Ούτε το σενάριο δεν αλλάζουν. Θα το αλλάξουμε εμείς;...

Η πρόεδρος της Αργεντινής (παθούσας από το Δ.Ν.Τ.), Κριστίνα Φερνάντεζ Ντε Κίρχνερ, απηύθυνε προειδοποίηση προς την Ελλάδα, σχετικά με τα εξοντωτικά μέτρα λιτότητας τα οποία και δέχθηκε η κυβέρνηση Παπανδρέου. «Αυτά τα άγρια μέτρα λιτότητας σίγουρα θα συναντήσουν αντίσταση. Θα τελειώσουν άσχημα στην Ελλάδα. Τα οικονομικά μέτρα που πήραν θα πυροδοτήσουν σφοδρές κοινωνικές αναταραχές, σαν αυτή που αντιμετώπισε η χώρα μας την περασμένη δεκαετία» δήλωσε η Φερνάντεζ.
Χαρακτήρισε τις συνταγές που εφαρμόζονται στην Ελλάδα ως «ταυτόσημες» με αυτές που εφαρμόστηκαν στην Αργεντινή το 2001, επισημαίνοντας τις ομοιότητες μεταξύ της κατάστασης που επικρατεί στην Ελλάδα και της οικονομικής και κοινωνικοπολιτικής κρίσης που «χτύπησε» την Αργεντινή 10 χρόνια πριν, προτού η χώρα κηρύξει στάση πληρωμών.
Συνοπτικά ακολουθούν τα γεγονότα και οι χειρισμοί της χώρας, στο πλαίσιο της αντιμετώπισης της κρίσης, και ο καθένας μπορεί να κάνει τη σύγκριση μεταξύ των καταστάσεων και των κοινών τόπων Ελλάδας και Αργεντινής.
Η Αργεντινή στηριζόταν επί το πλείστον σε μια ισχυρή μεσαία τάξη, που αποτελούσε τη «ραχοκοκαλιά» της οικονομίας και της κοινωνίας της και η οποία σταδιακά εξοντώθηκε, δίνοντας τη θέση της σε ένα διεφθαρμένο, ολιγάριθμο, «κλειστό», οικονομικό – πολιτικό ελιτίστικο λόμπι. Το αποτέλεσμα; Μέσα σε μια δεκαετία πάνω από το 60% του πληθυσμού βρέθηκε να ζει κάτω από αυτό που χαρακτηρίζουμε ως «όριο της φτώχειας», με το ποσοστό των ανασφάλιστων εργαζομένων να ξεπερνάει το 50%.
Το σενάριο που ακολούθησε είναι γνωστό και σε εμάς: διόγκωση ενός υπερβολικά «δυσκίνητου» δημόσιου τομέα, φοροδιαφυγή και διαφθορά. Η ίδια μορφή «καρκίνου» που μαστίζει την Ελλάδα σήμερα. Ο πληθωρισμός κάλπαζε ανεξέλεγκτα, οι τιμές αυξάνονταν ραγδαία μήνα με τον μήνα και οι πολίτες έβλεπαν το αργεντίνικο πέσο να κατρακυλά ασταμάτητα.
Το αποτέλεσμα; Μέσα σε πέντε χρόνια (1993-1998), το χρέος της χώρας ανήλθε από το 29% στο 41% του ΑΕΠ, οι εξαγωγές προς την υπόλοιπη Νότια Αμερική (και δη τη Βραζιλία) εκμηδενίστηκαν, καθώς τα εξαγώγιμα προϊόντα της χώρας ήταν ολοκληρωτικά μη ανταγωνιστικά στις διεθνείς αγορές και φυσικά οι εισαγωγές «απογειώθηκαν». Η παραγωγική δραστηριότητα της χώρας «παρέλυσε» ολοκληρωτικά.
Οι ανωτέρω παράγοντες οδήγησαν την Αργεντινή σε δανεισμούς από τις διεθνείς κεφαλαιαγορές με επιτόκια ύψους 10,5% το 1998 και, στην προσπάθεια να αποφύγει τον «γκρεμό», η κυβέρνηση καταφεύγει στο ΔΝΤ, το οποίο χορηγεί δάνεια ύψους 7,2 δισ. και 39,7 δισ. το 1998 και το 2000 αντίστοιχα. Οι όροι δανεισμού ήταν εξοντωτικοί: μείωση μισθών των δημοσίων υπαλλήλων και πάγωμα καταθέσεων. Το λεγόμενο «Debt Swap» (αύξηση της διάρκειας ομολόγων με νέους όρους και μεγαλύτερη διάρκεια), χάρισε στη χώρα λίγες εβδομάδες ζωής, καθώς οι διεθνείς αγορές δεν πείστηκαν για την αποτελεσματικότητα των χειρισμών της χώρας.
Στα τέλη του 2001, η Αργεντινή φτάνει στο «σημείο μηδέν». Οι κοινωνικές αναταραχές αγγίζουν το απόλυτο σημείο ανάφλεξης και ξεσπούν όταν ο πρόεδρος Ντε Λα Ρούα, σε μια κίνηση απόγνωσης, απαγορεύει την ανάληψη μετρητών από τράπεζες, όταν το ποσό ξεπερνά τα 250 ευρώ. Σε κλίμα απόγνωσης εγκατέλειψε και το προεδρικό μέγαρο (με ελικόπτερο από την ταράτσα του), το οποίο είχε περικυκλώσει ο εξαγριωμένος όχλος.
Νέος πρόεδρος – νέα πολιτική: Νέστορ Κίρχνερ. Προβαίνει σε άμεση στάση πληρωμών και γυρίζει την
πλάτη στο χρέος της χώρας, μην αναγνωρίζοντάς το. Στο οικονομικό επιτελείο που συγκροτεί, δεν συμμετέχει ούτε ένας νεοφιλελεύθερος οικονομολόγος και απαιτεί από δανειστές και ΔΝΤ τη διαγραφή του χρέους. Ακατόρθωτο στη θεωρία. Στην πράξη, ύστερα από πολύμηνες διαπραγματεύσεις, το ΔΝΤ αναγκάζεται να συναινέσει στη ολοκληρωτική διαγραφή του 75% του χρέους της χώρας, καθώς και να δεχθεί την εξόφληση του υπόλοιπου 25% με προνομιακούς για την Αργεντινή όρους.
Η Αργεντινή είχε συμφωνήσει να πληρώσει τους τόκους των ληξιπρόθεσμων δανείων, αλλά κατόπιν δεν τους αναγνώρισε. Η χώρα τώρα διανύει πορεία οικονομικής ανάπτυξης, με αργό και σταθερό ρυθμό, τη στιγμή που το ΔΝΤ αποτελεί «κόκκινο πανί» για την «κακοδιαχείριση» της κρίσης του 2001-02.
Η πρόεδρος Φερνάντεζ – Ντε Κίρχνερ (σύζυγος του εκλιπόντος τέως προέδρου) μπορεί τώρα να μιλά για οικονομική ανεξαρτησία μακριά από την επίβλεψη του ΔΝΤ και να δηλώνει για το υπόλοιπο του χρέους: «Αποπληρωμή προς 34 σεντς το ένα δολάριο. Αν θέλετε…».

http://greeknation.blogspot.com

Η επιτυχία της αυτο-οργανωμένης κοινωνίας στην πράξη: Wörgl

Μια μεγάλη απόφαση

Το Wörgl (Βεργκλ) ήταν μια μικρή πόλη 4.500 κατοίκων στην Αυστρία όπου διεξήχθη ένα καινοτόμο οικονομικό πείραμα το 1932. Ήδη η Ευρώπη είχε χτυπηθεί από το κραχ του 1929, και το 1931 που εκλέχτηκε Δήμαρχος ο Michael Untergüggenberger (Μίκαελ Ούντεργκέγκενμπέργκερ) ήδη είχε έλθει η ύφεση με 30% ανεργία, και 10% άπορους. Ο νέος Δήμαρχος προερχόταν από φτωχή αγροτική οικογένεια, ο ίδιος κατόρθωσε να μορφωθεί μόνος του και να γίνει μηχανικός στους σιδηροδρόμους. Αν και ο ίδιος δεν ήταν μαρξιστής, είχε συνδικαλιστική δράση και υποστήριζε τα συμφέροντα των εργαζομένων ενάντια των πλουσίων επενδυτών του σιδηροδρόμου, πράγμα που το πλήρωσε με την μη προσωπική του άνοδο στην ανώτερη ιεραρχία των σιδηροδρομικών υπαλλήλων. Ήταν ένας άνθρωπος ανοιχτόμυαλος, πρακτικός, εργατικός, δραστήριος που κέρδισε την καρδιά των συμπολιτών του, οι οποίοι τον εμπιστεύτηκαν στη θέση του Δημάρχου, γνωρίζοντας ότι δεν θα τους προδώσει.

Ο νέος δήμαρχος είχε έναν μακρύ κατάλογο έργων που ήθελε να εκτελέσει. Έργα απολύτως απαραίτητα όπως η ύδρευση της πόλης, η ασφαλτόστρωση των δρόμων, ο οδικός φωτισμός και η φύτευση δέντρων κατά μήκος των οδών. Αλλά τα δημοτικά ταμεία ήταν σχεδόν άδεια, και οι δημότες ήταν ήδη σε δεινή οικονομική κατάσταση, αντιμετωπίζοντας αρκετοί από αυτούς πρόβλημα επιβίωσης. Ο Δήμαρχος καταλάβαινε ότι μία αύξηση της φορολογίας τους, προκειμένου να χρηματοδοτηθούν τα δημοτικά έργα, θα οδηγούσε σε περαιτέρω φτώχεια και ύφεση.

Ο Δήμαρχος όμως είχε μελετήσει το βιβλίο «Η Φυσική Τάξη» του οικονομολόγου Silvio Gesell (Σύλβιο Γκέσελ). Ο οποίος πίστευε ότι η αργή κυκλοφορία του χρήματος είναι η κύρια αιτία για την παραπαίουσα οικονομία. Το χρήμα ως μέσο συναλλαγής ολοένα εξαφανίζεται από τα χέρια των εργατών – παραγωγών και μαζεύεται στα χέρια των λίγων που το συσσωρεύουν, εκμεταλλεύονται τους τόκους, και δεν το επιστρέφουν πίσω στην αγορά. Κατ΄ αυτόν δηλαδή, όσο περισσότερο χρήμα είχαν, όσο περισσότεροι άνθρωποι, οι οποίοι το κυκλοφορούν συνεχώς, τότε η Κοινωνία θα έχει υγιή ανάπτυξη και ευημερία.

Ο Δήμαρχος βάζοντας σε εφαρμογή την παραπάνω θεωρία, ξεκίνησε το πρόγραμμα των Δημοτικών του έργων, δίνοντας δουλειά σε πολλούς εργαζόμενους και εργολάβους, ξεκαθαρίζοντας όμως ότι η πληρωμή τους θα γινόταν με σελίνια (το νόμισμα της Αυστρίας) όχι εκτυπωμένα από την Εθνική Τράπεζα της, αλλά από τον Δήμο του Wörgl. Όντως εκτυπώθηκαν και τέθηκαν σε κυκλοφορία 32.000 σελίνια ως "Γραμμάτια Πιστοποίησης Εργασίας", κάτι σαν ένα δωρεάν χρήμα, διότι δεν είχαν αντίκρισμα σε χρυσό, απλά αναγνώριζαν την παροχή έργου προς την Κοινότητα. Κόπηκαν χαρτονομίσματα ονομαστικής αξίας στα 1, 5 και 10 σελίνια.

Τα χρήματα του Wörgl

Στις 31 Ιουλίου 1932 δόθηκαν τα πρώτα 1.800 Σελίνια για να πληρωθούν οι μισθοί των εργαζομένων, και η αξία των υλικών που αναλώθηκαν τον πρώτο μήνα στα δημοτικά έργα. Οι άνθρωποι που πήραν αυτά τα νέα σελίνια, μπορούσαν να πληρώσουν τους δημοτικούς τους φόρους, αλλά και να αγοράσουν ψωμί. Ο αρτοποιός παίρνοντας αυτά τα σελίνια μπορούσε να αγοράζει αλεύρι από τον μυλωνά. Ο μυλωνάς αγόραζε σιτάρι από τον γεωργό. Ο γεωργός αγόραζε εργαλεία από τον σιδερά. Ο σιδεράς αγόραζε παπούτσια από τον τσαγκάρη. Ο τσαγκάρης πλήρωνε τον δάσκαλο που έκανε μάθημα στα παιδιά του. Ο δάσκαλος αγόραζε ψωμί στον αρτοποιό. Και ο κύκλος κυκλοφορίας του χρήματος επαναλαμβανότανε συνεχώς και καθημερινά, σε τέτοιο σημείο ώστε ήδη την τρίτη μέρα, ο κύκλος εργασιών ολόκληρης της πόλης να είναι παραπάνω από 10πλάσιος από τα 1.800 σελίνια που δόθηκαν στη κυκλοφορία σε σημείο το να υποπτεύονται κάποιοι ότι κάποια σελίνια είχαν πλαστογραφηθεί. Ο Δήμαρχος όμως είχε εφαρμόσει μία πρόσθετη μέθοδο για να κάνει το χρήμα να αλλάζει συνεχώς χέρια με μεγάλη ταχύτητα:

Τα χρήματα του Wörgl έχαναν το 1% της ονομαστικής τους αξίας κάθε μήνα. Για να αποφευχθεί αυτή η υποτίμηση ο ιδιοκτήτης του γραμματίου το δαπανούσε όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Ειδάλλως, την πρώτη μέρα του επόμενου μήνα, έπρεπε να αγοράσει ένα κουπόνι σαν γραμματόσημο, με αξία το 1% της ονομαστικής αξίας και να το κολλήσει στο χαρτονόμισμα. Υπήρχε δηλαδή μία λειτουργία αντίθετη από τον τοκισμό, που επέτρεπε στο χρήμα να κυκλοφορεί συνεχώς.

Ο Δήμαρχος φυσικά δεν μπορούσε να προσλάβει όλους τους ανέργους της πόλης για τα δημοτικά έργα. Με την αύξηση του κύκλου εργασιών της πόλης όμως, ο αρτοποιός για παράδειγμα δεν προλάβαινε μόνος του να βγάζει τα ψωμιά που του ζητούσαν, υποχρεώθηκε λοιπόν να προσλάβει έναν βοηθό, τον οποίον πλήρωνε με τα σελίνια του Δήμου. Το ίδιο κάνανε και οι υπόλοιποι επαγγελματίες. Οι βοηθοί που προσλήφθηκαν όμως διευρύνανε την αγοραστική δύναμη της πόλης και έτσι οι επαγγελματίες είχαν να αντιμετωπίσουν μία περαιτέρω αύξηση της ζήτησης, σε σημείο που κανένας κάτοικος της πόλης να είναι άνεργος, αλλά αντίθετα να υπάρχουν παντού αγγελίες ζήτησης προσωπικού. Έτσι το σύστημα αρχίζει να αποκτάει μία δυναμική μορφή, και οι άνεργοι από τα γύρω χωριά έρχονται για να δουλέψουν στο Wörgl, επίσης οι παραγωγοί από τα γύρω χωριά που είχαν τα προϊόντα τους απούλητα (διότι μέχρι τώρα κανείς δεν είχε χρήματα για να τα αγοράσει) επιτέλους βρήκαν αγοραστές στο Wörgl, αλλά με τους νέους επισκέπτες διευρύνεται ακόμα περαιτέρω η αγοραστική δύναμη, ενώ ταυτόχρονα αυξάνεται και η παραγωγική δραστηριότητα. Οι ξένοι εργάτες παίρνοντας τα σελίνια του Wörgl, δυνάμωναν και τις δικές τους τοπικές οικονομίες, επεκτείνοντας την ανάπτυξη στα γύρω χωριά, αλλά το ίδιο το Wörgl έβγαινε αλώβητο, από αυτή την έξοδο του χρήματος. Ο Δήμαρχος είχε ένα στρατηγικό πλεονέκτημα: Ήταν αυτός που εκτύπωνε το χρήμα. Δεν ήταν ένας ιδιώτης τραπεζίτης με σκοτεινά συμφέροντα κυριαρχίας από πίσω του, αλλά ένας άνθρωπος στην υπηρεσία των πολιτών.

Η πίσω όψη κάθε γραμματίου περιείχε αυτολεξεί την ακόλουθη συγκινητική δήλωση, κάποια λόγια που φαίνονται σαν να γράφτηκαν σήμερα, και όμως γράφτηκαν το 1932:

«Προς όλους τους ενδιαφερόμενους: Ο αργός ρυθμός που κυκλοφορεί το χρήμα έχει προκαλέσει μια πρωτοφανή ύφεση του εμπορίου και βύθισε εκατομμύρια ανθρώπους σε απόλυτη εξαθλίωση. Από οικονομικής απόψεως, η καταστροφή του κόσμου άρχισε! -Είναι καιρός, με αποφασιστική και έξυπνη δράση, να προσπαθήσουμε να συγκρατήσουμε την πτωτική βουτιά του εμπορίου και έτσι να σωθεί η ανθρωπότητα από αδελφοκτόνους πολέμους, χάος και διάλυση. Οι άνθρωποι ζουν μέσα από την ανταλλαγή υπηρεσιών τους. Η υποτονική κυκλοφορία έχει σταματήσει σε μεγάλο βαθμό αυτή την ανταλλαγή και έτσι ρίχνονται εκατομμύρια άνθρωποι που θέλουν να εργαστούν εκτός εργασίας - Πρέπει, συνεπώς, να αναβιώσουμε αυτή την ανταλλαγή υπηρεσιών και έτσι οι άνεργοι να επιστρέψουν στην παραγωγική τάξη. Αυτός είναι ο στόχος του πιστοποιητικού εργασίας που εκδίδεται από την αγορά της πόλης του Wörgl: Να μειώσει τα βάσανα και το φόβο, να προσφέρει δουλειά και ψωμί».

Η επιτυχία του Wörgl

Σε περίοδο 13 μηνών, ο Δήμαρχος εκτέλεσε όλα τα έργα που είχε σχεδιάσει: Ύδρευση, δρόμοι, φωτισμός. Επίσης κατασκευάστηκαν νέα δημόσια κτίρια, ένας ταμιευτήρας νερού, μία πίστα για σκι, και μια γέφυρα. Επίσης έγιναν αναδασώσεις, γιατί αντιλαμβάνονταν οι άνθρωποι του τότε, που ζούσαν πιο κοντά στη Φύση, το μελλοντικό κέρδος από την ύπαρξη των Δασών.

Σε έξι γειτονικά χωριά επεκτάθηκε το σύστημα με επιτυχία. Ο Γάλλος πρωθυπουργός, Eduard Dalladier, έκανε μια ειδική επίσκεψη για να δει το "θαύμα του Wörgl". Τον Ιανουάριο του 1933, το νέο οικονομικό σύστημα επεκτείνεται στη γειτονική πόλη της Kirchbühl, και τον Ιούνιο του 1933, ο Δήμαρχος του Wörgl συναντήθηκε με εκπροσώπους από 170 διαφορετικές πόλεις της Αυστρίας που ενδιαφέρονταν για την γενικευμένη εφαρμογή του συστήματος και στις πόλεις τους.

Η παρακάτω έκθεση συντάχθηκε από τον Claude Bourdet, έναν αυτόπτη μάρτυρα Καθηγητή του Πολυτεχνείου της Ζυρίχης:

«Επισκέφθηκα το Wörgl τον Αύγουστο του 1933, ακριβώς ένα χρόνο μετά την έναρξη του πειράματος. Πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι τα αποτελέσματα φτάνουν το θαύμα. Οι δρόμοι, περιβόητοι για την άθλια κατάσταση τους, συναγωνίζονται τώρα την ιταλική Autostrade (Ιταλική Εθνική Οδό). Το Συγκρότημα των Δημαρχιακών γραφείων έχει ανακαινιστεί όμορφα ως ένα γοητευτικό σαλέ με ανθισμένες γλαδιόλες. Μια νέα τσιμεντένια γέφυρα φέρει περήφανα την πλάκα: "Χτισμένο με δωρεάν χρήματα το έτος 1933". Παντού βλέπει κανείς νέους φανοστάτες στους δρόμους, καθώς και ένα δρόμο με το όνομά του Silvio Gesell. Οι εργαζόμενοι στα πολλά εργοτάξια είναι όλοι ένθερμοι υποστηρικτές του συστήματος του δωρεάν χρήματος. Στα καταστήματα τα γραμμάτια είναι αποδεκτά παντού, παράλληλα με τα επίσημα χρήματα. Οι τιμές δεν έχουν αυξηθεί. Κάποιοι υποστήριξαν ότι το σύστημα που πειραματίστηκε στο Wörgl εμποδίζει την φορολογική ισότητα, γιατί ενεργεί σαν μία μορφή εκμετάλλευσης του φορολογουμένου. Φαίνεται να υπάρχει ένα μικρό λάθος σε αυτό τον τρόπο σκέψης. Ποτέ στο παρελθόν δεν είδε κανείς τους φορολογούμενους να μη διαμαρτύρονται έντονα κατά την αφαίρεση των χρημάτων τους. Στο Wörgl κανείς δεν διαμαρτύρονταν. Αντίθετα, οι φόροι (σε μορφή γραμματίων) καταβάλλονται εκ των προτέρων στον Δήμο. Οι άνθρωποι είναι ενθουσιασμένοι με το πείραμα και διαμαρτύρονται στην Εθνική τους Τράπεζα η οποία αντιτίθεται στην έκδοση των νέων αυτών χαρτονομισμάτων (των τοπικών γραμματίων). Είναι αδύνατο να αποδώσει κανείς τη γενική βελτίωση του Wörgl μόνο στη «νέα μορφή των φόρων». Δεν μπορεί κανείς παρά να συμφωνήσει με το Δήμαρχο ότι το νέο νόμισμα εκτελεί τη λειτουργία του πολύ καλύτερα από το παλιό. Αφήνω στους ειδικούς για να διαπιστωθεί αν υπάρχει πληθωρισμός, παρά την κατά 100% κάλυψη των βασικών καταναλωτικών αγαθών. Παρεμπιπτόντως, αυξήσεις των τιμών, το πρώτο σημάδι του πληθωρισμού, δεν εμφανίζονται. Όσον αφορά την οικονομία, μπορούμε να πούμε ότι το νέο νόμισμα ευνοεί την εξοικονόμηση κατά κυριολεξία και όχι την αποθησαύριση του χρήματος. Δεδομένου ότι τα χρήματα χάνουν την αξία τους κρατώντας τα σπίτι, μπορεί κανείς να αποφύγει την υποτίμηση αυτή επενδύοντάς τα σε μία τράπεζα καταθέσεων. Το Wörgl έχει γίνει ένα είδος προσκυνήματος για τους μακρο-οικονομολόγους από διάφορες χώρες. Ο καθένας μπορεί να τους αναγνωρίσει αμέσως, από τις εκφράσεις τους, κατά τη συζήτηση τους στους όμορφους δρόμους του Wörgl, ή ενώ κάθονται στα τραπέζια των εστιατορίων. Ο πληθυσμός του Wörgl με χαρά, περήφανος για τη φήμη τους, τους καλωσορίζει θερμά.»

Το τέλος

Η Κεντρική Τράπεζα της Αυστρίας πανικοβλήθηκε, στο ενδεχόμενο το πείραμα του Wörgl να επεκταθεί σε όλη την Αυστρία και αποφάσισε να διεκδικήσει τα μονοπωλιακά δικαιώματα της, απαγορεύοντας δωρεάν νομίσματα. Η υπόθεση έφτασε ενώπιον του Αυστριακού Ανώτατου Δικαστηρίου, το οποίο επικύρωσε το μονοπωλιακό δικαίωμα της Κεντρικής Τράπεζας για την έκδοση νομίσματος. Και έγινε ποινικό αδίκημα η έκδοση "νομίσματος έκτακτης ανάγκης". Το Wörgl γρήγορα επανήλθε στην ανεργία του 30%. Κοινωνική αναταραχή εξαπλώθηκε γρήγορα σε όλη την Αυστρία, διότι οι απλοί άνθρωποι δεν καταλαβαίνανε γιατί η Κυβέρνησή τους και η Δικαιοσύνη, που υποτίθεται ότι εξυπηρετούν τα συμφέροντα των πολιτών, δεν τους αφήνει να εξασκούν τη δοκιμασμένη λύση που βρήκανε στην αντιμετώπιση της ύφεσης, αλλά τους επιβάλει τα δικά της μέτρα που αποδεδειγμένα όπως και πριν τους ξαναβύθισε στη φτώχεια και την ανέχεια. Το 1938 ο Χίτλερ προχώρησε στην προσάρτηση της Αυστρίας (χωρίς να βρει την παραμικρή πολεμική αντίσταση) με έναν από τους λόγους για αυτό, το ότι πολλοί άνθρωποι τον είδαν ως τον οικονομικό και πολιτικό σωτήρα τους. Ακολούθησε ο Πόλεμος, και το πείραμα του Wörgl έμεινε στην Ιστορία

http://vickytoxotis.blogspot.com

Στη Βουλή η μήνυση Αντωνίου

Σχετικά με τη μήνυση του γιατρού Δημήτρη Αντωνίου, με την οποία μέλη της κυβέρνησης και βουλευτές που ψήφισαν υπέρ του μνημονίου κατηγορούνται για το κορυφαίο πολιτικό αδίκημα – κακούργημα της Εσχάτης Προδοσίας:

«Η μήνυσή μου για Εσχάτη Προδοσία κατά της Βουλής και της Κυβέρνησης με το αρ.πρωτ.3088/20-09-2011 διαβιβαστικό του εισαγγελέα του ΑΠ Αθανασίου Κατσηρώδη, διαβιβάστηκε στην Βουλή σύμφωνα με το άρθρο 86 Συντ. και τον 3126/2003 «περί ευθύνης υπουργών».

Ο ελληνικός λαός τίθεται πλέον ενώπιον των ευθυνών του. Καλείται να γίνει, ως οφείλει, ΔΙΚΑΣΤΗΣ των ΠΡΟΔΟΤΩΝ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ, δια της εκλογής μιας νέας ΕΘΝΙΚΗΣ ΒΟΥΛΗΣ αποφασισμένης να δικάσει τους Προδότες.

Καλούνται επίσης οι νυν βουλευτές-κατηγορούμενοι, εάν πράγματι πιστεύουν στην αθωότητά των, να κινήσουν οι ίδιοι εκούσια τις διαδικασίες δίκαιης δίκης των, ώστε να αποδείξουν περίτρανα την υποτιθέμενη αθωότητά των. Αλλιώς, εάν εκμεταλλευτούν το παγκοσμίως αντισυνταγματικό άρθρο 86 του Συντ.- προϊόν της διαστροφικής νομικής σκέψης του Ευ. Βενιζέλου- και μπλοκάρουν την νομική διαδικασία και θέσουν την υπόθεση στο αρχείο, θα ομολογήσουν την ενοχή των για ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ. Όμως, πρέπει να ξέρουν, ότι η αρχειοθέτηση της υπόθεσης με τον διαδικαστικό αυτό τρόπο, ΔΕΝ δημιουργεί δεδικασμένο, με αποτέλεσμα μια επόμενη εθνική βουλή να ανασύρει και να δικάσει τους Προδότες. Δεν υπάρχει δρόμος διαφυγής των Προδοτών.

Οι θεσμικοί συνταγματολόγοι πρέπει να πάρουν επιτέλους θέση: Πως θα προωθηθούν οι σχετικές δικονομικές διαδικασίες στην Βουλή, όταν τουλάχιστον 173 βουλευτές (οι ψηφίσαντες το μνημόνιο) είναι κατηγορούμενοι και ως τέτοιοι εξαιρούνται των σχετικών ψηφοφοριών, με συνέπεια να μην συγκεντρώνεται η ελάχιστη πλειοψηφία των 151 βουλευτών. Δεν είναι αυτό ανυπέρβλητο συνταγματικό κώλυμα, ικανό να διαλύσει την Βουλή?

Οι ευθύνες τέλος του Προέδρους της Δημοκρατίας είναι τεράστιες. Είναι κι αυτός μεταξύ των κατηγορουμένων. Δεν μπορεί, ηθικά και πολιτικά, να ασκήσει πλέον τα καθήκοντά του ως «συνεχιστή της ψυχής και της ιστορίας του Ελληνικού Έθνους»! Οφείλει να παραιτηθεί άμεσα ! Θα του το ζητήσω με προσωπική μου επίσκεψη μαζί τους τις επόμενες ημέρες.

Χαλκίδα 21-09-2011

Δημ. Αντωνίου»

Το τελευταίο στάδιο της μήνυσης του Δημήτρη Αντωνίου:

Τι θα αποφασίσει η ελληνική βουλή όταν 173 βουλευτές από τους 300 κατηγορούνται για εσχάτη προδοσία;

Εδώ προκύπτει μείζον συνταγματικό πρόβλημα αξιοπιστίας και νομιμότητας του δημοκρατικού μας συστήματος.

Τι σημαίνουν τα ανωτέρω :

Α. Αποδεικνύεται ότι η μήνυση του Δημήτρη Αντωνίου δεν ήταν προδήλως αβάσιμη (όπως ήθελαν να την παρουσιάσουν), αλλά εμπεριέχει σοβαρές ενδείξεις διάπραξης του αδικήματος της εσχάτης προδοσίας.

Β. Αποδεικνύεται ότι ένας πολίτης με ψυχή, σθένος, πίστη και πείσμα μπορεί να χτυπήσει το σύστημα και να απαιτήσει την εφαρμογή του νόμου ακόμα και κατά του πυρήνα της εξουσίας.

Γ. Αποδεικνύεται ότι ο Δημήτρης Αντωνίου είχε απόλυτο δίκιο αντιμετωπίζοντας πρόσφατα τις δια του τύπου προσβολές και σπέκουλες (κατευθυνόμενες και μη) που ήθελαν να παρουσιάσουν την μήνυσή του απορριφθείσα ως δήθεν αβάσιμη.

Δ. Η Βουλή οφείλει να εξετάσει την κατηγορία εναντίον μελών της για την διάπραξη του κορυφαίου πολιτικού ποινικού αδικήματος. Σύμφωνα με έγκυρους νομικούς κύκλους, οι μηνυόμενοι βουλευτές οφείλουν να απόσχουν από κάθε σχετική ψηφοφορία.

Ε. Είναι αλήθεια ότι οι διατάξεις του Ποινικού Κώδικα για την εσχάτη προδοσία δεν γράφτηκαν για βουλευτές, αλλά για πραξικοπηματίες. Το κορυφαίο πολιτικό, νομικό και κοινωνικό ερώτημα: τι γίνεται στην περίπτωση που οι ίδιοι οι βουλευτές καταλύσουν το Σύνταγμα κατά τις θεμελιώδεις αρχές του, οφείλει να απαντηθεί. Είναι σαφές ότι το ερώτημα δεν μπορεί να απαντηθεί από τους ίδιους τους πράξαντες, ούτε (δυστυχώς) απονέμεται από το Σύνταγμα στον λαό η δυνατότητα άσκησης ποινικών διώξεων. Στην περίπτωση του ποινικού αδικήματος δεν επαρκεί η οποιαδήποτε πολιτική καταδίκη την ώρα των εκλογών. Είναι λοιπόν ευνόητο ότι ο νομικός κόσμος της χώρας οφείλει πλέον να λάβει σαφείς και καθαρές θέσεις επί του θέματος.

ΣΤ. Πολιτικά, οι θιασώτες της υπερψήφισης του μνημονίου θα πρέπει να αναζητούν σπήλαια για να κρυφτούν. Είναι η πρώτη φορά που κατά την ισχύ του Συντάγματος του 1974 φτάνει στην Βουλή κατηγορία για εσχάτη προδοσία και μάλιστα εναντίον μελών της κυβέρνησης και βουλευτών. Μόνο και μόνο αυτή η εξέλιξη που προκλήθηκε από τις δικές τους πράξεις του καθιστά υπόλογους έναντι του λαού και της ιστορίας – και μην πουν κάποιοι από τους υπό κατηγορία βουλευτές ότι δεν διάβασαν το μνημόνιο πριν το ψηφίσουν … . Αυτό δεν τους αθωώνει, αλλά τους καταδικάζει οριστικά.

Νάσος

http://olympia.gr/

http://alfeiospotamos.blogspot.com/

Παρεμπιπτόντως:

Η Κύπρος γλύτωσε οριστικά από τον Μηχανισμό Στήριξης που έχει "φυλακίσει" την Ελλάδα χάρη στη στήριξη της Ρωσίας, η οποία δανείζει στο κυπριακό κράτος 2,5 δισ. ευρώ. Σήμερα το υπουργικό συμβούλιο της Κύπρου, ενέκρινε την δανειακή συμφωνία με την Ρωσία ύψους 2,5 δισ. ευρώ.

Όπως γνωστοποίησε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Στέφανος Στεφάνου, το δάνειο της Μόσχας προς τη Λευκωσία θα έχει διάρκεια 4,5 ετών, επιτόκιο 4,5% και θα τεθεί σε ισχύ τον Ιανουάριο του 2012.

Πρόκειται ουσιαστικά για την πρόταση που θα έκανε στην Ελλάδα ο πρωθυπουργός της Ρωσίας Βλάντιμιρ Πούτιν (για την Ελλάδα, όπως είχε επιβεβαιώσει βουλευτής Ιβάν Σαββίδης θα έδινε 25 δισ. ευρώ) και με το επιτόκιο που παίρνει η Ρωσία κλείνει και το στόμα εκείνων που υποστήριζαν ότι "Θα είχε πολύ υψηλό επιτόκιο το ρωσικό δάνειο".

Σημειώνουμε ότι ο πρόεδρος της Ν.Δ. Αντώνης Σαμαράς είχε πει ότι "Διεθνείς οίκοι μας δάνειζαν το χειμώνα του 2010 25 δισ. ευρώ με επιτόκιο 6,5% και η κυβέρνηση αρνήθηκε και πήγε κατευθείαν στο Μνημόνιο" . Αλλά το κυπριακό δάνειο έχει και παράπλευρα οφέλη: Η Ρωσία έχει έναν επιπλέον λόγο να υπερασπιστεί την Κύπρο...

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Αυτο-οργάνωση σε επίπεδο γειτονιάς η αρχή για την ανατροπή

Ασφυκτικά γεμάτη η αίθουσα στο ΚΥΒΕ Περιστερίου με ομιλητές τον κ. Δ. Καζάκη, οικονομολόγο, εκπροσώπους κινήσεων πολιτών και πολίτες. Άλλοι τόσοι απέξω να προσπαθούν να ακούσουν τις ομιλίες.

Οι καιροί ου μενετοί: κάλεσμα για δημιουργία ομάδων αλληλεγγύης στη γειτονιά και συντονισμός με τους επιστήμονες δικηγόρους, γιατρούς κ.ά. που συντάσσονται στην προσπάθεια. Αυτενέργεια των ίδιων των πολιτών με συντονισμό από το ΕΠΑΜ χωρίς την τυπική ιεραρχία αλλά με οριζόντια ανάπτυξη και ευθύνη.

Η ανάπτυξη αλληλεγγύης και κοινής δράσης σε επίπεδο γειτονιάς θα αναδείξει τη δυναμική που θα έχει ανατρεπτικά αποτελέσματα.

Για να διαφεντεύουμε οι Έλληνες τον τόπο μας και να απαλλαγούμε από τους οικονομικούς εισβολείς και τους βδελυρούς εκτελεστικούς εγχώριους υποτακτικούς τους.

Τώρα!

Σχετικοί δικτυακοί τόποι:

http://epamdytikisattikis.wordpress.com/

http://seisaxthia.blogspot.com/

Καθημερινή εκπομπή στο ραδιόφωνο στη συχνότητα 98.9 στις 12:30 το μεσημέρι

Κάλεσμα

ΔΕΥΤΕΡΑ 3 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 7:00μμ
Στο ΚΥΒΕ Περιστερίου

Ομιλία Δημήτρη Καζάκη

Εθνάρχου Μακαρίου 1 & Κηφισού, Γέφυρα Κολοκυνθούς.

Για τη συγκρότηση ευρύτατου μετώπου πολιτών και κινήσεων.

Να βάλουμε τέλος στα ανελέητα βάρη και στους εμπνευστές τους.

Ανατροπή της ληστρικής φοροεπιδρομής του εχθρικού κράτους.

Η εκδήλωση θα καλυφθεί ζωντανά από το Ράδιο 9 (98.9)

Το σχέδιο της εμφύτευσης του τσιπ ξεκινά από το πιλοτικό έργο στην Ελλάδα

Με πρόσχημα το φορολογικό νομοσχέδιο μας δένουν πισθάγκωνα με "ηλεκτρονικές χειροπέδες"

Τα νέα φορολογικά μέτρα , η συλλογή αποδείξεων , και η διαχείριση της ελευθερίας των πολιτών μέσω της "ηλεκτρονικής διακυβέρνησης" ( Κάρτα Του Πολίτη)

Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπ. οικονομικών κ. Βενιζέλος έδωσε στην δημοσιότητα μερικά "δείγματα" από το περιεχόμενο του νέου φορολογικού νομοσχεδίου, έτσι για να πάρουμε μια πρόγευση για το πως θα είναι από εδώ και στο εξής η ζωή μας.

Πίσω από το προφανές δηλαδή την οικονομική εξόντωση της συντριπτικής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού μέσω της φοροκαταιγίδας, βρίσκεται η 24ωρη ηλεκτρονική παρακολούθηση του Έλληνα πολίτη και ο απόλυτος έλεγχος της ελευθερίας του.

Αυτό που επί της ουσίας θεμελιώνεται μέσω αυτού του πραξικοπήματος το οποίο με αλαζονική αναίδεια μας παρουσιάζουν τα κατοχικά επιτελεία σαν "φορολογική επανάσταση", είναι η λειτουργία μιας ηλεκτρονικής φυλακής στην οποία κρατούμενοι θα είμαστε όλοι μας.

Από εδώ και στο εξής κάθε συναλλαγή μας θα καταγράφεται με ηλεκτρονικό τρόπο σε γιγάντιες βάσεις δεδομένων τα στοιχεία των οποίων θα τροφοδοτούν την "καρδιά" της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης η οποία θα φροντίζει είτε να μας τιμωρεί μέσω προστίμων , διώξεων κλπ, είτε να μας "επιβραβεύει" επιτρέποντας απλώς να επιβιώνουμε.

Είμαστε σχεδόν βέβαιοι πως σε λίγες ημέρες θα ανακοινωθεί ο τρόπος που θα επιβληθεί η "Κάρτα Του Πολίτη" χωρίς την οποία κανείς δεν θα μπορεί να αγοράσει , να πουλήσει , να ζήσει.

Το μήνυμα ήταν ξεκάθαρο: "από εδώ και στο εξής όλες οι συναλλαγές θα υποβάλλονται ηλεκτρονικά και θα καταγράφονται από το κράτος , προκειμένου να δικαιολογείται το πόθεν έσχες όλων των πολιτών".

Με πρόσχημα την πάταξη της φοροδιαφυγής και με την μουτσούνα της "ευνομίας" και της ...δικαιοσύνης, μεταμορφώνουν την χώρα μας όχι μόνο σε οικονομικό προτεκτοράτο ( βλ πρόσφατη πρόταση του υπ. οικονομικών της Μ.Βρετανίας), αλλά σε ένα υπερσύγχρονο ψηφιακό στρατόπεδο συγκέντρωσης. Να λοιπόν πως μια "χώρα διεφθαρμένων" (βλ. δήλωση πρωθυπουργού σε ξένα ΜΜΕ) θα ..σωφρονισθεί και θα επαναποκτήσει επιτέλους την χαμένη της αξιοπιστία.

Αφού λοιπόν ξένοι και ντόπιοι ,μας βομβάρδισαν επί μήνες με κάθε είδους εκδοχή του παγκαλικού δόγματος "μαζί τα φάγαμε" , έδειξαν τελικά "μεγαλοψυχία" και ανέστειλαν την εκτέλεση της θανατικής ποινής μέχρι να τους αποδείξουμε πως αξίζουμε την οριστική μετατροπή της σε ισόβια κάθειρξη.

Μια από τις υποχρεώσεις που θα έχουμε ως "υπό αναστολήν θανατοποινίτες", είναι η καθημερινή αναφορά στη "διεύθυνση της φυλακής" για το τι φάγαμε , τι ήπιαμε , σε ποιόν γιατρό πήγαμε και γιατί, τι εφημερίδες διαβάσαμε , πόσα κέρματα βάλαμε στον κουμπαρά κλπ. Αν κάποιος "συλληφθεί" να έχει κρύψει έστω και ένα παξιμάδι κάτω από το στρώμα θα τιμωρηθεί παραδειγματικά και αν το ξανακάνει θα εξοντωθεί.

Σχετικά με τα "νέα φορολογικά μέτρα" που προανήγγειλε χθες και "διευκρίνισε" σήμερα ο ευτραφής κατοχικός υπουργός των οικονομικών, είναι άκρως διαφωτιστικό το άρθρο της "Ελευθεροτυπίας":

Ηλεκτρονική παρακολούθηση του εισοδήματος προαναγγέλλει ο Βενιζέλος

http://www.enet.gr

Σε ηλεκτρονική παρακολούθηση των εισοδημάτων σκοπεύει να προχωρήσει το υπουργείο Οικονομικών. Μάλιστα, ο Ευάγγελος Βενιζέλος προαναγγέλλει ότι με το νέο...

Εθνικό Φορολογικό Σύστημα το σύνολο του εισοδήματος που καταναλώνεται θα πρέπει να τεκμηριώνεται με παραστατικά, τα οποία θα καταχωρίζονται ηλεκτρονικά ακόμη και με ευθύνη των φορολογουμένων.

Σε δήλωση του, ο υπουργός Οικονομικών επισημαίνει ότι το σύνολο του εισοδήματος που καταναλώνεται πρέπει να τεκμηριώνεται με παραστατικά που θα καταχωρίζονται ηλεκτρονικά με ευθύνη του εκδότη ή του αποδέκτη τους.

Επισημαίνει δε ότι αυτό δεν θα αφορά μόνον τις κατηγορίες δαπανών που λαμβάνονται τώρα υπ’ όψιν για τις αποδείξεις, αλλά και το σύνολο των οικογενειακών δαπανών (ηλεκτρική ενέργεια, φυσικό αέριο, ενοίκιο, δίδακτρα, κινητή τηλεφωνία, οικιακές υπηρεσίες, νομικές και ιατρικές υπηρεσίες, ταξίδια κοκ).

Αναφέρει δε ότι το εισόδημα που τυχόν αποταμιεύεται πρέπει επίσης να δηλώνεται (καταθέσεις, τίτλοι, ακίνητα κτλ).

Στην ανακοίνωσή του ο Ευάγγελος Βενιζέλος δεν κάνει καμία αναφορά στο γεγονός ότι ζητάει τρεις μήνες πριν τελειώσει η χρονιά ζητάει από τους φορολογούμενους τις διπλάσιες τουλάχιστον αποδείξεις από όσες τους ζητούσε μέχρι σήμερα.

http://filosofia-erevna.blogspot.com

Η στάση πληρωμών απέναντι στους έκτακτους φόρους...

Η στάση πληρωμών ξεκινώντας από τους έκτακτους φόρους και τα «χαράτσια» που επιβάλει η κυβέρνηση στο όνομα της τρόικας, είναι μια καθαρά πολιτική απόφαση του λαού που δεν έχει σαν στόχο να γλυτώσει από κάποια υπερβολικά μέτρα. Έχει σαν στόχο να γλυτώσει από τους κυβερνώντες, την τρόικα και το καθεστώς που επιβάλλεται στην χώρα.

Γι’ αυτό και η στάση πληρωμών ξεκινά με την μη καταβολή των έκτακτων φόρων και έχει σαν στόχο την κατάρρευση της κυβέρνησης και των πολιτικών της, πριν προλάβουν να οδηγήσουν την ίδια την χώρα σε κατάρρευση. Αν τους επιτρέψουμε να περάσουν τα συγκεκριμένα μέτρα στην πράξη, τότε θα συνεχίσουν πιο αδίστακτοι. Τα μέτρα που σχεδιάζουν, φορολογικά, εισοδηματικά και άλλα έχουν σαν στόχο να αντλήσουν από την κοινωνία τουλάχιστον 22 δις ευρώ μέχρι τα μέσα του 2012. Αυτό σημαίνει μια περεταίρω μέση μείωση του λαϊκού εισοδήματος κατά 20%.


Γιατί αυτό; Διότι πρέπει να βρουν έως 31/12 τρέχοντος έτους άλλα 23 περίπου δις ευρώ για να πληρώσουν τοκοχρεολύσια και ληξιπρόθεσμα έντοκα γραμμάτια του δημοσίου. Οι δόσεις που αναμένει η κυβέρνηση από την τρόικα δεν θα υπερβούν τα 13 δις ευρώ. Επομένως τα υπόλοιπα θα πρέπει να βρεθούν από το λυντσάρισμα του νοικοκυριού και της μικρομεσαίας επιχείρησης. Τα εισπρακτικά μέτρα «άμεσης απόδοσης», όπως αυτά των έκτακτων εισφορών, θα είναι απανωτά και χωρίς τελειωμό.

Πρέπει τώρα να βάλουμε ένα τέλος. Το Σύνταγμα της χώρας δεν δίνει την δυνατότητα στον ίδιο τον λαό να προκαλέσει την διάλυση της βουλής, ώστε να μπει ένα τέλος στην κυβερνητική πολιτική. Αν υπήρχε τέτοια πρόβλεψη είναι σίγουρο ότι θα είχε ήδη συμβεί. Ωστόσο, το δικαίωμα ενός λαού να προκαλέσει με δική του πρωτοβουλία την ανατροπή μιας κυβέρνησης είναι ένα από τα πιο θεμελιώδη και αναπαλλοτρίωτα δικαιώματα που σχετίζονται άμεσα με την άσκηση της λαϊκής κυριαρχίας. Επομένως, το να προσχωρήσει ο λαός ή ένα σημαντικό μέρος του σε άρνηση πληρωμής των χαρατσιών, όχι γιατί δεν έχει, ούτε γιατί θεωρεί τους φόρους άδικους, αλλά γιατί είναι ο μόνος τρόπος που του έχει απομείνει για να ρίξει αυτήν την κυβέρνηση και να σταματήσει την εφαρμογή μιας καταστροφικής πολιτικής που δεν έχει εγκρίνει, αποτελεί συλλογική αυτοάμυνα του λαού και άσκηση της συνταγματικά κατοχυρωμένης κυριαρχίας του. Μια κυριαρχία που δεν την ασκεί κανένας στο όνομά του, παρά μόνο ο ίδιος όπως αυτός αποφασίζει. Όποιος λοιπόν ποινικοποιήσει την απόφαση αυτή του λαού καταστρατηγεί την λαϊκή κυριαρχία και είναι υπόλογος για εκτροπή με ότι αυτό συνεπάγεται.


Ορισμένες χρήσιμες πληροφορίες:

* Η πρώτη δόση πρέπει να πληρωθεί έως 30/09, σύμφωνα με το σημείωμα της ΔΟΥ. Αν δεν το πληρώσεις έως τότε, προστίθεται προσαύξηση 1% κάθε μήνα. Π.χ. Εάν είναι 300 ευρώ η δόση, έως 30/10, το ποσό που πρέπει να πληρώσεις είναι 303 ευρώ κ.ο.κ.

* Άρα αν καθυστερήσεις έστω και ένα ή δυο μήνες να το πληρώσεις η προσαύξηση είναι αμελητέα, μπροστά στο ποσό που καλείσαι να πληρώσεις ούτως ή άλλως.

* Στην περίπτωση που σου χρειάζεται φορολογική ενημερότητα, μπορείς να πας να την πάρεις ΤΩΡΑ! Πριν τις 30/09. Ισχύει για 1-2 μήνες, ανάλογα. Ή μπορείς να πάρεις την φορολογική σου ενημερότητα όποτε την χρειαστείς διακανονίζοντας την τρέχουσα οφειλή σου.

* Για τις απειλές τους (για αναγκαστικά μέτρα, κατασχέσεις, πλειστηριασμούς), κυρώσεις μπορούν να υπάρξουν για ποσά των 5.000 ευρώ και άνω. Όπως και να ‘χει θυμήσου: δεν είσαι μόνος σου, είμαστε εκατομμύρια. Ήδη 1 στους 4 δεν έχει να πληρώσει. Σε πόσους μπορούν να ασκήσουν διώξεις;

* ΠΡΟΣΟΧΗ: Με κανέναν τρόπο μην δεχτείς να καταθέσεις κείμενο άρνησης ή επιφύλαξης σαν αυτά που κυκλοφορούν. Αφενός δεν θα έχεις κανενός είδους ωφέλεια. Αφετέρου, είναι πιθανό να στοχοποιηθείς από τις υπηρεσίες και να χρησιμοποιηθείς ως εξιλαστήριος τράγος. Σιωπηρά δεν πληρώνεις και έρχεσαι σε επαφή με τα κινήματα στήριξης της γειτονιάς σου.

* Μην δεχτείς να πληρώσεις ακόμη κι αν έχεις. Το ζήτημα είναι πολιτικό, είναι ζήτημα επιβίωσης της χώρας και του λαού στο σύνολό του. Μην δεχτείς να διαχωριστείς από όσους δεν έχουν να πληρώσουν, καταθέτοντας μια δήθεν δήλωση επιφύλαξης. Η δήλωση αυτή είναι το δόλωμα για να σε βάλουν να πληρώσεις. Μην τους κάνεις την χάρη.

* Έχεις την Ιστορία με το μέρος σου: το 1991 ένα κίνημα άρνησης πληρωμής του κεφαλικού φόρου έριξε την κυβέρνηση Θάτσερ.


Πάρε τη ζωή σου στα χέρια σου:

Σε όποιους νομικούς εκβιασμούς και τερτίπια κι αν προχωρήσουν, θ' απαντήσουμε οργανωμένα και όλοι μαζί ενωμένοι και όχι ατομικά. Η συλλογικότητα είναι το όπλο μας - κανένας μόνος του.

Μίλα με τους συναδέλφους σου, τους γείτονες σου, τους φίλους σου. Διάδωσε το! Οργάνωσε στην πολυκατοικία σου, στην γειτονιά σου μια συζήτηση. Δράστε από κοινού!

Μπορoύμε να μαζέψουμε συλλογικά δηλώσεις άρνησης πληρωμής και να τις καταθέσουμε στο Υπουργείο Οικονομικών.

Να θυμάσαι:

Όλοι μαζί ενωμένοι, μπορούμε να τα καταφέρουμε!


Για τον φόρο ακίνητης περιουσίας

Ο 1ος λογαριασμός που θα έχει προστεθεί ο φόρος ακίνητης περιουσίας θα έρθει μέσα στον Οκτώβρη. Ο φόρος αυτός αποφασίστηκε πλέον να είναι μόνιμος.

Καλό είναι, αν βέβαια μπορούμε, να έχουμε εξοφλήσει τους προηγούμενους λογαριασμούς.

Αυτό που πρέπει να γνωρίζουμε είναι ότι έχουμε 85 μέρες περιθώριο από την επίδοσή του λογαριασμού για να τον εξοφλήσουμε και 25 ημέρες μετά την έγγραφη ειδοποίησή μας με τον επόμενο λογαριασμό, μέχρι την επικείμενη διακοπή ρεύματος.

Πρέπει να γνωρίζουμε επίσης ότι δυνατότητα διακανονισμού για τον φόρο δεν προβλέπεται (το αποφάσισε η κυβέρνηση).

Ορισμένοι προτείνουν να πάμε να πληρώσουμε το ποσό για την παροχή ρεύματος στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων (είτε ατομικά, είτε συλλογικά). Αν και είναι κάτι που μπορεί να γίνει, ωστόσο δεν διασφαλίζει κανέναν έναντι πιθανών αντιποίνων από την κυβέρνηση.

Επομένως η καλύτερη απόφαση είναι κι εδώ η στάση πληρωμών. Η σύμβαση με την ΔΕΗ αφορά μόνο την παροχή ρεύματος και όχι τους φόρους. Αυτό μπορεί να αξιοποιηθεί νομικά στην συνέχεια. Επίσης, η ΔΕΗ κάνει ήδη διακανονισμούς στους λογαριασμούς της, προκειμένου να μην χρειαστεί να κόψει το ρεύμα.


Χρήσιμες πληροφορίες:

Πέντε μήνες χρειάζεται το μηχανογραφικό σύστημα της ΔΕΗ για να ολοκληρώσει την αποστολή των εκκαθαριστικών για το τέλος ακινήτων, σύμφωνα με τη ΓΕΝΟΠ, που σημαίνει ότι το τέλος για το 2011 θα πληρωθεί τους πρώτους μήνες του 2012.

Η Ομοσπονδία αναφέρει, επίσης, ότι το κόψιμο της παροχής ρεύματος <<δεν είναι εφικτό, καθώς σε παρά πολλά ακίνητα είναι ανέφικτη η είσοδος σε συνεργεία της ΔΕΗ, επειδή οι μετρητές βρίσκονται σε εσωτερικούς απροσπέλαστους χώρους κλπ>> Δεν έχουμε κανένα λόγο να φοβόμαστε! Αν αρνηθούμε μαζικά να πληρώσουμε:

* Θα δημιουργηθεί χάος στο μηχανογραφικό σύστημα της ΔΕΗ.

* Μα κυρίως θα δημιουργηθεί χάος και πανικός στην κυβέρνηση της Τρόικας και του ΔΝΤ!

Επειδή τα μέτρα τους δεν έχουν τελειωμό, ας τελειώνουμε μια και καλή με αυτούς!

Όλοι μαζί ενωμένοι, μπορούμε να τα καταφέρουμε!
http://www.epam-hellas.gr/

"Θα το αφήσουμε να συμβεί;"...

Το άρθρο που ακολουθεί δημοσιεύτηκε στις 8 Αυγούστου 2011 στην σουηδική εφημερίδα Dagens Nyheter, ναυαρχίδας του σουηδικού τύπου, και περιγράφει την κατάσταση στην Ελλάδα αντικειμενικά, κόντρα στην κυρίαρχη προπαγάνδα των ευρωπαϊκών ΜΜΕ (και των σουηδικών ΜΜΕ δυστυχώς μεταξύ αυτών).

Η Ελλάδα βυθίζεται όλο και περισσότερο στην οικονομική κρίση. Η Κάισα Έκις Έκμαν επισκέφτηκε μια παρεξηγημένη χώρα με ένα διερρηγμένο κοινωνικό συμβόλαιο, όπου όλοι συμφωνούν μεταξύ τους.

Πώς θα νιώθαμε αν όλα όσα μας ανήκαν πουλιόνταν για να ξεπληρώσουμε δάνεια από τα οποία δεν είδαμε ποτέ όφελος; Αν οι μισθοί μας μειώνονταν στο μισό και τα λεφτά πήγαιναν κατευθείαν σε ξένες τράπεζες; Και αν εμείς, ενώ προετοιμαζόμασταν να ζήσουμε στο όριο διαβίωσης, ως επιστέγασμα όλων αποκαλούμασταν τεμπέληδες και κακομαθημένοι; Αν κάποιος εξοικειωθεί με αυτή την κατάσταση, μπορεί να αποκτήσει μια ιδέα πώς είναι να είσαι Έλληνας αυτή τη στιγμή.

Έχω μόλις επιστρέψει από την Ελλάδα. Σε μία χώρα που βρίσκεται σε κρίση επικρατεί μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα. Μια καχεξία και απελπισία, αναμεμιγμένη με την πολιτική αφύπνιση που ακολουθεί μεγάλα γεγονότα και προκαλεί ευφορία. Ξαφνικά, οι χαμηλοί μισθοί και η δυσκολία πληρωμής των λογαριασμών, από ατομικό πρόβλημα του καθενός, απέκτησαν κοινό πολιτικό περιεχόμενο. Ορισμένοι σκέφτονται να μεταναστεύσουν. Άλλοι να ρίξουν την κυβέρνηση.

Μια αναγκαία αντιασφυξιογόνα μάσκα κρέμεται σε πολλά σπίτια, ως ανάμνηση των διαδηλώσεων των 28 και 29 Ιούνη, οπότε το κοινοβούλιο υπερψήφισε το πακέτο στήριξης προς την Ελλάδα. Δεν νομίζω ότι έχω βρεθεί παλιότερα σε χώρα όπου όλοι μα όλοι που συνάντησα να συμφωνούν. Είναι όλοι αγανακτισμένοι με το ευρώ, με τη Γερμανία, με την κυβέρνησή τους και με τους εαυτούς τους που την ψήφισαν. Ύστερα από μια βδομάδα στην Αθήνα, μπορώ να πω ότι αν ήμουν Ελληνίδα, θα ήμουν κι εγώ αγανακτισμένη.

Αυτά που μαθαίνουμε για την Ελλάδα από τις σουηδικές εφημερίδες είναι πάνω κάτω ότι οι Έλληνες δουλεύουν πολύ λίγο και αμείβονται πολύ καλά. Ο υπουργός Οικονομικών της χώρας μας, Άντρες Μπόρι, έχει δηλώσει ότι «οι Έλληνες βγαίνουν στη σύνταξη στα 40». Στο άρθρο «Ερωτήσεις και Απαντήσεις για την Ελλάδα» της 17/6 στην Dagens Nyheter γραφόταν ότι οι μισθοί στην Ελλάδα έχουν αυξηθεί κατακόρυφα».

Η καγκελάριος της Γερμανίας Άνγκελα Μέρκελ έκανε έκκληση στους Έλληνες να δουλεύουν περισσότερο και να μην κάνουν τόσο πολύ καιρό διακοπές. Όλα αυτά καρυκευμένα με τη συνηθισμένη μπούρδα περί ενός τεράστιου και μη αποτελεσματικού κράτους. Τώρα θα αναλάβει η Ευρωπαϊκή Ένωση και θα τους δανείσει ακόμα περισσότερα χρήματα, αυτό θα μπορούσε να βάλει σε μια τάξη τα πράγματα, άρα γιατί διαμαρτύρονται;

Τι τραγικός αχταρμάς παραπληροφόρησης! Και τι τραγική έλλειψη αλληλεγγύης προς μία χώρα που οφείλουμε τώρα να υποστηρίξουμε! Οι Έλληνες εργάζονται τις περισσότερες ώρες στην Ευρώπη – 42 ώρες τη βδομάδα σύμφωνα με τη Eurostat, την στατιστική υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το μέσο κατά κεφαλήν εισόδημα είναι 803 ευρώ. Το πραγματικό όριο ηλικίας δεν είναι τα 40 χρόνια, όπως ισχυρίζεται ο Άντερς Μπόρι, αλλά τα 61,4.

Πρόκειται δηλαδή για έναν από τους πιο σκληρά εργαζόμενους και ταυτόχρονα πιο χαμηλά αμειβόμενους λαούς της Ευρώπης. Όμως έχουν μια χώρα που εξαρτάται από τον τουρισμό και όχι από κάποια αμιγώς δικιά της μεγάλη παραγωγή. Και μια χώρα με ένα διερρηγμένο κοινωνικό συμβόλαιο. Όπου ο κόσμος δεν εμπιστεύεται το κράτος ενώ το κράτος δεν παρέχει στους πολίτες του ούτε τις βασικές κοινωνικές υπηρεσίες. Και το οποίο, ως επιστέγασμα όλων, βρίσκεται στη θηλιά του ευρώ.

Κάθε εθνικό νόμισμα μπορεί να παρομοιαστεί με ένα ρούχο. Κάθε χώρα φορούσε μέχρι πρότινος το ρούχο που της ταίριαζε. Μπορούσε να το στενέψει και να το φαρδύνει αν ήταν ανάγκη. Για παράδειγμα, μπορούσε να υποτιμήσει το νόμισμά της σε περίοδο κρίσης, ή να αυξομειώνει τα επιτόκια ανάλογα με τι ανάγκες της.

Όταν όμως εισήχθη το ευρώ, όλες οι χώρες έπρεπε ξαφνικά να φορέσουν τα ίδια ρούχα. Μόνο που τα μέτρα των ρούχων πάρθηκαν για να ταιριάζουν σε ορισμένες μόνο χώρες – όπως τη Γερμανία και τη Γαλλία. Για άλλες χώρες, όπως η Ελλάδα, το εν λόγω κουστούμι δεν ταίριαζε.

Η Ελλάδα κυβερνάται για δεκαετίες από δύο «δυναστείες» – τη συντηρητική Νέα Δημοκρατία και το σοσιαλδημοκρατικό ΠΑΣΟΚ, με δύο οικογένειες στην κορυφή, μία στο κάθε κόμμα. Και οι δύο κυβερνήσεις έχουν πάρει μεγάλα δάνεια, αλλά λίγοι ξέρουν τι δρόμο πήραν τα χρήματα των δανείων. Πολλά από αυτά έχουν εξαφανιστεί στη διαφθορά και σε σκοτεινά συμβόλαια. Λέγεται ότι η κατασκευή ενός δρόμου στην Ελλάδα κοστίζει πολύ περισσότερο απ’ ότι στις υπόλοιπες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς παρεμβάλλονται πάρα πολλοί μεσάζοντες.

Ο λαός δεν θέλει να πληρώνει φόρους μιας και δεν παίρνει τίποτα ως ανταπόδοση από το κράτος. Ένα μεγάλο μέρος των φορολογικών εσόδων πηγαίνει στη στήριξη μιας κρατικής γραφειοκρατίας που υπάρχει για να εξυπηρετεί μόνο τον εαυτό της. Ταυτόχρονα οι βασικές κοινωνικές υπηρεσίες αποτελούν πονεμένη ιστορία για τον κόσμο. Ένας ασθενής πρέπει να πληρώσει φακελάκι στο γιατρό για να τον φροντίσει, ενώ οι Έλληνες μαθητές χρειάζονται ιδιαίτερα μαθήματα για να ανταποκριθούν στις σχολικές εξετάσεις. Και μέσα σ’ όλα αυτά, ήρθε η οικονομική κρίση το 2008. Η Ελλάδα, η οικονομία της οποίας εξαρτάται από τον τουρισμό, επλήγη ακόμα πιο σκληρά.

Υπό άλλες συνθήκες, η κυβέρνηση θα μπορούσε να υποτιμήσει το εθνικό νόμισμα για βγει η χώρα από την κρίση. Όμως μετά την εισαγωγή του ευρώ, κάτι τέτοιο είναι αδύνατο. Η Ελλάδα περιορίζεται από το κουστούμι της το οποίο δεν μπορεί να βγάλει. Κι έτσι το κουστούμι καταστρέφεται – μόνο που αυτό δεν επιτρέπεται να συμβεί, καθώς το ίδιο φοράνε και οι υπόλοιπες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι προτιμότερο λοιπόν να πετσοκοφτεί αυτός που το φοράει.

Αυτό ονομάζεται «εσωτερική υποτίμηση» και σημαίνει απλά ότι αντί να υποτιμηθεί η αξία του νομίσματος περικόπτεται το εισόδημα του λαού. Κατ’ απαίτηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, οι Έλληνες κρατικοί γραφειοκράτες έβαλαν σε εφαρμογή ένα σχέδιο. Οι μισθοί θα συμπιεστούν και μεγάλα τμήματα γης θα ιδιωτικοποιηθούν. Παραλίες, αεροδρόμια, εθνικές οδοί και κατά το ήμισυ όλες οι δημόσιες επιχειρήσεις θα ξεπουληθούν. Στην πλατεία Συντάγματος κυκλοφορεί μια φήμη ότι η Ακρόπολη θα εξαγοραστεί από μια γερμανική εταιρεία.

Έμενα στο σπίτι κάποιων νέων που ανήκουν στη «γενιά των 700 ευρώ». Σύντομα θα μεταμορφωθούν στη «γενιά των 500 ευρώ». Είναι στην ηλικία μου – 30 χρονών και πάνω – όχι τόσο νέοι τελικά, όπως νιώθουν πιο νέοι απ’ ότι είναι καθώς ακόμα αναρωτιούνται τι θα κάνουν στο μέλλον. Κανείς τους δεν έχει παιδιά. Το να κάνουν παιδιά είναι κάτι αδιανόητο γι’ αυτούς. Είναι μορφωμένοι, έχουν πολλά χρόνια πανεπιστημιακών σπουδών στο ενεργητικό τους, όμως δουλεύουν ευκαιριακά ως διακοσμητές γάμων. Ο ασφαλέστερος τρόπος να βρουν μια σταθερή δουλειά ήταν παλιότερα δια μέσου του κράτους, όμως αυτό πρόκειται τώρα να αλλάξει. Η κατάσταση αυτή δεν είναι εντελώς άγνωστη· το ίδιο ισχύει για τη γενιά μας σε όλη την Ευρώπη. Μόνο που στην Ελλάδα συμπιέζονται επιπλέον οι μισθοί μέχρι το κατώτερο όριο, με πρόσχημα την κρίση.

Στην πλατεία Συντάγματος διοργανώνεται κάθε απόγευμα συνέλευση. Όταν βρέθηκα εκεί στα μέσα του Ιούλη, ο αρχικός ενθουσιασμός είχε κάπως υποχωρήσει. Οι συμμετέχοντες δεν ήταν πια χιλιάδες, παρά εκατοντάδες. Ο καθένας μπορούσε να πάρει το λόγο και να μιλήσει ενώ τα θέματα ήταν διάφορα: από προτάσεις για γενική απεργία μέχρι εκκλήσεις να μην κλέβονται αντικείμενα από τους συγκεντρωμένους στην πλατεία. Ορισμένες ελληνικές λέξεις στριφογυρίζουν επίμονα στο μυαλό μου. Μία από αυτές είναι ο «Ισημερινός», που Σημαίνει Εκουαδόρ. Ο πρόεδρος του Εκουαδόρ, Ραφαέλ Κορέα, ήταν ένας μεγάλος ήρωας για την πλατεία. Τρεις στους τέσσερις Έλληνες επιθυμούν η Ελλάδα να ακολουθήσει το παράδειγμα του Εκουαδόρ και της Αργεντινής: να κηρύξει στάση πληρωμών του χρέους. Ένας στους τέσσερις θέλει να φύγει η χώρα από το ευρώ. Αυτό που πρέπει να καταλάβει κανείς είναι ότι οι Έλληνες δεν είναι εξοργισμένοι με ένα αναγκαίο κακό – παρά με ένα μη αναγκαίο κακό.

Το πακέτο στήριξης που δόθηκε στην Ελλάδα δεν επιλύει την κρίση, παρά αναγκάζει τη χώρα να βυθιστεί βαθύτερα σ’ αυτήν. Αντί να γίνουν επενδύσεις στην ύπαιθρο, να φτιαχτεί κάποια παραγωγή που να μην βασίζεται στον τουρισμό, να χτιστεί κράτος πρόνοιας και να γεμίσει ο λαός αισιοδοξία, περικόπτονται τα εισοδήματα του κόσμου. Το ΔΝΤ, διαβόητο για τις πολιτικές λεηλασίας του στον τρίτο κόσμο, τα μάζεψε και έφυγε από τη Λατινική Αμερική. Τώρα κατασπαράσσει τα άκρα της Ευρώπης. Θα το αφήσουμε αυτό να συμβεί;

Κάισα Έκις Έκμαν

http://www.dn.se/kultur-noje/debatt-essa/kajsa-ekis-ekman-nar-eurokostymen-inte-passar

http://kourdistoportocali.com

Ιωάννης Καποδίστριας – η ελληνική επανάσταση έχει μείνει εκκρεμής…

Τους πρώτους μήνες του 1831 οι αντιδράσεις είχαν πάρει τη μορφή της θύελλας. Προαισθανόταν ότι όδευε προς το τέλος. Όμως δεν υποχωρεί ούτε ένα βήμα από την εκπλήρωση του Χρέους. Η ψυχή του πλημμυρίζει από αγωνία. Όχι για τον εαυτό του. Μα για την Ελλάδα! Για το λαό της! Για τα παιδιά της. Για τα Ελληνόπουλα. Σε πολλές επιστολές αυτής της περιόδου είναι έντονα διάχυτη αυτή η αγωνία. Η αγωνία του Κυβερνήτη.

«Εγώ δε, όταν με υπευθυνότητα θα έχω εκπληρώσει το καθήκον μου…με τις δυνάμεις που μου απομένουν, θα σηκώσω το σταυρό μου…Και θα τον σηκώσω χωρίς κανένα γογγυσμό...» γράφει σ’ ένα ξέσπασμα πόνου στον Eynard. Και στον ίδιο λίγο αργότερα: «Σήμερα είμαστε περικυκλωμένοι από το σκοτάδι και μετράω τις μέρες για να γνωρίσω αν μέλλουμε σαν κράτος να ζήσουμε αύριο!..»

Ό,τι του προκαλεί θανάσιμη αγωνία δεν ο είναι κίνδυνος της ζωής του, που τον διαβλέπει. Όχι! Αγωνιά μήπως το σκοτάδι που τον κυκλώνει απειλητικά, οι άνθρωποι που αγωνίζονταν να σκοτεινιάσουν τον ορίζοντα της Ελλάδας με την «κατάρα του διχασμού», καταστρέψουν ό,τι καλό και δημιουργικό αγωνίστηκε να χτίσει, με το αίμα της καρδιάς του, για τον πολυβασανισμένο τόπο του, τον τόπο του τυραννισμένου ελληνικού λαού.

Σε μια επιστολή του προς τον Γάλλο ναύαρχο Lalande, που υπηρετούσε στην Ελλάδα, με θάρρος θα του αποκαλύψει ότι γνώριζε όλες τις δολοπλοκίες των Άγγλων και των Γάλλων, με τρόπο που καταπλήσσει: «Εγώ δε, και τις δολοπλοκίες όλων σας τις εγνώριζα, αλλά έκρινα ότι δεν έπρεπε με κανένα τρόπο να κόψω το νήμα της συνεργασίας μαζί σας, γιατί έδινα προτεραιότητα στην ανόρθωση και στην ανασυγκρότηση της Ελλάδος. Αν έκοβα τις σχέσεις με τις λεγόμενες «προστάτιδες» Δυνάμεις, τούτο θα ήταν εις βάρος της Ελλάδος και δεν ήθελα με κανένα τρόπο να προσθέσω βάρος και στη συνείδησή μου. Και άφησα τα πράγματα να λαλήσουν μόνα τους. Τώρα λοιπόν έχουν ήδη λαλήσει μεγαλοφώνως – με την αποκάλυψη όλης της σκευωρίας – οπότε επείγει ο καιρός της θεραπείας… Για να εμποδίσουμε τον θάνατο του αρρώστου, της Ελλάδος… Και η θεραπεία πρέπει να ξεκινήσει από το Λονδίνο…προκειμένου να αποδυναμώσουμε την πηγή και την ρίζα του κακού!..»

Και την ίδια ημέρα που έγραψε τη συγκλονιστική αυτή επιστολή στον Γάλλο ναύαρχο, στις 31 Ιουλίου 1831, έγραψε και στον Έλληνα πρίγκιπα Αλέξανδρο Σούτσο στο Παρίσι, – στη μακρότατη επιστολή του, όπου του εκθέτει τις καταχθόνιες ενέργειες των Άγγλων και των Γάλλων – μια αγωνιώδη ακροτελεύτια φράση: «Απέκαμα! Αλλ’ όμως θα παραμείνω στη χαλάστρα, μέχρι την τελευταία στιγμή της ζωής μου και ας κιντυνεύσω να χαθώ…».

Και λίγες ημέρες «προ του τέλους», στις 14 Σεπτεμβρίου, ακριβώς την ημέρα κατά την οποία η ορθόδοξη Εκκλησία τιμά την Ύψωση του Τιμίου Σταυρού, έγραψε πάλι στο Σούτσο. Με εθνική αγανάκτηση διαμαρτύρεται και τον ενημερώνει, προκειμένου να προβεί σε σχετικά διαβήματα στη γαλλική κυβέρνηση, για την πρωτοφανή και ανεπίτρεπτη ανάμιξη των Γάλλων και των Άγγλων αξιωματικών στις φοβερές αντικυβερνητικές ενέργειες της Ύδρας , της Μάνης και της Σπάρτης και για την απροκάλυπτη σύμπραξη και τη βοήθειά τους προς τους ταραχοποιούς. Ο γαλλικός στρατός ετοιμαζόταν να καταλάβει πραξικοπηματικά την Καλαμάτα και εμπόδιζε με τα όπλα τα ελληνικά στρατεύματα στην υπεράσπισή της. Και πρόσθετε: «Όλοι οι Έλληνες είναι πεπεισμένοι ότι οι Μανιάτες κινούνται με ξένες προτροπές. Οι Μαυρομιχαλαίοι και οι Υδραίοι που μένουν στην Καλαμάτα είναι σήμερα υπό την σκέπη και την προστασία των γαλλικών στρατευμάτων… Το γεγονός αυτό δεν αποτελεί άραγε σκάνδαλο στο πνεύμα του ελληνικού έθνους, το οποίο τους αποδοκιμάζει, τους πολεμά και τους καταράται, επειδή ταράττουν την εσωτερική ησυχία, την οποία ενθαρρύνουν και παροτρύνουν και οι συμμαχικές Δυνάμεις;»

Έπρεπε ο Σούτσος να προβεί στις σχετικές διπλωματικές ενέργειες το ταχύτερο. Για όσα του έγραφε είχε αποδείξεις, δεν είχε καθόλου απατηθεί στις προβλέψεις που είχε κάνει το Μάιο του 1831, όταν του επεσήμαινε τους κινδύνους που διέτρεχε η Ελλάς «από τις συνωμοτικές ενέργειες Γαλλίας και Αγγλίας». Και κατέληγε: «Σας παραγγέλλω να πληροφορήσετε τους πάντες ότι εγώ με κανένα τρόπο δεν θα αποστώ από την διαγεγραμμένην εθνική πορείαν μου, και ότι δεν θα προδώσω ποτέ κανένα από τα χρέη μου απέναντι στην Πατρίδα μας. Όλα θα τα εκπληρώσω μέχρι την τελευταία μου στιγμή. Όταν δε, καταλάβω ότι δεν ημπορώ να σώσω τον δυστυχή αυτόν τόπο από τα δεινά του εμφυλίου πολέμου και της αναρχίας – που υποκινούνται από τους ξένους – τότε θα θέσω υπόψιν του ελληνικού Έθνους και όλου του άλλου κόσμου την αληθινή και ειλικρινή ιστορία των γεγονότων και των ανθρώπων και θα αποτραβηχτώ αμέσως, παίρνοντας μαζί μου το μεγαλύτερο αγαθό: συνείδηση καθαρή και ήσυχη!..» Και την ίδια ημέρα έγραφε μια ακόμα επιγραμματική φράση στον Eynard:

«Οι ναύαρχοι και οι πρέσβεις της Γαλλίας και της Αγγλίας προσφέρουν ξεχωριστή φιλία στους Υδραίους επαναστάτες, ενώ απαξιούν να στηρίξουν ηθικώς την ελληνική κυβέρνηση… Είναι φανερό ότι τα ελληνικά κινήματα – Μανιατών και Υδραίων – είναι καρποί και αποτέλεσμα των αγώνων ξένων ανθρώπων, που τα δημιούργησαν για την εξυπηρέτηση των δικών τους συμφερόντων, και εναντίον της Ελλάδος!..»

Κουρασμένος και πικραμένος από το ασήκωτο βάρος τόσων πόνων και μόχθων, στις τελευταίες επιστολές του, πριν από την τραγική πτώση της αυλαίας,, ένιωθε την ανάγκη να ζητά τις προσευχές αγαπημένων προσώπων για να μη λυγίσει. Για να σηκώσει με γενναιότητα το σταυρό του ως την τελευταία στιγμή: «Σας παρακαλώ, μη με ξεχνάτε στις προσευχές σας. Να με συντροφεύετε συνέχεια με τις ευλογίες σας…» έγραφε στον ιερέα πατέρα Οικονόμον στην Πετρούπολη…

«Αγαπητή μου Φίλη Ρωξάνδρα, μη με ξεχνάς ποτέ στις προσευχές σου…Τις έχω ανάγκη!… Θέρμαινε και ενίσχυε με αυτές την θέση που κατέχω στη σκέψη σου και στην καρδιά σου!.. Όπως κι εγώ θερμαίνω με τις δικές μου προσευχές τη θέση που κατέχεις και εσύ μέσα στη δική μου σκέψη και στη δική μου καρδιά!.. Αν ημπορούσα να σου ειπώ πόσο θα ήθελα να σε είχα κοντά μου!.. Πόσο νιώθω την απουσία σου, ιδιαίτερα τώρα που με κυκλώνουν τόσες αγωνίες!.. Σε χαιρετώ, αγαπητή μου φίλη. Άραγε πότε θα ξανασυναντηθούμε;..»

Ήταν η τελευταία φράση στο τελευταίο γράμμα του προς Εκείνη. Τη μοναδική γυναίκα που είχε αγαπήσει ως το θάνατό του!

Το πρωί της «αποφράδος εκείνης Κυριακής», της 27ης Σεπτεμβρίου 1831, ο Κυβερνήτης έφυγε από το «ταπεινόν Κυβερνείον όρθρου βαθέος», στις 6 το πρωί, για να πάει στο ναό του Αγίου Σπυρίδωνος στο Ναύπλιο, να παρακολουθήσει τη Θεία Λειτουργία, όπως έκανε πάντοτε και μάλιστα από τότε που ανέλαβε την προεδρία του ελληνικού κράτους.

Πριν από την αναχώρησή του κάθησε στο γραφείο του και έγραψε ιδιοχείρως ένα σύντομο σημείωμα «τω κυρίω Ν.Ν.», που μέχρι σήμερα μας μένει άγνωστος ο παραλήπτης του. Ήταν το τελευταίο σημείωμα ενός Μ ε γ ά λ ο υ, που δε θα έφτανε ποτέ στον προορισμό του. Τον ευχαριστούσε για τον γενναίο χαρακτήρα του «βάλσαμον τούτο εις την ψυχήν μου, την κατά πάσαν στιγμή πικρίας ποτιζομένην», έγραφε. Και έφυγε για να ζητήσει ανακούφιση και παρηγοριά στις πικρίες και στους πόνους και στις απογοητεύσεις από τον ουρανό. Δεν πρόφθασε όμως να την ζητήσει από τη γη, μέσα στη μισοσκότεινη εκκλησία. Θα έβρισκε ανακούφιση κατευθείαν στη χώρα της αιώνιας γαλήνης.

Πριν από την είσοδό του στο ναό συναπαντήθηκε με τον πιο τραγικό θάνατο. Εκεί, στα σκαλοπάτια, σωριάστηκε νεκρός από τα δολοφονικά χτυπήματα – από σφαίρες και μαχαίρι – των δυο Μαυρομιχαλαίων, του Γεωργίου και του Κωνσταντίνου. Τα τελευταία βλέμματα της ζωής του δεν έσβησαν ειρηνικά επάνω στις πράσινες φυλλωσιές της πατρίδας του, της Κέρκυρας. Έσβησαν ματωμένα επάνω στη σπασμένη παραστάδα της πύλης του Αγίου Σπυρίδωνος, στο Ναύπλιο…

(Το απόσπασμα είναι από το βιβλίο της αειμνήστου καθηγήτριας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, ιστορικού Ελένης Ε. Κούκκου, Ιωάννης Καποδίστριας – Ρωξάνδρα Στούρτζα. Μια ανεκπλήρωτη αγάπη. Ιστορική Βιογραφία)

Για την αντιγραφή, Γιάννης Φαίλτωρ

(Αιωνία η μνήμη του. Η ελληνική επανάσταση έχει μείνει εκκρεμής…)

http://www.antinews.gr

Ένας λαός του χρόνου και όχι του χώρου

Γράφει ο Ν. Λυγερός

Υπάρχουν πολλές κατηγορίες εναντίον της Ελλάδας, αλλά όλες αυτές δικαιώνουν τον ελληνισμό! Η πατρίδα μας είναι ο χώρoς μιας ανοιχτής δομής. Λειτουργούμε διαχρονικά με τις πολιτείες ή με μια πολλαπλή δομή, όπως ήταν η Αυτοκρατορία του Μεγαλεξάνδρου ή η Βυζαντινή Αυτοκρατορία.

Έχουμε μια αναρχική προσέγγιση της έννοιας του κράτους, διότι είμαστε ένας λαός με αξίες. Δεν βασίζουμε την οντότητά μας πάνω στις αρχές αλλά στις αξίες. Με άλλα λόγια, είμαστε τα παιδιά της Αντιγόνης κι όχι οι σκλάβοι του Κρέοντα.

Βέβαια αυτό μας προκαλεί προβλήματα, αλλά μόνο οι νεκροί δεν έχουν προβλήματα. Κι όπως δεν είμαστε όλοι στωικοί, πρέπει να πατήσουμε πάνω στις έννοιες της αντίστασης και της θυσίας για να μην γονατίσουμε.

Κι αν πολλοί ερμηνεύουν τις κινήσεις μας ως χαοτικές, είναι απλώς διότι δεν υπολογίζουν την χρονική πολυπλοκότητά μας και ότι έχουμε μάθει να ζούμε μακράν της ισορροπίας, διότι θέλουμε να δημιουργήσουμε όχι μόνο για μας αλλά και για τους άλλους, δηλαδή για την ανθρωπότητα.

Τότε πώς να διαχειριστούμε με άλλο τρόπο τα προβλήματά μας; Ξέρουμε όλοι ότι οι αρχές μας είναι αυθαίρετες κάθε φορά που απέκτησαν δύναμη μετατράπηκαν σε δικτατορίες, οι οποίες καταπάτησαν τα δικαιώματα του λαού μας. Κατά συνέπεια, είναι ορθολογικό να είμαστε επιφυλακτικοί προς αυτές τις τάσεις της κανονικοποίησης για το δήθεν κοινό όφελος.

Δεν είμαστε συντηρητικοί, διότι είμαστε παραδοσιακοί κι όταν δεν είμαστε ούτε αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι είμαστε ένας παλιός λαός με όλη τη σημασία της έννοιας. Δίνουμε μεγάλη σημασία στους ανθρώπους μας, διότι ξέρουμε ότι είμαστε λίγοι και σπάνιοι.

Δεν έχουμε τη δυνατότητα να σπαταλήσουμε ανθρωπιά. Γνωρίζουμε ότι οι άνθρωποί μας είναι η γη μας και με τη διασπορά μας ζούμε βιωματικά την έννοια της ελεύθερης δομής, η οποία είναι de facto και de jure ανεξάρτητη από τη λεγόμενη κρατική μας οντότητα.

Είμαστε συνειδητοποιημένοι με την ιδέα ότι το κράτος έχει ανάγκη από το λαό και όχι το αντίθετο, αλλιώς δημιουργείται μια δημόσια εξάρτηση που συνεχίζεται και μετά τη σύνταξη έως την απελευθέρωση του θανάτου.

Στο κάτω κάτω της γραφής, ακόμα και το σύνθημα της επανάστασης δεν αφορά στο κράτος αλλά στην ελευθερία και τον θάνατο. Μόλις σκεφτόμαστε κρατικά, αναπαράγουμε τα νοητικά σχήματα του συστήματος, το οποίο έχει υπόσταση μόνο όταν καταπατά ανθρώπους, για να εξασφαλίσει την εξουσία του πάνω στα ανώνυμα άτομα.

Κι όταν θυμόμαστε τον Προμηθέα δεν μπορούμε να ξεχάσουμε ότι τον έδεσαν πάνω στο βράχο του Καυκάσου, το Κράτος και η Βία. Διαχρονικά θέλουμε την ελευθερία της σκέψης μας μέσω της δράσης του φωτός και δεν σεβόμαστε τους θύτες, διότι αγαπάμε τα θύματα.

Ακόμα και η γενοκτονία μας δίδαξε το ίδιο σχήμα και αν δίνουμε τόσο λίγη σημασία στο παρόν είναι γιατί ξέρουμε ότι είμαστε λαός του χρόνου και όχι του χώρου. Οι νεκροί μας και οι αγέννητοί μας καθορίζουν την ύπαρξή μας ως γέφυρες μεταξύ παρελθόντος και μέλλοντος.

Για όλους αυτούς τους λόγους δεν μπορεί να μας πλήξει μια τεχνητή κρίση, διότι ως λαός έχουμε ζήσει και πεθάνει με αμύθητες δυσκολίες.

Μας αρέσει να μαθαίνουμε και να ανακαλύπτουμε, και τα εμπόδια είναι μόνο για να τα ξεπεράσουμε.

Η ζωή μας δεν ήταν ποτέ εύκολη, δεν ήταν, δεν είναι και δεν θα είναι, διότι δίνουμε αγώνα για όλα και για τις αξίες μας.

Γερμανία, ο μεγαλύτερος αμαρτωλός χρεών του 20ου αιώνα

Συνέντευξη του Albrecht Ritsch , Wirtschaftshistoriker ( καθηγητή Ιστορίας της Οικονομίας) στο Spiegel.

Spiegel: Κυριε Ritschl η Γερμανία συζητάει αυτό τον καιρό για περαιτέρω οικονομική βοήθεια για την Ελλάδα σαν υπεράνω όλων ηθικολόγος. Η κυβέρνηση ενεργεί με ακαμψία σύμφωνα με τη ρήση : ¨λεφτά θα πάρετε μόνο αν κάνετε αυτό που σας λέμε¨. Είναι δίκαιη αυτή η συμπεριφορά

Ritschl: Όχι, είναι απολύτως αδικαιολόγητη....


Spiegel Μάλλον δεν το βλέπουν έτσι οι περισσότεροι Γερμανοί.

Ritschl Μπορεί, αλλά η Γερμανία έζησε τις μεγαλύτερες χρεοκοπίες της νεότερης ιστορίας. Την σημερινή οικονομική ανεξαρτησία της και τη θέση της ως Διδασκάλου της Ευρώπης την χρωστάει στις ΗΠΑ, οι οποίες μετά τον 1ο αλλά και τον 2ο Παγκόσμιο πόλεμο παραιτήθηκαν από το δικαίωμα τους για τεράστια χρηματικά ποσά. Αυτό δεν το θυμάται όμως κανείς.

Spiegel Τι ακριβώς συνέβη τότε;

Ritschl Η δημοκρατία της Βαϊμάρης κατόρθωσε να επιζήσει από το 1924 μέχρι 1929 αποκλειστικά με δανεικά, τα δε χρήματα για τις αποζημιώσεις του 1. Παγκοσμίου πολέμου δανείστηκε από τις ΗΠΑ. Αυτή η ¨δανειακή Πυραμίδα¨ κατέρρευσε με την κρίση του 1931. Τα χρήματα των δανείων των ΗΠΑ είχαν εξαφανιστεί, η ζημιά για τις ΗΠΑ τεράστια, οι συνέπειες για την παγκόσμια οικονομία καταστροφικές.

Spiegel Το ίδιο και μετά τον 2ο Παγκόσμιο πόλεμο;

Ritschl Η Αμερική τότε φρόντισε να μην θέσει κανείς από τους συμμάχους αξιώσεις για αποζημίωση. Εκτός από μερικές εξαιρέσεις, ματαιώθηκαν όλες οι αξιώσεις μέχρι μια μελλοντική επανένωση των Γερμανιών (ανατολικής και δυτικής). Αυτό ήταν πολύ ζωτικό για την Γερμανία, ήταν στην ουσία η οικονομική βάση του γερμανικού μεταπολεμικού θαύματος. Αλλά παράλληλα, τα θύματα της γερμανικής κατοχής ήταν αναγκασμένα να αποποιηθούν τα δικαιώματα τους για αποζημίωση, μεταξύ αυτών και οι Έλληνες.

Spiegel Στη σημερινή κρίση παίρνει η Ελλάδα από Ευρώπη και ΔΝΤ 110 δις και συζητιέται ένα πρόσθετο πακέτο, που θα είναι εξ ίσου μεγάλο. Πρόκειται δηλαδή για πολλά χρήματα. Πόσο μεγάλες ήταν οι γερμανικές χρεοκοπίες;

Ritschl Αναλογικά με την οικονομική επιφάνεια που είχαν οι ΗΠΑ κατά την εποχή εκείνη, τα γερμανικά χρέη της δεκαετίας του 30 ισοδυναμούν με το κόστος της κρίσης του 2008. Συγκριτικά, λοιπόν, τα χρέη της Ελλάδας είναι μηδαμινά.

Spiegel Αν υποθέταμε ότι υπήρχε μια παγκόσμια λίστα για βασιλιάδες της χρεοκοπίας, ποιά θα ήταν η θέση της Γερμανίας;

Ritschl Αυτοκρατορική. Σε σχέση με την οικονομική επιφάνεια της χώρας, η Γερμανία είναι ο μεγαλύτερος αμαρτωλός του 20ου αιώνα και πιθανόν της νεότερης οικονομικής ιστορίας.

Spiegel Ούτε η Ελλάδα δεν μπορεί να μας ανταγωνιστεί;

Ritschl Όχι, η Ελλάδα παίζει ένα δευτερεύοντα ρόλο. Υπάρχει, βέβαια, το πρόβλημα του κινδύνου της μετάδοσης της κρίσης στις γνωστές ευρωπαϊκές χώρες.

Spiegel Η ομοσπονδιακή δημοκρατία της Γερμανίας θεωρείται ως ενσάρκωση της σταθερότητας. Πόσες φορές έχει χρεοκοπήσει η Γερμανία;
Ritschl Εξαρτάται πως το υπολογίζει κανείς. Τον τελευταίο αιώνα τουλάχιστο τρεις φορές. Μετά την τελευταία στάση πληρωμών στη δεκαετία του 30, ανακουφίστηκε η Γερμάνια από τις ΗΠΑ με μια μείωση χρεών, η αλλιώς ένα „Haircut“, που ισοδυναμεί με ένα μεγαλόπρεπο Afro-Look που μετατρέπεται σε φαλάκρα. Από τότε κρατάει η χώρα την οικονομική λάμψη της, ενώ οι υπόλοιποι ευρωπαίοι δούλευαν σαν τα σκυλιά για να ορθοποδήσουν από τις καταστροφές του πολέμου και τη γερμανική κατοχή. Κι ακόμη το 1990 είχαμε επίσης μια στάση πληρωμών.

Spiegel Πως είπατε;

Ritschl Βεβαίως! Ο τότε καγκελάριος Kohl αρνήθηκε να υλοποιήσει τη Συμφωνία του Λονδίνου, του 1953. Η συμφωνία έλεγε ότι οι γερμανικές πολεμικές αποζημιώσεις στην περίπτωση της επανένωσης των Γερμανίων θα πρέπει να τεθούν υπό επαναδιαπραγμάτευση. Η Γερμάνια όμως δεν πλήρωσε αποζημιώσεις μετά το 1990 (εκτός πολύ λίγων) ούτε τα αναγκαστικά δάνεια, ούτε τα έξοδα κατοχής. Η Ελλάδα είναι ένα από τα κράτη, που δεν πήραν δεκάρα.

Spiegel Σε αντίθεση με το 1953, συζητείται επί του παρόντος η διάσωση της Ελλάδας, λιγότερο μέσω μιας μείωσης των χρεών και περισσότερο μέσω μιας παράτασης του χρόνου πληρωμής των κρατικών ομολόγων, δηλαδή μιας ήπιας αναπροσαρμογής των χρεών. Μπορούμε εδώ να μιλάμε για επαπειλούμενη χρεοκοπία;

Ritschl Οπωσδήποτε. Ακόμη κι αν ένα κράτος δεν είναι εκατό τα εκατό ανίκανο να ικανοποιήσει τους πιστωτές του, μπορεί να είναι υπό χρεοκοπία. Ακριβώς όπως στην περίπτωση της Γερμανίας τη δεκαετία του 50, είναι ψευδαίσθηση να πιστεύουμε ότι η Ελλάδα θα μπορέσει μόνη της να πληρώσει τα χρέη. Και όποιος δεν το μπορεί είναι εξ ορισμού χρεοκοπημένος. Τώρα θα έπρεπε να καθοριστεί, ποια χρηματικά ποσά είναι έτοιμοι οι πιστωτές να θυσιάσουν. Δηλαδή θα πρέπει να βρούμε ποιός θα πληρώσει το μάρμαρο.

Spiegel Το κράτος που πληρώνει τα περισσότερα είναι η Γερμανία.

Ritschl Μάλλον κάπως έτσι θα πρέπει να γίνει. Αλλά ήμασταν στο παρελθόν πολύ ανέμελοι. Η βιομηχανική μας παραγωγή κέρδισε πολλά από τις υπέρογκες εξαγωγές. Οι αντιελληνικές θέσεις που προβάλλονται από τα ΜΜΕ εδώ είναι πολύ επικίνδυνες. Μην ξεχνάτε ότι ζούμε μέσα σε ένα γυάλινο σπίτι: Το οικονομικό μας θαύμα έγινε δυνατό αποκλειστικά και μόνο επειδή δεν αναγκαστήκαμε να πληρώσουμε αποζημιώσεις.

Spiegel Η Γερμανία δηλαδή θα έπρεπε να είναι πιο συγκρατημένη;

Ritschl Η Γερμανία στον 20ο αιώνα άρχισε δυο πολέμους, τον δεύτερο δε τον διεξήγαγε ως πόλεμο αφανισμού και εξολόθρευσης και στη συνέχεια οι εχθροί της αποποιήθηκαν το δικαίωμα τους εν μέρει η και καθολικά για αποζημιώσεις. Το ότι η Γερμανία πραγματοποίησε το θαύμα της πάνω στις πλάτες άλλων ευρωπαίων δεν το έχουν ξεχάσει οι Έλληνες.

Spiegel Τι εννοείτε;

Ritschl Οι Έλληνες ξέρουν τα εχθρικά άρθρα και γνώμες στα γερμανικά ΜΜΕ πολύ καλά. Αν η διάθεση των Ελλήνων γίνει πολύ πιο επιθετική, μπορεί να αναβιώσουν οι παλιές διεκδικήσεις, αρχίζοντας από την Ελλάδα, και αν η Γερμανία ποτέ αναγκαστεί να πληρώσει, θα μας «πάρουν ακόμη και τα σώβρακα». Θα έπρεπε αντίθετα να είμαστε ευγνώμονες, να εξυγιάνουμε την Ελλάδα με τα λεφτά μας. Αν εμείς εδώ παίξουμε το παιγνίδι των ΜΜΕ, παριστάνοντας τον χοντρό Εμίλ, που καπνίζει το πούρο του και αρνείται να πληρώσει, κάποτε κάποιοι θα μας στείλουν τους παλιούς λογαριασμούς.

Spiegel Τουλάχιστον στο τέλος μερικές ηπιότερες σκέψεις: Αν μπορούσαμε να μάθουμε κάτι από τις εξελίξεις, ποια λύση θα ήταν η καλύτερη για την Ελλάδα και τη Γερμανία;

Ritschl Οι χρεοκοπίες της Γερμανίας τα περασμένα χρόνια το δείχνουν: Το λογικότερο είναι τώρα να συμφωνηθεί μια μείωση του χρέους. Όποιος δάνεισε λεφτά στην Ελλάδα, πρέπει να χάσει ένα μεγάλο μέρος τους. Αυτό θα ήταν καταστροφικό για τις τράπεζες, γι’ αυτό θα ήταν αναγκαίο ένα πρόγραμμα βοήθειας. Μπορεί αυτή η λύση να είναι ακριβή για τη Γερμανία, αλλά έτσι κι αλλιώς θα πρέπει να πληρώσουμε. Κι έτσι θα είχε και η Ελλάδα μια ευκαιρία για μια νέα αρχή.

Albrecht Ritsch , Wirtschaftshistoriker ( καθηγητής “Ιστορίας της Οικονομίας”)
SPIEGEL

Μετάφραση: Πάρις Μπαρμπάτσαλος.
Αντίβαρο

Μαθήματα εθνικής αξιοπρέπειας από τον πρωθυπουργό της Ρωσίας στον πρωθυπουργό της Ελλάδας

Μαθήματα κυβερνητικής και εθνικής αξιοπρέπειας από τον Βλάντιμιρ Πούτιν στον Γιώργο Παπανδρέου, ο οποίος B. Πούτιν, φαίνεται ότι του το "χρώσταγε" του Έλληνα πρωθυπουργού από τον Φεβρουάριο του 2010, όταν ο Β. Πούτιν ήταν έτοιμος να βοηθήσει την Ελλάδα με το δάνειο των 25 δισ. ευρώ και ο Γ. Παπανδρέου μιλούσε για ... το πόσο κακό κάνει το κάπνισμα!
Πριν λίγο ο Ρώσος ηγέτης "φωτογραφίζοντας" την Ελλάδα κα την κυβέρνηση Παπανδρέου, προχώρησε σε έναν πρωτοφανή υπαινιγμό για εκχώρηση της εθνικής κυριαρχίας, επικρίνοντας με βαριές εκφράσεις τις αποφάσεις Παπανδρέου: "Τις χώρες της ΕΕ που ζητούν από τη Γερμανία και τη Γαλλία οικονομική βοήθεια, λέγοντας ότι ανταλλάσσουν την εθνική τους κυριαρχία με ελεημοσύνες"!
Είναι πραγματικά πρωτοφανής ο τρόπος και το περιεχόμενο της δήλωσης του Β. Πούτιν, ο οποίος μάλιστα έκανε την δήλωση αυτή - την οποία μετέδωσε ειδικά το πρακτορείο ειδήσεων Ίντερφαξ - στη διάρκεια συνεδρίου στη Μόσχα του κόμματος του, της "Ενωμένης Ρωσίας". "Μπορείς να βγεις στους δρόμους και να διαμαρτυρηθείς, να παλέψεις, όμως, αν δεν έχεις καθόλου χρήματα δεν μπορείς απλώς να κάθεσαι εκεί με απλωμένο το χέρι. Η Ρωσία εκτιμάει πάρα πολύ την εθνική της κυριαρχία, για να ζητήσει από άλλες χώρες οικονομική βοήθεια, ενώ ορισμένα μικρότερα ευρωπαϊκά έθνη παραχωρούν την εθνική κυριαρχία τους επειδή ελπίζουν σε βοήθεια από τη Γαλλία και τη Γερμανία" κατέληξε! Και βέβαια δεν αναφερόταν ούτε στην Πορτογαλία, ούτε στην Ιρλανδία...
Τέτοιο "φτύσιμο" δεν έχει ξαναπέσει ποτέ από την ηγεσία ενός έθνους, ειδικά σαν την Ρωσίας σε μία κυβέρνηση, ειδικά την ελληνική. Οι πάγοι στις σχέσεις Μόσχας με την κυβέρνηση Παπανδρέου, τείνουν να λάβουν χαρακτήρα "παγετώνα"...
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Περί φερέλπιδων διαδόχων…

Υπερψήφισε η Νέα Δημοκρατία επί της αρχής το νομοσχέδιο που αφορά στην εποπτεία των τραπεζών, μετά την κατάθεση των τροπολογιών για το ειδικό τέλος στα ακίνητα και την «καρατόμηση» στην Ελληνική Στατιστική Αρχή.
Παρά τη δημοσιοποίηση των επίμαχων τροπολογιών την Παρασκευή, στις οποίες εναντιώθηκε, η αξιωματική αντιπολίτευση δεν μετέβαλλε την αρχική θετική τοποθέτησή της επί του νομοσχεδίου, καθώς με αυτό κυρώνεται η Σύμβαση-Πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF), την οποία θεωρεί ιδιαίτερα σημαντική.
Η στάση της Ν.Δ. προκάλεσε την αντίδραση των υπολοίπων κομμάτων. "Όταν όλος ο κόσμος βογκά για το τέλος στα ακίνητα και την καρατόμηση της ΕΛΣΤΑΤ, υπερψηφίζετε επί της αρχής. Φαίνεται πως όσο νοιώθετε σιγουριά απ’ τις δημοσκοπήσεις, αλλάζετε βιολί και γίνεστε μνημονιακοί με μικροπαραλλαγές, ως φερετζές" σχολίασε ο εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρης Παπαδημούλης, ενώ ο εκπρόσωπος του ΛΑΟΣ Μάκης Βορίδης δήλωσε πως "μένει άφωνος" από την στάση της Νέας Δημοκρατίας.
Το ΚΚΕ ανακοίνωσε ότι κατά την συζήτηση των τροπολογιών την Πέμπτη, θα υποβάλλει αίτημα ονομαστικής ψηφοφορίας - κάτι που ανακοίνωσε αργότερα και για λογαριασμό της Νέας Δημοκρατίας, ο κοινοβουλευτικός της εκπρόσωπος, Μανώλης Κεφαλογιάννης.
Αφορμή για αυτή την ανάρτηση, είναι η προηγούμενη.
Αλλού θα καταλήξει, αλλά δεν πειράζει.

Επειδή με έντονη αγωνία, το διαδικτυακό φερέφωνο του Σαμαρά της Συγγρού, και όχι της ΝΔ της Συγγρού, έσπευσε να διευκρινίσει ότι ψηφίζοντας η ΝΔ επί της αρχής το νομοσχέδιο, δεν σημαίνει ότι ψήφισαν και τις τροπολογίες, θα το γράψω και εδώ ότι έτσι είναι, και ας μην ελέγχομαι για δημοσιογραφική δεοντολογία.
Άλλωστε όποιος γνωρίζει γράμματα, αυτό διαβάζεται ευκρινώς.

Η ουσία όμως είναι, ότι στην πονηράδα της κυβέρνησης να περάσει ως τροπολογίες τα μέτρα την Παρασκευή, αυτή που έλεγε ότι αυτό το αισχρό φαινόμενο θα το σταματήσει, έδωσε για άλλη μία φορά λαβή στην Αξιωματική Αντιπολίτευση όχι μόνον να στηλιτεύσει την μεθοδολογία, αλλά και να αρνηθεί να ψηφίσει, έστω και επί της αρχής, το νομοσχέδιο αιτιολογώντας την απόφασή της ως απόπειρα να την εγκλωβίσουν σε επικοινωνιακό ολίσθημα.
Επίσης να μην ξεχνάμε ότι την Κυριακή που ο Σαμαράς έδινε συνέντευξη και έλεγε ότι δεν συμφωνεί με ανυπακοή στον νόμο, αλλά είπε ότι ο κόσμος δεν μπορεί να πληρώσει, κάποιοι ερμήνευσαν αυτή την δήλωση ως έμμεση προτροπή για το πρώτο, ενώ την ίδια ημέρα ο Παυλόπουλος σε συνέντευξη στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, υποστήριζε σαφώς και ευκρινώς ότι το μέτρο και η επιβολή του είναι αντισυνταγματικά.
Σε καμία από τις δύο λαβές που του παρουσιάστηκαν δεν εφήρμοσε λαβή ο νέος ηγέτης.
Και όταν θα έρθει η στιγμή που θα ψηφιστεί το νομοσχέδιο κατά άρθρο αλλά και οι τροπολογίες που έντεχνα μπήκαν, δεν θα έχει και τόση σημασία η ονομαστική ψηφοφορία.
Θα έχει χαθεί η ευκαιρία τεκμηρίωσής του ως αντισυνταγματικού, εάν όντως ισχύει.
Όσο και να σπεύδουν λοιπόν εκλεκτοί αρθρογράφοι, να προσπαθούν να κρατήσουν εγκλωβισμένους τους οπαδούς τους μέσα από μία στείρα αντιπαράθεση μικροκομματικών θέσεων, λειτουργώντας έτσι ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που λειτουργεί και η άθλια κυβέρνηση με τα δικά της φερέφωνα, τόσο θα αποκαλύπτεται η ιδιοτελής τους προσπάθεια.
Εάν δεν μπορούν να συντονιστούν ο Πρόεδρος με τα στελέχη του, τώρα που η ευθύνη τους είναι αντιπολιτευτική, φανταστείτε τον συντονισμό τους όταν θα γίνουν κυβέρνηση.
Για να μην αναφερθώ σε όλα εκείνα τα υπόλοιπα στελέχη που έχουν κατά καιρούς διαφοροποιηθεί από την επίσημη γραμμή, και παραμένουν ωσάν να μην συνέβη κάτι το αξιοσημείωτο.
Και βέβαια έχουν σπεύσει, από το φερέφωνο του Σαμαρά στο διαδίκτυο, να περάσουν έμμεσα ότι ο Πρόεδρος τους την φυλάει και ότι οι οπαδοί – ψηφοφόροι πρέπει να του λύσουν τα χέρια και να μην τους ψηφίσουν.
Το μεγαλείο του ηγέτη στο αποκορύφωμά του!

Ή μήπως δεν πρέπει να θυμόμαστε από που προέρχονται οι Χαρβαλιάς, Μυταράκης,
Σταϊκούρας, του στενού του περιβάλλοντος, και εσχάτως ο υιός Ψυχάρης και οι οποίοι αύριο μπορεί και να είναι υπουργικά στελέχη;

Αυτά να τα βλέπουν ορισμένοι που νομίζουν ότι ο Σαμαράς μιλάει κωδικοποιημένα και ότι οι ομιλίες του βρίθουν νοημάτων, λες και το κοινό που απευθύνεται είναι κρυπτογράφοι και όχι πολίτες που επιτέλους ζητούν ξεκάθαρες κουβέντες.
Επίσης να τα βλέπουν και εκείνοι που προέτρεπαν το περιβάλλον του Σαμαρά να τον προστατεύουν από τυχόν κακοτοπιές και κακόβουλες ενέργειες, λόγω του ότι είναι πολύ «πατριώτης».
Το είδαμε στο νομοσχέδιο για το τζαμί και στην αγωνία του για την κατάργηση του ασύλου.

Αλλά όπως λένε αυτοί που τον «γνωρίζουν» καλά, και τα μάτια μας θα τρίβουμε και πρέπει να κάνουμε υπομονή, και να του έχουμε εμπιστοσύνη και ένα σωρό άλλες ανοησίες που με ωραιότατο και συναισθηματικό τρόπο περνάνε προς τους εναπομείναντες και αγωνιούντες οπαδούς του.
Είναι οι ίδιοι που μέσα από το ίδιο διαδικτυακό φερέφωνο, οπλίζουν με μίσος τους οπαδούς του, νομίζοντας ότι με αυτόν τον τρόπο θα τους κρατήσουν μαντρωμένους απέναντι στους λύκους του μπατσόκ που κυκλοφορούν ελεύθερα.
Είναι οι ίδιοι που με περισσή ευκολία κατηγορούν τα ΜΜΑποβλάκωσης, ενώ λειτουργούν με τον ίδιο ακριβώς ιδιοτελή τρόπο.

Και ναι, σίγουρα δεν μπορεί να είναι χειρότερη, η ΝΔ, αυτών των καθοδηγούμενων ανδρείκελων που κυβερνούν τώρα.
Και ναι, επίσης, οπωσδήποτε πρέπει αυτά τα ανδρείκελα να φύγουν το συντομότερο δυνατόν.
Αλλά, ναι σίγουρα θα χάσουμε άλλη μία ευκαιρία να απογαλακτιστούμε από τα μεταδικτατορικά κόμματα και την νοοτροπία που απόθεσαν σαν έρμα στα μυαλά μας.
Θα χάσουμε την ευκαιρία, να μετατραπούμε από λαός και πάλι σε πολίτες.
Διότι όσο θα μας αντιμετωπίζουνε και αντιμετωπίζουμε ως λαό, τόσο θα εξαφανιζόμαστε ακόμα περισσότερο στον λάκκο της πολιτικής ανυπαρξίας.
Φρόντισαν για αυτό οι εκλεκτές ιδεολογίες, από τον Μαρξ και δώθε.

Είμεθα μόνοι μας.
Όλοι οι πολιτικοί μας έχουν προδώσει, είτε με τις πράξεις τους, είτε με την απραξία τους.
Και αφού κάποιους τους ενοχλεί, ως έκφραση, δεν είναι όλοι ίδιοι.
Αλλά και αυτοί, που για κάποιους διαφέρουν, απλά είναι απόντες.
Και το διατυπώνω έτσι, διότι σε αρκετούς τους αρέσει να παίζουν με τις λέξεις.

Ένας δύο κούκοι δύσκολα φέρνουν την Άνοιξη.
Οι κούκοι ξέρουν ποιοι είναι.
Εκεί που βρίσκονται όμως, απλά τους δίνεται η ευκαιρία να μιλάνε πιο δυνατά.
Επίσης νομίζουν ότι έχουν μεγαλύτερη προστασία και ακροατήριο.
Όταν θα καταλάβουν ότι το σύστημα, που αναγκαστικά ανέχονται, εάν το θεωρήσει απαραίτητο θα τους πετάξει με περισσή ευκολία, τότε θα είναι αργά.

Είμεθα μόνοι μας και δεν είμεθα ακόμη αρκετοί.
Ελάχιστοι, αναλογικά του μεγέθους του προβλήματος, πολεμάνε μέσα από το διαδίκτυο τους αλήτες που μας κυβερνούν.
Και είναι οι μόνοι που έχουν τεκμηριωμένη γνώμη και όχι μία απλή αφοριστική άποψη, όπως εγώ καλή ώρα.
Οι πολλοί είτε φοβούνται είτε αγνοούν τον τρόπο είτε νομίζουν ότι αντέχουν τα χτυπήματα και τα τσεκουρώματα είτε απλά βολεύονται.
Οι ηγέτες δεν αυτοανακηρύσσονται, ούτε αναδεικνύονται από τα λόγια και τις κορώνες.
Οι ηγέτες αναδεικνύονται από την στάση τους και τις πράξεις τους κατά την διάρκεια της κρίσιμης κατάστασης.
Οι ηγέτες σε παίρνουν από το χέρι και σε αναγκάζουν με την στάση τους να τους ακολουθήσεις.
Οι ηγέτες δεν φωνάζουν στον αντίπαλο ότι κάνει λάθος, ούτε έρχονται κατόπιν εορτής να βροντοφωνάξουν...σας τα έλεγα εγώ!
Οι ηγέτες δεν περιμένουν να κουραστεί ο αντίπαλος από τα πολλά χτυπήματα που δίνει εξολοθρεύοντας τους δικούς του ανθρώπους.
Διότι όταν πλέον ο αντίπαλος θα έχει γίνει πτώμα από τα χτυπήματα που θα έχει ρίξει και θα αποχωρήσει, τότε οι ξεκούραστοι και λαοπρόβλητοι ηγέτες, θα ηγηθούν «πτωμάτων».

Θεωρώ ότι δεν έχει νόημα, να ασχοληθώ ξανά με τα πολιτικά τέρατα των πολιτικών και τις αντιδράσεις των οπαδών τους.
Νοιώθω ότι καταντώ γραφικός και παρασύρομαι από τον ρυθμό τους σε αυτήν την ανόητη και κακόηχη συμφωνία σε «ρε» βλάκα και «λα» πρόβατο, για έγχορδα μαλάκια και κρουστά ασπόνδυλα με βαρύτονους χοντρούς, υψίφωνους διοπτροφόρους με απόντα τον διευθυντή ορχήστρας και ένα κοινό που νομίζει ότι έχει διαρκείας και παρακολουθεί το ντέρμπι των «αιωνίων».
Αφήστε που κινδυνεύω να με πούνε και άσχετο.
Μήπως τελικά είμαι άσχετος;
http://skeftikos.blogspot.com