Το σύμπαν δεν αποτελείται πρωταρχικά από την ύλη, αλλά από δόνηση.
Κάθε αντικείμενο, κάθε ζωντανός οργανισμός, ακόμη και η ίδια η ασθένεια, εκπέμπει μία συγκεκριμένη ηλεκτρομαγνητική συχνότητα.
Τη δεκαετία του 1930, ένας άνθρωπος κατάφερε να απομονώσει αυτές τις συχνότητες και να αποδείξει στο εργαστήριο, ότι αν βομβαρδίσεις έναν υιό με τον ακριβή ρυθμό της δικής του δόνησης, αυτός κυριολεκτικά εξαϋλώνεται.
Αυτή είναι η επιστημονική διαδρομή του δόκτορα Royal Rife και της συσκευής που εξαφανίστηκε μυστηριωδώς, όταν αποδείχτηκε ότι μπορούσε να θεραπεύσει το αδιανόητο, με το πάτημα ενός διακόπτη.
Η Κατασκευή που Ξεπέρασε τους Νόμους της Οπτικής
Ο Dr. Royal Raymond Rife ήταν ένας άνθρωπος που έβλεπε τον κόσμο μέσα από τις συχνότητες. Στις αρχές της δεκαετίας του 1930 σχεδίασε και κατασκεύασε το Universal Microscope, ένα οπτικό όργανο, που άφησε άναυδη την επιστημονική κοινότητα. Η επίσημη φυσική επέμενε ότι είναι αδύνατο να δεις έναν ιό με οπτικό μικροσκόπιο, επειδή η ιοί είναι μικρότεροι από το μήκος κύματος του φωτός.
Ο Rife όμως παρέκαμψε αυτό τον νόμο, χρησιμοποιώντας μία περίπλοκη διάταξη από κρυστάλλους χαλαζία, οι οποίοι πόλωναν το φως και ανάγκαζαν το ίδιο το δείγμα να φωτιστεί, από τη δική του συχνότητα συντονισμού.
Με αυτή τη συσκευή, κατάφερε κάτι που η επίσημη επιστήμη θεωρούσε τεχνικά αδύνατο. Να παρατηρήσει τη δράση των ιών σε πραγματικό χρόνο, χωρίς να καταστρέψει το δείγμα.
Εδώ πρέπει να καταλάβουμε κάτι πολύ βασικό που οι περισσότεροι αγνοούν.
Οι ιοί στην πραγματικότητα, βρίσκονται σε μία γκρίζα ζώνη μεταξύ ζωής και μη ζωής. Δεν έχουν δικό τους μεταβολισμό. Δεν παράγουν ενέργεια και έξω από το σώμα είναι απλώς αδρανή σωματίδια.
Η δραστηριότητά τους ξεκινά, μόνο όταν εισβάλουν σε ένα ζωντανό κύτταρο, καταλάβουν τους μηχανισμούς του και το αναγκάσουν να παράγει αντίγραφα του ιού.
Με τα κλασσικά μικροσκόπια, οι γιατροί έπρεπε να βάψουν τα δείγματα με χημικά. Μία διαδικασία που ουσιαστικά νέκρωνε τα πάντα και έδειχνε μόνο στατικά απολιθώματα. Ο Rife όμως, με το επαναστατικό του φως, μπορούσε να παρακολουθεί αυτή την αόρατη πειρατεία, σε ζωντανή μετάδοση. Έβλεπε αυτά τα αδρανή σωματίδια, τη στιγμή ακριβώς που εισέβαλαν στο κύτταρο και ενεργοποιούνταν.
Εδώ που τα λέμε, οι υπόλοιποι επιστήμονες της εποχής, ακόμα προσπαθούσαν να βγάλουν άκρη με νεκρά ακίνητα δείγματα και ο Rife είχε στήσει ολόκληρο κινηματογραφικό στούντιο, παρακολουθώντας τους ιούς να κάνουν κατάληψη στα κύτταρα.
Ο Κβαντικός Θάνατος των Μικροοργανισμών και το Σπάσιμο του Κρυστάλλου
Η πραγματική επανάσταση ξεκίνησε όταν ο Rife συνέλαβε την έννοια του θανατηφόρου ρυθμού δόνησης.
Κάθε ιός, βακτήριο ή μικροοργανισμός έχει μία δική του μοναδική συχνότητα με την οποία συντονίζεται. Ο Rife κατάλαβε ότι αν εκπέμψεις προς το μέρος του μία ηλεκτρομαγνητική συχνότητα που ταυτίζεται απόλυτα με τη δική του, η ενέργεια συσσωρεύεται μέσα του με γεωμετρική πρόοδο.
Το αποτέλεσμα είναι, το παθογόνο να αρχίσει να δονείται με τέτοια βίαιη ένταση, μέχρι που η δομή του διαλύεται και εκρήγνυται. Είναι ακριβώς το ίδιο φυσικό φαινόμενο που συμβαίνει, όταν μία τραγουδίστρια της όπερας σπάει ένα κρυστάλλινο ποτήρι με τη φωνή της.
Το ποτήρι δεν σπάει από τη δύναμη της φωνής, αλλά επειδή η συχνότητα της νότας, ταιριάζει με τη συχνότητα του κρυστάλλου.
Για να το φανταστούμε λίγο πιο απλά είναι σαν να προσπαθείς να περάσεις απαρατήρητος σε ένα δωμάτιο και ξαφνικά κάποιος να ανάβει ένα προβολέα και να βάζει τη χειρότερη δυνατή μουσική, αναγκάζοντάς σε να τρέξεις έξω πανικόβλητος. Μόνο που στην περίπτωση των ιών, η μουσική αυτή ήτανε τόσο ακραία για τη δομή τους, που απλώς διαλύονταν.
Ο Rife κατασκεύασε μία συσκευή, που εξέπεμπε αυτές τις συχνότητες μέσω μιας λυχνίας πλασματικών ακτίνων ηλίου.
Κάτω από το μικροσκόπιο διάφορα παθογόνα, βακτήρια όπως αυτό του έρπητα για παράδειγμα, εξαφανίζονταν μέσα σε δευτερόλεπτα, ενώ τα γύρω υγιή κύτταρα του ανθρώπινου σώματος, δεν πάθαιναν απολύτως τίποτα, καθώς η δική τους συχνότητα συντονισμού, ήταν εντελώς διαφορετική.
Το Πείραμα της Καλιφόρνια και η Σιωπή του 1934
Το καλοκαίρι του 1934 η τεχνολογία του Rife, δοκιμάστηκε στο πιο σκληρό πεδίο της πραγματικότητας. Μία ειδική ιατρική επιτροπή από το πανεπιστήμιο της νότιας Καλιφόρνια, μετέφερε 16 ασθενείς με σοβαρές, δύσκολα ιάσιμες για την εποχή παθήσεις, σε μία κλινική στην περιοχή Λαχόγια.
Η διαδικασία ήταν απλή. Οι ασθενείς κάθονταν μπροστά στη συσκευή συχνοτήτων για μόλις 3 λεπτά, κάθε τρεις ημέρες. Η επιτροπή των γιατρών, γνώριζε τη σοβαρότητα των περιστατικών και είχαν μάλιστα υπολογίσει, ότι κάποιοι από αυτούς είχαν λίγο χρόνο ζωής μπροστά τους.
Στις 70 ημέρες όμως η επιτροπή εξέτασε ξανά τους ασθενείς και διαπίστωσε το αδιανόητο. Οι 14 από τους 16 είχαν ανακάμψει πλήρως, χωρίς καμία απολύτως παρενέργεια, ενώ οι υπόλοιποι δύο, χρειάστηκαν άλλες τέσσερις εβδομάδες, για να καθαρίσουν εντελώς οι οργανισμοί τους.
Εκείνη τη στιγμή η ιατρική ιστορία του πλανήτη, θα μπορούσε να είχε αλλάξει.
Μία μέθοδος που δεν χρειαζόταν χημικές ουσίες, δεν προκαλούσε πόνο και κόστιζε ελάχιστα σε σεντς ηλεκτρικού ρεύματος, ήταν έτοιμη να βγει στην παραγωγή.
Και κάπου εκεί εμφανίστηκε το οικονομικό κατεστημένο.
Ο Morris Fishbein, ο πανίσχυρος επικεφαλής του αμερικανικού ιατρικού συλλόγου, κατάλαβε αμέσως, ότι αν μια λάμπα συχνοτήτων μπορεί να επαναφέρει την υγεία του κόσμου, τότε ολόκληρη η βιομηχανία των σκευασμάτων, που μόλις είχε αρχίσει να στήνεται, θα αντιμετώπιζε κυριολεκτικά τεράστιο πρόβλημα.
Γιατί κακά τα ψέματα, ο απόλυτα υγιής άνθρωπος δεν χρειάζεται να αγοράσει τίποτα. Ο Fishbein προσπάθησε να αγοράσει την πατέντα του Rife. Ο Rife όμως αρνήθηκε και τότε ξεκίνησε ο απόλυτος διωγμός.
Η Καταστροφή του Εργαστηρίου και η Εξαφάνιση των Σημειώσεων
Ήρθε η καταστροφή του εργαστηρίου και η εξαφάνιση των σημειώσεων.
Η συγκάλυψη δεν έγινε με επιστημονικά επιχειρήματα, αλλά με τη βία. Μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, το εργαστήριο του Dr. Rife στο San Diego, παραδόθηκε στις φλόγες, κάτω από εξαιρετικά ύποπτες συνθήκες. Οι σημειώσεις του, τα αρχεία των κλινικών δοκιμών και τα πρωτότυπα εξαρτήματα του Universal Microscope έγιναν στάχτη. Λίγο αργότερα το εργαστήριο του Dr. Nemes, ο οποίος είχε καταφέρει να αναπαράγει με επιτυχία τα πειράματα του Rife, κάηκε και αυτό ολοσχερώς.
Ο Αμερικανικός Ιατρικός Σύλλογος απαγόρευσε στους γιατρούς να χρησιμοποιούν τη συσκευή συγχνοτήτων, απειλώντας τους με άμεση αφαίρεση της ιατρικής τους άδειας, με αποτέλεσμα οι περισσότεροι συνεργάτες του Rife, να υπογράψουν δηλώσεις, στις οποίες αρνούνταν ακόμη και ότι τον γνώριζαν.
Οι συσκευές που είχαν παραγγελθεί από νοσοκομεία, κατασχέθηκαν από τις αρχές και ο ίδιος ο Rife μπλέχτηκε σε ένα ατέρμονο δικαστικό αγώνα, που τον κατέστρεψε οικονομικά και τον ανάγκασε να καταφύγει στο Μεξικό, απομονωμένος και ξεχασμένος από όλους.
Επίλογος: To Αόρατο Αίνιγμα
Η ιστορία του δρα Royal Rife δεν είναι μία θεωρία, για το αν οι συχνότητες λειτουργούν. Αλλά μία απόδειξη για το τι συμβαίνει όταν η αληθινή επιστήμη συγκρούεται με μεγάλα οικονομικά συμφέροντα.
Το Universal Microscope και οι λυχνίες πλασματικών ακτίνων, θάφτηκαν στην ιστορία αφήνοντας πίσω τους, το μεγάλο ερώτημα για το δυτικό άνθρωπο.
Αν ο συντονισμός μπορεί να διαλύσει ένα παθογόνο, χωρίς να αγγίξει τα υγιή κύτταρα, μήπως η πραγματική επιστήμη του μέλλοντος βρίσκεται κλειδωμένη σε κάποιο απόρρητο αρχείο του 1934;
Υ.Γ.: Το ίδιο ακριβώς συνέβη και με τον Βίλχελμ Ράϊχ, τον Ryde Geerd Hamer και τόσους άλλους επιστήμονες, ιδιαίτερα στις μέρες μας
https://www.youtube.com/watch?v=Ug9JjsMlIZg
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου