Κυριακή 17 Φεβρουαρίου 2013

Το "λάθος"...



Το άρθρο του επικεφαλής οικονομολόγου του ΔΝΤ Ολιβιέ Μπλανσάρ –για λάθος στους δημοσιονομικούς πολλαπλασιαστές- άναψε τη συζήτηση στην Ελλάδα αλλά, χτες, ο Όλι Ρεν έστειλε επιστολή στους υπουργούς Οικονομικών της ευρωζώνης στην οποία διευκρινίζει πως δεν υπήρξε κανένα λάθος.
Το λάθος είναι ο ίδιος ο καπιταλισμός αλλά δεν πιστεύω πως η αναφορά του οικονομολόγου του ΔΝΤ σε λανθασμένους πολλαπλασιαστές ήταν τυχαία και οφείλεται μόνο στην «κόντρα» του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου με την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η παραδοχή πως υπήρξε λάθος στους δημοσιονομικούς πολλαπλασιαστές διευκολύνει την ελληνική κυβέρνηση και κάνει ακόμα πιο εύκολη την αποδοχή του Μνημονίου από τους πολίτες.
«Να, ορίστε, το ΔΝΤ έκανε λάθος, δεν φταίμε εμείς» μπορεί να λέει τώρα η κυβέρνηση Σαμαρά.
Από την άλλη, ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, ερωτά τον Αντώνη Σαμαρά «πώς θα εκμεταλλευτεί η ελληνική κυβέρνηση τη δημόσια παραδοχή περί ‘λάθους’ στον πολλαπλασιαστή;».
Και για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι πολύ βολική η παραδοχή λάθους από πλευράς του ΔΝΤ –στην περίπτωση που θα γίνει κυβέρνηση- γιατί θα έχει μια δικαιολογία παραπάνω να ξεχάσει τα περί «θαψίματος του Μνημονίου», και να υπογράψει ένα νέο Μνημόνιο που θα είναι «σωστό».
Και για τους -χωρισμένους σε χιλιάδες ομάδες- Έλληνες πολίτες είναι βολική η παραδοχή του λάθους από το ΔΝΤ, αφού τους κάνει να αισθάνονται ακόμα πιο εξαπατημένοι και να βολεύονται στον ρόλο του σιωπηλού και στωικού θύματος που έχουν επιλέξει.
«Να μωρέ, κάνουν και λάθη και τα παραδέχονται, δεν είναι τόσο κακοί τελικά. Είναι καλοί άνθρωποι.».
Η «κόντρα» του ΔΝΤ με την Ευρωπαϊκή Ένωση μου θυμίζει το «καλός μπάτσος, κακός μπάτσος». Δεν υπάρχουν καλοί μπάτσοι.
Η συζήτηση για το «λάθος» στον πολλαπλασιαστή θολώνει τα νερά, παγιώνει το Μνημόνιο στη συνείδηση των πολιτών και μας απομακρύνει ακόμα περισσότερο από τα τρία θέματα που θα έπρεπε να έχουν απασχολήσει την ελληνική κοινωνία και με τα οποία δεν ασχολείται κανείς.
Το πρώτο θέμα είναι πως οι πολιτικοί που οδήγησαν την χώρα στην χρεοκοπία δεν οδηγήθηκαν ποτέ στη Δικαιοσύνη. Ούτε ένας. Είναι όλοι στις θέσεις τους.
Το δεύτερο θέμα είναι πως η Ελλάδα αποπληρώνει ένα χρέος το οποίο δεν ξέρουμε ακόμα πώς δημιουργήθηκε. Η Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου για το ελληνικό δημόσιο χρέος δεν συστάθηκε ποτέ και οι Έλληνες καλούνται να ζητούν αποδείξεις για τις καραμέλες από τον ψιλικατζή, αν και δεν έχουν δει την «απόδειξη» για μερικά δισεκατομμύρια ευρώ που καλούνται να πληρώσουν.
Το τρίτο θέμα είναι πως, εδώ και τρία χρόνια τουλάχιστον, όλα φωνάζουν πως η Ελλάδα πρέπει να βγει από την ευρωζώνη. Βέβαια, αυτό απαιτεί συνειδητοποιημένους πολίτες και πολιτικούς με κάκαλα.
Ξέρουν πολύ καλά πώς βαδίζουν. Μετά τις εκλογές, δεν ήθελαν μια κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας-ΠΑΣΟΚ, αν και μπορούσαν να την έχουν, γιατί αμέσως οι πολίτες θα έβλεπαν απέναντί τους αυτούς που οδήγησαν την χώρα στην χρεοκοπία.
Ήθελαν στην κυβέρνηση και την ΔΗΜΑΡ –ως «αριστερό άλλοθι»- που είναι εξίσου συστημική με την Χρυσή Αυγή.
Κάνουν λάθος όσοι πιστεύουν πως το πείραμα που γίνεται στην Ελλάδα είναι μόνο οικονομικό.
Το πείραμα περιλαμβάνει και την αντιμετώπιση των αντιδράσεων μιας κοινωνικής έκρηξης που, κάθε μέρα, έρχεται όλο και πιο κοντά.
Το πείραμα έχει προβλέψει και την κοινωνική έκρηξη.
Για την ακρίβεια, δεν είναι πείραμα. Είναι σχέδιο. Ολοκληρωμένο. Και ολοκληρωτικό.
(Τα βασανιστήρια των αστυνομικών στους τέσσερις νεαρούς αναρχικούς στην Κοζάνη και –κυρίως- η δημοσιοποίηση των φωτογραφιών τους δεν ήταν «λάθος». Ήταν η καμπάνα. Και χτύπησε για εμάς. Μπορούμε να προσευχηθούμε ή να ενωθούμε και να αντισταθούμε. Την κατάληξη αυτών που προσεύχονται -όταν έρχονται να τους κόψουν τα κεφάλια- την ξέρουμε.)
 
http://pitsirikos.net

Παρασκευή 15 Φεβρουαρίου 2013

Η μουσική «χτίζει» τον εγκέφαλο



Διαφορετικές δομές εμφανίζει ο εγκέφαλος των ατόμων που ασχολούνται με τη μουσική από μικρή ηλικία, υποστηρίζουν οι καναδοί ειπστήμονες

Μόντρεαλ 
Τα παιδιά που αρχίζουν να μαθαίνουν ένα μουσικό όργανο πριν από την ηλικία των επτά ετών, αναπτύσσουν τις κινητικές τους δεξιότητες ταχύτερα από άλλα, υποστηρίζει νέα μελέτη καναδών επιστημόνων.
Όπως αναφέρουν οι ειδικοί του Πανεπιστημίου Κονκόρντια στο Μόντρεαλ, με δημοσίευσή τους στο επιστημονικό έντυπο «Journal of Neuroscience», φάνηκε πως στην ηλικία των 6-8 ετών υπάρχει ένα «παραθυράκι», όπου η μουσική εκπαίδευση αλληλεπιδρά με τον ρυθμό ανάπτυξης των κινητικών δεξιοτήτων των παιδιών προκαλώντας έτσι μακροπρόθεσμες αλλαγές στον εγκέφαλο.

«Η εκμάθηση ενός μουσικού οργάνου απαιτεί συγχρονισμό ανάμεσα στις κινήσεις των χεριών και στα οπτικοακουστικά ερεθίσματα που δέχεται ο οργανοπαίκτης» εξηγεί η κύρια ερευνήτρια της μελέτης και καθηγήτρια ψυχολογίας Βιρτζίνια Πένχιουν. «Όσο νωρίτερα αρχίσει μαθήματα ένα παιδί, τόσο μεγαλύτερο είναι το δέσιμο μεταξύ των δύο».

«Η εκμάθηση ενός οργάνου ενισχύει τη φυσιολογική ωρίμανση της σχέσης ανάμεσα στις κινητικές δεξιότητες και στις αισθητηριακές περιοχές του εγκεφάλου, δημιουργώντας μια βάση επάνω στην οποία μπορεί να στηριχθεί η περαιτέρω ανάπτυξή της» επισημαίνει η επικεφαλής της μελέτης.

Κάτι τέτοιο βέβαια, υπογραμμίζουν οι επιστήμονες, δε σημαίνει ότι αν ένα μικρό παιδί ξεκινήσει να μαθαίνει μουσική θα γίνει αναγκαστικά μεγάλος συνθέτης κλασικής μουσικής.

«Τα ευρήματα αυτά δείχνουν ότι όσοι ξεκινούν νωρίς έχουν κάποιες δεξιότητες και αλλαγές σε περιοχές του εγκεφάλου που τους συνοδεύουν εφ’ όρου ζωής» εξηγεί η δρ Πένχιουν. «Αυτό δεν σημαίνει απαραιτήτως ότι θα γίνουν καλύτεροι μουσικοί από άλλους. Οι μουσικές επιδόσεις απαιτούν ικανότητες, όπως επίσης επικοινωνία, ενθουσιασμό, προσωπικό στιλ και πολλά άλλα μη μετρήσιμα στοιχεία. Η εκμάθηση ενός μουσικού οργάνου σε μικρή ηλικία θα μπορούσε να ευνοήσει την έκφραση της ιδιοφυΐας, αλλά δε μας κάνει αυτομάτως ιδιοφυΐες στη μουσική». 

Η ενδιαφέρουσα μελέτη

Με τη βοήθεια απεικονιστικών μεθόδων, οι ερευνητές μελέτησαν τον εγκέφαλο 36 μουσικών - που ασχολούνταν με τη μουσική περίπου τα ίδια χρόνια – κατά την εκτέλεση (μη μουσικών) ασκήσεων κινητικών δεξιοτήτων. Οι μουσικοί μοιράστηκαν σε δύο ομάδες: εκείνους που είχαν ξεκινήσει να μαθαίνουν μουσική πριν από την ηλικία των επτά ετών και σε εκείνους που είχαν ξεκινήσει αργότερα. Στη μελέτη συμπεριλήφθηκε ακόμη μια ομάδα εθελοντών που δεν είχε διδαχθεί ποτέ μουσική.

Βάσει των αποτελεσμάτων φάνηκε ότι οι εθελοντές που είχαν αρχίσει να μαθαίνουν μουσική πριν από τα επτά εμφάνιζαν μεγαλύτερη ακρίβεια ως προς τον συγχρονισμό των κινήσεων τους συγκριτικά με τους υπόλοιπους. Οι απεικονίσεις του εγκεφάλου αποκάλυψαν συσσωρευμένη λευκή ουσία στο μεσολόβιο – μεγάλη δέσμη νευρικών ινών που συνδέουν τις κινητικές περιοχές του δεξιού και του αριστερού ημισφαιρίου του εγκεφάλου.

Αντίθετα, οι εξετάσεις των εθελοντών που ακολούθησαν τη μουσική σε μεγαλύτερη ηλικία και εθελοντών που δεν είχαν μάθει ποτέ μουσική δεν εμφάνιζαν καμία διαφορά ως προς την ανάπτυξη των συγκεκριμένων περιοχών του εγκεφάλου τους. Κάτι τέτοιο, όπως υποστηρίζουν οι ερευνητές, ενδεχομένως να σημαίνει ότι οι αλλαγές αυτές προκαλούνται νωρίς ή αλλιώς ποτέ.

Το Βήμα

Τετάρτη 13 Φεβρουαρίου 2013

Απέναντί τους ολόκληρη η ανθρωπότητα


O εβραϊκής καταγωγής σκηνοθέτης του Hollywood και υποψήφιος πρόεδρος των ΗΠΑ στις εκλογές του 2004 Aaron Rousso, σε αποκαλυπτική του συνέντευξη στον Alex Jones τον Ιανουάριο του 2007.
Αποκαλύπτει ότι ο Nick Rockefeller του είχε εκμυστηρευτεί την καταστροφή των δίδυμων πύργων 6 μήνες πριν αυτή συμβεί.
Αποκαλύπτει επίσης ότι οι Rockefellers χρηματοδότησαν και στήριξαν με τα ΜΜΕ της εποχής το κίνημα απελευθέρωσης γυναικών για συγκεκριμένους λόγους, όπως και το σχεδιασμό για την εγκαθίδρυση της παγκόσμιας δικτατορίας όπου όλοι θα ελέγχονται από εμφυτευμένο microchip.

Απόσπασμα της συνέντευξης:

Aaron Rousso: … Ο τελικός σκοπός αυτών των ανθρώπων είναι να δημιουργήσουν μια παγκόσμια κυβέρνηση η οποία θα ελέγχεται από τους ιδιοκτήτες των τραπεζών. Και το κάνουν τμηματικά, κατά περιοχές. Το ευρωπαϊκό νόμισμα (ευρώ) και η Ευρωπαϊκή Ένωση σαν θεσμός αποτελεί το ένα τμήμα. Τώρα προσπαθούν να το κάνουν και στην Αμερική με τη Βορειοαμερικανική Ένωση και θέλουν να δημιουργήσουν ένα νέο κοινό νόμισμα που το ονομάζουν Amero. Η όλη ατζέντα είναι η δημιουργία μιας παγκόσμιας κυβέρνησης, όπου όλοι θα έχουν εμφυτευμένο ένα RFID τσιπ στο σώμα τους. Όλα τα χρήματά τους θα είναι αποθηκευμένα ηλεκτρονικά σε αυτό το τσιπ. Δεν θα υπάρχει πλέον ρευστό χρήμα. Αυτό μου το εκμυστηρεύτηκε ο ίδιος ο Ροκφέλερ, αυτό προσπαθούν να επιτύχουν. Καθώς όλα τα χρήματά τους θα βρίσκονται σε αυτό το τσιπ, θα μπορούν όποτε θέλουν να τους παίρνουν όποιο ποσό σε όποιο χρόνο επιθυμούν. Θα τους πουν «Οφείλετε τόσα χρήματα για φόρους και θα τα αφαιρούν από το τσιπ τους.

Alex Jones: Πλήρης έλεγχος

Aaron Rousso: Πλήρης έλεγχος. Και αν εσείς ή εγώ διαμαρτυρόμαστε γι αυτό που κάνουν, απλά θα μας απενεργοποιούν το τσιπ και δεν θα έχουμε τίποτα. Δεν θα μπορείς να αγοράσεις τρόφιμα… οτιδήποτε. Πλήρης έλεγχος των ανθρώπων.

Alex Jones: Και αυτό το τσιπ είναι συνδεδεμένο με μια βάση δεδομένων, όπου έχουν καταγεγραμμένες τις αγορές σου, τα προσωπικά σου στοιχεία…

Aaron Rousso: Τα πάντα Έτσι θέλουν μια παγκόσμια κυβέρνηση την οποία θα ελέγχουν, όπου όλοι θα έχουν τσιπ με όλα τα στοιχεία και χρήματά τους εκεί. Κι έτσι γίνεσαι σκλάβος τους, υπηρέτης τους κι αυτός είναι ο στόχος τους.

Alex Jones:  Άαρον, μπορείς να γίνεις πιο συγκεκριμένος, πότε γνώρισες τον Ροκφέλερ και πότε κάνατε αυτές τις συζητήσεις;

Aaron Rousso: Γνώρισα τον Ροκφέλερ μέσω μιας δικηγόρου που γνώριζα. Μου τηλεφώνησε μια μέρα και μου είπε «ένας από τους Ροκφέλερ θέλει να σε συναντήσει». Είχα παλαιότερα κάνει ένα βίντεο το οποίο είχε δει ο Ροκφέλερ και ζήτησε να με συναντήσει. Ήξερε ότι είχα βάλει υποψηφιότητα για κυβερνήτης της Νεβάδα. Και είπα «ναι θα ήθελα να τον γνωρίσω». Συναντηθήκαμε, μου έκανε καλή εντύπωση. Ήταν πολύ έξυπνος. Μιλούσαμε τακτικά, μοιραζόμασταν σκέψεις. Ήταν αυτός που μου είπε 11 μήνες πριν την 11η Σεπτεμβρίου 2001 (11/9) ότι θα συνέβαινε ένα γεγονός, δεν μου διευκρίνισε τι ακριβώς και μετά από αυτό το γεγονός θα εισβάλουμε στο Αφγανιστάν για να ελέγξουμε τους αγωγούς της Κασπίας θάλασσας, μετά θα εισβάλουμε στο Ιράκ για να καταλάβουμε τις πετρελαιοπηγές και να εγκαταστήσουμε βάση στη μέση Ανατολή, όλα αυτά σαν μέρος της εγκαθίδρυσης νέας παγκόσμιας τάξης. Μετά θα κτυπήσουμε τον Τσάβες και τη Βενεζουέλα.
Λίγο καιρό μετά τα γεγονότα της 11/9 θυμάμαι πως μου έλεγε πως θα έψαχναν στα σπήλαια του Αφγανιστάν , του Πακιστάν και ότι θα ξεκινούσε ένας πόλεμος εναντίον της τρομοκρατίας, η οποία δεν αποτελεί πραγματικά υφιστάμενο εχθρό και όλο αυτό θα είναι μια γιγαντιαία φάρσα.
Αυτός θα ήταν ένας τρόπος για την κυβέρνηση να αποκτήσει τον έλεγχο των αμερικάνων πολιτών.

Alex Jones: Σου είπε ότι θα ήταν μια φάρσα;

Aaron Rousso: Ω, ναι δεν υπάρχει αμφιβολία. Είπε ότι θα αρχίσει ένα πόλεμος εναντίον της τρομοκρατίας και γελούσε. Μου είπε, «γιατί νομίζεις ότι συνέβη η 11/9 και τίποτε άλλο δεν συνέβη από τότε; Πιστεύεις ότι η ασφάλειά μας έχει γίνει τόσο άψογη ώστε μετά την 11/9 κανείς πλέον δεν μπορεί να καταλάβει ένα αεροπλάνο; Έλα τώρα, είναι γελοίο! Η 11/9 έγινε από ανθρώπους στην κυβέρνησή μας, στο δικό μας τραπεζικό σύστημα για να διαιωνίσουν το αίσθημα του φόβου στον αμερικάνικο λαό και να τους κάνουν πειθήνιους στις προθέσεις της κυβέρνησης γι αυτούς. Περί αυτού πρόκειται. Ένας ατέλειωτος πόλεμος στην τρομοκρατία. Αυτό ήταν το πρώτο ψέμα. Το επόμενο ήταν όταν εισβάλαμε στο Ιράκ για να σταματήσουμε τον Σαντάμ από τη χρήση όπλων μαζικής καταστροφής».

Alex Jones: Αυτό έγινε πριν έξι χρόνια; (χρόνος συνέντευξης 2007) 11 μήνες πριν το γεγονός της 11/9;

Aaron Rousso: Ναι

Alex Jones: Και ο Νικ Ροκφέλερ με τον οποίο είχατε ήδη γίνει φίλοι τα προηγούμενα χρόνια σου λέει ότι θα γίνει ένα μεγάλο γεγονός και εξ αυτού ξεκινήσει διαρκής πόλεμος με την τρομοκρατία;

Aaron Rousso: Ακριβώς, ατέλειωτος πόλεμος χωρίς πραγματικό εχθρό στον οποίο δεν μπορείς ποτέ να καθορίσεις τον νικητή. Δεν υπάρχει κανένας να νικήσεις οπότε συνεχίζεις ασταμάτητα. Κι έτσι μπορούν να κάνουν ότι θέλουν, να κατατρομοκρατήσουν τον αμερικάνικο λαό… Κοίτα, όλος αυτός ο πόλεμος είναι μια απάτη. Μια φάρσα. Είναι πολύ δύσκολο να το πεις δυνατά, ο κόσμος υποβάλλεται στο φόβο μόνο και μόνο στη σκέψη να το πει, γιατί αν το αναφέρει θα τον βγάλουν τρελό. Η αλήθεια όμως πρέπει να ακουστεί, να αποκαλυφθεί γι αυτό δίνω αυτή τη συνέντευξη. Η ουσία της όλης υπόθεσης είναι ότι αυτός ο πόλεμος εναντίον της τρομοκρατίας είναι μια απάτη. Κι όμως ο πόλεμος αυτός συνεχίζεται στο Ιράκ. Εισβάλαμε στο Ιράκ και πολεμούν άνθρωποι εκεί, ο πόλεμος όμως εναντίον της τρομοκρατίας είναι ένα αστείο. Μέχρι να ανακαλύψουμε τι συνέβη στις 11/9 και ποιοι ήσαν υπεύθυνοι γι αυτό, γιατί από εκεί ξεκίνησε ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας, μέχρι να φτάσουμε στη ρίζα της αλήθειας, δεν θα ξέρουμε τίποτε για τον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας.

Στο σημείο αυτό ο Alex Jones ρωτά για τον Νικ Ροκφέλερ και τους ανθρώπους του, αν τελικά προσπάθησαν να τον εντάξουν-στρατολογήσουν στις επιδιώξεις τους ώστε να θεωρείται πλέον ένας από αυτούς που χαίρει προστασίας.

Aaron Rousso: Θεωρούσαν ότι με είχαν εντάξει στην ομάδα τους.

Alex Jones: Μίλησέ μας γι αυτό.

Aaron Rousso: Θυμάμαι ότι ήμασταν φίλοι, ερχόταν στο σπίτι μου, γευματίζαμε κάποια βράδια, συζητούσαμε, μου μιλούσε για επενδυτικές ευκαιρίες, ότι μπορούσε να με βοηθήσει σε εναλλακτικές ευκαιρίες επένδυσης. Μου πρότεινε αν με ενδιέφερε να γίνω μέλος σε διοικητικά συμβούλια εταιριών του, να δώσει την απαραίτητη σύσταση για μένα. Του απαντούσα ότι εγώ δεν έχω εμπειρία ούτε ενδιαφέροντα σε τέτοιες δραστηριότητες. Του είπα «όσο κι αν μου αρέσεις Νικ ο τρόπος σκέψης μας διαφέρει. Δεν πιστεύω στην υποδούλωση των ανθρώπων».

Alex Jones: Επανήλθε μετά την αντίδρασή σου αυτή;

Aaron Rousso: Μου απάντησε με έναν τρόπο… «γιατί νοιάζεσαι γι αυτούς; Γιατί νοιάζεσαι για τους άλλους ανθρώπους τι σημασία έχουν για σένα; Εσύ φρόντισε τη δική σου ζωή. Κάνε ό,τι καλύτερο μπορείς για σένα και την οικογένειά σου. Τι σημασία έχουν για σένα οι άλλοι άνθρωποι γύρω σου; δεν έχουν καμία αξία για σένα. Είναι απλά υπηρέτες, μάζα». Δεν νοιαζόταν για κανένα αυτός ο άνθρωπος. Εγώ δεν είμαι τέτοιος τύπος ανθρώπου. Ήταν ψυχρός. Τον ρώτησα, «ποιο το νόημα σε όλα αυτά; Έχεις όσο χρήμα χρειάζεσαι, όση δύναμη θέλεις, ποιο το νόημα σε όλα αυτά; Ποιος είναι ο τελικός σου σκοπός;» Μου απάντησε ότι «ο τελικός σκοπός είναι να έχουν όλοι εμφυτευμένο τσιπ για να ελέγχουμε όλο τον κόσμο. Για να μπορούν οι τραπεζίτες, η ελίτ και οι τραπεζίτες με κάποιους κυβερνητικούς να ελέγχουν όλο τον κόσμο». Τον ρώτησα «δηλαδή όλοι στα συμβούλια στις μεγάλες αίθουσες έτσι σκέφτονται;» και μου απάντησε «όχι, όχι, οι περισσότεροι από αυτούς πιστεύουν ότι κάνουν το σωστό. Πολλοί από αυτούς πιστεύουν ότι είναι καλύτερα να είναι σοσιαλιστές. Πρέπει να πείσουμε τον κόσμο ότι σοσιαλισμός είναι ο σωστός καπιταλισμός. Γιατί η Αμερική σήμερα έχει γίνει μια σοσιαλιστική κομμουνιστική χώρα».     
Ένα άλλο που μου είπε ήταν… ήμασταν σπίτι ένα βράδυ, μιλούσαμε και άρχισε να γελάει λέγοντάς μου «Ααρόν για ποιο λόγο πιστεύεις ότι ξεκίνησε το κίνημα απελευθέρωσης των γυναικών;»  Του απάντησα με πολύ καταφατικό ύφος «για να έχουν οι γυναίκες τα ίδια δικαιώματα στην εργασία, να αμείβονται το ίδιο όπως οι άνδρες, όπως ακριβώς κέρδισαν και το δικαίωμα ψήφου».
Άρχισε να γελάει και μου λέει «είσαι βλάκας». Τον ρωτάω «γιατί είμαι βλάκας;» και μου απάντησε «να σου πω πώς ξεκίνησε, εμείς οι Rockefellers το χρηματοδοτήσαμε. Εμείς το αναδείξαμε στα περιοδικά, στις εφημερίδες, και θέλεις να μάθεις γιατί; Υπάρχουν δύο βασικοί λόγοι, ο ένας, δεν μπορούσαμε να φορολογήσουμε αλλιώς τον μισό πληθυσμό πριν το κίνημα απελευθέρωσης γυναικών και ο δεύτερος, ότι τώρα έχουμε τα παιδιά στα σχολεία σε πολύ μικρή ηλικία. Μπορούμε να τα προσανατολίσουμε πώς να σκέφτονται, να τα αποχωρίσουμε από τους γονείς και να τα μάθουμε να βλέπουν την Πολιτεία, το σχολείο, τους κρατικούς υπαλλήλους σαν την οικογένειά τους».  Αυτοί ήσαν οι δύο βασικοί λόγοι που χρηματοδοτήθηκε το κίνημα αυτό. Εγώ μέχρι τότε θεωρούσα τα κίνητρα δημιουργίας του κινήματος σωστά και ηθικά. Όταν είδα τις προθέσεις τους πίσω από αυτό, από πού προέχρονταν και ποιοί το δημιούργησαν είδα το δόλιο σκοπό τους αντί μιας ευγενικής κίνησης.

Το απόσπασμα της συνέντευξης εδώ:
Η πλήρης συνέντευξη εδώ:
(Ενεργοποιήστε τους ελληνικούς υπότιτλους)
 
Υ.Γ.: Αναρωτήθηκα αν o Aaron Rousso ζει μετά τη συνέντευξή του αυτή. Αναζητώντας σχετική πληροφόρηση στο διαδίκτυο έμαθα πως πέθανε στις 24 Αυγούστου 2007 από καρκίνο, επτά μόλις μήνες μετά τη συνέντευξη.