Το ξέρεις ότι κάποιος μπορεί να έχει αλλεργία και 10 λεπτά μετά, ανάλογα με την υποπροσωπικότητα που κυριαρχεί, να μην έχει;;
Ακούγεται ακραίο.
Κι όμως, δεν είναι
Τη μία μέρα λες:
«Δεν με νοιάζει τι θα πουν.»
Και την επόμενη, σε επηρεάζει η γνώμη ενός αγνώστου και σε ρίχνει.
Τη μία στιγμή είσαι δυνατός.
Και λίγες ώρες μετά, νιώθεις ανασφάλεια.
Κάποια στιγμή λες με πυγμή:
«Αυτό δεν το ανέχομαι.». Και λίγο μετά, το επιτρέπεις.
Ποιος από όλους είσαι;
Οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν ότι έχουν έναν ενιαίο εαυτό.
Μια σταθερή προσωπικότητα.
Δεν είναι ακριβώς έτσι.
Η ψυχολογία εδώ και δεκαετίες, μιλάει για κάτι πολύ πιο σύνθετο:
ΥΠΟΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ
Ο νους λειτουργεί σαν σύστημα από “μέρη”.
Από υποπροσωπικότητες.
Μέσα σου λοιπόν υπάρχουν:
• ο εσωτερικός κριτής
• το παιδί που φοβάται
• αυτός που θέλει να αποδείξει
• αυτός που κουράστηκε
• αυτός που θέλει να αγαπήσει
• αυτός που θέλει να αγαπηθεί
• αυτός που θέλει να φύγει
• αυτός που θελει να μείνει
•κ.ο.κ.
Και δεν είναι απλώς σκέψεις.
Είναι ενεργά μοτίβα που “παίρνουν τον έλεγχο”.
Και εδώ ξεκινάει το σοκ
Σε κλινικές μελέτες πάνω στη διασχιστική ταυτότητα (DID),
οι επιστήμονες κατέγραψαν κάτι που μοιάζει απίστευτο:
Όταν αλλάζει η υποπροσωπικότητα που είναι ενεργή,
αλλάζουν και σωματικές λειτουργίες!
Στον ίδιο άνθρωπο έχουν παρατηρηθεί:
• διαφορετικοί καρδιακοί παλμοί
• αλλαγές στην αρτηριακή πίεση
• διαφορετική αντίληψη πόνου
• αλλαγές στην όραση
• ακόμα και αλλεργικές αντιδράσεις
Δηλαδή…
το σώμα δεν αντιδρά πάντα το ίδιο.
Αντιδρά ανάλογα με το ποιος “είναι μπροστά”. Wow!
Αλλάζει ακόμα και ο εγκέφαλος...
Μελέτες εγκεφαλικής απεικόνισης δείχνουν ότι
διαφορετικές υποπροσωπικότητες
ενεργοποιούν διαφορετικά νευρωνικά δίκτυα.
Σαν να αλλάζει “ο χειριστής” του συστήματος.
Και σε ορισμένες άλλες κλινικές περιπτώσεις, ο ίδιος άνθρωπος μπορούσε να εμφανίζει αλλεργία σε μια ουσία και λίγα λεπτά μετά να μην έχει καμία αντίδραση,
επειδή άλλαξε η υποπροσωπικότητα!
Το μεγαλύτερο μπέρδεμα:
Προσπαθείς να “διορθώσεις” τον εαυτό σου.
Αλλά ποιον από όλους
Αυτόν που θέλει να προχωρήσει με οποιοδήποτε κόστος;
Αυτόν που φοβάται;
Αυτόν που σε κρατάει πίσω για να σε προστατεύσει;
Ο ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ.
Μελέτες στη μεταγνωστική επίγνωση δείχνουν ότι όταν παρατηρείς τις σκέψεις σου
αντί να ταυτίζεσαι με αυτές, ο εγκέφαλος ηρεμεί, ησυχάζει και οι υποπροσωπικότητες σταματούν σταδιακά να κάνουν θόρυβο μέσα στο κεφάλι σου, αναγνωρίζοντας τη Δύναμη του Εσωτερικού Παρατηρητή!
Όμως ο ρόλος του Παρατηρητή δεν είναι να δικάζει τις υποπροσωπικότητες...
Αν το δεις λοιπόν λίγο πιο βαθιά, δεν ήρθες εδώ για να “διορθώσεις” τον εαυτό σου.
Ούτε για να νικήσεις τις φωνές μέσα σου.
Ήρθες για να τις αναγνωρίσεις.
Να δεις ποια φοβάται.
Ποια προστατεύει.
Ποια πονάει.
Ποια προσπαθεί.
Και μέσα από αυτή τη σιωπηλή παρατήρηση, να θυμηθείς:
Ότι εσύ δεν είσαι τελικα καμία από αυτές!
Είσαι απλά ο Χώρος που τις χωράει.
Η Συνείδηση που τις βλέπει.
Η Παρουσία που τις παρατηρεί χωρίς ταύτιση...
Ο Παρατηρητής!
Και όταν ΕΝθυμηθείς αυτό, οι υποπροσωπικότητες δεν σε κυβερνούν πια.
Ούτε οι φωνές τους μέσα στο κεφάλι σου...
Αρχίζουν όλα να ησυχάζουν. Το ίδιο και το σώμα...
Η αληθινή ελευθερία και αυτογνωσία, αγαπημένε/η μου, ξεκινάει όταν
μαθαίνεις να ακούς όλα τα κομμάτια σου, χωρίς να αφήνεις κανένα να οδηγεί μόνο του το τιμόνι της ζωής σου, πέρα από τον Παρατηρητή,
ο μόνος που έχει την ιδιότητα του Κυβερνήτη!
Με Αγάπη πάντα
Διονυσία
https://www.facebook.com/groups/2714823485317030
