Τετάρτη, 28 Μαΐου 2014

Μια επιστολή-μαρτυρία για το "ισλαμικό τρένο" που έρχεται από την Θράκη...



Ένας Πομάκος δάσκαλος δάσκαλος από τη Θράκη, απευθύνει έκκληση προς όλους τους Έλληνες συμπολίτες του να κατανοήσουν και να δράσουν στην περιοχή όσο είναι ακόμα ενωρίς. Η επιστολή του δημοσιεύθηκε στον πολύ καλό ιστότοπο zagalisa.gr.

Διαβάστε το και θα αντιληφθείτε την φύση του προβλήματος:
«Είναι γνωστό σε όλους πως το κράτος μας κάνει εδώ και χρόνια τα πάντα για να "σώσει" την αγαπημένη μας πατρίδα. Για να το επιτύχει αυτό έχει επιλέξει την οδό της οικονομικής μας εξαθλίωσης και παράλληλα της ψυχολογικής και ηθικής. Κάνει δηλαδή τα πάντα, για να μην κάνει τίποτα.
Την ίδια ώρα λοιπόν ,που στην ίδια χώρα οι περισσότεροι απογυμνώνονται οικονομικά (χάνοντας όλο και περισσότερα στηρίγματα), σε κάποιους άλλους χαρίζονται απλόχερα (με σχετική αμοιβαιότητα πάντα) χρηματικά πακέτα διόλου ευκαταφρόνητα τη σήμερον ημέρα.
Τώρα πολύ εύλογα θα αναρωτιέστε, ποιοι μπορεί να είναι αυτοί που καρπώνονται αυτά τα απλόχερα χαρισμένα δώρα. Κοιτάζοντας όμως κανείς για λίγο πια το δέντρο και όχι το δάκτυλο, τότε χωρίς μεγάλη δυσκολία ξεκινά να αναζητά τον χρηματοδότη και όχι τον παραλήπτη.
Συνάδελφοι! Μπορεί για κάποιους από εσάς να είναι πολύ σημαντικό, το ποια παράταξη θα κερδίσει τις εκλογές ή το ποιος συνάδελφος θα μας αντιπροσωπεύσει στα εκπαιδευτικά συμβούλια. Για μένα όμως σημαντικότερο όλων αυτών είναι το κάτω από ποια σημαία θα ξυπνήσει αύριο η οικογένειά μου και κάτω από ποια σημαία θα αναπαύονται οι παππούδες μου.
Κύριοι και κυρίες, κατάγομαι από την Θράκη, από την πόλη της Κομοτηνής. Εκεί από την 14 Μαΐου του 1920 τιμούμε και γιορτάζουμε κάθε χρόνο την απελευθέρωσή μας από τον τουρκικό ζυγό. Ξέρετε, μετά από τα παρακάτω , δεν θα “ναι υπερβολή να δηλώσω πως ακόμη και μέχρι σήμερα ,το έτος 2013, ο τόπος μου διέπεται από κάποιας μορφής τουρκοκρατία.
Η Θράκη κατοικείται σήμερα από περίπου 350.000 ανθρώπους, Έλληνες, πολίτες. Γύρω στους 120.000 από αυτούς είναι μουσουλμάνοι στο θρήσκευμα. Αυτοί λοιπόν αποτελούν και τη γνωστή ελληνική μουσουλμανική μειονότητα. Οι 60.000 από τους 120.000 είναι οι τουρκοφανείς (κοινωνική ομάδα που διασπάται σε αρκετές μικρότερες υποομάδες). Γύρω στους 20.000 είναι οι Ρομά και 40.000 οι Πομάκοι.
Εδώ και πολλές δεκαετίες η τουρκική αλυτρωτική πολιτική, με την κρατική ανοχή-προδοσία, στα πλαίσια μιας ανύπαρκτης (κυρίως από την απέναντι πλευρά) ελληνοτουρκικής φιλίας, θέτει τις βάσεις και σπέρνει τους σπόρους της πολύ μεθοδικά, έτσι ώστε την στιγμή του θέρους να μαζέψει ευκολότερα πολύ περισσότερους καρπούς.
Έτσι λοιπόν ακόμα και η πιο καλόβουλη προσπάθεια ερμηνείας των κινήσεων της Τουρκίας στη Θράκη, είναι αδύνατον και ουτοπικό να μην καταλήξει στις προ πολλών ετών μελετημένες και σταδιακά υλοποιημένες και υλοποιούμενες βλέπεις των γειτόνων.
Το σχέδιο έχει ως εξής. Τουρκοποίηση του συνόλου του μουσουλμανικού πληθυσμού, δημιουργία θρακικού ζητήματος ( καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων όπως του αυτοπροσδιορισμού), αίτημα για συνδιοίκηση, ανεξαρτητοποίηση και τελικά προσάρτηση. Και όλα αυτά, χωρίς να ανοίξει ρουθούνι, μόνο με την χρήση δημοψηφισμάτων.
Ποιο είναι λοιπόν το μέσο για να επιτευχθεί το σχέδιο; Η μη τουρκοφανής μουσουλμανική μειονότητα, η οποία ανέκαθεν και συστηματικά κακοποιείται από σύσσωμο το ελληνικό κράτος και αντιμετωπίζεται σαν κάτι ξένο, προβληματικό και εχθρικό.
Η λυσσαλέα και απρόσκοπτη γειτονική προπαγάνδα για την εμφύτευση τουρκικής συνείδησης στη μειονότητα και η παράλληλη και συστηματική αδιαφορία-κακοποίηση- προδοσία από μέρους της ελληνικής πολιτείας, σπρώχνουν όλο και πιο επικίνδυνα κοντά τη μειονότητα στην αγκαλιά της «μητέρας» Τουρκίας. Επειδή είμαι λοιπόν και του επαγγέλματος γνωρίζω πως τα παραδείγματα είναι αυτά που μένουν. Παραπάνω μίλησα για χαρισμένα πακέτα χρημάτων από κάποιους σε κάποιους άλλους και μάλιστα σας προκάλεσα να αναζητήσετε τον πομπό και όχι τον δέκτη.
500 ευρώ μηνιαίως είναι το ποσό που παρέχει ο ζάμπλουτος Τούρκος επιχειρηματίας Ομάρ Μπαμπά για κάθε παιδί που εγκαταλείπει το ελληνικό σχολείο για να φοιτήσει σε ιδιωτικό μουσουλμανικό ιεροσπουδαστήριο, χάριν της ορθότερης εκμάθησης του Ισλάμ κάτω από τη σκέπη βέβαια της τουρκικής κυβέρνησης. 1000 ευρώ ετησίως για κάθε κεφάλι ανήλικου κοριτσιού που θα φορά την παραδοσιακή τούρκικη μαντίλα (η οποία θεωρείται χρόνια τώρα παρωχημένη στην γείτονα) παρέχει άτυπα το τουρκικό προξενείο.
Το πομακόπουλο που ουδεμία σχέση έχει με την τούρκικη κουλτούρα και γλώσσα καλείται να μάθει δίχως άλλη επιλογή τρείς άγνωστες προς αυτό γλώσσες, από την πρώτη κιόλας δημοτικού. Και αυτό γιατί η ελληνική πολιτεία δείχνει να μην αναγνωρίζει το πομάκικο κομμάτι της μουσουλμανικής μειονότητας και με τη βία σπρώχνει το μικρό παιδί στην σύγχυση, στην αμάθεια και έπειτα στην τουρκοποίηση καθώς μέσα στα μειονοτικά σχολεία οι γλώσσες που διδάσκονται είναι τα τούρκικα, τα αραβικά και τα ελληνικά( καμία αναφορά στα πομάκικα).
Εδώ και χρόνια προσφέρονται δωρεάν δορυφορικά πιάτα (συνδεδεμένα άμεσα με τα τούρκικα ραδιοτηλεοπτικά μέσα) κυρίως στα ορεινά χωριά της Θράκης (πομακοχώρια) όπου μέχρι σήμερα το σήμα των ελληνικών δικτύων δεν έχει φτάσει ή είναι ανεπαρκές.
Στο κέντρο της Κομοτηνής εδώ και κάποια χρόνια δεσπόζει ,κάτω από τη σκέπη ενός νεόκτιστου και πολυτελούς κτηρίου, η μεγαλοπρεπής τούρκικη τράπεζα Ζιράατ Μπανκ η οποία δανείζει, επιλεκτικά σε μουσουλμάνους αλλά και συλλόγους που φωνάζουν ότι είναι τούρκικοι, με χαμηλά επιτόκια 3% ενώ οι ελληνικές με 14%. Αποτέλεσμα αυτών είναι ο χριστιανός να πουλά και ο μουσουλμάνος (η τράπεζα στην ουσία) να αγοράζει γη.
Ο εγκληματικός (όχι μόνο για τη Θράκη) Καλλικράτης μετέτρεψε τους δήμους της Κομοτηνής σε τέσσερις, με αποτέλεσμα να μην ισχύει πλέον η κοινωνική ισορροπία στους πληθυσμούς των νέων δήμων και έτσι δυο από τους τέσσερις δήμους να έχουν για άρχοντα μουσουλμάνο, εκλεκτό εννοείται του τουρκικού προξενείου και έτοιμο να λειτουργήσει προς όφελος του.
Η επίσης εγκληματική κομματική λίστα έφερε επικίνδυνα αποτελέσματα στην περιοχή. Τα κόμματα που είχαν αξιώσεις στην περιοχή είχαν ως πρώτο όνομα στη λίστα μουσουλμάνο ( εκλεκτό του προξενείου) με αποτέλεσμα δύο από τους τρείς βουλευτές του νομού Ροδόπης να είναι τελικά από τους παραπάνω «εκλεκτούς».
Όπως φαίνεται τα παραδείγματα είναι πολλά και τα συναντά κανείς καθημερινά και σε όλα τα κομμάτια της κοινωνίας της Θράκης. Το ζήτημα είναι ότι εφόσον το επίσημο κράτος εδώ και δεκαετίες  κάνει τα πάντα για να μην κάνει τίποτα, ο κλήρος πέφτει μόνο σε εμάς τους πολίτες. Εύλογα θα διερωτάται κανείς τι μπορεί να κάνει για να βοηθήσει. Το λιγότερο αλλά συνάμα σημαντικότατο που μπορεί να κάνει κάποιος από εδώ είναι αρχικά να ενημερωθεί για το ζήτημα και έπειτα να μεταλαμπαδεύσει το ζήτημα ως «ιεραπόστολος» και να το γνωστοποιήσει σε όσο το δυνατό περισσότερους συμπολίτες μας.
Στόχος δεν είναι η ελληνοποίηση των Πομάκων. Στόχος είναι η συνειδησιακή τους αφύπνιση. Όταν ο Πομάκος νιώσει Πομάκος τότε αυτόματα θα νιώσει και θα είναι Έλληνας!"

http://www.defencenet.gr

Κυριακή, 18 Μαΐου 2014

Ύστατες προσπάθειες για την αποξένωση του ανθρώπου από τους φυσικούς νόμους



Ήταν, λοιπόν, «εκθαμβωτική» η νίκη του / της Κοντσίτα Βουρστ στη Eurovision… Oh yes! Όσο για το ποτισμένο από τα διαβρωμένα «λούκια» του συστήματος κοινό, καθόλου δε φάνηκε να ενοχλείται από το γεγονός, αντίθετα το «’φχαριστήθηκε», το χειροκρότησε, το ψήφισε!
Και μάλιστα, πολλοί είναι εκείνοι οι «προοδευτικοί» κοινωνικοί αντιρατσιστές, που σπεύδουν να δηλώσουν υπέρμαχοι του φαινομένου και να αποφανθούν ευθαρσώς: «Ε, και τι έγινε, δηλαδή; Μια γυναικεία… προσποίηση με μούσι δεν είναι κάτι που θα πρέπει να μας σοκάρει, ούτε και να μας ενοχλεί! Είναι κι αυτό μια ‘φυσιολογική’ ιδιαιτερότητα!»
Εγώ, όμως, ύστερα από τα «βραδινά» του Σαββάτου, δε σας κρύβω ότι πάγωσα κυριολεκτικά. Όχι, όχι, δεν αγανάκτησα… Όμως, πάγωσα… Και θα εξηγήσω αμέσως το γιατί.
Ξεπερνώντας το επιφανειακά «ανώδυνο» του πράγματος –ένας διαγωνισμός μουσικής είναι, στο τέλος τέλος, θα μπορούσε να πει κάποιος!- προχωρώ στα «ενδότερα» και η επικρότηση αυτή εκ μέρους του κόσμου της Ευρώπης μού γεννά, ομολογουμένως, κάποιες πολύ μαύρες σκέψεις…
Το αποτέλεσμα προέκυψε από ψηφοφορία του κοινού –η Ελλάδα έδωσε, μάλιστα, δώδεκα βαθμούς στο κακόγουστο αυτό και εκτρωματικό μόρφωμα!- οπότε, τι να πω; Βλέποντας αυτές τις προτιμήσεις των Ευρωπαίων και των Ελλήνων, σκέφτηκα με τρόμο ότι τις δύο επόμενες Κυριακές έχουμε εκλογές!
Με ποια κριτήρια, λοιπόν, όλοι αυτοί οι «δημοκράτες» ψηφοφόροι και «συνειδητοί πολίτες» θα αποφασίσουν για τις τύχες όλων μας; Τι θεωρούν ότι είναι το καλύτερο για την Ευρώπη; Το έδειξαν! Αλίμονο, το έδειξαν! Κι αλίμονό μας…
Και δε μιλώ για τις σεξουαλικές προτιμήσεις, αυτές θα έπρεπε να είναι –και είναι!- το τελευταίο που θα ενδιέφερε στο κάτω κάτω, ειδικά μέσα στο καλλιτεχνικό περιβάλλον.
Είναι δικαίωμα του καθενός η αυτοδιάθεσή του, όμως η δημόσια εικόνα που προβάλλει είναι άλλο πράγμα, γι’ αυτό όλοι έχουν το δικαίωμα να την εξετάσουν και να τη στηλιτεύουν όπου απαιτείται, εφόσον η επιρροή της αφορά τα κοινά.
Δηλώνω εκ παραλλήλου ότι σέβομαι και πάντα θα σέβομαι μεγάλες προσωπικότητες που πρόσφεραν πολλά, όπως ο Λόρκα, ο Καβάφης, ο Τσαρούχης ή ο Χατζηδάκης, χωρίς να εξετάζω τι έκαναν στην προσωπική τους ζωή. Υπήρξαν μεγάλοι στον τομέα τους και μεγάλοι αγωνιστές. Κι αυτό μόνο έχει σημασία.
Αλλά, εδώ, με τον / την Κοντσίτα, δεν έχουμε να κάνουμε με μια απλή «ιδιαιτερότητα», φίλοι υπέρμαχοι του δήθεν προοδευτισμού, ενός «ανώμαλου» προοδευτισμού, που μας οδηγεί με φρενήρη ταχύτητα στον πλέον σκοτεινό και σκαιό συντηρητισμό!
Το φαινόμενο «Κοντσίτα», από μόνο του, δε θα έλεγε τίποτα, αν δεν υπήρχαν κάποια πολύ σημαντικά και πολύ κακά «προμηνύματα» σε σχέση με την εμφάνιση αυτή, που σηματοδοτούν την καταστροφική κατευθυντήρια προς την οποία βαδίζει ο κόσμος μας, στο παρόν και στο μέλλον.
Πρώτον: σκεφτήκατε ποτέ, εσείς οι υπερασπιστές των «αδυνάτων», ότι εμείς, ΕΜΕΙΣ, ο λαός, είμαστε εκείνοι που υποφέρουμε και γονατίζουμε από τους φόρους και τα μέτρα, ΕΜΕΙΣ πεθαίνουμε από την ανέχεια, την κατάθλιψη και τις στερήσεις για να συντηρείται αυτό το σύστημα που προωθεί όλους αυτούς τους «γκλάμουρ» ψυχρούς εκτελεστές της δικής μας προσωπικής ζωής, της δικής μας «ιδιαιτερότητας»;
Και τι μας προσφέρουν αυτοί οι «επισήμως» προτεινόμενοι και προωθούμενοι και καλοχορτασμένοι Θεοί του stage και του star-system;
Μια ψεύτικη αίσθηση ελευθερίας, που μας σκλαβώνει όλο και περισσότερο, που μας κάνει όλο και περισσότερο υποχείρια μιας ελίτ βαθιά διεφθαρμένης, βαθιά διεστραμμένης και απάνθρωπης, μιας ελίτ που προβάλλει το δικό της πρότυπο παντού και πάντα με θράσος και αλαζονεία, μιας ελίτ που στήνει φρικαλέες τελετές στη Λέσχη της Βοημίας και στα Μυστικά Τάγματα των Πανεπιστημίων, που προωθεί παντού –ακόμη και στα μωρά παιδιά!- την ανωμαλία την οποία κουβαλά μες στο μυαλό της, που καταστρέφει τα πάντα στο πέρασμά της και που έχει ένα και μοναδικό σκοπό: την Παγκοσμιοποίηση, την υποταγή απάντων σ’ έναν σκαιό και ανελέητο απόλυτο αφέντη!
Μα, θα αντιτάξετε: τι δουλειά έχει όλο αυτό με την Κοντσίτα;. Μήπως το παρατραβάω;
Για γελάστε λίγο ακόμα κι ύστερα… βελάστε, παρακαλώ, γιατί όλοι εσείς που υποστηρίζετε με πάθος αυτό το «ίνδαλμα» της παρακμής, είτε είστε στρέιτ είτε είστε γκέι –αδιαφορώ- ένα είναι το σίγουρο, ότι είστε ποίμνιο, κοπάδι, αγέλη προβάτων επί σφαγή και καθόλου προοδευτικοί, τελικά, για τη δική σας τη ζωή!
Δε μου λέτε, γνωρίζετε πρώτα πρώτα, τι σημαίνει «κοντσίτα»; Είναι ισπανική λέξη και σημαίνει: το μικρότερο κορίτσι στην οικογένεια, το στερνοπούλι ή ο θηλυκός… Βενιαμίν! (Η χαμένη φυλή του Ισραήλ, που επανεμφανίζεται ίσως τώρα… Πώς; Θα δείτε… ή μάλλον θα το ακούσετε στο τραγούδι που εσείς βραβεύσατε στη Eurovision!)
Προχωράμε!
Γνωρίζετε μήπως ότι ο Φοίνικας, ένα από τα ιερά σύμβολα της Αρχαιότητας (και στην Ελλάδα και στην Αίγυπτο κ.α.), χρησιμοποιείται ευρύτατα από τη Νέα Τάξη Πραγμάτων –η οποία έχει φροντίσει να το μολύνει και να το καταστήσει απεχθές, όπως τόσα και τόσα άλλα ιερά σύμβολα; Γνωρίζετε ότι σήμερα ο Φοίνικας, το πουλί που αναγεννάται από τις στάχτες του, είναι ένα από τα κυρίαρχα σύμβολα των Ιλλουμινάτι; Αν ναι, είστε τόσο… «κοπαδιαστοί», ώστε να μην καταλαβαίνετε ότι η πανηγυρική «νίκη» της Κοντσίτα ήταν καραστημένη από το ίδιο αυτό ιλλουμινατιστικό σύστημα, για να μας δείξει με τρόπο προκλητικό και θρασύ τι μας περιμένει και τι μας ετοιμάζουν;
Μπήκε κανείς στον κόπο να δει τους στίχους από το τραγούδι της Κοντσίτα, το «Rise Like a Phoenix»: «Θα εγερθώ σαν τον Φοίνικα»; Φοβάμαι πως οι περισσότεροι, όχι, δεν το πρόσεξαν…
Στο τέλος του άρθρου παραθέτω όλους τους στίχους στα αγγλικά. Εδώ, όμως, θα εξετάσω κάποιους από τους στίχους αυτούς, μεταφρασμένους. Για πάμε να τους δούμε!
«Θα εγερθώ σαν τον φοίνικα από τις στάχτες, ψάχνοντας όχι για εκδίκηση, αλλά μάλλον για τιμωρία. Είχες λάβει την προειδοποίηση, μόλις μεταλλαχθώ, θα αναγεννηθώ. Το ξέρεις πως θα εγερθώ σαν το φοίνικα, κι εσύ είσαι η φλόγα μου.»
Ποιος είναι αυτός που ετοιμάζεται να μας τιμωρήσει –γιατί στο κοινό απευθύνεται ο στίχος, κι όχι σε κάποιον εραστή!- ποιος είναι αυτός / αυτή… ή «αυτοί» (έτσι εξηγείται το αμφίφυλο πρότυπο Κοντσίτα), που μας έχουν ήδη «προειδοποιήσει» και που ετοιμάζονται ΤΩΡΑ να εγερθούν, να μεταλλαχθούν και να χρησιμοποιήσουν εμάς ως… προσάναμμα; (: κι εσύ είσαι η φλόγα μου…).
Πάμε παρακάτω…
«Συνέχισε ν’ ασχολείσαι με τις δουλειές σου, πράττε σαν να ήσουν ελεύθερος. Κανείς δε θα μπορούσε να το πει το τι μου έχεις κάνει…»
Είπατε τίποτα; «Πράττε σαν να ήσουν ελεύθερος…», αλλά ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ, γι’ αυτό συνέχισε τις δουλίτσες σου, αγάπα το κελί σου, τρώγε το φαΐ σου, αλλά αυτός / αυτή (αυτοί) θα έρθουν να μας τιμωρήσουν, επειδή κάτι «του/ της/ τους έχουμε κάνει», ποιος ξέρει τι, αφού «κανείς δεν μπορεί να το πει»… Απειλή; Μάλλον… Εσείς το βλέπετε για ροδοπέταλα… χρυσά μου;
«Σηκώνομαι ψηλά στον ουρανό, εσύ με έριξες κάτω, αλλά εγώ θα πετάξω.»
Και γιατί θα μας βρει όλο αυτό το κακό, που με τόσο «αιθέριο» και… κακόγουστο τρόπο παρουσιάστηκε στη Eurovision ή μάλλον… συγκαλύφθηκε κάτω από τα χρυσά φτερά και τα πούπουλα; Γιατί τον / την / τους: αυτούς, ΕΜΕΙΣ τους ρίξαμε κάτω, αλλά ξανασηκώνονται ΤΩΡΑ! Ποιοι; Βρείτε το! Πριν είναι αργά…
Ένα θα πω εδώ: Θυμηθείτε κάποια πρόσωπα της εξουσίας στη Ρώμη, όπως ήταν ο Τιγκελλίνος με τα όργια της Αγριππίνας, ο Καλλιγούλας που έκανε το άλογό του… συγκλητικό, που συνουσιαζόταν με τις αδελφές του και που όταν δεν είχε καταδίκους για την αρένα, επέλεγε ένα μέρος από το κοινό για να το… σφάξει, ή ο Κόμοδος, που νόμιζε πως ήταν ο ημίθεος Ηρακλής και κυκλοφορούσε με τη λεοντή.
Κάτι τέτοια πρόσωπα ήταν οι υπεύθυνοι για την παρακμή του ελληνόφωτου αρχαίου κόσμου, αυτοί ήταν που άνοιξαν το δρόμο για την επέλαση των βαρβάρων Γερμανικών και Μογγολικών φυλών από τη μία και του μονοθεϊστικού Ιουδαϊσμού και των χιλιάδων αιρέσεών του από την άλλη.
Και η δική τους η στάση έδωσε το άλλοθι στους βιβλικούς φονταμεταλιστές φανατικούς, που πήραν την εξουσία τελικά στα χέρια τους, κραδαίνοντας ράβδο σιδηρά και βάζοντας στο σύμπαν φωτιά, με αποτέλεσμα να οδηγήσουν στο μαρασμό τον Πολιτισμό και την ανθρωπότητα στο Μεσαίωνα!
Το ίδιο συμβαίνει και τώρα!
Γι’ αυτό ο φανατισμός φουντώνει γύρω μας, γι’ αυτό ο Ισλαμισμός γιγαντώνεται. Γι’ αυτό κλέβουν μικρά κορίτσια στην Αφρική, για να τα κλείσουν στους οντάδες της νέας συντήρησης! Γιατί η Δύση δίνει το άλλοθι! Σ’ όλα αυτά τα ολοκληρωτικά, φονταμενταλιστικά και ακραία στοιχεία! Γιατί η Δύση είναι διεφθαρμένη! ΕΙΝΑΙ!
Κι αν επιμείνετε στις άσκεφτες επιλογές σας, δεν έχω παρά να σας ευχηθώ μόνο τούτο: Καλό Μεσαίωνα και… καλές εκλογές!
Ακολουθούν οι στίχοι από το «ανώδυνο» τραγουδάκι της Κοντσίτα.
Rise Like a Phoenix lyrics

Waking in the rubble

Walking over glass

Neighbors say we’re trouble

Well that time has passed

Peering from the mirror

No, that isn’t me

Stranger getting nearer

Who can this person be

You wouldn’t know me at all today

From the fading light I fly

Rise like a phoenix

Out of the ashes

Seeking rather than vengeance

Retribution

You were warned

Once I’m transformed

Once I’m reborn

You know I will rise like a phoenix

But you’re my flame

Go about your business

Act as if you’re free

No one could have witnessed

What you did to me

Cause you wouldn’t know me today

And you have got to see

To believe

From the fading light I fly

Rise like a phoenix

Out of the ashes

Seeking rather than vengeance

Retribution

You were warned

Once I’m transformed

Once I’m reborn

I rise up to the sky

You threw me down but

I’m gonna fly

And rise like a phoenix

Out of the ashes

Seeking rather than vengeance

Retribution

You were warned

Once I’m transformed

Once I’m reborn

You know I will rise like a phoenix

But you’re my flame

Άρθρο για τον ΕΟΕ, Ντορέτα Πέππα

Τετάρτη, 7 Μαΐου 2014

Η μαγεία της ιδιαιτερότητας



Αν κάποιος δε βαδίζει στο ρυθμό των συντρόφων του,
ίσως αυτό συμβαίνει επειδή ακούει ένα διαφορετικό τύμπανο.
Αφήστε τον να χορεύει
στους ήχους της μουσικής που εκείνος ακούει,
όποιο κι αν είναι το μέτρο της,
όσο αλλιώτικο κι αν είναι,
όσο μακρινό.

Χένρι Ντέιβιντ Θορό



Μια φωνή μέσα απ' την καρδιά μου ακούγεται αχνά: 

“Πάρε το ρίσκο και ακολούθησε το όνειρό σου. Ζήσε τη ζωή που σε γεμίζει χωρίς να λογαριάσεις το κόστος.”

Δεκάδες άλλες φωνές, γύρω μου, αλλά και μέσα στο μυαλό μου, ουρλιάζουν: 

“ΜΗΝ ΕΙΣΑΙ ΑΝΟΗΤΟΣ ΘΑ ΑΠΟΤΥΧΕΙΣ. 

ΣΥNΤΟΝΙΣΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΡΥΘΜΟ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΓΥΡΩ ΣΟΥ. 

ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΔΙΑΦΕΡΕΙΣ;” 


Ο χτύπος που ακούγεται μέσα σου είναι ο μυστικός σύνδεσμος σου με το σκοπό της ψυχής σου. Θα συνεχίσει να σε βασανίζει αν τον αγνοείς ή τον καταπιέζεις σε μια προσπάθεια να συμμορφωθείς με τις προσταγές της κοινωνίας. Όσοι σε ικετεύουν να περπατάς με το ρυθμό που εκείνοι ακούνε, συχνά είναι καλοπροαίρετοι και μιλάνε από αγάπη για σένα. Σου λένε: “εγώ σκέφτομαι μόνο το καλό σου” κι επίσης: “σου μιλάω από την πείρα μου, θα μετανιώσεις αν δεν ακούσεις τη συμβουλή μου”.  Κι εσύ τους ακούς και προσπαθείς σκληρά να γίνεις όπως σε θέλουν οι άλλοι. Όμως, σε τυραννάει εκείνος ο ανεπαίσθητος χτύπος που κανένας άλλος δε φαίνεται να τον ακούει, ο χτύπος που έρχεται από τα κατάβαθα της ψυχής σου. Αν συνεχίσεις να τον αγνοείς θα ζήσεις μια ζωή γεμάτη απογοήτευση. Ίσως να συνηθίσεις “να υποφέρεις βολεμένος” κι αυτό είναι το περισσότερο που θα μπορέσεις να πετύχεις.


Ότι κι αν είναι αυτό που νιώθεις την επιτακτική ανάγκη να είσαι ή να κάνεις, σου το υπαγορεύει η φωνή της ψυχής σου, που σε εκλιπαρεί να έχεις το θάρρος να ακούσεις τη μελωδία που μόνο τα δικά σου αυτιά αγγίζει και να δράσεις σύμφωνα μ’ αυτήν, αρκεί να μην επέμβεις στο δικαίωμα των άλλων να ακολουθήσουν τα δικά τους όνειρα. Οφείλεις να αφήσεις και τους άλλους να χορεύουν στους ήχους της δικής τους μουσικής ακόμα κι αν εσένα σου ακούγονται παράφωνοι. 


Αν όλοι ακολουθούσαν τον ίδιο ρυθμό, αν κανένας ποτέ δεν είχε ξεμυτίσει απ’ την αγέλη, τότε ο κόσμος θα βρίσκονταν ακόμη στην εποχή των σπηλαίων. Όλοι εκείνοι που έβαλαν τη δική τους ξεχωριστή σφραγίδα σε οποιονδήποτε τομέα, άκουσαν πρώτα τη φωνή της καρδιάς τους κι ακολούθησαν τους ήχους της δικής τους μουσικής, αδιαφορώντας για τις διαμαρτυρίες των άλλων γύρω τους. 

http://nekthl.blogspot.gr