανεμίσει, γι’ αυτό και τις έπεισαν να δεχθούν το «δώρο» της διάσωσης. Κι έτσι όλοι μαζί άρχισαν να ψάλουν το Αλληλούια του γνωστού μονόδρομου της τρόικας. Με πριμαντόνα τον Χριστόφια προσπάθησαν να εξαπατήσουν τους Κύπριους ότι δεν υπήρχε άλλος δρόμος. Και κλάμα η κυρία του προεδρικού μεγάρου!

Κι όλα αυτά βέβαια με την γνωστή δικαιολογία. Οι τράπεζες έπρεπε να διασωθούν και μάλιστα ατόφιες, χωρίς να ψάξει κανένας τα ενεργητικά τους για το που πήγε και πάει τόσο χρήμα, μόνο και μόνο για να εγγυηθούν άπαντες τις καταθέσεις του κοσμάκη. Με την άνοδο του Νίκου Αναστασιάδη και με δεδομένη την γενική αποχαύνωση που ακολουθεί κάθε εκλογική αναμέτρηση όπου ο λαός έχει να επιλέξει ανάμεσα στην Σκύλα και την Χάρυβδη, ξεκίνησε η επίθεση.

Το συγκεκριμένο μέτρο δείχνει τα εξής:

Πρώτο: Σε τι άθλια κατάσταση βρίσκεται η ίδια η ευρωζώνη και κυρίως οι μεγάλες οικονομίες της με πρώτη την Γερμανία. Αυτός είναι ο λόγος που δεν μπορούν να περιμένουν, ούτε να παίξουν το παιχνίδι της κλιμάκωσης των μνημονίων, όπως έκαναν με την Ελλάδα, όπως επίσης με την Ιρλανδία και Πορτογαλία. Η διάλυση της οικονομίας της Κύπρου με αυτόν τον άμεσο τρόπο υποδηλώνει ότι η ύφεση που αγκαλιάζει ακόμη και την Γερμανία δεν αφήνει πολλά περιθώρια κινήσεων στα αρπαχτικά της ευρωζώνης.

Δεύτερο: Πώς σκέφτονται να λειτουργήσουν τον αποκαλούμενο «ενιαίο τραπεζικό χώρο» της ευρωζώνης, όπως τον έχουν αποφασίσει. Οι τράπεζες και κυρίως οι καταθέσεις των πολιτών της ευρωζώνης θα μετατραπούν σε εύκολη λεία των αρπαχτικών της. Άλλωστε εγγύηση καταθέσεων στην ευρωζώνη δεν υπάρχει. Μέχρι σήμερα μόνο τα κράτη μπορούσαν να παράσχουν τέτοια εγγύηση, αλλά μόνο εικονικά μιας και σε περίπτωση γενικής κατάρρευσης των τραπεζών δεν μπορούν να αντλήσουν τα χρήματα που χρειάζονται για να αποκαταστήσουν τις χαμένες καταθέσεις.

Τρίτο: Η Κύπρος δεν πρόκειται να συνέλθει ξανά μετά από αυτό το χτύπημα. Ότι κι αν αποφασιστεί για το «κούρεμα» οι εγχώριες τράπεζες θα αδειάσουν από καταθέσεις και κεφάλαια, ενώ κανείς δεν πρόκειται ποτέ να τις ξαναεμπιστευτεί. Κι αυτό είναι μόνο το πρώτο βήμα για να εξαρτηθεί πλήρως η Κύπρος και η οικονομία της από τον μηχανισμό στήριξης που θα της επιβάλει το Eurogroup, ενώ θα αναγκαστεί να ξεπουλήσει τα πάντα μετατρέποντας του Κυπρίους σε ραγιάδες, σε δουλοπάροικους των αγορών με την προσδοκία ενός ξεροκόμματου.

Η Κύπρος κι ο λαός της έχει δυο μόνο επιλογές: Ή να επιζήσει σαν αποικία υπό καθεστώς πλήρους εξάρτησης από τις χρηματοδοτήσεις από το ευρωσύστημα που θα δώσει σε Γερμανούς και άλλους την δυνατότητα να την λεηλατήσουν όσο κανένας άλλος κατακτητής στην πολύχρονη ιστορία του νησιού. Ή να φύγει αμέσως εδώ και τώρα από το ευρώ, να εισάγει ξανά την κυπριακή λίρα, να θέσει υπό καθεστώς δημόσιας εκκαθάρισης τις τράπεζες – για να ξεκαθαριστεί το που πήγε όλο αυτό το χρήμα – έτσι ώστε να ανοικοδομήσει το τραπεζικό σύστημά της υπό κρατική ιδιοκτησία και να ανοικοδομήσει την οικονομία της επενδύοντας στην ζωντανή εργασία και στην κυριαρχία του νησιού. Άλλος δρόμος δεν υπάρχει.

Τα επόμενα εικοσιτετράωρα θα δούμε αν οι μηχανισμοί της ευρωζώνης θα μπορέσουν να αναχαιτίσουν την επιδρομή στις τράπεζες από καταθέτες σ’ ολόκληρο το ευρωσύστημα. Αν τα καταφέρουν θα έχουν την ευκαιρία να αντιμετωπίσουν την ραγδαία πτώση του ευρώ, αλλά και των αγορών κεφαλαίου. Διαφορετικά θα δούμε έναν γενικευμένο πανικό με εξαργυρώσεις σε όλες τις αγορές κεφαλαίου που θα συμπαρασύρει τα πάντα και θα προκαλέσει ένα μεγάλο κραχ στην ίδια την καρδιά της ευρωζώνης.

Όπως και να έχουν οι εξελίξεις, εμείς δεν μπορούμε να περιμένουμε. Αν έκαναν κάτι τέτοιο σε μια εύρωστη γενικά οικονομία σαν της Κύπρου, σκεφτείτε τι σχεδιάζουν για μια χώρα σαν την Ελλάδα. Πρέπει εδώ και τώρα να αποσύρουν όσοι διαθέτουν ακόμη καταθέσεις, ακόμη και το τελευταίο τους ευρώ από τις τράπεζες πριν να είναι πολύ αργά γι’ αυτούς. Ταυτόχρονα θα πρέπει να γενικευτεί η παύση πληρωμών όλων μας προς το κράτος, έτσι ώστε να καταρρεύσει η κυβέρνηση. Αν το κάνουμε με συνέπεια και συνέχεια για το επόμενο δίμηνο, τότε αποκτούμε την πρωτοβουλία ως λαός και επιβάλουμε τετελεσμένα. Αντί να μας τα επιβάλουν αυτοί, ας τους τα επιβάλουμε εμείς.

http://dimitriskazakis.blogspot.gr

Η Ελλάδα για μια ακόμη φορά σε σταυροδρόμι

Συνέντευξη του Δημήτρη Καζάκη (ΕΠΑΜ) στον τηλεοπτικό δίαυλο «Ένα» της Καβάλας στις 16/3/2013:

- Το γεωστρατηγικό παιχνίδι στο Αιγαίο, η σχέση της ρωσικής Gazprom με την αγγλοαμερικανική BP, οι επιδιώξεις Ρώσων, Αμερικανών και Γερμανών στο Αιγαίο.

- Πιθανό στημένο και προαποφασισμένο «θερμό επεισόδιο» στο Αιγαίο ερήμην των δύο λαών, τους οποίους θέλουν να διαλύσουν, ώστε να προκύψει μια κατάσταση «χυλού» που θα διευκολύνει τις στρατηγικές χαράξεις τους, σε οικονομικό και στρατιωτικό επίπεδο.

- Με τα οικονομικά μέτρα, στοχεύουν στη δημιουργία απελπισίας στα νοικοκυριά, για να τους αρπάξουν τις περιουσίες τους.

- Η γερμανική είναι μια σαθρή οικονομία και οι κρατούντες στη Γερμανία προσπαθούν να προσαρτήσουν τους πόρους και τα δυναμικά άλλων χωρών για να επιβιώσουν. Η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία προσαρτούσε λαούς με το χρέος. Αν αντιδρούσαν, έστελνε τις λεγεώνες της.

- Για την «κατοχύρωση της Α.Ο.Ζ. είναι κατηγορηματικά αντίθετος. Δεν έχει νόημα η κατοχύρωση δικαιωμάτων των δανειστών σου. Πρώτα απαλλάσσεσαι από αυτούς.

- Το πολιτικό προσωπικό που «κυβερνάει» την Ελλάδα, είναι απλά μαριονέτες σε θέατρο σκιών αυτών, που έχουν στόχο την Ελλάδα.

- Η κυβέρνηση της Αθήνας εκπαιδεύει με μισθοφόρους, ελληνική δύναμη κρούσης βαριά οπλισμένων, για την αντιμετώπιση των λαϊκών αντιδράσεων, όπως στις Σκουριές Χαλκιδικής.

- Οι στημένες δημοσκοπήσεις κρύβουν την πραγματική εικόνα του λαού, που είναι πλέον απεγκλωβισμένος από τα υφιστάμενα κόμματα του Κοινοβουλίου, προσπαθώντας να τον πείσουν ότι το δίλημμα που αποδέχεται ο καθένας μας, είναι μεταξύ των μνημονιακών και του Τσίπρα.

Η συνέντευξη εδώ:

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=fcis7PJT5i8

Είθε...

Ε, λοιπόν!
Η μικρά και αγωνιστική Κύπρος θα είναι εκείνη που θα δώσει το πρώτο χαστούκι στους οικονομικούς δολοφόνους του σημερινού "πολυπολιτισμικού" παγκοσμιοποιημένου ιμπεριαλισμού,
Χθες στο Γιουρογκρουπ αυτοί οι οικονομικοί δολοφόνοι των Λαών έκαναν το μεγάλο λάθος ...
Στις 4 η ώρα το πρωί ["Η σκοτεινότερη ώρα είναι λίγο πριν ξημερώσει", Σαίξπηρ], οι οικονομικοί δολοφόνοι είχαν έτοιμο το εκτελεστικό απόσπασμα, να ληστέψουν το χρήμα, δηλαδή την διαχρονική δύναμη αντίστασης των Κυπρίων [από τότε που υπάρχουν και που έκανε αυτό που λέγεται κυπριακό οικονομικό θαύμα και που ζήλευαν όλοι τους στην άθλια Εσπερία...].
Και τα είχαν όλα τόσο καλά σχεδιάσει οι "συνέταιροι" μας.. που όταν οι Κύπριοι σήμερα πήγαν να πάρουν χρήματα είδαν ότι το τραπεζικό σύστημα τους κρατούσε ήδη τα κλοπιμαία που είχαν διατάξει στις 4 το πρωί...
Λοιπόν...
     Κανένας Κύπριος βουλευτής , όπου και αν ανήκει, δεν πρόκειται να ψηφίσει αυτό το άθλιο μνημόνιο και βέβαια το δημοψήφισμα [που ήδη έχει προταθεί] είναι η ασφαλιστική δικλείδα που οι κύπριοι θα χρησιμοποιήσουν.

Και οι οικονομικοί αλήτες της Ευρώπης θα φάνε το πρώτο χαστούκι από τον έντιμο, μικρόν το δέμας αλλά τεράστιας αγωνιστικής αξίας Κυπριακό Λαό ο οποίος για άλλη μια φορά θα μας κάνει, όπως το 2004, περήφανους που είμαστε Έλληνες,

Όσο για τον νέο Πρόεδρο που χθες τον επικρίναμε για την επιλογή Δρουσιώτη, τι να πούμε... λυπόμαστε αλλά, ενώ η προηγουμένη προεδρία παρέλαβε οικονομική ευρωστία από τον ογκόλιθο του Ελληνισμού Τάσσο Παπαδόπουλο και παρέδωσε οικονομικό σφαγείο, ο νέος πρόεδρος που τελικά εξελέγη για να ανατρέψει αυτό το σφαγείο, υπέκυψε πριν αλέκτωρ φωνήσαι.

Το μόνο που τον σώζει είναι να υιοθετήσει το δημοψήφισμα που έτσι κι αλλιώς θα αναγκασθεί να προκηρύξει.

Η Κύπρος θα νικήσει.
16/3/2013
Αντιστράτηγος ε.α. Δημήτρης  Αλευρομάγειρος 

 

http://infognomonpolitics.blogspot.gr

«Θέλω με τον πλέον ξεκάθαρον και κατηγορηματικόν τρόπον να δεσμευτώ και δεσμεύομαι προς τους Κυπρίους συμπατριώτες μας αλλά και τους ξένους επενδυτές, αλλά και ταυτόχρονα να στείλω σαφέστατα μηνύματα προς όλους τους αποδέκτες στο εξωτερικόν ότι δεν πρόκειται –και το υπογραμμίζω- ο Νίκος Αναστασιάδης να υπογράψει το όποιο Μνημόνιο που θα περιέχει οποιαδήποτε πρόνοια για κούρεμα καταθέσεων».


Νίκος Αναστασιάδης, δήλωση πριν τις ποοεδρικές εκλογές

Εξαιρετικά διαφωτιστική συνέντευξη του στρατηγού ε.α. Γεωργίου Αϋφαντή

Εξαιρετικά διαφωτιστική συνέντευξη του στρατηγού ε.α. Γεωργίου Αϋφαντή στο ραδιόφωνο του Σκάι Πιερίας:

1ο μέρος: http://dionios.blogspot.gr/2013/03/blog-post_2681.html

2ο μέρος: http://dionios.blogspot.gr/2013/03/blog-post_8291.html

 

Το ετοιμόρροπο σπίτι τους...

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Σιωπή! Χρησιμοποιείς την ιεράν ταύτην αίθουσαν δια την βρομεράν σου προπαγάνδα; Αρκεί!
ΣΤΡΑΤΟΔΙΚΗΣ: Αφήστε τον, κ. Πρόεδρε… πολύ γρήγορα –μόλις ο θάνατός του γίνει βεβαιότης-, θα σκύψει τον αυχένα.
ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ: Κάνετε λάθος. Θα πάω όρθιος παντού. Όρθιος όπως περπάτησα ως τώρα, ακόμα κι όταν τα πόδια μου έσταζαν αίματα. Πρέπει, για την Ιστορία, να σας πω ότι χτες βράδυ, μετά το τέλος της δίκης, τρεις άνθρωποι μπήκαν στο κελί μου κι όλη τη νύχτα πάλεψαν να σπιλώσουν την τελευταία μέρα της ζωής μου, αποσπώντας μου την ταπεινωτική ‘μετάνοια’. Θα μπορούσα να σας δείξω τις πληγές και τα εγκαύματα που έκαναν σ’ ολόκληρο το κορμί μου. Δεν το κάνω όμως για να μη νομισθεί ότι εκλιπαρώ την επιείκεια ή τον... οίκτο σας. Δε με πιστεύετε;
ΣΤΡΑΤΟΔΙΚΗΣ: Εγώ το πιστεύω. Όχι, κ. Πρόεδρε. Εγώ το πιστεύω. Γι’ αυτό, κατηγορούμενε, σε συμβουλεύω εγώ, πατρικώς –όχι με βασανισμούς και απειλάς- σε προτρέπω πατρικώς να εγκαταλείψεις, επιτέλους, αυτό το στείρον ανώφελον πείσμα –χάριν μιας αβεβαίας υστεροφημίας- και να επανέλθεις εις τους κόλπους της Πατρίδος, ήτις θα σε δεχθεί και θα περιθάλψει τας πληγάς σου.
ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ: Παιδιά που τα δέρνουν στο σπίτι με το ξύλο φεύγουν μακρύτερα. Όχι, κ. Στρατοδίκα, δε θα επιστρέψω στο ετοιμόρροπο σπίτι σας που τόσο άσκημα κάνετε αν το λέτε ‘Πατρίδα’. Δε θα επιστρέψω ούτε με το γλυκό σας ύφος, που τόσο αδέξια ηχεί στα χείλη σας. Δε θα επιστρέψω σ’ ένα σπίτι που τας θεμέλια και το κατώι του πλημμύρισαν από αίματα. Πατρίδα είναι εκείνο που για χάρη του θυσιάζονται οι άνθρωποι και όχι εκείνο που για χάρη του σκοτώνουν.

Οδός Αβύσσου αριθμός 0.
Μενέλαος Λουντέμης

Ουδέν κακόν αμιγές καλού: Η συντριβή του συστήματος και το τέλος του διεστραμμένου «εγώ»;

Χειρότερο απ’ το βλέμμα ενός δαρμένου σκύλου είναι το βλέμμα ενός ανθρώπου σαν δαρμένου σκύλου. Το βλέμμα του φόβου που δεν τον φιλτράρει η λογική, που δεν τον αναιρεί καμιά ελπίδα. Δεν υπάρχει χειρότερος φόβος απ’ τον αόριστο φόβο. Δεν ξέρεις τι πρέπει να φοβάσαι και καταλήγεις να φοβάσαι τα πάντα. Λίγο πριν απ’ το τέλος, φοβάσαι τον φόβο σου και καταλήγεις να φοβάσαι τον εαυτό σου.

Γέμισαν οι δρόμοι τέτοια βλέμματα. Άνθρωποι που δεν ξέρουν τι πρέπει να φοβούνται, σαν τα σκυλιά που περιμένουν το χτύπημα. Πού πάμε; Τι θα μας συμβεί; Κανένας δεν μπορεί ν’ απαντήσει αλλά και κανένας δεν θέλει. Τι κακό θα συμβεί; Θα χάσουμε τη δουλειά μας, το σπίτι; Θ’ αναγκαστούμε να ζήσουμε με λιγότερα; Η τηλεόραση 52 ιντσών δεν θα προσφέρει καμιά απόλαυση; Θ’ αναγκαστούμε να ψάχνουμε στα σκουπίδια; Θα είμαστε υποχρεωμένοι να πίνουμε ρετσίνα με τον γείτονα που δεν γνωρίζουμε καν, όπως σ’ εκείνες τις ταινίες με τον Ρίζο και τη Βλαχοπούλου; Υπάρχει περίπτωση να χτυπήσει η πόρτα και να είναι ο διπλανός που ζητάει ένα λεμόνι; Ποιο απ’ όλα είναι το δικό μας σενάριο;

Δεν είμαι σίγουρος πως η πτώχευση είναι η καταστροφή της Ελλάδας. Προσπαθώ να καταλάβω τι είναι αυτό που θα πτωχεύσει. Η Παιδεία των προσωπικών Πανεπιστημίων και της κομματικής συναλλαγής; Οι εφορίες της διαφθοράς; Τα νοσοκομεία με το φακελάκι; Μήπως θα συντριβεί το πολιτικό μας σύστημα, αυτή η μεγάλη αποθήκη με ψεύτες, φαφλατάδες και ανεπάγγελτους; Θ’ αναγκαστεί ο Δημήτρης Ρέππας να γίνει οδοντογιατρός, ο Καραμανλής δικηγόρος και ο Βενιζέλος αδύνατος; Ποια, αλήθεια, είναι η μεγάλη καταστροφή που φοβόμαστε;

Υπάρχουν πολλά που θα χάσουμε, αλλά δεν ξέρω αν είναι αυτά που δικαιούμαστε και πολύ περισσότερο αυτά που χρειαζόμαστε. Στη γειτονιά μου θα κλείσουν τα 7 καταστήματα μανικιούρ-πεντικιούρ και τα 6 κομμωτήρια και θα μείνει μόνο ο ένας φούρνος που θα πουλάει είδος ανάγκης: ψωμί. Οι κυρίες θα πάψουν να ισορροπούν επικίνδυνα πάνω σε αφόρετες γόβες και τεχνητές επιθυμίες. Οι τράπεζες δεν θα έχουν διακοποδάνεια. Ο Ρέμος δεν θα βρίσκει κανέναν να του ρίξει δυο γαρύφαλλα. Η Φιλιππινέζα δεν θ’ αναθρέφει πια τα παιδιά. Οι σύγχρονες μανάδες ίσως δεν θ’ αναφωνούν «δεν αντέχω», γιατί θ’ ανακαλύψουν τη σημασία και της λέξης και της αντοχής. Τα παιδιά μας, όταν βγάζουν με 10 το λύκειο, θα πηγαίνουν σε κάποια τεχνική σχολή και όχι στο ιδιωτικό Πανεπιστήμιο του Λονδίνου που αναλαμβάνει να βαφτίσει τους κατιμάδες επιστήμονες με το αζημίωτο.

Ίσως χρησιμοποιούμε το κινητό τηλέφωνο όπως σε όλη την Ευρώπη, για να επικοινωνούμε και όχι για να εξευτελιζόμαστε. Το «ουάου» θα πάψει να είναι το υποκατάστατο του οργασμού στις κουβέντες που ψάχνουν την επιβεβαίωση της ανοησίας. Μπορεί να ψάξουμε περισσότερο τον πραγματικό οργασμό, μαζί με τους κανονικούς ανθρώπους που θα μας κάνουν να τους εκτιμάμε. Θ’ αρχίσουμε να αξιολογούμε ποιος είναι ικανός και χρήσιμος και όχι αναγνωρίσιμος. Οι μανάδες δεν θα ζητάνε αυτόγραφο από την Τζούλια για τις κόρες τους.

Πιο πολύ, νομίζω, θα καταστρέψουμε με τα χέρια μας εκείνο το διεστραμμένο «εγώ» που επιμένει να μας αξιολογεί και να μας συγκρίνει με βάση τις πισίνες, τη μάρκα του αυτοκινήτου και τις κακόγουστες καρό ταπετσαρίες που φοράμε επειδή γράφουν Burberry. Μπορεί να μη θέλουμε πια να γίνουμε πλούσιοι, αλλά ουσιαστικοί. Μπορεί ίσως και ν’ αγαπηθούμε περισσότερο, ανακαλύπτοντας τη συλλογικότητα και το ενδιαφέρον για μια ζωή που είναι κοινή. Οι επιπόλαιοι θα ξαναγίνουν επιπόλαιοι και δεν θα είναι πια τρέντι.

Οι αγρότες θα επιστρέψουν στα χωράφια. Και οι Ουκρανές, που έτρωγαν τις ψεύτικες επιδοτήσεις, στα σπίτια τους. Στα καφενεία των χωριών θα συζητάνε ξανά ποιο παιδί πρόκοψε και όχι ποιο πήγε σε ριάλιτι. Οι DJs, οι image makers, οι κουρείς σκύλων, ίσως χρειαστεί να βρουν μια άλλη δουλειά.

Το σύστημα της αξιολόγησής μας θ’ αλλάξει και ίσως απαιτήσουμε πραγματικά να τιμωρηθούν αυτοί που τα έφαγαν. Παρουσία μας, πάντα. Ίσως δεν ξαναψηφίσουμε εκείνους που μας έφεραν σε αυτήν τη θέση. Και ίσως καταλάβουμε πως τα κοράκια του εξτρεμιστικού καπιταλισμού, που φαίνονταν καναρίνια μέσα από τα κουστούμια και τις τηλεοράσεις, ήταν αυτοί που μας εξαπάτησαν την ώρα που ζαλιζόμασταν με Johnnie Black. Ίσως ψάξουμε για μια πιο δίκαια ζωή, χωρίς να μετράμε την απόδοση δίκιου με τη σύγκριση τραπεζικών λογαριασμών.

Μπορεί ξαφνικά οι καλλιτέχνες ν’ αρχίσουν να παράγουν κι αυτοί, πατώντας σε αυτό που είναι ζωή και όχι στις κρατικές επιδοτήσεις, σαν να πουλάνε βαμβάκι, και στις δημόσιες σχέσεις.

Δεν είμαι σίγουρος πως όλα αυτά είναι κακά. Ναι, θα υπάρξουν χιλιάδες άνεργοι. Θα χτυπηθεί το Δημόσιο. Αυτό που βρίζουμε όλοι πως είναι αντιπαραγωγικό, μας ταλαιπωρεί και δεν μας εξυπηρετεί. Θ’ απολυθούν κάποιοι απ’ αυτούς που μπήκαν με ρουσφέτι, γλείψιμο, αναξιοπρέπεια. Τα επαρχιακά μουσεία της χώρας δεν θα έχουν δέκα κηπουρούς, θα καταργηθούν οι «Οργανισμοί Αναξιοπαθούντων Κορασίδων» και οι «Πολιτιστικοί σύλλογοι για τη σουρεαλιστική προσέγγιση της ζωής του Λάμπρου Κατσώνη». Οι ανύπαντρες κόρες αξιωματικών δεν θα παίρνουν επίδομα. Και όσες απ’ αυτές είναι επώνυμες δεν θα είναι «κατά του γάμου από άποψη», για να παίρνουν το επίδομα.

Φοβάμαι, όπως όλοι. Αλλά θέλω και να συντριβεί ένα σύστημα που αναπαράγει τη σαπίλα. Που βαφτίζει Δημοκρατία τον διεφθαρμένο του εαυτό, Δικαιοσύνη την ατιμωρησία του κι ευτυχία την κενότητα και τον ευδαιμονισμό. Φοβάμαι. Γι’ αυτό θέλω να τελειώνουμε.

Κώστας Βαξεβάνης

Πηγή: www.lifo.gr

Μπράβο κορίτσια της Ιερισσού

"Όποιο παιδί αντιστέκεται σ' αυτή την καταστροφή δεν είναι τρομοκράτης, είναι αγωνιστής για τον τόπο του"

Βλέπω τα κορίτσια της Ιερισσού στο ΣΚΑΙ και νοιώθω πραγματικά περήφανος για τα νέα παιδιά αλλά και τόση σιχασιά για αυτό το κράτος!

Οι σιχαμεροί και αηδιαστικοί παίρνουν τηλέφωνο 15χρονα παιδιά και τα καλούν να καταθέσουν για να τα τρομοκρατήσουν! Όταν οι κάτοικοι και τα παιδιά το κατήγγειλαν, η αστυνομία και ο κ. Πάχτας το διέψευσε. Σήμερα όμως μια μαθήτρια διηγήθηκε στον ''αέρα" την περιπέτειά της, που την πήραν τηλέφωνο την ώρα του σχολείου(!) και της είπαν πως είναι από την αντιτρομοκρατική και ότι πρέπει να παρουσιαστεί στο Τμήμα."Μα είμαι 15 χρονών!" τους είπε. "Δεν είμαι...
τρομοκράτης"! Αμέσως μετά και για όσους πίστευαν τις διαψεύσεις της Αστυνομίας, έδειξε και την έγγραφη κλήση της στον αέρα, λέγοντάς τους :"Ντροπή σας! Λέτε πως τα παιδιά των εργαζόμενων είναι τρομοκρατημένα. Εμείς δεν είμαστε τρομοκρατημένα που καλούμαστε στο τμήμα σαν τρομοκράτες;" "Ντροπή και στον κ.Πάχτα που του ζήτησα να έρθει μαζί μου για βοήθεια και αρνήθηκε"!

"Όποιο παιδί αντιστέκεται σ' αυτή την καταστροφή δεν είναι τρομοκράτης, είναι αγωνιστής για τον τόπο του" είπε ένα άλλο κορίτσι 15 χρονών μόλις.

Ένα τρίτο κορίτσι είπε "πως λιποθύμησε από καπνογόνο, χρειάστηκε βοήθεια γιατρού και μάσκα οξυγόνου" αφήνοντας άφωνη την κ. Βούλτεψη και διαψεύδοντας τους Γεωργιάδηδες και τους άλλους ψεύτες που πήραν την πλευρά της Αστυνομίας που έτσι κι αλλιώς διαψεύστηκαν από τις εικόνες που έδειξαν όλα τα συστημικά μέσα.

Μπράβο κορίτσια της Ιερισσού!

Τιμάτε με τον καλύτερο τρόπο της μέρα της γυναίκας..

Σχετικά εδώ:
http://www.dailymotion.com/video/xy1kmf_yyyyyyyy_news#from=embediframe

κι εδώ:
http://ierissos.blogspot.gr/

http://seisaxthia-epam.blogspot.gr

Ραντεβού στο Ναδίρ

Το γυαλί που καλύπτει την τηλεοπτική δημοκρατία δεν είναι αλεξίσφαιρο αντιθέτως όσο περνάει ο καιρός και όλοι αυτοί, που πριν ένα χρόνο κρυβόταν σε τρύπες φοβούμενοι την καθαρή οργή του λαού και τώρα αφήνουν την γλώσσα τους να γίνεται πιο αναιδής από πριν, αυτό το γυαλί γίνεται όλο και πιο εύθραυστο. Όσο κάθονται μπροστά σε κάμερες και εκτοξεύουν δημοκρατικές τρομοκρατικές ενέργειες εναντίον ενός ανθρώπου που ζει σε ένα σπίτι ψυγείο, που το ψυγείο του είναι άδειο, που το άδειο έχει πάρει την όψη του μέλλοντός του, αυτό το γυαλί που χρόνια τώρα είναι η ασπίδα του κάθε πολιτικού θρασύδειλου θα θρυμματιστεί.

 Και εκεί, που ο θεωρών την ζωή του παιχνιδάκι στα χέρια όλων των αριστεροδεξιοκεντρώων πολιτικάντηδων θα νομίζει ότι όλα τελείωσαν για αυτόν, θα διαπεράσει το αόρατο σύνορο μεταξύ αυτού και του πρωταγωνιστή της τηλεοπτικής δημοκρατίας. Θα τον λιώσει ακριβώς όπως ο πρόγονός του έλιωνε την πέτρα με το χέρι και έχτισε τούτο το σπίτι που τώρα καλείται να παραδώσει αμαχητί τα κλειδιά γιατί έτσι γουστάρει ο τηλεοπτικός δημοκράτης. Τα υλικά ανοικοδόμησης αυτής της χώρας δεν είναι κοινοτικά κονδύλια, δεν είναι Κυριακές εκλογικής αναμέτρησης, δεν είναι ιδεολογίες, δεν είναι ο αιματοβαμμένος  ευρωπαϊκός πολιτισμός που προσκυνάς μπροστά του ξεχνώντας τι σού στέρησε. Τα υλικά ανοικοδόμησης που θα συλλέξεις  ένα βράδυ - όπως τα άλλα τα παγερά που ζεις- είναι οι μαριονέτες που κουνάνε τα χεράκια τους μέσα στο τηλεοπτικό κουτί και φέρουν το όνομα «δημοκρατικά εκλεγμένος». Αυτές είναι η λάσπη που θα φτιάξεις και πάλι το σπιτικό που λέγεται Ελευθερία. 

Είναι σίγουρο ότι οι εξουσιαστές σου εκεί που την έφθασαν την κατάσταση δεν μπορούν να την γυρίσουν πίσω. Θεωρούν ότι πέρασαν όλα τα τεστ αντοχής με εσένα ως όχημα να χτυπάς από τοίχο σε τοίχο χωρίς έλεος και σιγούρεψαν ότι μέχρι εκεί μπορεί να φθάσει ένας οργισμένος, απογοητευμένος, νικημένος πολίτης αυτής της χώρας. Κάθε φορά που εσύ έχανες έδαφος στις μάχες για τα καταπατημένα σου δικαιώματα, άλλοτε με την στρατηγική του συστήματος των πολιτικών αναχωμάτων με την ταμπέλα «Αριστερός» και άλλοτε με την ιδέα ότι είσαι μόνος απέναντι σε μυριάδες, αυτά τα ανθρωπάρια δυνάμωναν,  ενώ την ώρα που εσύ σκεφτόσουν  να βάλεις τέλος στην ζωή σου, έτριβαν τα χέρια τους όλα μαζί. Όλα μαζί, ανεξαρτήτου πολιτικού χώρου. Κάθε απόγνωση και ένα ποσοστό παραπάνω στις πληρωμένες τους δημοσκοπήσεις. Δεν κονταροχτυπιούνται για σένα αλλά με προστασία εσένα.

Σε πέρασαν από πολλά κρας τεστ και για αυτό με την σιγουριά πλέον ότι μέχρι εδώ ήσουν,  παίρνουν πόζα πίσω από την οθόνη και σε δουλεύουν ψιλό γαζί. Σε κάνουν να νιώθεις ένοχος. Ένοχος για την ζωή που έζησες, για τα όνειρα που έκανες, για το σπίτι που έφτιαξες, για τα ταξίδια που έλεγες ότι θα πας, για τις αγωνίες που πέρασες, για τις δημιουργίες σου, για τα ιδρωμένα μεροκάματά σου, ακόμα και για τα παιδιά που γέννησες. Σε βάζουν με τους απάνθρωπους νόμους να απολογείσαι  μπροστά στον κάθε γκρίζο δημοσιοϋπαλληλίσκο επειδή ακόμα ζεις και δεν έχεις περάσει θηλιά στο λαιμό σου. Ένοχος που αναπνέεις, ένοχος που αυτοκτόνησες. Ένοχος που ουρλιάζεις, ένοχος που μένεις σιωπηλός.  

Όλα όμως θα φθάσουν στο τέλος ακριβώς την στιγμή που αυτοί θα ολοκληρώσουν το σχέδιο που δουλεύουν δεκαετίες και που ο κάθε μη συμβιβασμένος πολίτης θα τα έχει χάσει όλα. Θα είναι η στιγμή που θα κατανοήσουμε όλοι μας ότι οι απειλές τις οποίες δεχόμασταν από ανθρώπους που για μεροκάματο είχαν το ξέσκισμα της δικής μας ζωής με την κομματική δημοκρατία τους για αντιπερισπασμό, ήταν μόνο μία σαπουνόφουσκα. Άγνωστο γιατί θα πρέπει να φθάσεις στο Ναδίρ  των αντοχών σου για να κατανοήσεις ότι τζάμπα τα έχασες όλα, και όσα δημιούργησες αλλά περισσότερο τα πολύτιμά σου χρόνια που πέρασαν σαν ζάρια όχι στα δικά σου χέρια μα στα αδούλευτα χέρια καταστροφέων ζωών. Δεν υπήρχε ποτέ κάτι ανίκητο απέναντι, υπήρχε μόνο ένα τηλεοπτικό είδωλο που νόμιζες ότι είναι άθραυστο και αδιαπέραστο από την οργή σου. Ένα πραγματικό Τίποτα ντυμένο με κουστουμάκι, πληρωμένο με πακέτα ευρωπαϊκά και αμερικάνικα, ένας άδειος τενεκές που για να υπάρχει θα έπρεπε εσύ να πιστέψεις ότι ήταν τα Πάντα.

Όταν θα διαπεράσει, λοιπόν, το χέρι σου την οθόνη και θα πιάσεις τον λαιμό αυτού που νομίζει ότι νίκησε, όταν θα συνθλίψεις μέσα στην χούφτα σου αυτή την ξύλινη προγραμματισμένη μαριονέτα θα καταλάβεις ότι τα Πάντα σε αυτό το παιχνίδι, ακόμα και τη ζωή αυτής της ξύλινης, άψυχης πολιτικής κούκλας, δεν τα κινούσε κανείς άλλος παρά μόνο Εσύ.

http://simplemangreek.blogspot.gr

Έχει αντιστοιχίες ο νότος της Αμερικής με το νότο της Ευρώπης;...

Είναι ένα ακόμη παιχνίδι της τύχης, και της ιστορίας: αυτό που δεν πέτυχε το πραξικόπημα το 2002, η εχθρική στάση της Ουάσιγκτον που τροφοδότησε για χρόνια την λυσσασμένη αντίδραση της αντιπολίτευσης και των ΜΜΕ, οι τέσσερις προεδρικές εκλογικές και τα δημοψηφίσματα στα οποία θριάμβευσε, το κατάφερε ο καρκίνος. Ο 58χρονος χαρισματικός ηγέτης της Βενεζουέλας δεν υπάρχει πια και οι διεργασίες που ξεκίνησαν με την εκλογή του το 1998 σε όλη την Λατινική Αμερική, τίθενται πλέον σε δοκιμασία.

Οι αντίπαλοι του Τσάβες και τα διεθνή ΜΜΕ, που ακόμη και όταν δεν εκτελούσαν αποστολή επέμεναν να τον κρίνουν σαν να κυβερνούσε την Ελβετία, τον παρουσίαζαν σαν ένα αδίστακτο λαϊκιστή, καλυμμένο δικτάτορα. Η αλήθεια είναι ότι ακόμη και την εποχή της παντοδυναμίας του Τσάβες, η μεγάλη πλειοψηφία των μέσων ενημέρωσης, γραπτών και ηλεκτρονικών, εξακολούθησαν να ανήκουν σε μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα και υποστήριζαν φανατικά την αντιπολίτευση. Είναι άλλωστε αυτά τα κανάλια που οργάνωσαν το 2002 το πρώτο τηλεοπτικό πραξικόπημα στην ιστορία, χωρίς να υποστούν στην συνέχεια σχεδόν καμία κύρωση για την.....
κατάλυση του Συντάγματος και το βιασμό της δημοκρατίας, που οργάνωσαν και ανοιχτά υποστήριξαν.

Είναι αλήθεια ότι ο Τσάβες δεν ήταν ένας τυπικός πρόεδρος Δημοκρατίας, με βάση τα δυτικά στάνταρτ. Αλλά μήπως είναι η Βενεζουέλα μια κανονική χώρα; Πρόκειται για μια από τις πλουσιότερες χώρες του πλανήτη, αλλά όταν ο Τσάβες ανέλαβε την προεδρία το 55% των νοικοκυριών ζούσαν κάτω από το όριο της φτώχειας. Σύμφωνα με την οικονομική επιτροπή του ΟΗΕ η φτώχεια έπεσε κατά 21 μονάδες στα χρόνια του, χώρια τα προγράμματα εναντίον του αναλφαβητισμού και ιατρικής περίθαλψης, όταν εκατομμύρια Βενεζουελανοί είδαν γιατρό για πρώτη φορά στη ζωή τους. Είναι αυτοί οι απόκληροι της κοινωνίας που κατέβηκαν στους δρόμους επαναφέροντας τον φυλακισμένο από τους πραξικοπηματίες ηγέτη τους στην εξουσία το 2002. Και παρά τα 13 χρόνια στην εξουσία και την δηλωμένη ασθένεια του, τον επανεξέλεξαν πανηγυρικά στην προεδρία τον Οκτώβριο του 2012, με ποσοστό 54%. 

Το φαινόμενο Τσάβες είναι γέννημα θρέμμα όχι μόνο της Βενεζουέλας αλλά και ολόκληρης της Λατινικής Αμερικής, που βίωσε με δραματικό τρόπο, την δεκαετία του 80 και του 90,την νεοφιλελεύθερη λαίλαπα που ζει σήμερα η νότια Ευρώπη. Η εκλογή του το 1998 σήμανε την έναρξη μιας αντίστροφής πορείας, όπου μια μετά την άλλη οι χώρες της νότιας Αμερικής άρχισαν να ξεφεύγουν από τον νεοφιλελεύθερο, νεοαποικιακό ζυγό της Ουάσιγκτον. Η Βραζιλία, η Ουρουγουάη και ιδίως η Αργεντινή μετά τo κραχ του 2002 βρήκαν στην Βενεζουέλα με το φθηνό της πετρέλαιο έναν σύμμαχο και συμπαραστάτη. Παράλληλα ο Τσάβεζ δημιούργησε την Alba μια αντί-νεοφιλελεύθερη συμμαχία με χώρες όπως η Βολιβία, το Εκουαδόρ, η Νικαράγουα και η Κούβα. Η τελευταία και παρά την φθορά και τις αδυναμίες του καθεστώτος Κάστρο, έχει αποφύγει μέχρι στιγμής να ξαναγίνει μπουρδέλο των ΗΠΑ ακριβώς χάρη στην γενναιόδωρη βοήθεια της Βενεζουέλας. Αλλά ακόμη και στις υπόλοιπες, πιο ουδέτερες χώρες, από την Χιλή μέχρι την Παραγουάη, η παρουσία του Τσάβες έπαιξε καταλυτικό ρόλο ώστε η Λατινική Αμερική να αλλάξει την μοίρα της: σήμερα, δεν είναι πια η πίσω αυλή κανενός, ούτε των ΗΠΑ.

Δεν είναι βέβαιο ότι αυτή η πορεία θα συνεχισθεί χωρίς πισωγυρίσματα, απόντος του Τσάβεζ. Πολλά θα εξαρτηθούν από την ικανότητα του διαδόχου του να κερδίσει τις έκτακτες προεδρικές εκλογές και στη συνέχεια να ακολουθήσει την πορεία του εμπνευστή της δεύτερης βολιβαριανής επανάστασης. Αλλά η Λατινική Αμερική δεν μπορεί πια να γυρίσει πίσω, στα χρόνια της πλήρους υποταγής. Μπορεί ο Τσάβες να μην ολοκλήρωσε τις αλλαγές του ή να απέτυχε σε πολλούς από τους στόχους που είχε βάλει για τη χώρα του, όπως η πάταξη της εγκληματικότητας και της διαφθοράς.  Έδειξε όμως και στους συμπατριώτες του και σε όλους τους Λατινοαμερικάνους ότι υπάρχουν και πολιτικοί ηγέτες που μένουν πιστοι στις υποσχέσεις τους, που νοιάζονται για τον κόσμο και παλεύουν για να βελτιώσουν την ζωή του. Οτι υπάρχει και άλλος δρόμος, εκτός από την κοινωνική εξαθλίωση και την υποταγή.

από το "tvxs.gr"

Να θυμήσουμε ότι μία ημέρα μετά τη δημοσιοποίηση ότι η πρόεδρος της Αργεντινής Κριστίνα Φερνάντεζ Κίρσνερ πάσχει από καρκίνο, ο Ούγκο Τσάβες είχε διερεωτηθεί μήπως οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν αναπτύξει μυστική τεχνολογία με την οποία προκαλούν την επάρατη νόσο στους αριστερούς ηγέτες της Λατινικής Αμερικής.

Πληγείς τότε και ο ίδιος από καρκίνο, ο πρόεδρος της Βενεζουέλας προέβη στις δηλώσεις αυτές μιλώντας σε στρατιωτική βάση της χώρας του.
Διευκρίνισε ότι δεν κάνει κάποια αβασάνιστη καταγγελία αλλά ότι «σκέφτεται φωναχτά», έχοντας προφανώς στο μυαλό του ότι ο Φερνάντο Λούγο πρόεδρος της Παραγουάης, η Ντίλμα Ρούσεφ της Βραζιλίας καθώς και ο προκάτοχός της Ινάσιο Λούλα διαγνώστηκαν όλοι στο πρόσφατο παρελθόν με καρκίνο.

Ο κ. Τσάβες χαρακτήρισε πολύ παράξενο το γεγονός επισημαίνοντας ότι τα περιστατικά καρκινοπαθειών στους ηγέτες της Λατινικής Αμερικής δύσκολα μπορούν να εξηγηθούν «με τους νόμους των πιθανοτήτων».

«Δεν θα ήταν παράξενο να έχουν (σσ: οι ΗΠΑ) αναπτύξει μια τεχνολογία ώστε να προκαλούν καρκίνο χωρίς κανείς να το ξέρει;», διερωτήθηκε ο Τσάβες.

Ο ηγέτης της Βενεζουέλας ισχυρίστηκε ότι επιστήμονες συνεργαζόμενοι με τις αμερικανικές κυβερνήσεις προσέβαλαν με σύφιλη και άλλες ασθένειες -τη δεκαετία του 1940- τους φυλακισμένους στη Γουατεμάλα, κάτι που αποκαλύφθηκε μόλις πέρυσι.

Πρόσθεσε ότι στο εξής θα προσέχει ιδιαίτερα τον Εβο Μοράλες και τον Ράφαελ Κορία (προέδρους Βολιβίας και Εκουαδόρ αντίστοιχα) μήπως κι αυτοί πάθουν τα ίδια.

Η αλήθεια είναι ότι παρατηρείται το φαινόμενο ξεκληρίσματος ηγετών ενάντια στην λεγόμενη Νέα Τάξη Πραγμάτων, και μάλλιστα με καρκίνο, να μην ξεχνάμε τον τελευταίο μεγάλο Έλληνα ηγέτη τον Τάσο Παπαδόπουλο τον Κύπριο Πρόεδρο, και φυσικά τον Μακαριστό Χριστόδουλο, και οι δύο ενοχλητικοί για αντεθνικούς σχεδιασμούς.

Μην ξεχνάμε ότι ο Χριστόδουλος ήταν ο μόνος που θα είχε το χάρισμα να κατεβάσει τον κόσμο στους δρόμους, εν καιρώ μνημονίου.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Ο Hugo Chávez αρνήθηκε την οικονομική υποταγή και κατοχή της πατρίδας του, από το ΔΝΤ…

Εθνικοποίησε τις Τράπεζες, αφού διαπιστώθηκαν παράνομες τραπεζικές συναλλαγές και απάτες των τραπεζιτών…

Ίδρυσε την πρώτη σοσιαλιστική τράπεζα (Banco Bicentenario)…

Αύξησε μισθούς και συντάξεις…

Καλυτέρευσε και αύξησε σημαντικά το επίπεδο ζωής των πολιτών της Βενεζουέλας…

Κράτησε ψηλά τη σημαία της Εθνικής Ανεξαρτησίας και της Λαϊκής Κυριαρχίας, χωρίς να υποκύψει στις δεκάδες επιχειρήσεις των ΗΠΑ για την ανατροπή του…

► Tι εμπόδισε τα κοράκια του ΔΝΤ και των ΗΠΑ να βάλουν “χέρι” και “πόδι” στη Βενεζουέλα; Το γράφαμε στις 2 Γενάρη… "Κι όμως ιδρύθηκε η πρώτη σοσιαλιστική Τράπεζα στον κόσμο"

► Banco Bicentenario: η πρώτη σοσιαλιστική τράπεζα ιδρύθηκε στο Καράκας

► Πέρασαν οκτώ χρόνια από το στρατιωτικό πραξικόπημα των ΗΠΑ και του ΔΝΤ στη Βενεζουέλα. Η άνοιξη για τη Λατινική Αμερική που αντιστέκεται!

http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.gr

Η εκδίπλωση δυνάμεων οδηγός της εξέλιξης

Μια ημέρα, ένα μικρό άνοιγμα εμφανίστηκε σε ένα κουκούλι, ένας άντρας κάθισε και παρακολουθούσε την πεταλούδα για ώρες καθώς πάλευε για να περάσει το σώμα της μέσα από την μικρή οπή.

Τότε φάνηκε σαν να είχε σταματήσει κάθε προσπάθεια. Έμοιαζε σαν να είχε προχωρήσει όσο μπορούσε και να μην μπορούσε να πάει παραπέρα.

Τότε ο άντρας αποφάσισε να βοηθήσει την πεταλούδα, πήρε ένα ψαλίδι και άνοιξε το κουκούλι.

Η πεταλούδα τότε ξεπρόβαλε εύκολα. Αλλά είχε ένα μαραμένο σώμα και ζαρωμένα φτερά.

Ο άντρας συνέχισε να παρακολουθεί γιατί περίμενε, από στιγμή σε στιγμή, ότι τα φτερά θα άνοιγαν, θα μεγάλωναν και θα εκτείνονταν, ότι θα ήταν ικανά να στηρίξουν το σώμα της πεταλούδας και ότι θα γίνονταν γερά.

Η πεταλούδα πέρασε την υπόλοιπη ζωή της περιφερόμενη αργά και δύσκολα με το σώμα της μαραμένο και τα φτερά της ζαρωμένα. Ποτέ δεν μπόρεσε να πετάξει.

Αυτό που ο άντρας, με την ευγένεια και την καλή του θέληση δεν μπόρεσε να κατανοήσει ήταν ότι ο περιορισμός του κουκουλιού και ο αγώνας που απαιτήθηκε από την πεταλούδα ήταν ο μόνος τρόπος για να αναγκάσει τα υγρά να κινηθούν από το σώμα της πεταλούδας προς τα φτερά της, έτσι ώστε να είναι έτοιμη να πετάξει μόλις κατάφερνε να απελευθερωθεί από το κουκούλι.

Μερικές φορές ο αγώνας είναι ακριβώς αυτό που έχει ανάγκη η ζωή μας. Αν η ζωή επιτρέψει να περάσουμε χωρίς δυσκολίες, αυτό θα έχει παραλυτική επίδραση πάνω μας. Δεν θα γινόμασταν τόσο δυνατοί όσο θα μπορούσαμε να γίνουμε. Ποτέ δεν θα γινόμασταν ικανοί να «πετάξουμε».

Ζήτησα δύναμη…

Και η ζωή μου έδωσε δυσκολίες για να με κάνει δυνατό.

Ζήτησα σοφία…

Και η ζωή μου έδωσε προβλήματα για να λύσω.

Ζήτησα ευημερία…

Και η ζωή μου έδωσε μυαλό και υγεία για να δουλέψω.

Ζήτησα κουράγιο…

Και η ζωή μου έδωσε εμπόδια για να τα ξεπεράσω.

Ζήτησα αγάπη…

Και η ζωή μου έδωσε πονεμένους ανθρώπους για να τους βοηθήσω.

Ζήτησα χάρες…

Και η ζωή μου έδωσε ευκαιρίες.

Δεν έλαβα τίποτε από ότι ζήτησα…

Όμως έλαβα όλα όσα χρειαζόμουν.

Αποδεχόμαστε να γυρίσουμε στο 1945;...

Είναι ο Νίκος, το παιδί που πέθανε από το μαγκάλι λόγω έλλειψης θέρμανσης στη Λάρισα.

Καλό ταξίδι και κουράγιο στους γονείς που με θυσία το στειλαν να σπουδάσει στην Ελλάδα του μνημονίου που σκοτώνει τα παιδιά της στα Μαγκάλια της ντροπής!

Ο Νίκος θα πρεπε να είχε τόσο σχέση με μαγκάλια όσο μια 90χρονη με Tablets, facebook και applications!

http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.gr/

Αδίστακτοι και ακόρεστοι «πολιτικοί ληστές» αποδεικνύονται οι ηγέτες της συγκυβέρνησης ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ. Σαμαράς, Βενιζέλος και Κουβέλης επιδεικνύουν μια απίστευτη εφευρετικότητα τόσο στη φορομπηξία όσο και στην κατάργηση θεμελιωδών δικαιωμάτων των εργαζομένων, αδιαφορώντας κυνικά αν με τις ενέργειές τους γυρίζουν τη χώρα και το λαό πενήντα, εβδομήντα ή εκατό χρόνια πίσω.

«Γδέρνουν» ανελέητα τον κόσμο με τις πλάτες της τρόικας. Την Πέμπτη επιστράτευσαν τους …γιατρούς του νοσοκομείου της Νίκαιας για να κάνουν απλήρωτες στην ουσία εφημερίες, καθώς τους χρωστάει η κυβέρνηση τις δεδουλευμένες εφημερίες …πέντε ολόκληρων μηνών!

Με απίστευτη κτηνωδία οι Σαμαράς, Βενιζέλος και Κουβέλης αποφάσισαν να αναγκάσουν τις γυναίκες να …γεννούν στο σπίτι(!) όπως πριν από έναν αιώνα, κόβοντάς τους το επίδομα τοκετού αν γεννήσουν σε κλινική και δίνοντάς τους το, μόνο αν γεννήσουν μόνες στο σπίτι τους, όπως στα πιο απομονωμένα χωριά τη δεκαετία του 1950. Όσες λεχώνες ζήσουν κι όσες πεθάνουν, όσα νεογέννητα επιβιώσουν κι όσα πεθάνουν, σαν σκυλιά ή γατιά, είναι το νέο κοινωνικό δόγμα της «μνημονιακής Ελλάδας» του Σαμαρά, το νέο «ευρωπαϊκό ιδεώδες» της ΕΕ του 21ου αιώνα, η πολιτική πρακτική της κατάπτυστης συγκυβέρνησης. 

Παράλληλα, το υπουργείο Οικονομικών ετοιμάζεται να αρπάξει κι άλλα λεφτά από τους ιδιοκτήτες ακινήτων μέσω της …υποχρεωτικής ασφάλισης όλων των ακινήτων! Νέο χαράτσι συνολικού ύψους δισεκατομμυρίων ευρώ κάθε χρόνο που θα φεύγει από τις τσέπες κάθε ιδιοκτήτη ακόμη και καλύβας και θα πηγαίνει με το ζόρι στα χρηματοκιβώτια των ιδιωτικών, ασφαλιστικών εταιρειών που απλώς θα εισπράττουν και θα τρώνε τα λεφτά εις υγείαν των κορόιδων. 

Οι «πολιτικοί συμμορίτες» που μας κυβερνούν διαπίστωσαν ότι μόνο το 15% των ακινήτων είναι ασφαλισμένα, οπότε όρμησαν να τα αρπάξουν από το υπόλοιπο 85%! Ταυτόχρονα, οι πολιτικοί ληστές του υπουργείου Οικονομικών αποφάσισαν ότι θα αρκεί πλέον ένα απλό ηλεκτρονικό μήνυμα για να κατάσχουν τους μισθούς, τις συντάξεις, τις καταθέσεις, οποιοδήποτε εισόδημα έχει όποιος μικροφουκαράς χρωστάει κάτι στο Δημόσιο! 

Την ίδια ώρα ένα άλλο κυβερνητικό λαμόγιο προτείνει να πουληθούν τα πανεπιστήμια σε ιδιώτες. Μάλιστα, πρότεινε ωμά να παραβιαστεί το Σύνταγμα – και ο Σαμαράς τον κρατάει ακόμη υπουργό, αποδεικνύοντας ότι έχουμε να κάνουμε με μια δοσίλογη κυβέρνηση Τσολάκογλου ειδικής αποστολής.

Από την εφημερίδα "Πριν"

http://kostasxan.blogspot.gr