"Η γη ανήκει σε όλους"...

Η Μαριναλέντα, µια κοινότητα 2.645 κατοίκων στην Ανδαλουσία, δεν έχει ανεργία, δεν έχει αστυνομικούς και τα σπίτια της νοικιάζονται µε 15 ευρώ τον µήνα. Ο δήµαρχός της, ο κοµµουνιστής Χουάν Μανουέλ Σάντσες Γκορντίγιο, επανεκλέγεται εδώ και 31 χρόνια. Εδώ και πολλά χρόνια, την εβδομάδα που οι άλλες πόλεις στην Ισπανία γιορτάζουν το Πάσχα, στη Μαριναλέντα γιορτάζουν την ειρήνη. «Ο δήµαρχός τους είναι τρελός», λένε στο γειτονικό χωριό. «Ενώ εµείς οι άλλοι Ισπανοί κάνουµε θρησκευτικές λιτανείες, εκείνοι κάνουν επί 5 µέρες πάρτι». Πολλοί νέοι από τη Σεβίλλη, τη Γρανάδα, τη Μαδρίτη, πηγαίνουν για να γιορτάσουν µε τους χωρικούς της Μαριναλέντας. Όταν εξελέγη για πρώτη φορά, το 1979, ο Γκορντίγιο ήταν ο νεώτερος δήµαρχος στην Ισπανία. Το 1986, έπειτα από 12 χρόνια αγώνων και καταλήψεων κυρίως από τις γυναίκες του χωριού, η Μαριναλέντα κατάφερε να πάρει από ένα γαιοκτήμονα 12.000 στρέµµατα γης και να δημιουργήσει έναν αγροτικό συνεταιρισµό από τον οποίο ζει σήµερα σχεδόν όλο το χωριό. «Η γη δεν ανήκει σε κανέναν, η γη δεν αγοράζεται, η γη ανήκει σε όλους!», λέει ο δήµαρχος. Στον συνεταιρισµό Εl Ηumoso οι συνεταίροι εργάζονται 6½ ώρες την ηµέρα, από τη Δευτέρα ως το Σάββατο, δηλαδή 39 ώρες την εβδομάδα. Όλοι έχουν τον ίδιο μισθό, ανεξάρτητα από τη δουλειά που κάνουν. Οι συγκοµιδές (ελαιόλαδο, αγκινάρες, πιπεριές κ.λπ.) συσκευάζονται στο µικρό εργοστάσιο Ηumar Μarinaleda που βρίσκεται στη µέση του χωριού και στο οποίο εργάζονται, σε πολύ χαλαρή ατµόσφαιρα, περίπου 60 γυναίκες και 4-5 άνδρες. Τα προϊόντα πωλούνται κυρίως στην Ισπανία. Τα έσοδα του συνεταιρισµού δεν µοιράζονται, αλλά επενδύονται και πάλι στον συνεταιρισµό για να δηµιουργηθούν δουλειές. Γι αυτό στο χωριό δεν υπάρχουν άνεργοι. Όλως ακόµη και σε εποχές που δεν υπάρχουν αρκετές γεωργικές δουλειές για όλους, οι µισθοί καταβάλλονται. Στη Μαριναλέντα, η στέγαση, η εργασία, ο πολιτισµός, η εκπαίδευση και η υγεία θεωρούνται δικαίωµα. Μια θέση στον παιδικό σταθµό µε όλα τα γεύµατα κοστίζει 12 ευρώ τον µήνα. Από την άλλη, «εδώ δεν έχουµε χωροφύλακες, θα ήταν µια άχρηστη σπατάλη», λέει ο δήµαρχος. «Δεν έχουµε ούτε παπά - δόξα τω Θεώ!», προσθέτει γελώντας. Πάντως η ελευθερία της λατρείας είναι εγγυηµένη και το Πάσχα έγινε µια µικρή θρησκευτική λιτανεία, η οποία πέρασε διακριτικά από τους δρόµους του χωριού, χωρίς θεατές και αποφεύγοντας την πλατεία όπου γινόταν η γιορτή. «Εφαρµόζουµε µια συµµετοχική δηµοκρατία, αποφασίζουµε για όλα, από τους φόρους ως τις δηµόσιες δαπάνες, σε µεγάλες συνελεύσεις. Πολλά κεφάλια δίνουν πολλές ιδέες», λέει ο Γκορντίγιο. «Ξέρουµε πως οι άνθρωποι µπορούµε να δουλεύουµε και για άλλες αξίες, όχι αποκλειστικά για το χρήµα».
Γιώργος Αγγελόπουλος
«ΤΑ ΝΕΑ» 20/4/2010

Γιαί εξοντώθηκε ο Πολωνός Πρόεδρος

Όταν μαθεύτηκε ότι κατέπεσε λίγα χιλιόμετρα από το Μινσκ το αεροπλάνο που σκότωσε τον πρόεδρο της Πολωνικής δημοκρατίας Καζίνσκι στέλνοντας στον τάφο, τον ίδιο, την οικογένεια του, τον αφρό της επιχειρηματικής ζωής της Πολωνίας και την ελίτ των ενόπλων δυνάμεων της χώρας, ίσως επειδή διαβάζω σχολαστικά ιστορία και τέτοια "ατυχήματα" μετά από χρόνια αποδεικνύονται καλοστημένες δολοφονικές ενέργειες, ο νους μου πήγε σε διάφορα συνομωσιολογικά σενάρια. Έχοντας κρίση και αντίληψη καταλάβαινα ότι μου λείπανε διάφορα κομμάτια του πάζλ που θα μου έδιναν μια ολοκληρωμένη εικόνα αφήνοντας για λίγο τη φαντασία μου σε ύπνωση και πείθοντας τον εαυτό μου ότι όπου υπάρχει καπνός μπορεί να μην είναι φωτιά απλά καπνογόνο! Μέχρι που έπεσε σήμερα μια γαλλική εφημερίδα της προηγούμενης Κυριακής που μου χάριζε το κομμάτι που έλειπε για νάμαι σίγουρος ότι τους έφαγαν τους ανθρώπους τα πολύ γνωστά και παγκόσμια συμφέροντα. Δεν θα προσπαθήσω να σας πείσω απλά θα σας παραθέσω τα στοιχεία του άρθρου και η κρίση δική σας..."Η Πολωνία από όλες τις τέως ανατολικές χώρες ήταν η μόνη με ρυθμό ανάπτυξης 2% όταν όλες οι άλλες Λετονία Βουλγαρία Ρουμανία Ουκρανία Λιθουανία είναι πλέον χρεοκοπημένες χώρες όμηροι του ΔΝΤ! Ήταν η μόνη χώρα που απέκρουε τα "φλερτ" της ευρωπαϊκής ένωσης για άμεση σύνδεση και μεγάλη προσφορά χρυσών ευρώ. Επίσης ήταν η μόνη χώρα του τέως μπλοκ μέσω του προέδρου της που αρνιότανε τον πολύτιμο δάνειο του ΔΝΤ για περαιτέρω ανάπτυξη. Ο συγχωρεμένος ο Καζίνσκι αληθινός πατριώτης -σε αντίθεση με τον Τζέφρι Μινέικο Παπανδρέου- αντιστεκόταν με μένος και σθένος στις καλές προθέσεις (ληστρικές όπως γνωρίζουμε όλοι) των ΕΕ και ΔΝΤ γιατί δεν ήθελε όπως είχε δηλώσει να κατεδαφίσει το σύστημα περίθαλψης, συντάξεων και μισθών του δημοσίου (κάτι σας θυμίζει;) σε αντίθεση με τον φιλοευρωπαιστή μέχρι δουλικότητας Ντοναλντ Ντάσκ, που τον διαδέχτηκε και είναι σύμφωνος με όλα τα μέτρα που προτείνουν οι σωτήρες της ανθρωπότητας. Επειδή λοιπόν ο Καζίνσκι δεν θέλησε να γίνει πελάτης και να παραδώσει εν μια νυχτί τη χώρα του (καλή ώρα του δικού μας) στους ξένους κερδοσκόπους αποφάσισε να δεθεί με το άρμα της Ρωσίας και η επίσκεψη του στην Μόσχα σκοπό είχε την στενότερη σύνδεση και συνεργασία με την εναλλακτική υπερδύναμη για ανάπτυξη εμπορικών σχέσεων. Αλλά για κακή τύχη της Πολωνίας και της δικής του τον σταμάτησε το ατύχημα και έτσι όλως βολικώς και περιέργως άνοιξε ο δρόμος στη αγέλη των λύκων όπως ονόμασε ο Ολι Ρεν χθες στην συνεδρίαση του Εκοφιν τα ξένα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Τα συμπεράσματα δικά σας... και ίσως έτσι να καταλάβετε και λίγο την ανθρώπινη πλευρά του πρωθυπουργού μας που προτίμησε να γραφτεί στην ιστορία ως εθνικός μειοδότης παρά ως αποθανών εν υπηρεσία σε αεροπορικό ατύχημα.

ΥΓ. Που κολλάνε οι στρατιωτικοί θα μου πείτε, ξέχασα μια μικρή λεπτομέρεια: η πολωνική ηγεσία των ενόπλων δυνάμεων αρνιότανε κατηγορηματικά στην ανάπτυξη νατοϊκών πυραύλων στο έδαφος της με στόχευση την ρωσική επικράτεια!! Τελικά στο ατύχημα δεν χάθηκαν μόνο 164 ζωές αλλά και μια χώρα!!"

http://greeknation.blogspot.com/

Η αρχή του τέλους της "ασυλίας" των πολιτικών στην Ελλάδα

Το «JK» εγκαταλείφθηκε. Η «Βιβλιοθήκη» ερήμωσε. Το τελευταίο κάστρο του κοινοβουλευτισμού, το «Da Capo», αδειάζει. Στις ρούγες του Κολωνακίου μόνο ο Αλέκος Παπαδόπουλος απέμεινε. Τα μεσημέρια επιμένει να τρώει στο «Κεντρικόν», κι αν κανείς του πει για τα ιπτάμενα μπουκάλια που παραμονεύουν εκεί έξω, απαντά λακωνικά: «Ο κρυπτόμενος πολιτικός δεν είναι πολιτικός».
Αλλά πώς να εμφανιστεί ο πολιτικός όταν ορδές καμουφλαρισμένων βαρβάρων τον σημαδεύουν; Ο Κ. Καραμανλής προ μηνός έμαθε περισσότερα από όσα θα ήθελε για την ψυχολογία του όχλου: μια κυρία τον εντόπισε να ξεκοκαλίζει τη σφυρίδα του στο «17» και εφόρμησε στο τραπέζι του μ’ ένα «φτου σου! Μόνο να τρως ξέρεις!» που ξεσήκωσε τους χαχανίζοντες θαμώνες. Πριν από δύο εβδομάδες, ο Απ. Κακλαμάνης πέρασε ένα πλήρες μισάωρο στη θαλπωρή ενός W. C. της στοάς Κοραή μέχρι να έρθουν τα ΜΑΤ ως ιππικό και να διώξουν τους ιθαγενείς απ’ έξω. Προ ημερών, η Α. Διαμαντοπούλου ίσα που πρόλαβε να ξεπορτίσει προτού οι μαινόμενοι εκπαιδευτικοί τη μαντρώσουν στο στούντιο της ΕΡΤ για να κάνουν μαζί της «διάλογο». Πλέον η εμφάνιση οποιουδήποτε πολιτευτή ξυπνά τον τραμπούκο που λουφάζει στο πολιτισμένο παρουσιαστικό του μέσου Αθηναίου.
Για τους πολιτικούς δεν διατίθεται όχι χλωρό, αλλά ούτε αποξηραμένο κλαρί, σαν κι αυτό στις ομπρέλες του Αστέρα Βουλιαγμένης. Εκεί εντόπισε τον Π. Δούκα ένας τύπος απ’ αυτούς που εγκαθίστανται στις ξαπλώστρες μόλις το πρώτο χελιδόνι φέρει την άνοιξη: «Σήκω φύγε! Προκαλείς!», του φώναξε. Ο έρμος ο κ. Δούκας δεν ήξερε αν πρέπει να γελάσει ή να κλάψει βλέποντας τον μπρονζέ εξηνταπεντάρη εξεγερμένο. Ψέλλισε κάτι σαν «μάλιστα... Μιλάς κι εσύ που δεν έχεις δουλέψει μια μέρα στη ζωή σου…», και μάζεψε την πετσέτα του, εγκαταλείποντας κάθε σκέψη για ρακέτες.
Στην Κω
Πλέον, πουθενά δεν είναι κανείς ασφαλής. Δεν είναι μόνο οι μαρτυρίες από τη νήσο Κω, που λένε ότι μια αγέλη πιτσιρικάδων κυνηγά ολημερίς τον Αρ. Παυλίδη και μόλις τον εντοπίσει τσιρίζει «Παιδιάαα! Ο Τέεελης!» και χοροπηδά γύρω του ξεδιάντροπα χωρίς καθόλου να φοβάται το παντοδύναμο δάχτυλο. Είναι και οι ιστορίες του Γ. Αλογοσκούφη που ο ίδιος επιμένει ότι δεν συνέβησαν ποτέ. Αλλά πώς να διαψεύσει τα «θα σ’ εκτελέσουμε σαν τον Πρωτοπαπαδάκη!» που άκουσε στο LSE, ή το κράξιμο των φοιτητών στην ΑΣΟΕΕ που του ετοίμασαν μέχρι και περιοδικό με ποικιλία ύβρεων;
Και οι επιθέσεις συνεχίζονται. Πού να φανταζόταν ο Φ. Σαχινίδης τι τον περίμενε το βράδυ που κατέφυγε στον «Σταυρό του Νότου» να ξεχαστεί; Τα φώτα έσβησαν και μια εξαγριωμένη φωνή τον κατακεραύνωσε απ’ την πίστα. «Οι υπουργοί της Μέρκελ», ούρλιαξε ο τραγουδιστής Μ. Πασχαλίδης, «θα καταστρέψουν την Ελλάδα»! Ο υφυπουργός, λουφαγμένος στο τραπέζι, προφανώς αναρωτιόταν τι ήθελε να βγει απ’ το σπίτι του – αλλά όπως ξέρει και ο Α. Τσοχατζόπουλος ούτε εκεί υπάρχει σωτηρία.
Ένα μήνα τώρα η μάντρα γύρω απ’ το σπίτι του έχει μετατραπεί σε τείχος των δακρύων: οι γείτονες βρίσκουν ολόγυρα πεταμένα χαρτάκια με μηνύματα, που η γκάμα τους κινείται ανάμεσα στο παλαιοπασοκικό «προδότη Άκη!» και στο νεοφιλελεύθερο «φέρε πίσω τα λεφτά!». Διόλου παράξενο που ο κ. Τσοχατζόπουλος σπανίως βγαίνει από τη μάντρα. Γιατί προφανώς έχει ακούσει και για τη συνάντηση του Γ. Βουλγαράκη με τους εξεγερμένους καφενόβιους. Ο πρώην υπουργός κατευθυνόταν στο «JK» όταν άκουσε το χιτ των ημερών «Πού είναι τα λεφτά, ρε;». Εν αντιθέσει με τον μέσο άνθρωπο που κάνει μεταβολή μόλις μυρίσει μπαρούτι, ο κ. Βουλγαράκης μάλλον βρήκε ευκαιρία να εφαρμόσει όσα μάθαινε τόσα χρόνια στο τατάμι. Κι έτσι, στράφηκε προς τον κύριο που εν μέσω καπουτσίνο και κρουασάν τον «στόλιζε» σαν μεταχρονολογημένο επιτάφιο. Αλλά σαν να επρόκειτο για ταινία του Μπρους Λι, δέκα ακόμα τύποι συσπειρώθηκαν γύρω απ’ τον επαναστάτη του καφέ. Και ο κ. Βουλγαράκης ανέκρουσε πρύμναν προτού τον πάρουν τα σκάγια...
Ατυχώς την ιστορία δεν πρόλαβε να τη μοιραστεί με τον Κ. Κουλούρη πριν εκείνος βγει στη Βαλαωρίτου. Ο παλαιός σοσιαλιστής αρχικά αγνόησε το τσούρμο των νεαρών που τον πήρε στο κατόπι. Αλλά στη συνέχεια ήταν δύσκολο να τους αγνοήσει, κυρίως γιατί ένας τους πλησίασε υπούλως και τον λάκτισε με φόρα στα οπίσθια! Ευτυχώς για τον κ. Κουλούρη, όρμησε ένας παλαιός συνδικαλιστής της ΔΕΗ να τον σώσει. Βλέπετε, ο συνδικαλιστής τον θυμόταν από τότε που μεγαλούργησε ως καταμετρητής της ΔΕΗ. Ενώ οι νεαροί τραμπούκοι γνώριζαν μονάχα την πρόσφατη πορεία του: απ’ το «GB» στο «Jimmy’s» και τούμπαλιν...
Μαρίλη Mαργωμένου

http://news.kathimerini.gr

Ζαν Λικ Γκοντάρ: Όλος ο κόσμος χρωστάει χρήματα στην Ελλάδα

Υπέρ της Ελλάδας και του χρέους των ξένων προς αυτήν μίλησε ο Ζαν Λικ Γκοντάρ με αφορμή την προβολή της ταινίας του «Film Socialisme», που προβλήθηκε σήμερα στο τμήμα «Ένα κάποιο βλέμμα» του 63ου κινηματογραφικού φεστιβάλ των Κανών. Ο ίδιος πάντως αρνήθηκε να έρθει στις Κάνες, στέλνοντας ένα σημείωμα στον διευθυντή του φεστιβάλ, Τιερί Φρεμό, λέγοντας πως «ύστερα από τα προβλήματα του τύπου όπως το ελληνικό δεν μπορούσα να είμαι μαζί σας στις Κάνες.»
Παράλληλα, μιλώντας σε συνέντευξη με Γάλλο δημοσιογράφο, που δημοσιεύτηκε σε περιοδικό, ο Γκοντάρ αναφέρει τα ακόλουθα σχετικά με την ταινία του και τις απόψεις του για την Ελλάδα:
«Θα έπρεπε να ευχαριστήσουμε την Ελλάδα. Είναι η Δύση που χρωστάει στην Ελλάδα. Η φιλοσοφία, η δημοκρατία, η τραγωδία... Πάντα ξεχνάμε τη σχέση ανάμεσα στην τραγωδία και τη δημοκρατία. Χωρίς Σοφοκλή δεν θα υπήρχε Περικλής. Χωρίς τον Περικλή δεν θα υπήρχε Σοφοκλής. Ο τεχνολογικός κόσμος στον οποίο ζούμε τα χρωστά όλα στην Ελλάδα. Ποιος ανακάλυψε τη λογική; Ο Αριστοτέλης... Όλος ο κόσμος χρωστάει χρήματα σήμερα στον Ελλάδα. Θα μπορούσε να ζητήσει από το σημερινό κόσμο μας χιλιάδες εκατομμύρια για τα δικαιώματα του συγγραφέα και θα ήταν λογικό να της τα δώσουμε. Πάραυτα. Κατηγορούν τους Έλληνες ότι είναι και ψεύτες... Αυτό μου θυμίζει ένα παλιό συλλογισμό που είχα μάθει στο σχολείο. Ο Επαμεινώνδας είναι ψεύτης ή όλοι οι Έλληνες είναι ψεύτες, άρα ο Επαμεινώνδας είναι Έλληνας. Δεν έχουμε προχωρήσει καθόλου».
Στην ταινία του ο Γκοντάρ, με αφορμή μια κρουαζιέρα στη Μεσόγειο, με διάφορους σταθμούς από Νάπολη και Ελλάδα μέχρι Αίγυπτο, βρίσκει την ευκαιρία να μιλήσει για το σύγχρονο κόσμο μας και τα πολιτικά, οικονομικά και ηθικά του προβλήματα. Μια ταινία με έναν Γκοντάρ να συνεχίζει το στιλ που γνωρίσαμε από το «Με κομμένη την ανάσα» μέχρι πιο πρόσφατες όπως «Η μουσική μας».
http://www.kathimerini.gr/ με πληροφορίες από ΑΠΕ - ΜΠΕ 17-5-2010

Γιατί η "αντιπροσωπευτική δημοκρατία" δεν είναι δημοκρατία

"...Αν η δημοκρατική κυβέρνηση προϋποθέτει επαγρυπνούντες και θαρραλέους πολίτες, η επαγρύπνηση και το θάρρος είναι ταυτόχρονα αποτέλεσμα της δημοκρατικής διακυβέρνησης. Αρνητικά, είναι προφανές ότι ένας λαός που μεταβιβάζει διαρκώς τις εξουσίες του δε θα διδαχθεί ποτέ τις πολιτικές αρετές του θάρρους και της επαγρύπνησης που απαιτεί η δημοκρατία. Θα εκπαιδευτεί αποκλειστικά στην ευκολία της παθητικότητας και της μεταβίβασης σε άλλους. Άπαξ και τελειώσουν οι εκλογές, οι πολίτες θα σπεύσουν να επιστρέψουν στις ιδιωτικές τους υποθέσεις. Όλοι οι μεγάλοι κλασσικοί συγγραφείς είχαν βαθύτατη επίγνωση αυτού του ουσιώδους και ξεχασμένου σήμερα δεσμού μεταξύ εκπαίδευσης (με τη βαθιά, όχι απλώς σχολική έννοια του όρου) και του πολιτικού θεσμού, ώς κύριου μέσου πολιτικής διαπαιδαγώγησης..."
"...είναι απόλυτα σαφές ότι η εκλογή μή ανακλητών αντιπροσώπων για μεγάλο χρονικό διάστημα αποτελεί μεταβίβαση της πολιτικής εξουσίας πρός όφελος μιάς επιμέρους κατηγορίας πολιτών. Δε χρειάζονται ιδιαίτερα λεπτομερείς αναλύσεις για να δεί κανείς ότι αυτή η κατηγορία τείνει εκ των πραγμάτων να διατηρήσει την εξουσία που της έχει ανατεθεί και ότι ώς εκ τούτου, άπαξ και εκλεγούν μή ανακλητοί αντιπρόσωποι, κάθε μετέπειτα εκλογή δεν θα αποτελεί πλέον εκλογή, αλλά θα επηρεάζεται πάντα από το αποτέλεσμα της δράσης αυτών που έχουν ήδη ασκήσει την εξουσία για ένα διάστημα δύο, τριών ή πέντε ετών. Στο εξής, αυτοί ακριβώς θα καθορίζουν το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα συζητηθούν τα ζητήματα, πράγμα που τους δίνει τη δυνατότητα να διαμορφώνουν σε πολύ μεγάλο βαθμό της απαντήσεις..."

Η Ελληνική Ιδιαιτερότητα Β'
Κορνήλιος Καστοριάδης

Οι θετικές σκέψεις και τα θετικά συναισθήματα έλκουν και δημιουργούν θετικές πραγματικότητες

Χρειάζεστε έναν ήρεμο, καθαρό και θετικό νου για να ικανοποιήσετε τις ανάγκες σας για τον εαυτό σας, την οικογένειά σας και ίσως ακόμη για την κοινωνία και τον κόσμο.

Τα συναισθήματά μας έχουν απευθείας επίδραση στο σώμα μας. Κάθε φορά που νιώθουμε ένα συναίσθημα, το ενδοκρινικό μας σύστημα εκκρίνει συγκεκριμένες ορμόνες ή πεπτίδια που κυκλοφορούν μέσα στο αίμα μας προς όλα τα κύτταρα, γεμίζοντας τα με τις «ορμόνες αυτού του συναισθήματος». Η ορμονική κατάσταση που δημιουργείται από αρνητικά συναισθήματα φέρνει ανισορροπία σε διάφορα συστήματά μας όπως το νευρικό, το ενδοκρινικό και το ανοσοποιητικό μας σύστημα, τα οποία στη συνέχεια δημιουργούν έλλειψη ισορροπίας σε όλα τα άλλα συστήματα. Αυτό έχει σαν επακόλουθο να είμαστε πολύ περισσότερο ευαίσθητοι σε ασθένειες και διαταραχές.

Ιατρικές μελέτες στο «Ινστιτούτο Αριθμητικής της Καρδιάς» στην Καλιφόρνια έχουν δείξει ότι πέντε λεπτά θυμού ή απογοήτευσης μπορούν να αποδυναμώσουν μέρη του ανοσοποιητικού συστήματος για πέντε ώρες και ότι πέντε λεπτά αγάπης ή ευγνωμοσύνης μπορούν να ενισχύσουν το ανοσοποιητικό σύστημα για πέντε ώρες.

Άλλες μελέτες έχουν δείξει ότι αποκτούμε χημικό εθισμό σε ορμονικές εκκρίσεις από συγκεκριμένα συναισθήματα και έχουμε την τάση να αναζητούμε υποσυνείδητα τρόπους να ξαναδημιουργήσουμε αυτά τα συναισθήματα και να πάρουμε τις «ορμονικές δόσεις» μας, ακριβώς όπως κάνουμε με κάθε άλλη εθιστική ουσία. Στην πραγματικότητα αποκτούμε χημικό εθισμό σε συναισθήματα φόβου, θυμού, πόνου, πίκρας, μίσους ή ενοχής και έλκουμε και δημιουργούμε καταστάσεις, στις οποίες μπορούμε να βιώσουμε ξανά εκείνα τα οικεία συναισθήματα.

Αυτό στη συνέχεια οδηγεί σε ένα φαύλο κύκλο αναδημιουργίας αρνητικών συναισθηματικών καταστάσεων που ενισχύουν τις λανθασμένες πεποιθήσεις μας ότι κινδυνεύουμε ή ότι είμαστε θύματα ή ανάξιοι. Η υγεία, οι σχέσεις, η εργασία και η ευτυχία μας φθείρονται.

Ο νους μας δημιουργεί την πραγματικότητά μας

Το χειρότερο ίσως αποτέλεσμα είναι ότι, λόγω του νόμου της έλξης, τα αρνητικά μας συναισθήματα και οι αρνητικές μας σκέψεις έλκουν περισσότερα από αυτά για τα οποία νιώθουμε αρνητικά. Αυτό μπορεί επίσης να ονομαστεί νόμος του καθρεφτίσματος, νόμος της συμπαθητικής δόνησης ή νόμος της εκδήλωσης.

Ο νους, οι σκέψεις, τα συναισθήματα, οι προσδοκίες και οι συμπεριφορές μας δημιουργούν την πραγματικότητά μας. Όταν τα αλλάζουμε, η πραγματικότητά μας αλλάζει. Οι θετικές σκέψεις και τα θετικά συναισθήματα έλκουν και δημιουργούν θετικές πραγματικότητες.

Αυτή είναι η δοκιμασία του καιρού μας: το να νιώθουμε εμπιστοσύνη και θετικότητα ακόμη κι όταν η εξωτερική πραγματικότητα δεν εμπνέει θετικές σκέψεις. Εδώ είναι που ξεχωρίζουν «αυτοί που είναι στο κέντρο τους» από τους «φοβισμένους». Αυτοί, που μπορούν να συνεχίσουν να νιώθουν εμπιστοσύνη στην ικανότητά τους να αντιμετωπίσουν και να ξεπεράσουν τις προκλήσεις, θα είναι καλά. Αυτοί, που υποκύπτουν στο φόβο, το άγχος, το θυμό και το μίσος, όπως είναι πολύ εύκολο να κάνουν, θα υποφέρουν ακόμη περισσότερο.
Οι άλλοι καθρεφτίζουν τα συναισθήματά μας

Εκπέμπουμε τα συναισθήματά μας, σαν ενέργειες, είτε τα εκφράζουμε είτε όχι. Αυτές οι ενέργειες κάνουν τους άλλους να αντιδρούν και να συμπεριφέρονται με τρόπους που αντανακλούν τα συναισθήματά μας. Όταν έχουμε έντονα αρνητικά συναισθήματα για διάρκεια χρόνου (όχι απλά στιγμιαία συναισθήματα, που είναι φυσιολογικά και αβλαβή), στην πραγματικότητα αυξάνουμε την πιθανότητα να μας φερθούν οι άλλοι αρνητικά.Ακόμη κι όταν είμαστε «αθώοι», και δεν έχουμε βλάψει κανέναν, ο φόβος μας για τους άλλους θα τους προσκαλέσει υποσυνείδητα να φερθούν με τρόπους που καθρεφτίζουν τους δικούς μας φόβους. Το ίδιο ισχύει για τα συναισθήματα του θυμού, της ενοχής, του πόνου, της προδοσίας, του μίσους, της πίκρας, της απόρριψης, της κριτικής και όλα τα άλλα. Αυξάνουν την πιθανότητα έλξης αυτού για το οποίο αισθανόμαστε αρνητικά.

Αυτό είναι ένα γεγονός που είναι εξαιρετικά σημαντικό να θυμόμαστε όταν περνάμε «καιρούς δοκιμασίας». Στην πραγματικότητα δοκιμάζεται η ικανότητά μας να παραμείνουμε θετικοί νιώθοντας άξιοι, ασφαλείς και δυνατοί μέσα μας, ώστε να μπορέσουμε να ενθαρρύνουμε τον εαυτό μας στην αντιμετώπιση των ανθρώπων και των καταστάσεων.
Η δύναμη της Ευγνωμοσύνης

Ένας τρόπος να δημιουργείτε θετικά συναισθήματα είναι να εστιάζεστε σε όλα όσα έχετε, για τα οποία μπορείτε να νιώθετε ευγνωμοσύνη. Ακόμη κι όταν δεν έχουμε όλα όσα θέλουμε ή πιστεύουμε ότι πρέπει να έχουμε για να είμαστε ευτυχισμένοι, μπορούμε πάντοτε να εστιαζόμαστε σ’ αυτά που έχουμε. Όταν συγκεντρωνόμαστε μόνο σ’ αυτό που δεν έχουμε, χάνουμε όλα αυτά που πραγματικά έχουμε, επειδή τα αγνοούμε και δεν τα επιτρέπουμε να μας παρέχουν απόλαυση, ασφάλεια ή ευτυχία.

Μπορεί να μην έχουμε τα χρήματα ή την υλική ασφάλεια που θα θέλαμε να έχουμε, αλλά μπορεί να έχουμε ανθρώπους που αγαπάμε και μας αγαπούν. Μπορεί να έχουμε καλή ή αρκετά καλή υγεία για να απολαύσουμε τη ζωή. Μπορεί να έχουμε στέγη και τροφή. Μπορεί να έχουμε ηλεκτρισμό και τρεχούμενο νερό. Μπορεί ακόμη να έχουμε και ζεστό τρεχούμενο νερό. Αν έχουμε βιβλία και τηλεόραση, τότε είμαστε πιθανώς στο ανώτερο 20% του πλανήτη. Αν έχουμε έστω και λίγα χρήματα στην τράπεζα, τότε είμαστε στο ανώτερο 8% του πλανήτη.

Μπορούμε να νιώθουμε ευγνωμοσύνη για τον αέρα που αναπνέουμε, τα λουλούδια, τα δένδρα και τα πουλιά γύρω μας. Κι αν ζούμε κοντά σε ένα πάρκο, δάσος, βουνό ή κοντά σε οποιοδήποτε είδος νερού, τότε μπορούμε να βρούμε ευχαρίστηση από την παρουσία τους στη ζωή μας. Ακόμη και σε δύσκολους καιρούς, μπορούμε να απολαύσουμε τους ανθρώπους, τα ζώα και τη φύση γύρω μας.

Αν ξέρουμε να διαβάζουμε και έχουμε πάρει διάφορες μορφές μόρφωσης, τότε είμαστε πολύ ιδιαίτεροι και ευλογημένοι. Αν έχουμε πρόσβαση στο Διαδίκτυο, τότε είμαστε μέσα στο 6% των ανθρώπων του πλανήτη που έχουν πρόσβαση σε ηλεκτρονικό υπολογιστή. Αν έχουμε τηλέφωνο, είμαστε πολύ καλύτερα από τα 3 δισεκατομμύρια ανθρώπους (το 50% του πλανήτη) που δεν έχουν και μπορεί να μην έχουν καν δει τηλέφωνο.

Το αίσθημα της ευγνωμοσύνης για όλα όσα έχουμε έλκει περισσότερα από αυτά που χρειαζόμαστε. Όταν αισθανόμαστε ευγνωμοσύνη, εκπέμπουμε θετική ενέργεια, η οποία αντανακλάται πίσω σε μας από τους ανθρώπους και το σύμπαν με τη μορφή όλων αυτών που μας κάνουν να νιώθουμε ακόμη μεγαλύτερη ευγνωμοσύνη. Όταν αισθανόμαστε τυχεροί που έχουμε όσα έχουμε, έλκουμε περισσότερα από αυτά που μας κάνουν να νιώθουμε τυχεροί. Όταν αισθανόμαστε ανάξιοι της αγάπης, άτυχοι και αποθαρρυμένοι, έλκουμε περισσότερα από αυτά που μας κάνουν να έχουμε αυτά τα συναισθήματα.

Η ζωή είναι ένας καθρέφτης που αντικατοπτρίζει πίσω σε μας τις υπερισχύουσες σκέψεις, συναισθήματα και συμπεριφορές μας από το παρελθόν και το παρόν. Η δύναμη να δημιουργήσουμε μια καινούρια και πιο ευτυχισμένη πραγματικότητα, ακόμη και σ’ αυτούς τους καιρούς δοκιμασίας, εξαρτάται από την ικανότητά μας να έχουμε εμπιστοσύνη ότι πάντοτε αξίζουμε, είμαστε ασφαλείς και έχουμε τη δύναμη και το εσωτερικό σθένος να αντιμετωπίσουμε και να ωφεληθούμε από κάθε πρόκληση που μας φέρνει η ζωή.

Είναι σημαντικό να αντιλαμβανόμαστε τη ζωή φιλική παρά επικίνδυνη. Έχουμε μάθει και προγραμματιστεί να βλέπουμε τη ζωή δύσκολη και επικίνδυνη, επειδή για πολλές χιλιάδες χρόνια η κοινωνία μάς έχει ταυτίσει με το σώμα και το νου, αγνοώντας τον πνευματικό εαυτό μας και τον πραγματικό λόγο που βρισκόμαστε, σαν πνεύματα, μέσα σ’ αυτά τα προσωρινά σώματα.
Τίποτα δεν είναι τυχαίο

Μια βασική αλλαγή που χρειάζεται να κάνουμε στον τρόπο που σκεφτόμαστε είναι να αντιληφθούμε ότι τίποτα από όσα έχουν συμβεί, συμβαίνουν και θα συμβούν στη ζωή μας δεν είναι τυχαίο. Ο Θεός, η ζωή και το σύμπαν μάς αγαπούν πέρα από κάθε μέτρο. Ό,τι συμβαίνει στη ζωή μας είναι μια ευκαιρία για ανάπτυξη και εξέλιξη. Δημιουργούμε αυτά τα γεγονότα και τις καταστάσεις είτε με τις μη φωτισμένες επιλογές, συναισθήματα και σκέψεις μας είτε σαν «επιλογές της ψυχής» πριν να γεννηθούμε.

Η πραγματικότητα είναι ότι είμαστε ουσιαστικά αθάνατη άμορφη συνειδητότητα που έχει καταλάβει προσωρινά ένα σώμα με σκοπό να θυμηθούμε την αληθινή αιώνια φύσης μας ενώ βρισκόμαστε μέσα στο σώμα και μετά να εκδηλώσουμε στο υλικό επίπεδο την αρμονία, αγάπη, ενότητα και ομορφιά που ήδη υπάρχουν στον πνευματικό εαυτό μας.

Μ’ αυτό στο νου μας, υπάρχουν μόνο δύο λόγοι για να συμβεί κάτι δυσάρεστο στη ζωή μας. Ο ένας είναι ότι η άγνοια και ο φόβος μας έλκουν αρνητικές πραγματικότητες. Ο άλλος είναι ότι σε πνευματικό επίπεδο έχουμε επιλέξει αυτήν την εμπειρία σαν ευκαιρία να αφυπνιστούμε.

Μπορούμε να συμπεράνουμε ότι αυτή η οικονομική, κοινωνική και ηθική κρίση που βιώνει ο κόσμος είναι προϊόν αυτών των δύο λόγων. Σ’ ένα επίπεδο αυτή η κρίση είναι αποτέλεσμα της ταύτισής μας με το εγώ μας, την ιδιοτέλεια, την απληστία, το φόβο και την ξεχωριστότητά μας. Σ’ ένα άλλο επίπεδο, είναι αυτό που έχουμε τώρα επιλέξει σαν ευκαιρία για να αναπτύξουμε εσωτερική ασφάλεια και μεγαλύτερη αίσθηση ενότητας, αγάπης και συνεργασίας.

Ρόμπερτ Ηλίας Νατζέμυ
http://nekthl.blogspot.com

Ο μαγνήτης της ευτυχίας, ή όταν η "φύση συνομωτεί"

Μπορούμε να καθορίσουμε οι ίδιοι το ριζικό μας;

Σύμφωνα με τον «Νόμο της Έλξης», ναι.

Αρκεί να εξοικειωθούμε με την ιδιότητα του ηλεκτρομαγνητικού όντος, ικανού να «συλλέγει» από το περιβάλλον θετικές δονήσεις.
«Όμοιος ομοίω αεί πελάζει...». Σε αυτό το γνωστό αρχαίο ρητό βασίζεται η σύγχρονη θεωρία του «Νόμου της Έλξης». Πρόκειται για την εφαρμογή στην καθημερινή ζωή του βασικού νόμου της φυσικής, σύμφωνα με τον οποίο το όμοιο έλκει το όμοιο.
Σύμφωνα με τον Νόμο της Έλξης (www.nomoselxis.gr), καθένας από εμάς εκπέμπει μαγνητικά φορτισμένα κύματα, τα οποία μας καθιστούν στην κυριολεξία κινούμενους μαγνήτες.
«Με αυτόν τον τρόπο διαρκώς «τραβάμε» προς το μέρος μας οτιδήποτε συμβαίνει να έχει την ίδια με εμάς δόνηση. Δηλαδή αν εκπέμπουμε θετικά κύματα, θα λάβουμε θετική... αντίδραση», εξηγεί στο «Έθνος της Κυριακής» η κ. Δήμητρα Μπούρα, συντονίστρια της Ομάδας της Ανθρωπότητας Ελλάδας και υπεύθυνη για τον Τομέα Εκπαίδευσης για την Ομάδα της Ανθρωπότητας Παγκοσμίως (Humanity’s Team World Wide Education & Inner Work Coordinator).
«Το Μυστικό»

«Ό,τι κι αν θέλει κανείς -ένα αυτοκίνητο, μία καλή δουλειά κλπ.-, μπορεί να το αποκτήσει, αρκεί να ξέρει πώς να το φέρει κοντά του, μέσω του συναισθήματος».
Ο Νόμος της Έλξης άρχισε να γίνεται ευρύτερα γνωστός τα τελευταία δύο χρόνια μέσα από την ταινία και το βιβλίο «Το Μυστικό» (The Secret).
Ωστόσο, από τη δεκαετία του 1930 ακόμη, η επιστήμη της Φυσικής έχει αποδείξει επιστημονικά πως οι σκέψεις μας και τα συναισθήματα που τις συνοδεύουν είναι μία μορφή ενέργειας.
Επειδή η ενέργεια είναι δόνηση, όταν σκεφτόμαστε και έχουμε ένα συναίσθημα για κάτι, είναι σαν να εκπέμπουμε δονήσεις.
«Οι σκέψεις και τα συναισθήματα είναι δονήσεις, ηλεκτρομαγνητικά κύματα, και οι διαφορετικές σκέψεις και συναισθήματα είναι διαφορετικές δονήσεις, που διαφέρουν μεταξύ τους ακριβώς όπως οι νότες που βγαίνουν από ένα μουσικό όργανο», λέει η κ. Δήμητρα Μπούρα.
«Όσο πιο έντονα επιθυμούμε κάτι τόσο πιο έντονα το σκεφτόμαστε και φυσικά τόσο πιο έντονο είναι το συναίσθημα που συνοδεύει τις σκέψεις μας.
Μέχρι σήμερα, πιστεύαμε ότι η ζωή μας καθορίζεται από την τύχη, από εξωτερικούς παράγοντες και όχι από εμάς τους ίδιους. Έχουμε μάθει να είμαστε επιφυλακτικοί, καχύποπτοι και προσεκτικοί με το καθετί.
Νομίζουμε ότι πρέπει να ανησυχούμε για τα πάντα. Όλα αυτά είναι συμπεριφορές που πηγάζουν από τον φόβο και συνοδεύονται πάντοτε από αρνητικά συναισθήματα, δηλαδή χαμηλές δονήσεις, έλξη αρνητικών πραγμάτων.
Δημιουργούμε με το συναίσθημα και όχι με τη σκέψη», τονίζει η κ. Δήμητρα Μπούρα.
Τα τέσσερα βήματα της «έλξης» Για να βοηθηθούν όσοι θελήσουν να αρχίσουν να σκέφτονται... θετικά, τα μέλη της «Ομάδας της Ανθρωπότητας» διοργανώνουν σεμινάρια, με σκοπό να διδάξουν στον καθένα πώς μπορεί να εκμεταλλευτεί τη δυνατότητα αυτή προς όφελός του. Στο Σεμινάριο διδάσκεται ο τρόπος «έλξης» μιας οποιασδήποτε επιθυμίας σε κάθε τομέα της ζωής μας, μέσα από τέσσερα απλά βήματα, με παραδείγματα και βιωματικές ασκήσεις. Τα τέσσερα βήματα είναι τα εξής:
1. ορίζουμε αυτό που δεν θέλουμε
2. ορίζουμε αυτό που τελικά θέλουμε
3. βρίσκουμε το συναίσθημα αυτού που θέλουμε
4. συνδεόμαστε με αυτό.
«Το τέταρτο βήμα αφορά τα χρονικά περιθώρια που πρέπει να αφήνουμε για να συμβεί αυτό που θέλουμε. Μπορεί να ακούγονται απλοϊκά τα βήματα, αλλά δεν είναι, απαιτούν περαιτέρω επεξήγηση και αυτό κάνουμε στο σεμινάριο», εξηγεί η κ. Δήμητρα Μπούρα.
«Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι κατ’ αρχάς να συνειδητοποιήσουμε ότι εμείς είμαστε η πηγή και η αιτία κάθε πράγματος που υπάρχει στη ζωή μας. Και μετά, να αρχίσουμε να λειτουργούμε συνειδητά με βάση αυτά που γνωρίζουμε. Να πάψουμε απλώς να αντιδρούμε μηχανικά στα πράγματα, ζώντας τη ζωή μας στον αυτόματο πιλότο.
Αντί γι’ αυτό να ελέγχουμε συνειδητά τις σκέψεις και το συναίσθημά μας. Να έχουμε επίγνωση των δονήσεων που εκπέμπουμε κάθε φορά και να μπορούμε να παρέμβουμε και να αλλάξουμε τη δόνησή μας, άρα και τον τρόπο με τον οποίο έλκουμε».
Ο Νόμος

«Το όμοιο έλκει το όμοιο»
Σύμφωνα με τον Νόμο της Έλξης «το όμοιο έλκει το όμοιο». Ίδια δόνηση έλκει ίδια δόνηση. «Τα θετικά συναισθήματα εκπέμπουν υψηλές δονήσεις και τα αρνητικά χαμηλές δονήσεις, κάτι που σοφά εκφράζεται και γλωσσικά με τις φράσεις "είμαι ανεβασμένος" ή αγγλιστί "είμαι high" ή αντίθετα "είμαι πεσμένος, είμαι down"», τονίζει η συντονίστρια.
Σύμφωνα με τον Νόμο της Έλξης, όταν κανείς νιώθει ανεβασμένος, γεμάτος χαρά και ευγνωμοσύνη, τα συναισθήματά του στέλνουν δονήσεις υψηλής συχνότητας που θα μαγνητίσουν και θα του φέρουν πίσω μόνο «καλά πράγματα», δηλαδή οτιδήποτε είναι στην ίδια υψηλή συχνότητα δόνησης που ταιριάζει με αυτήν που εκπέμπει.
Δονήσεις

Εάν από την άλλη νιώθουμε φόβο, αγωνία, ενοχή ή ακόμα ελαφριά ανησυχία, αυτά τα συναισθήματα εκπέμπουν δονήσεις χαμηλής συχνότητας και θα έλξουν μόνο «κακά πράγματα», δηλαδή οτιδήποτε έχει την ίδια χαμηλή συχνότητα και θα επιτείνει την κακή διάθεση, να «εισπράξουμε» δηλαδή την ίδια δόνηση με αυτή που εκπέμψαμε.
«Είναι ώρα να αντιληφθούμε ότι είμαστε ηλεκτρο-μαγνητικά όντα, που τριγυρνάμε στον πλανήτη με μία ασύλληπτη δυνατότητα να μαγνητίζουμε στη ζωή μας οτιδήποτε επιθυμούμε. Μπορούμε να το κάνουμε αυτό για τον εαυτό μας, αλλά και συλλογικά για μεγαλύτερες ομάδες και για το σύνολο της ανθρωπότητας», συμπληρώνει η συντονίστρια του σεμιναρίου.
Μαρία Ψαρά

mapsara@pegasus.gr

http://www.ethnos.gr/

Οι "Λειτουργίες" στην Αρχαία Αθήνα

Μία σημαντική πηγή εσόδων για την πόλη και μία μορφή έμμεσης φορολογίας αποτελούσαν οι λειτουργίες, ένας ενδιαφέρων θεσμός που σύμφωνα με μία άποψη μπορούσε να εμπνεύσει περηφάνια στο φορολογούμενο Αθηναίο, καθώς πρόσφερε ένα μέρος της περιουσίας του σε όφελος της πόλης. Στη θεωρία -αλλά σε μεγάλο ποσοστό και στην πράξη- οι πλουσιότεροι άντρες της Αθήνας ήταν πρόθυμοι να εκτελέσουν όσο το δυνατόν καλύτερα διάφορες υπηρεσίες που όριζε η πόλη τους με ανταμοιβή, σε πρώτη φάση, τη λαμπρότητα και τη φιλοτιμία.
Οι λειτουργίες διακρίνονταν σε τακτικές και έκτακτες και ήταν είτε στρατιωτικής είτε πολιτειακής φύσεως. Έκτακτες ήταν η τριηραρχία και η εισφορά, οι οποίες μάλιστα είχαν και άμεση σχέση με περιόδους πολέμου. Στις τακτικές συγκαταλέγονταν η χορηγία, η γυμνασιαρχία, η εστίασις, η προστατεία ή αρχιθεωρία και η ιπποτροφία. Η τελευταία επιβαλλόταν μόνο στους πεντακοσιομέδιμνους και στους τριακοσιομέδιμνους.

Για ένα χρόνο ένας πολίτης, ο τριήραρχος, οριζόταν -τουλάχιστον κατ' όνομα- κυβερνήτης μίας τριήρους. Δε χρειαζόταν να έχει υπερβεί το τριακοστό έτος της ηλικίας του για να θεωρηθεί υποψήφιος για αυτήν τη θέση. Είχε την ευθύνη της καλής συντήρησης του πλοίου και επιβαρυνόταν μόνο με την πρόσληψη και εκπαίδευση του πληρώματός του και όχι με την πληρωμή και τη διατροφή του. Η τριηραρχία αποτελούσε τη δαπανηρότερη από τις λειτουργίες, καθώς μπορούσε να κοστίσει έως και ένα τάλαντο.
Η εισφορά ήταν επίσης δαπανηρή και επιβαλλόταν σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης, κυρίως σε καιρό πολεμικής σύρραξης. Ο χορηγός θεωρούνταν ο υπεύθυνος για τη σύσταση, εκπαίδευση, πληρωμή και ένδυση των 15 μελών του χορού σε μία τραγωδία, των 24 σε μία κωμωδία, των 50 σε ένα διθυραμβικό χορό ή τέλος μίας ομάδας χορευτών του πυρίχιου. Κάθε φορά μάλιστα συναγωνιζόταν με τους άλλους χορηγούς για την κατάληψη της πρώτης θέσης στους σχετικούς αγώνες. Ευθύνη του γυμνασίαρχου ήταν η εκπαίδευση και η πληρωμή μίας ομάδας δρομέων για τις λαμπαδηδρομίες που τελούνταν στη διάρκεια των Παναθηναίων, των Ηφαιστείων και των Προμηθείων. Ο εστίαρχος επιφορτιζόταν με την παροχή γευμάτων στα μέλη της φυλής του κατά τη διάρκεια των Μεγάλων Παναθηναίων και των Μεγάλων Διονυσίων. Ο αρχιθέωρος αναλάμβανε την αρχηγία σε περίπτωση αποστολής πρεσβείας σε μαντεία και στις πανελλήνιες γιορτές στην Ολυμπία, τους Δελφούς, τη Νεμέα, τον Ισθμό και τη Δήλο. Ο ιπποτρόφος αναλάμβανε τη διάθεση και την εκτροφή ίππων είτε για το στρατό είτε για μεγάλες γιορτές και αγώνες.
Η επιλογή των λειτουργών δεν ήταν πάντα σωστή. Ένας Αθηναίος μπορούσε να αποδειχτεί ότι δεν ήταν τόσο εύπορος όσο είχε θεωρηθεί όταν του ανατέθηκε η λειτουργία. Η απαλλαγή του από αυτήν την υποχρέωση γινόταν είτε με την απόφαση δικαστηρίου ενόρκων είτε μέσα από τη διαδικασία της αντίδοσης. Όταν ένας πολίτης -στον οποίο είχε ανατεθεί μια λειτουργία- θεωρούσε ότι κάποιος άλλος βρισκόταν σε καλύτερη οικονομική κατάσταση από τον ίδιο, μπορούσε να ζητήσει την απαλλαγή του από αυτήν την υποχρέωση. Για την ακρίβεια, είχε το δικαίωμα να προκαλέσει το συμπολίτη του είτε να αναλάβει εκείνος τη λειτουργία είτε με την αντίδοση να ανταλλάξουν τις περιουσίες τους. Εάν, ωστόσο, ο δεύτερος πολίτης δεν ανταποκρινόταν θετικά στην παραπάνω πρόκληση, η υπόθεση εκδικαζόταν.

Σύγχρονη δουλεία

Η ελληνική οικονομία δεν πρόκειται να σωθεί, αλλά έντεχνα θα χρεωθεί ακόμη περισσότερο μέχρις ότου οι πόροι της χώρας να περάσουν σε χέρια συγκεκριμένων εταιρειών. Αυτό θα γίνεται μέχρις ότου οι πολίτες καταλάβουν πως τους επιβάλουν μία σύγχρονη δουλεία και ξεσηκωθούν...
Θα σας θυμίσω τη δράση του κ. John Perkins, στέλεχος της CIA, οικονομικός εκτελεστής και συγγραφέας του βιβλίου: «Καταθέσεις ενός οικονομικού εκτελεστή».
Είχε αποστολή να σχεδιάζει κυβερνητικά συμβόλαια, που θα φαίνονταν ιδανικά, αλλά ο πραγματικός στόχος θα ήταν να «υποδουλώσει» μια χώρα σε χρέος και να την κρατήσει υποδουλωμένη για πάντα.
Γιατί ως γνωστόν, όποιος χρωστάει, μόνο «ΝΑΙ», μπορεί να λέει σ αυτόν που του έχει δανείσει χρήματα.
John Perkins: « Ο πιο κοινός τρόπος να δράσουμε, είναι να εντοπίσουμε μία χώρα που διαθέτει πόρους, όπως πετρέλαιο και μετά θα κανονίσουμε ένα τεράστιο δάνειο για τη χώρα αυτή, από την παγκόσμια τράπεζα ή έναν από τους αδερφούς οργανισμούς (ΔΝΤ). Αλλά τα χρήματα ποτέ δεν πάνε στην πραγματικότητα στη χώρα αυτή . Πηγαίνουν σε μεγάλες εταιρείες για να χτίσουν έργα υποδομής σ αυτήν τη χώρα. Εγκαταστάσεις παραγωγής ενέργειας, βιομηχανικά πάρκα, λιμάνια.
Πραγματικό κέρδος έχουν οι λίγοι και πλούσιοι. Και φυσικά οι εταιρείες μας.
Στην πραγματικότητα δεν βοηθούν την πλειοψηφία των ανθρώπων. Εντούτοις, αυτοί οι άνθρωποι σε όλη τη χώρα υπομένουν και κρατάνε το τεράστιο χρέος.
Το χρέος είναι τόσο μεγάλο που είναι αδύνατο να εξοφληθεί. Και αυτό είναι μέρος του σχεδίου. Δεν μπορούν να το ξεπληρώσουν. Και εμείς οι οικονομικοί εκτελεστές πάμε πίσω και τους λέμε: Μας οφείλετε πολλά λεφτά και δεν μπορείτε να πληρώσετε το χρέος σας. Οπότε, πουλήστε το πετρέλαιό σας πολύ φθηνά στις δικές μας εταιρείες. Επιτρέψτε μας να χτίσουμε στρατιωτική βάση στη χώρα σας ή στείλτε στρατεύματα για να υποστηρίξουν τα δικά μας. Όπως στο Ιράκ, ή ψηφίστε υπέρ μας στη σύνοδο των Ηνωμένων Εθνών ή ιδιωτικοποιήστε την εταιρεία ύδρευσης και ηλεκτρισμού και πουλήστε σε δικές μας εταιρείες.
Είναι τυπικός ο τρόπος που λειτουργεί το ΔΝΤ και η παγκόσμια Τράπεζα. Χρεώνουν μία χώρα και το χρέος είναι τόσο μεγάλο που δεν μπορούν να το αποπληρώσουν. Και μετά προσφέρονται να αναχρηματοδοτήσουν αυτό το χρέος και να πληρωθούν με περισσότερο τόκο. Και εσύ απαιτείς αυτό το αντάλλαγμα που αποκαλείς «εξάρτηση» ή «καλή διακυβέρνηση», το οποίο βασικά σημαίνει ότι πρέπει να ξεπουλήσουν τους πόρους τους, συμπεριλαμβάνοντας πολλές από τις κοινωνικές υπηρεσίες, τις εταιρείες κοινής ωφέλειας, τα εκπαιδευτικά συστήματα μερικές φορές τα ποινικά τους συστήματα, τα ασφαλιστικά τους συστήματα σε ξένες εταιρείες».
«Τίποτα δεν είναι τσάμπα» σ αυτή τη ζωή και μάλιστα όταν έχεις να κάνεις με δοσατζήδες και τοκογλύφους. Η μείωση μισθών και η ελαχιστοποίηση των υπαλλήλων των Δημόσιων φορέων, είναι μια «εύλογη» εξέλιξη, όταν θα έρθουν οι αμερικανικές και ευρωπαϊκές εταιρείες να αγοράσουν τους καταχρεωμένους οργανισμούς.
Το κόστος όλων αυτών των κινήσεων:
Απολύσεων, αποζημιώσεων, ανεργίας, υποτίμηση της ζωής και της δράσης μας, διάχυση φόβου σε έναν ολόκληρο λαό,θα το επωμιστούμε εμείς τώρα, για να... «απολαύσουν» τα δεδομένα που τώρα συμφωνούν στις διαπραγματεύσεις για την ενεργοποίηση του μηχανισμού διάσωσης των πιστωτών μας, οι «μεγάλοι».
Γιατί ας μην γελιόμαστε, ο μηχανισμός δεν σώζει την ελληνική οικονομία. Κατοχυρώνει του πιστωτές μας, στο ότι θα πάρουν και μάλιστα έγκαιρα τα χρήματά τους.
Η ελληνική οικονομία θα παραμείνει έρμαιο των διαθέσεων αυτών που μας δανείζουν… ούτε που μπορούμε να υπολογίσουμε πόσα χρόνια.
Οι αριθμοί δεν βγαίνουν. Όσα χρειαζόμαστε ετησίως, για αποπληρώσουμε τους τόκους και τα δάνειά μας, αλλά και για επιβιώσουμε, δεν φτάνουν. Η συνέχιση του δανεισμού, είναι αυτονόητη…
Δείτε εδώ ιστορικά στοιχεία για την δράση των "οικονομικών" δολοφόνων;
1) http://www.youtube.com/watch?v=plRiapEX8Dw&feature=player_embedded
2) http://www.youtube.com/watch?v=i_ifd1uuI3Q&feature=player_embedded
3) http://www.youtube.com/watch?v=ZKa9QYY1OUE&feature=player_embedded

http://macedonia-greece.blogspot.com/

Περί δυνάμεων κατοχής...

Αυτό που θα διαβάσετε παρακάτω είναι η προκήρυξη της κατοχικής «κυβέρνησης» Τσολάκογλου, που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα της «κυβέρνησης», στις 29 Απρίλη του 1941:

«Μετά την κατάληψιν των Αθηνών υπό του γερμανικού στρατού δε δύναται να γίνει ουδείς πλέον λόγος περί συνεχίσεως του αγώνος. Πρέπει να αναλάβωμεν την τύχη της χώρας σθεναρώς εις τα χέρια μας και να ατενίζωμεν κατάματα τη σκληράν πραγματικότητα. Διά να ανταποκριθώμεν εις αυτά αποφάσισα να σχηματίσω υπό την προεδρίαν μου κυβέρνησιν. Αυτή θα είναι η μόνη νόμιμος κυβέρνηση εν Ελλάδι και θα έχει ως εντολήν και μοναδικόν προορισμόν, τη συγκαταθέσει των δυνάμεων κατοχής, να αποκαταστήσει την ησυχίαν και την τάξιν εις τον δυστυχισμένον αυτόν τόπον και να χαρίσει στον ελληνικόν λαόν την ασφάλειαν διά μιας υπευθύνου και δραστηρίας ενεργείας, ώστε κανείς να μην αισθάνεται τον εαυτόν του ως απροστάτευτον».

69 χρόνια μετά ήρθε και πάλι επιτέλους η ώρα ώστε κανείς Έλληνας να μην αισθάνεται απροστάτευτος. Ο Έλλην πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου έκανε την ακόλουθη δήλωση: «Θα προστατεύσω τη χώρα μου».

Υπάρχει πάντως μια αξιοσημείωτη διαφορά μεταξύ των δύο ηγετών.

Ο Τσολάκογλου δήλωσε τα παραπάνω ατιμάζοντας τη στρατιωτική του στολή και την ως τότε προσωπική διαδρομή προκειμένου να διοριστεί πρωθυπουργός από τους Γερμανούς προστάτες που είχαν καταλάβει τη χώρα. Ο κ. Παπανδρέου εξελέγη πρωθυπουργός από τον ελληνικό λαό βάσει ενός συγκεκριμένου προεκλογικού προγράμματος και κατόπιν προσκάλεσε τους Γερμανούς και Αμερικανούς προστάτες.

http://redflyplanet.blogspot.com/

"Δεν μπορώ να δικαιολογήσω την ταχύτητα με την οποία κατρακύλησε οικονομικά η χώρα μας... Τα ίδια χρέη και μεγαλύτερα έχουν κι άλλες χώρες..."

"Με τον κοινό νου που διαθέτω, δεν μπορώ να εξηγήσω και ακόμα περισσότερο να δικαιολογήσω την ταχύτητα με την οποία κατρακύλησε η χώρα μας από τα επίπεδα του 2009 σε τέτοιο σημείο, ώστε με το ΔΝΤ να απολέσουμε ένα μέρος της εθνικής μας κυριαρχίας και να τεθούμε σε καθεστώς κηδεμονίας.

Και είναι περίεργο ότι κανείς έως τώρα δεν ασχολήθηκε με το πιο απλό, δηλαδή την οικονομική μας διαδρομή με αριθμούς και στοιχεία από τότε έως τώρα, ώστε να καταλάβουμε κι εμείς οι αδαείς τους πραγματικούς λόγους αυτής της πρωτοφανούς και ιλιγγιώδους εξελίξεως, που έχει ως αποτέλεσμα την απώλεια της εθνικής μας αυτοτέλειας και μαζί της την διεθνή ταπείνωση.

Ακούω για το χρέος των 360 δισεκατομμυρίων, όμως συγχρόνως βλέπω ότι τα ίδια και μεγαλύτερα χρέη έχουν πολλές άλλες χώρες. Άρα δεν μπορεί να είναι αυτή η βασική αιτία της κακοδαιμονίας. Επίσης με προβληματίζει το στοιχείο της υπερβολής στα διεθνή χτυπήματα με στόχο την χώρα μας, μαζί με ένα τόσο καλά εναρμονισμένο συντονισμό εναντίον μιας ασήμαντης οικονομικά χώρας, που καταντά ύποπτος.

Έτσι οδηγούμαι στο συμπέρασμα ότι κάποιοι μας ντρόπιασαν και μας φόβισαν, για να μας οδηγήσουν στο ΔΝΤ, που αποτελεί βασικό παράγοντα της επεκτατικής πολιτικής των ΗΠΑ και όλα τα άλλα περί ευρωπαϊκής αλληλεγγύης ήταν στάχτη στα μάτια μας, για να μη φανεί ότι πρόκειται για μια καθαρά αμερικανική πρωτοβουλία, για να μας ρίξει σε μια εν πολλοίς τεχνητή οικονομική κρίση, ώστε να φοβηθεί ο λαός μας, να φτωχύνει, να χάσει πολύτιμες κατακτήσεις και τέλος να γονατίσει, έχοντας δεχθεί να τον κυβερνούν ξένοι.Όμως γιατί; Για να εξυπηρετηθούν ποια σχέδια και ποιοι στόχοι;

Παρ’ ό,τι υπήρξα και παραμένω οπαδός της ελληνοτουρκικής φιλίας, εν τούτοις πρέπει να πω ότι με φοβίζει αυτή η αιφνίδια σύσφιξη των κυβερνητικών σχέσεων, οι επαφές υπουργών και άλλων παραγόντων, οι επισκέψεις στην Κύπρο και η έλευση του Ερντογκάν. Υποψιάζομαι ότι πίσω απ’ αυτά κρύβεται η αμερικανική πολιτική με τα ύποπτα σχέδιά της, που αφορούν τον γεωγραφικό μας χώρο, την ύπαρξη υποθαλάσσιων κοιτασμάτων, το καθεστώς της Κύπρου, το Αιγαίο, τους βόρειους γείτονές μας και την αλαζονική στάση της Τουρκίας, με μόνο εμπόδιο την καχυποψία και την εναντίωση του ελληνικού λαού.

Όλοι γύρω μας, ποιος λίγο ποιος πολύ, είναι δεμένοι στο άρμα των ΗΠΑ. Η μόνη παραφωνία εμείς, που από την επιβολή της Χούντας και την απώλεια του 40% της Κύπρου ως τους εναγκαλισμούς με τα Σκόπια και τους υπερεθνικιστές Αλβανούς, δεχόμαστε συνεχώς χτυπήματα δίχως να βάλουμε μυαλό.Θα έπρεπε λοιπόν να καταργηθούμε ως λαός και αυτό ακριβώς γίνεται σήμερα. Καλώ τους οικονομολόγους, πολιτικούς, αναλυτές να με διαψεύσουν. Πιστεύω ότι δεν υπάρχει άλλη λογικοφανής εξήγηση παρά το γεγονός ότι υπήρξε μια διεθνής συνωμοσία, στην οποία συμμετείχαν και οι Ευρωπαίοι φιλοαμερικανοί τύπου Μέρκελ, η ευρωπαϊκή Τράπεζα, ο διεθνής αντιδραστικός τύπος, που όλοι μαζί συνωμότησαν για το «μεγάλο κόλπο» της υποβάθμισης ενός ελεύθερου Λαού σε υποτελή. Τουλάχιστον εγώ δεν μπορώ να δώσω καμμία άλλη εξήγηση. Παραδέχομαι όμως ότι δεν διαθέτω ειδικές γνώσεις αλλά μιλώ βασισμένος στον κοινό νου. Ίσως και πολλοί άλλοι να σκέφτονται όπως εγώ κι αυτό ίσως το δούμε στις μέρες που θα ‘ρθουν.

Πάντως θα ήθελα να προετοιμάσω την κοινή γνώμη και να τονίσω ότι εάν η ανάλυσή μου είναι ορθή, τότε η οικονομική κρίση (που όπως είπα μας επεβλήθη) δεν είναι παρά μόνο το πρώτο πικρό ποτήρι στο λουκούλειο γεύμα που θα ακολουθήσει και που αυτή τη φορά θα αφορά ζωτικά και κρίσιμα εθνικά μας θέματα, που δεν θα ήθελα ούτε να φανταστώ πού θα μας οδηγήσουν.

Μακάρι να έχω άδικο."

Τότε ήταν Δ.Ο.Ε. τώρα Δ.Ν.Τ.

Το 2010 όπως και το 1897 ήταν ένα καταθλιπτικό για τον ελληνισμό έτος. Μετά τον χαμένο ελληνοτουρκικό πόλεμο επιβλήθηκε τότε όπως και τώρα ο ΔΟΕ (τότε τον έλεγαν Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο, τώρα το λένε ΔΝΤ) (1). Τότε όπως και τώρα οι φαύλοι πολιτικοί δεν είχαν την δύναμη ή την διάθεση (δεν τους είχε καν μπει η ιδέα) να διακόψουν την φαυλότητα τους και να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Τότε οι αξιωματικοί του «Στρατιωτικού Συνδέσμου» στασίασαν στο Γουδί και ζήτησαν αλλαγή πολιτικής πλεύσης, επέβαλλαν σαν πρωτεργάτη της νέας πολίτικης περιόδου τον Ελευθέριο Βενιζέλο κλείνοντας έτσι την περίοδο της φαυλοκρατίας (2).

Τώρα την στιγμή που γράφω αυτές τις γραμμές ακούω στην τηλεόραση στην εκπομπή της Πόπης Τσαπανίδου ότι ο «Στρατιωτικός Σύνδεσμος» καλεί σε σιωπηλή διαμαρτυρία στο Μοναστηράκι. Εύχομαι με όλη μου την ψυχή να μπορέσουν τώρα όπως και τότε να κάνουν κάτι, να γνωρίζουν ότι θα έχουν ολόψυχο συμπαραστάτη τον ελληνικό λαό και ΘΑ ΓΡΑΨΟΥΝ ΙΣΤΟΡΙΑ.

Γιάννης Αλεξάκης

Εκηβόλος

(1): Λόγω της παραπάνω εξέλιξης η Ελλάδα θα κηρύξει πτώχευση και αδυναμία εξυπηρέτησης του εξωτερικού χρέους της, με βασική συνέπεια την επιβολή διεθνούς οικονομικού ελέγχου. Τούτο θα έχει σημαντική επίπτωση στη διεθνή εικόνα της χώρας αλλά, ταυτόχρονα, θα βοηθήσει στο «νοικοκύρεμα» των οικονομικών της. Χωρίς βέβαια να πρέπει να αποδοθούν τα εύσημα στην Επιτροπή Διεθνούς Ελέγχου, η Ελλάδα θα ανακάμψει σχετικά γρήγορα, ενώ τα έτη 1910 και 1911 οι ισολογισμοί της θα είναι πλεονασματικοί (20 εκατομμύρια δραχμές αθροιστικά). Η σχετικά καλή πορεία της ελληνικής οικονομίας και η ορθολογικότερη χρήση των πόρων του κράτους μέχρι το ξέσπασμα των Βαλκανικών Πολέμων θα αποτελέσει ίσως τη σημαντικότερη παράμετρο για την επιτυχή εξέλιξη των τελευταίων. Οι στρατιωτικές επιτυχίες θα φέρουν την Ελλάδα ενισχυμένη γεωγραφικά και πληθυσμιακά στην περίοδο του Μεσοπολέμου. ΣΩΤΗΡΗ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΥ Η ελληνική οικονομία και η κρίση του Μεσοπολέμου.

(2) 1909-2009: 100 ΧΡΟΝΙΑ ΣΥΜΠΛΗΡΩΝΟΝΤΑΙ ΦΕΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΓΟΥΔΗ...Έτσι τον Αύγουστο του 1909 ξεσπά στην Αθήνα στρατιωτική επανάσταση στο Γουδί. Παραιτείται η κυβέρνηση Ράλλη και σχηματίζεται καινούργια υπό τον Κυριακούλη Μαυρομιχάλη. Όμως, επειδή έχει δημιουργηθεί πολιτικό αδιέξοδο, ο Στρατιωτικός Σύνδεσμος (η οργάνωση των αξιωματικών που είχε κάνει την επανάσταση), ο οποίος είχε απόλυτη εξουσία, προσκαλεί τον Βενιζέλο από την Κρήτη να αναλάβει την πρωθυπουργία. Αυτός ήταν η ψυχή του Έθνους! Ο Μεσσίας της Εθνικής μας Απολύτρωσης! Ήλθε λοιπόν στην Αθήνα ο Βενιζέλος και, αφού είχε διαβουλεύσεις με τον Στρατιωτικό Σύνδεσμο και με εκπροσώπους του πολιτικού κόσμου, εισηγήθηκε τον σχηματισμό νέας κυβέρνησης και τη σύγκληση μεταρρυθμιστικής Βουλής. Η Βουλή αυτή, όμως, θεωρήθηκε ότι θα μπορούσε να αποτελέσει κίνδυνο για το καθεστώς. Ο Βενιζέλος σταμάτησε τότε όλες τις επαφές του κι ετοιμαζόταν να γυρίσει στην Κρήτη. Ο Γεώργιος Α΄, φοβούμενος κλιμάκωση της κρίσης, συγκάλεσε συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών, οι οποίοι του συνέστησαν να δεχθεί τη λύση Βενιζέλου. Ο βασιλιάς, μετά από πολλές αναβολές, συμφώνησε και ανέθεσε στον Στέφανο Δραγούμη (ήταν υπόδειξη του Βενιζέλου) να σχηματίσει κυβέρνηση που θα οδηγούσε τη χώρα σε εκλογές.

Νίκος Μαστοράκης,

Καθηγητής Πολυτεχνείου Σόφιας,

3 Μαρτίου 2009

Απλοί συλλογισμοί και υπολογισμοί

Κι άλλες χώρες έχουν ελλείμματα σαν της Ελλάδας ή και πολύ χειρότερα. Όμως εμείς είμαστε ειδική περίπτωση, γιατί...τα ελλείμματα και τα χρέη του κράτους είναι απλά η κορυφή του παγόβουνου. Το υποβόσκον πρόβλημα μας είναι η απουσία κανόνων «νομιμότητας» και τρόπου επιβολής τους. Το ελληνικό Δημόσιο χρεοκόπησε γιατί διαπλέκεται με τον φαύλο ιδιωτικό (ελληνικό και διεθνή) τομέα, δηλαδή, έκανε και κάνει “ρεμούλες με λαμόγια”.
Θα αρκούσε οι φοροφυγάδες να πληρώσουν τους φόρους τους (30 δισ. βεβαιωμένα χρέη και 50 δις μη καταγεγραμμένα, λόγω παραοικονομίας). Θα αρκούσε οι Ολυμπιακοί αγώνες, αντί να κοστίσουν 11,2 δις (ανεπίσημα μιλούν για 20 δις ευρώ), να κοστίσουν όσο κι οι αντίστοιχοι του Σίδνεϋ (7 δις δολάρια, δηλαδή 6 δις ευρώ). Θα αρκούσε να μην κοστολογούνται σε τριπλάσιες τιμές τα δημόσια έργα (με επιεικείς υπολογισμούς θα είχε όφελος το δημόσιο 30 δις ευρώ ΜΟΝΟ την τελευταία 15ετία). Θα αρκούσε απλά να μειωθεί η μίζα των εξοπλισμών κατά 3% για να εξοικονομούσαμε άλλα! 4 δις, ως δημόσιο, την τελευταία 15ετία. Θα αρκούσε να μπουν κανόνες ανταγωνισμού παροχής ποιότητας υπηρεσιών στο τουρισμό (ανέξοδα) για να εισέρρεαν 4,5 δις ευρώ την τελευταία 15ετία. Θα αρκούσε να μηχανοργανωθεί όλη η υγεία κι ο δημόσιος τομέας για να γλυτώσουμε: α) χαμένες εργατοώρες των προστρεχόντων (αύξηση παραγωγικότητας κατά 4%), β) μισθούς πλεονάζοντος προσωπικού υπαλλήλων (5 δις ετησίως), γ) καύσιμα άσκοπων μετακινήσεων (περίπου 0,2 δις ετησίως), δ) κόστος υπερτιμολογίσεων νοσοκομείων (5 δις την τελευταία 15 ετία). Θα αρκούσε να μαζέψουμε τ! η χρυσοφόρο ναυτιλία υπό ελληνική σημαία για να βάλουμε στα δημόσια ταμεία περίπου 1,8 δις ετησίως. Όλα τα παραπάνω θα απέφεραν σε δεκαπέντε χρόνια 279,5 δις (περίπου όσο και το δημόσιο χρέος). Θα αρκούσε τέλος να εκμεταλλευθούμε τις ορυκτές μας πλουτοπαραγωγικές πηγές, για να έχουν τα δημόσια ταμεία ακόμα και πλεόνασμα.Όμως η ηγεσία της χώρας είναι διαχρονικά ανεπαρκής. Επείγει να αναλάβει την υπεράσπιση της Ελλάδας, κατά την συνταγματική επιταγή, ο ίδιος ο λαός. Ο θυμός κι η απελπισία όπου να' ναι θα εκραγούν στα μούτρα της γελοίας εξουσίας. Δεν τους κρατάει άλλο ο άμβωνας που' χουν ανέβει.Ας ξεκινήσουμε την αντίσταση με: α) συλλογή υπογραφών για δημοψήφισμα σχετικά με τα μέτρα του ΔΝΤ και β) καθιστικές - σιωπηλές διαμαρτυρίες με μαύρα t-shirts (όπως τότε στις πυρκαγιές)!"
Αναγνώστης στο "troktiko"

Εικονική διακυβέρνηση

Είναι πλήρης η αδυναμία Παπανδρέου να ελέγξει τις αποφάσεις, που απλά του ανακοινώνονται για να τις εκτελέσει...
Το ακούσαμε και αυτό: ο Πρωθυπουργός της χώρας, κος Παπανδρέου, χθες το πρωί στη συνάντηση με τους συνδικαλιστές, παραδέχτηκε ότι δεν είναι πια Πρωθυπουργός της χώρας, ότι δεν κάνει αυτός πλέον κουμάντο, ότι δεν έχει τον έλεγχο.
Σε μια αποστροφή του λόγου του ο Γ.Γ. της ΑΔΕΔΥ, κος Ηλίας Ηλιόπουλος, μετά από ερώτηση του Ν. Χατζηνικολάου, στο ΑΛΤΕΡ, είπε: "το πρωί είπα στον κ. Πρωθυπουργό, κε Πρόεδρε είναι δυνατόν να κόψουμε από τους συνταξιούχους των 400 ευρώ, το 13 και 14 μισθό, να μην τους αφήσουμε τουλάχιστον να μπορούν να χαίρονται λίγο τις γιορτές''.
Και ο Πρωθυπουργός μου απάντησε: "σωστό είναι αυτό, αλλά άλλοι παίρνουν τις αποφάσεις"…
Με λίγα λόγια ο πρωθυπουργός παραδέχθηκε, στους συνδικαλιστικούς φορείς ότι, δεν ελέγχει τη χώρα, ότι δεν είναι πια ο πρωθυπουργός της χώρας, αλλά απλώς φέρει τον τίτλο του Πρωθυπουργού.
Αν αυτό δεν λέγεται πτώχευση, τότε πιο λέγεται;
Μετά από αυτή την εξέλιξη, μήπως θα πρέπει να αναρωτηθούμε πως σκοπεύει να συστηθεί στον Ερντογάν και την κουστωδία του στην επικείμενη επίσκεψή τους στην Ελλάδα;
Αλήθεια, μήπως σκοπεύει να "αυτοπροσδιοριστεί" ως "Σούλα η κομμώτρια";
Κάποιοι, που δεν θα αντιληφθούν το χιούμορ, ίσως τρέξουν να επικαλεστούν πως ο Γιώργος Παπανδρέου βρίσκεται "υπό ομηρία" (που μόνος του αποφάσισε), αλλά, μήπως θα πρέπει να αναρωτηθούν πως στην ηλικία που βρίσκεται υπό κηδεμονία βρίσκονται μόνο οι μη έχοντες σώας τας φρένας;
Κάποιοι άλλοι, κάτω από πλήρη συναισθηματική φόρτιση ίσως να επικαλεστούν πως "έγινε πρωθυπουργός για τη φουκαριάρα τη μάνα του"!!!
Σωστά... ας καλέσουν τότε και σε βοήθεια, γιατί η λαϊκή οργή αυξάνεται και πολύ σύντομα το μόνο που δεν θα σκέφτεται ο κύριος Παπανδρέου, θα είναι η μάνα του...
Αλλά, και πάλι, μήπως πρέπει να σκεφτούμε και τι γινόταν όταν έπαιρνε ο ίδιος τις αποφάσεις (που όλως τυχαίως μας οδήγησαν στην "θανάσιμη" αγκαλιά του ΔΝΤ);
Αντιμετωπίζοντας, όμως, σοβαρά αυτή τη δήλωση του Παπανδρέου πως "άλλοι παίρνουν τις αποφάσεις", τότε διαπιστώνουμε πως βρισκόμαστε μπροστά σε ένα μοναδικό δίλημμα:
α) Είτε οι αποφάσεις δεν είναι νόμιμες αφού, σύμφωνα με την αντιπροσωπευτική δημοκρατία, δεν αποφασίστηκαν από εκλεγμένους αντιπροσώπους του λαού,
β) Είτε ο Πρωθυπουργός δεν είναι νόμιμος και οφείλει να παραιτηθεί, αφού βρίσκεται υπό ομηρία...
Να ρωτήσω τώρα αν οι αποφάσεις του να κάνει κανό ή να αγοράσει καινούργιο ποδήλατο, πάρθηκαν από τον ίδιο ή μήπως εκτελούσε εντολές (πάλι);
Να αναρωτηθώ, πότε κατέληξε στο συμπέρασμα πως άλλοι παίρνουν τις αποφάσεις;
Πριν μας οδηγήσει στο ΔΝΤ ή μετά; Η απάντηση θεωρείται πολύ κρίσιμη για όλους μας, αλλά κυρίως για τον ίδιο...
Μετά τους “σεμνούς και ταπεινούς” μας ήρθαν οι “ειλικρινείς” και πράγματι με περισσή ειλικρίνεια και μάλλον πολύ ωμά, μας στέλνουν στην απόλυτη φτώχεια!
Ένας θεός ξέρει που θα μας οδηγήσουν “οι αδιάφθοροι”!!!
Και... μεταξύ μας, την αλήθεια είπε ο άνθρωπος.
Όλοι μας ξέρουμε πως ποτέ δεν είπε τίποτε δικό του και ποτέ δεν κυβέρνησε ο ίδιος... Ίσως ούτε μία στιγμή, ίσως ούτε μία φορά. Και θα πρέπει να μας ανακοινώσει, επιτέλους, ποιοί είναι οι σύμβουλοί του (ακόμη δεν ανακοινώθηκαν στο ΦΕΚ), από ποιές χώρες και με τι... "ειδικότητες"...
Για να ξέρουμε και ποιός μας... κυβερνάει!
gianniotis.blogspot.com

Δείτε εδώ σχετικό βίντεο:
http://vimeo.com/11400680

Υπάρχει συναίσθηση των όσων λέγονται;

1) Το ακούσαμε και δεν το πιστέψαμε. Το Υπουργείο Παιδείας προκηρύσσει διαγωνισμό για«ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΜΗΧΑΝΙΣΜΩΝ ΣΚΙΑΣΗΣ ΤΟΥ ΚΤΗΡΙΟΥ ΥΠ.Π.Δ.Β.Μ.&Θ ΣΤΟ ΜΑΡΟΥΣΙ» ύψους 200.000 ευρώ. Μέσα στις κρίσης το καιρό και η Αννούλα θα ήθελε να έχει σκιά.
Το ψάξαμε και είναι αλήθεια. Πράγματι η Άννα Διαμαντοπούλου κάνει διαγωνισμό να βάλει στέγαστρο στο γραφείο της στο Υπουργείο.
Μωραίνει Κύριος ον βούλεται απωλέσαι...
Δείτε την προκήρυξη εδω
http://greekmacedonians.blogspot.com/

2) Οι βουλευτές θα μας τρελάνουν: 1.500.000 ευρώ επίδομα για αγορά H/Y!!!
Την ίδια στιγμή που ανακοινώνονται τα νέα οικονομικά μέτρα και οι "απλοί άνθρωποι του μόχθου" καλούνται να πληρώσουν "το μάρμαρο", η Βουλή των Ελλήνων κατά ομόφωνη απόφαση (ΦΕΚ223 Α) ενέκρινε, εν μέσω κρίσης, πρόγραμμα επιδότησης για όλους ανεξαιρέτως, τους βουλευτές και ευρωβουλευτές προκειμένου να αγοράσουν το δικό τους προσωπικό εξοπλισμό πληροφορικής, προκειμένου να αναπτύξουν τις δημόσιες σχέσεις τους μέσω του διαδικτύου με προϊόντα όπως:
Επιτραπέζιους Η/Υ , Laptops, Notebooks, πολυμηχανήματα-εκτυπωτές, Τηλεφωνικό κέντρο, Fax, Λογισμικό αυτοματισμού πολιτικού γραφείου , προγράμματα Η/Υ, δορυφορικό δέκτη και ότι άλλο gadget μπορεί να περιλαμβάνει ένα σύγχρονο πολιτικό γραφείο.
Όπως προκύπτει από το επίσημο έγγραφο κάθε βουλευτής επιλέγοντας τον δικό του προμηθευτή , προσκομίζει στο Τμήμα Προμηθειών και Διαχειρίσεως της Βουλή τιμολόγια αγορά έως 5.500 ευρώ έκαστος (αναλόγως με την κατηγορία που ανήκει) και ο προμηθευτής θα. περνάει να εξοφλείται από τη Βουλή των Ελλήνων.
Με έναν πρόχειρο υπολογισμό των τριακοσίων της βουλής μαζί με τους ευρωβουλευτές πού επίσης δικαιούνται το επίδομα μάς δίνει ένα ποσό μεγαλύτερο από 1.500.000 ευρώ.

3) Από την πίσω πόρτα ΔΙΠΛΑΣΙΑΖΟΥΝ τους μισθούς των προέδρων και διευθυνόντων συμβούλων των Νομικών Προσώπων Ιδιωτικού Δικαίου (ΝΠΙΔ), δηλαδή της ΕΡΤ, της ΔΕΗ, της ΔΕΠΑ, του ΔΕΣΦΑ και όποιων άλλων οργανισμών έχουν τη μορφή ΝΠΙΔ!

4) Έδωσαν χάρη στην Μπριγκίτα Παπασταύρου που ήταν πρόεδρος και στο "ΑΓΡΟΚΤΗΜΑ ΑΕ" και η οποία έχει ευθύνη για την κατασπατάληση του δημοσίου χρήματος. Το έκανε ο Καστανίδης και ο πρόεδρος της δημοκρατίας!
Έσβησαν την ποινή που είχε στο παρελθόν για άλλα αδικήματα έτσι ώστε να μπορεί να πάρει...θέσεις σε οργανισμούς που της πρότεινε και το ΠΑΣΟΚ

Ο μηχανισμός του ΔΝΤ: Τυπώνουν "δωροεπιταγές" και υποθηκεύουν τον πλούτο της χώρας

Καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες μιας θεατρικής "παράστασης" από τα άπληστα κτήνη που κυβερνάνε τον Πλανήτη και από τους ελεεινούς λακέδες τους, οι οποίοι εμφανίζονται σαν δήθεν αρχηγοί ανεξάρτητων κρατών. Μια τέτοια παράσταση είναι αυτή που βλέπουν οι Έλληνες και η οποία έχει τον τίτλο …"Η Ελλάδα στο ΔΝΤ". Είναι προφανές ότι πρόκειται περί παράστασης. Είναι προφανές ότι αποτελούσε μυστική δέσμευση του Παπανδρέου να μας οδηγήσει στο "κολαστήριο" του ΔΝΤ. Να μας οδηγήσει στους γνωστούς "δήμιους" του Πλανήτη. Σ' αυτούς, που οδήγησαν σχεδόν το σύνολο των δήθεν "υπό ανάπτυξη" χωρών στα χέρια των τραπεζικών "βρικολάκων".
Τώρα φαίνεται με ακρίβεια τι ακριβώς είχε υποσχεθεί ο Γιώργος στα "αφεντικά" του, προκειμένου να τον "διορίσουν" πρωθυπουργό της χώρας. Τώρα φαίνεται τι ακριβώς έχει αναλάβει να φέρει εις πέρας ως αποστολή υπέρ των εργοδοτών του. Ο Γιώργος, ο οποίος, επειδή ακριβώς είχε συνεννοηθεί με αυτά τα "αφεντικά", δεν δίστασε να διεκδικήσει την πρωθυπουργία, λέγοντας ασύστολα ψέματα στον ελληνικό λαό. Μόνον με τις "πλάτες" τόσο ισχυρών αφεντικών θα μπορούσε κάποιος να προσβάλει τη λογική και την αλήθεια με τόσο ωμό τρόπο. Μόνον με αυτές τις "πλάτες" θα μπορούσε να δηλώνει λίγες μέρες πριν τις εκλογές ότι τα λεφτά υπάρχουν και να "ψάχνει" πού πήγαν τα λεφτά μερικές ημέρες μετά από αυτές. Μόνον με τις πλάτες ξένων προστατών θα μπορούσε ένας τέτοιος δειλός τενεκές να μπει σε έναν "χώρο" προδοσίας, όπου στο βάθος δεν υπάρχει κήπος, αλλά "κρεμάλα".
Η προδοτική κυβέρνηση του Γιωργάκη δεν είναι κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Είναι κυβέρνηση εξαιτίας του ΠΑΣΟΚ. Η κυβέρνηση του αδερφού Νίκου, του Ραγκούση, της Διαμαντοπούλου, του Γερουλάνου ή του Παπακωνσταντίνου και της Δραγώνα είναι κυβέρνηση των Λεσχών τύπου Μπίλντεμπεργκ. Είναι κυβέρνηση των υπαλλήλων του Σόρος. Είναι κυβέρνηση των εμπόρων όπλων, που "χαϊδεύουν" Νικολάκηδες. Είναι κυβέρνηση των ΜΚΟ των διεθνών κερδοσκόπων, οι οποίοι έπρεπε να βρουν λύσεις, προκειμένου να διασφαλίσουν τις "επενδύσεις" τους στην Ελλάδα.
Αντιλαμβανόμαστε ότι η κυβέρνηση αυτή αποτελεί προϊόν μεθοδεύσεων. Είναι φανερό ότι δεν οφείλεται σε επιλογές ούτε των ΠΑΣΟΚΩΝ ειδικά ούτε των Ελλήνων πολιτών γενικότερα. Είναι ξένο "σώμα"… όχι μόνον για την ελληνική κοινωνία, αλλά και για την ίδια την κομματική βάση του ΠΑΣΟΚ. Όσο ΠΑΣΟΚΟΣ είναι ο γιος του αυλάρχη του βασιλιά, που παριστάνει τον σοσιαλιστή υπουργό Πολιτισμού, άλλο τόσο ΠΑΣΟΚ είναι και η ίδια η κυβέρνηση του Giorgo.
Η κυβέρνηση του Γιωργάκη, τον οποίο τον τοποθέτησαν στην ηγεσία του κόμματος του ΠΑΣΟΚ Πακιστανοί, Αφγανοί, Νιγηριανοί και άλλοι "οπαδοί" κάποιων ύποπτων ΜΚΟ. Αυτόν τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ δεν τον εξέλεξαν ως Πρωθυπουργό οι Έλληνες πολίτες με τη συμμετοχή τους. Ο Γιωργάκης εκλέχθηκε πρωθυπουργός από την αποχή των Ελλήνων πολιτών. Δεν κατόρθωσε να πάρει ούτε μία ψήφο παραπάνω από την εποχή που έχασε τις εκλογές και κινδύνευε να φύγει από το ΠΑΣΟΚ με τις κλωτσιές ως πνευματικά ανεπαρκής. Μυστηριώδεις μεθοδεύσεις και ατυχείς συγκυρίες έφεραν τον γνωστό καρπαζοεισπράχτορα του Κολεγίου στην πρωθυπουργική θέση. Αυτήν τη στιγμή η Ελλάδα κυβερνιέται στην κυριολεξία από έναν Forest Camp.
Η κυβέρνησή του λειτουργεί πυρετωδώς μόνον για να φέρει εις πέρας τις δεσμεύσεις του Γιωργάκη απέναντι στους "ευεργέτες" του. Λειτουργεί με τα "σκονάκια" όλων των γνωστών πρεσβειών. Λειτουργεί με στόχο να διαλύσει το κράτος, να εξουδετερώσει κάθε πιθανότητα αντίδρασης του ελληνικού λαού και να το παραδώσει στα αφεντικά του Γιώργου και του Νίκου. Στα αφεντικά της μητέρας τους. Αυτό το "τρίπτυχο" της καταστροφής εκφράζεται από τρεις έννοιες. Α) Σχέδιο Καλλικράτης, Β) Νόμος περί Ιθαγένειας, Γ) Καταγραφή και αποτίμηση της δημόσιας περιουσίας.
Με το Σχέδιο Καλλικράτης έχουν ως στόχο να δημιουργήσουν φυγόκεντρες τάσεις εντός του ομοιογενούς ελληνικού εθνικού κράτους, προκειμένου να το διαλύσουν ή να το απειλούν ανά πάσα στιγμή με διάλυση. Με τον καταστροφικό νόμο περί Ιθαγένειας έχουν ως στόχο να αλλοιώσουν την πληθυσμιακή σύνθεση του ελληνικού κράτους και να μετακινήσουν "σκουρόχρωμους" ψηφοφόρους κατά βούληση, προκειμένου να εξυπηρετήσουν τον προδοτικό σχεδιασμό του "Καλλικράτη". Από τη στιγμή που θα μπορέσουν να δημιουργήσουν "μοχλούς" πίεσης και στη συνέχεια να τους "κινούν" κατά βούληση, θα μπουν στην τελική φάση του σχεδίου, που είναι η παράδοση της χώρας στους ξένους.
Γι' αυτόν τον λόγο η κυβέρνηση του Αμερικανού εβραϊκής καταγωγής Γιώργου —και όχι του ελληνικού και πατριωτικού ΠΑΣΟΚ— έκανε καταγραφή και αποτίμηση της δημόσιας περιουσίας. Έκανε αυτό, το οποίο δεν έκανε ποτέ και καμία άλλη κυβέρνηση …όχι γιατί δεν μπορούσε, αλλά γιατί δεν θα τολμούσε ν' αφήσει καν να "υπονοηθεί" ότι θα την διαπραγματευόταν. Αυτό, το οποίο δεν έκαναν οι πλέον αδίστακτοι προδότες και δοσίλογοι, το τόλμησε ο αφελής και δειλός Γιωργάκης. Ο γιος της Μαργαρίτας. Ο απόλυτος ορισμός του απόλυτου "τίποτε". Η άδεια βερμούδα.
Γι' αυτόν τον λόγο μιλάμε για μεθόδευση, που στόχο έχει τη λεηλασία της χώρας. Μιλάμε για "παράσταση", που δόθηκε με στόχο να τρομοκρατηθεί ο ελληνικός λαός και να θεωρήσει σαν περίπου αναπόφευκτο την καταστροφή του. Η απόδειξη ότι επρόκειτο για παράσταση τρόμου είναι εύκολο να υπάρξει, εφόσον όλοι οι παράγοντες, που πρωταγωνιστούν σ' αυτήν, ανήκουν στον ίδιο "θίασο". Ανήκουν στον σιωνιστικό θίασο. Τρισέ, Γιωργάκης, Σαρκοζί, Σόρος, Μπενράκε, Καν, Μπάφετ είναι όλοι τους Εβραίοι. Goldman Sachs, Standard & Poor’s, Moody’s και Fitch, Παγκόσμια Τράπεζα, Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα, FED, ΔΝΤ είναι οργανώσεις καθαρά εβραϊκής ιδιοκτησίας ή διαχείρισης.
Αυτοί πρωταγωνιστούν στο "παιχνίδι" κατά της Ελλάδας. Οι ίδιοι άνθρωποι είναι αυτοί, οι οποίοι ξεκίνησαν την κερδοσκοπία κατά της Ελλάδας και είναι οι ίδιοι που δήθεν ανέλαβαν να την προστατεύσουν. Αυτοί μετέτρεψαν την Ελλάδα στο πιο διάσημο μαύρο "πρόβατο" του Πλανήτη και οι ίδιοι ανέλαβαν να το "προστατεύσουν". Ο Τρισέ ξεκίνησε τον χορό της κερδοσκοπίας και ο Τρισέ δήθεν τον σταμάτησε. Εβραίοι εμφανίζονται να θέλουν να οδηγήσουν την Ελλάδα στο ΔΝΤ και Εβραίοι εμφανίζονται να ΜΗΝ θέλουν να οδηγηθεί η ευρωπαϊκή Ελλάδα στο ΔΝΤ. Εβραίοι μας συκοφαντούν στο σύνολο του Πλανήτη και Εβραίοι αναλαμβάνουν να μας "περιθάλψουν" …πάντα βέβαια με το αζημίωτο. Εβραίοι είναι …να μην ξεχνιόμαστε.
Όλα αυτά είναι μια "παράσταση". Μια θλιβερή "παράσταση", προκειμένου οι Εβραίοι να μας οδηγήσουν εκεί όπου θέλουν, αλλά μην το "χρεωθούν" οι ίδιοι. Να κάνουν την εγκληματική δουλειά τους, αλλά να εμφανίζονται ταυτόχρονα και σαν υπερασπιστές μας. Είναι δηλαδή φανερό ότι πρόκειται για μια οργανωμένη εκστρατεία τρομοκράτησης του ελληνικού λαού, προκειμένου να μην αντισταθεί στην επερχόμενη λεηλασία της πατρίδας του. Προκειμένου να μην αντισταθεί στην προσπάθειά τους να μετατρέψουν την Ελλάδα σε Αϊτή της Μεσογείου. Μια εκστρατεία, η οποία μεθοδεύεται αποκλειστικά από τους Εβραίους. Από τον Τρισέ μέχρι τον Μέρντοχ, εφόσον τα δικά του διεθνή ΜΜΕ είναι αυτά που "ουρλιάζουν" για την ελληνική απειλή απέναντι όχι μόνον στο Ευρώ και την Ε.Ε., αλλά και την Παγκόσμια Οικονομία.
Μιλάμε για παράλογα πράγματα. Δεν είναι δυνατόν το παγκόσμιο σύστημα να "ασχολείται" στο σύνολό του με τα ψίχουλα των δανείων της μικρής Ελλάδας και να μην ασχολείται με τα δάνεια των τρισεκατομμυρίων ευρώ, που θα πρέπει να εξασφαλίσουν η Ε.Ε. ή οι ΗΠΑ, προκειμένου να μην καταρρεύσουν. Για τα πενήντα δισεκατομμύρια της Ελλάδας ξεσηκώνουν ολόκληρο τον κόσμο εναντίον των "σπάταλων" Ελλήνων και κανένας δεν λέει για το 1,5 τρις, που θα πρέπει να δανειστούν οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις.
Η απόλυτη υποκρισία σε αριθμούς. Τους ανησυχεί το 3% της δανειακής "τρύπας" της ευρωπαϊκής οικονομίας και όχι το 97%. Ολόκληρη η παραγωγική μηχανή της Δύσης έχει καταρρεύσει και αυτοί ασχολούνται με τον δέκατο τρίτο μισθό του φουκαρά Έλληνα συνταξιούχου των 600 ευρώ. Μιλάμε για εβραϊκή "υπερπαραγωγή", την οποία θα ζήλευε και ο Εβραίος Σπίλμπεργκ. Μια υπερπαραγωγή virtual κατάστασης εκτάκτου ανάγκης, που έχει ως στόχο να πείσει τους Έλληνες ότι πρέπει να ζητήσουν τη "βοήθεια" του ΔΝΤ και να υποταχθούν στις εντολές του.
Για να καταλάβει ο αναγνώστης τον λόγο ακριβώς, που θεωρούμε ολέθρια τη συμμετοχή του ΔΝΤ στον μηχανισμό στήριξης, θα πρέπει να γνωρίζει την απάντηση σε ένα πολύ απλό ερώτημα. Γιατί τούς είναι απαραίτητη η συμμετοχή του; Γιατί απλούστατα χωρίς αυτό δεν μπορεί να δρομολογηθεί λεηλασία της Ελλάδας. Ένας αμιγώς ευρωπαϊκός μηχανισμός στήριξης δεν μπορεί να μετουσιωθεί σταδιακά σε έναν "βρικόλακα" εναντίον κάποιου ευρωπαϊκού κράτους, εφόσον δεν είναι δυνατόν να υποστηριχθεί από τους υπόλοιπους Ευρωπαίους εταίρους μια τέτοια επιλογή. Ευρωπαίους εταίρους, οι οποίοι, είτε για λόγους αλληλεγγύης είτε για λόγους που άπτονται των δικών τους φόβων —οι πάντες είναι υπερχρεωμένοι και άρα κοντά στη θέση της Ελλάδας—, δεν θα συναινέσουν στη λεηλασία ενός ευρωπαϊκού κράτους από "ύποπτες" τραπεζικές "μηχανές" λεηλασίας, όπως είναι για παράδειγμα η Goldman Sachs.
Το ΔΝΤ είναι απαραίτητο γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο. Είναι ένας μηχανισμός έμπειρος στη λεηλασία κρατών και επειδή ακριβώς είναι διεθνής οργανισμός, εξουδετερώνει κάθε δυνατότητα αντίστασης των λαών, γιατί υποτίθεται τους φέρνει σε αντιπαράθεση με ολόκληρη την Κοινωνία των Εθνών. Εξουδετερώνει ταυτόχρονα και κάθε προσπάθεια συμμαχιών μεταξύ λαών, όπως αυτήν την οποία θα εξασφάλιζε ένα ευρωπαϊκό κράτος, αν βοηθιόταν αποκλειστικά από αδελφά ευρωπαϊκά κράτη. Όπως λοιπόν ένας αδίστακτος λύκος έχει ανάγκη ν' απομονώσει το μελλοντικό του θύμα από το είδος του, έτσι και το ΔΝΤ έχει ανάγκη ν' απομονώσει ένα ευρωπαϊκό κράτος από τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά κράτη. Το απομονώνει και μετά από την πρόκληση μεγάλης αιμορραγίας το θανατώνει.
Γι' αυτόν τον λόγο κάποιοι επέλεξαν να βάλουν σε έναν υποτιθέμενο ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης το ύποπτο και παγκοσμίως κακόφημο ΔΝΤ. Στην πραγματικότητα το ΔΝΤ είναι ο μηχανισμός μέσω του οποίου το σιωνιστικό τραπεζικό σύστημα μετατρέπει τα πέτσινα χρήματά του σε πραγματικό κεφάλαιο. Είναι ένας μηχανισμός, ο οποίος από την εποχή που δημιουργήθηκε —εδράζεται στην Ουάσιγκτον— έχει ως στόχο να λεηλατεί τα κράτη και να τα υποδουλώνει στις ΗΠΑ. Ένας μηχανισμός, που μεταφέρει πέτσινα δολάρια τύπου Μάρσαλ και υποδουλώνει ολόκληρα κράτη. Αυτός ο μηχανισμός σταδιακά έχει περάσει καθαρά σε εβραϊκά χέρια. Αυτό, το οποίο κατάφερναν κάποτε οι Αμερικανοί για λογαριασμό τους, το καταφέρνουν οι Εβραίοι πλέον για δικό τους λογαριασμό. Αν στο άμεσο μέλλον δούμε, δηλαδή, και τις ΗΠΑ θύμα του ΔΝΤ, δεν θα μας φανεί πλέον παράξενο.
Οι Εβραίοι, που ελέγχουν πλέον τα πάντα, είναι αυτοί οι οποίοι μέσω του Εβραίου Γιωργάκη "σπρώχνουν" την Ελλάδα στο εβραϊκό ΔΝΤ. Λογικό είναι αυτό, εφόσον έχουν τη δυνατότητα να επιλέγουν ανάμεσα στα δικά τους "εργαλεία" τι ακριβώς τους βολεύει. Στην περίπτωση της Ελλάδας η λεηλασία της μπορεί να γίνεται στο "όνομα" της Ευρώπης της προστασίας του κοινού της νομίσματος, αλλά η Ευρώπη δεν έχει "εργαλείο" λεηλασίας όπως το ΔΝΤ. Γι' αυτόν τον λόγο οι ίδιοι άνθρωποι με τις ίδιες τράπεζες και τα ίδια χρήματα επέλεξαν τη "συγχρηματοδότηση" Ε.Ε. και ΔΝΤ. Η Ε.Ε. δίνει το "άλλοθι" σ' αυτούς τους κερδοσκόπους να επέμβουν στο εσωτερικό της Ελλάδας και άρα στο εσωτερικό μιας ευρωπαϊκής χώρας και το ΔΝΤ τούς επιτρέπει να κάνουν τη "βρόμικη" δουλειά. Το ΔΝΤ θα είναι αυτό, το οποίο θα χρησιμοποιήσει τα χρήματα, προκειμένου να εκβιαστεί και να λεηλατηθεί ένα υποτίθεται ανεξάρτητο και κυρίαρχο ευρωπαϊκό κράτος.
Αν καταλάβει κάποιος αυτόν τον σχεδιασμό, μπορεί να απαντήσει σε όλα τα ερωτήματα που αφορούν το "ευαγές" αυτό ίδρυμα, το οποίο έχει οδηγήσει τα περισσότερα κράτη του Πλανήτη στη λεηλασία και τους λαούς τους στην απόλυτη εξαθλίωση. Το "εργαλείο", το οποίο, κάθε φορά που "βοηθά", προκαλεί την καταστροφή σ' αυτόν που "βοηθιέται". Όλο το μυστικό της λειτουργίας του ΔΝΤ είναι η σχέση του με τα "πέτσινα" χρήματα, που δίνει μέσω των περίφημων δανείων του. Τι κάνει με αυτά τα χρήματα; Λεηλατεί τα κράτη και υποδουλώνει τους λαούς τους στα αφεντικά του.
Στην πραγματικότητα μεταφέρει μέσα στον χρόνο την παλιά πρακτική των αποίκων του Νέου Κόσμου εναντίον των Ινδιάνων. Την τακτική, που θέλει να μοιράζει κάποιος "καθρεφτάκια" και "χάντρες" στους Ιθαγενείς, προκειμένου να τους αποσπάσει την πατρίδα τους. Την τακτική, που θέλει να τους δίνει ψεύτικα χρήματα, για να καταναλώνουν τα δικά του προϊόντα και να δημιουργούν πραγματικά χρέη. Πώς γίνεται αυτό; Με τον εξής απλό τρόπο. Το ΔΝΤ σε συνεργασία με τη FED και τα χιλιάδες "φωτοτυπικά" της μηχανήματα, τυπώνουν πέτσινα δολάρια, για να δανειοδοτήσουν υποτίθεται τα κράτη που κινδυνεύουν με χρεοκοπία.
Γιατί το κάνουν αυτό; Γιατί προσπαθούν να αποτρέψουν μια τέτοια χρεοκοπία; Γιατί η ανεξέλεγκτη χρεοκοπία ενός κράτους μπορεί να "κλείσει" την οικονομία του και να αποδεσμεύσει το ίδιο το κράτος από το διεθνές οικονομικό "κύκλωμα". Όμως, σε μια τέτοια περίπτωση θα "κλείσει" την οικονομία του το κράτος μαζί με το κρατικό του κεφάλαιο και άρα υπέρ των συμφερόντων του λαού του. Λαός και κρατικός μηχανισμός θα προσπαθήσουν να επιβιώσουν με βάση την κοινή περιουσία, η οποία σχεδόν για όλα τα κράτη και τους λαούς είναι αρκετή, για να τους επιτρέψει την επιβίωση.
Αυτό είναι μια ανεπιθύμητη εξέλιξη για τους ιμπεριαλιστές. Φαντάζεται κάποιος να "έκλεινε" η Αργεντινή μαζί με το εθνικό της κεφάλαιο; Θα πεινούσε ποτέ ο λαός της; Όχι βέβαια. Ειδικά για την κρεατοπαραγωγό Αργεντινή ο λαός της όχι μόνον δεν θα πεινούσε, αλλά θα εξήγαγε προϊόντα στην πιο ανταγωνιστική τιμή. Ταυτόχρονα αυτός ο λαός θα προσπαθούσε ν' αναπτυχθεί με βάση το δικό του ανθρώπινο κεφάλαιο. Θα προσπαθούσε να αναπτύξει την τεχνογνωσία προϊόντων, τα οποία, λόγω του "κλεισίματος" της οικονομίας της, δεν θα μπορούσε να εξασφαλίσει με εισαγωγές.
Άρα, διπλό το κακό για τους ιμπεριαλιστές. Ο λαός της Αργεντινής θα επιβίωνε εύκολα ερήμην τους και σταδιακά το αργεντινό παραγωγικό κεφάλαιο του δευτερογενούς τομέα όχι μόνον θα μονοπωλούσε μια κλειστή για τους ιμπεριαλιστές αγορά, αλλά θα ήταν ένας δυνάμει ανταγωνιστής τους για την εποχή που θα στεκόταν στα "πόδια" του. Ο εφιάλτης δηλαδή του ΔΝΤ είναι να περιοριστούν τα κράτη στα εθνικά τους νομίσματα και στις εθνικές τους οικονομίες και άρα να μην μπορούν τα αφεντικά του να τα λεηλατούν. Να εκμεταλλεύεται ο κάθε λαός το κεφάλαιό του και άρα να μην μπορούν να απλώσουν τα χέρια τους οι κλέφτες. Να επιβιώνουν εύκολα οι λαοί και να "δείχνουν" τον "δρόμο" στους υπόλοιπους λαούς …και άρα να τους δείχνουν τους φονιάδες τους.
Για να μην γίνουν όλα αυτά τα εφιαλτικά για τους ιμπεριαλιστές, υπάρχει το ΔΝΤ. Τι κάνει αυτό; Δεν αφήνει τους "Ινδιάνους" να ζήσουν στη γη τους, αλλά τους δίνει "καθρεφτάκια", ώστε να μπορεί στη συνέχεια να τους πάρει αυτήν τη γη. Βυθίζει τους λαούς στη φτώχεια και αναγκάζει τα κράτη να ξεπουλήσουν τις κρατικές περιουσίες σε συγκεκριμένους "εκλεκτούς" των ιμπεριαλιστών. Ξεπούλημα… τρόπος του λέγειν βέβαια, γιατί ούτε καν περί ξεπουλήματος πρόκειται. Μιλάμε για καθαρή λεηλασία. Τους στέλνουν "καραβιές" με φωτοτυπίες, που παριστάνουν τα χρήματα και αυτά στην ουσία "περιγράφουν" την αξία του δικού τους κεφαλαίου που υποθηκεύεται.
Δεν τους στέλνουν δηλαδή δολάρια, που μεταφέρουν "αξία" των ΗΠΑ, προκειμένου ν' αναπτυχθούν. Τους στέλνουν "χαρτιά", που αποτυπώνουν την "αξία" της πατρίδας τους και δίνονται με αποκλειστικό σκοπό να καταναλωθούν ταχέως, ασκόπως και υποχρεωτικά σε προϊόντα των ίδιων των "αποστολέων". Τους στέλνονται αμερικανικά χρήματα, τα οποία θα μετατραπούν σε αμερικανικά κόρν φλέικς, αμερικανικά αυτοκίνητα ή αμερικανικούς εξοπλισμούς και θα γίνουν αιτία για να τους πάρουν τα πάντα. Θα τους πάρουν όλες τις υποδομές, τις οποίες έχει ανάγκη για να ζήσει ένας λαός και ως εκ τούτου θα εκβιάζεται όταν τις χάσει. Θα τους αφαιρέσουν από τις δημόσιες εταιρείες τηλεπικοινωνιών και ενέργειας μέχρι το νερό που πίνουν. Όταν βλέπει κάποιος έναν λαό, όχι απλά να πεινάει, αλλά και να διψάει στην κυριολεξία, μπορεί να είναι σίγουρος ότι τον έχει "βοηθήσει" το ΔΝΤ.
Για να καταλάβει ο αναγνώστης πόσο "τζάμπα" χάνονται ολόκληρες πατρίδες, ας σκεφτεί το εξής απλό παράδειγμα. Είναι σαν να έχει κάποιος, για παράδειγμα, ένα διαμέρισμα, το οποίο αξίζει εκατό χιλιάδες ευρώ και να το έχει πουλήσει κρυφά από την οικογένειά του σε έναν τοκογλύφο για πενήντα χιλιάδες. Να έχει πάρει ο ίδιος την "προμήθειά" του και να "δουλεύει" τους υπόλοιπους με τα δήθεν αναπτυξιακά "δάνεια" που εξασφαλίζει. Στην πραγματικότητα το "τρώει" ο ίδιος το διαμέρισμα στο μαγαζί του τοκογλύφου, χωρίς να φαίνεται από τους υπόλοιπους τι γίνεται.
Του στέλνει ο τοκογλύφος πενήντα χιλιάδες δικές του "δωροεπιταγές" και στην πραγματικότητα "σπάει" το διαμέρισμα σε πενήντα χιλιάδες κομμάτια, τα οποία ξοδεύει ο καραγκιόζης μαζί με τους συνενόχους του, για να καλύψουν τις καθημερινές τους ανάγκες. Πενήντα χιλιάδες "δωροεπιταγές", τις οποίες οι προδότες ξοδεύουν υποχρεωτικά στο "μαγαζί" του τοκογλύφου. Μονά-ζυγά του τοκογλύφου. Εξασφαλίζει πελάτη για τα υπερτιμημένα προϊόντα του και υποτιμά την περιουσία του άλλου.
Μέσα σε λίγο χρόνο έχει χαθεί αυτή η περιουσία. Το διαμέρισμα έχει ξεπουληθεί με συνοπτικές διαδικασίες και τις αποφάσεις, που το αφορούν, τις παίρνει ο τοκογλύφος μόνος του. Ο τοκογλύφος, ο οποίος έχει πλέον τα μέσα να μην σου επιτρέψει ποτέ να σηκώσεις κεφάλι. Στην πραγματικότητα, δηλαδή, δεν ξοδεύεις τα χρήματα του τοκογλύφου, αλλά τη δική σου περιουσία. Την ξοδεύεις προκαταβολικά και "έναντι". Ο τοκογλύφος σου έστειλε μερικές χιλιάδες φωτοτυπίες και τίποτε παραπάνω. Φωτοτυπίες, για να έχεις ένα "μέτρο" της κατάστασης. Σου δίνει δέκα, έχοντας βάλει με λογιστικό τρόπο και προκαταβολικά στη δική του περιουσία τα διακόσια, που κάνει η δική σου περιουσία.
Αυτό, το οποίο είχε αξία και στην πραγματικότητα σου επέτρεπε να ξοδεύεις, δεν ήταν η "βοήθεια" του τοκογλύφου. Ήταν αυτό το οποίο είχες υπό την ιδιοκτησία σου και το οποίο ο τοκογλύφος ήθελε ν' αρπάξει "κοψοχρονιά". Αυτό κάνει το ΔΝΤ. Τυπώνουν δολάρια μαζί με τα κτήνη της FED και υποθηκεύουν ολόκληρα κράτη. Τυπώνουν "δωροεπιταγές", τις οποίες το θύμα τους μπορεί να ξοδέψει στα δικά τους "μαγαζιά", με τα δικά τους προϊόντα στο ύψος που έχουν αξιολογήσει οι ίδιοι την πατρίδα του. "Τυπογράφοι" και τραπεζικά "βαποράκια" ασκούν τη χείριστη τοκογλυφία, η οποία δεν φαίνεται στους τόκους. Η τοκογλυφία φαίνεται από τη διαφορά του εθνικού κεφαλαίου —το οποίο αναγκαστικά εκποιείται— σε σχέση με τα χρήματα που δόθηκαν, προκειμένου ν' αναγκάσουν το κράτος να ξεπουλήσει τη λαϊκή περιουσία.
Γι' αυτόν τον λόγο τα λαμόγια της FED βαστάνε χαμηλά τα επιτόκια δανεισμού, προκειμένου να μην προκαλούν. Προκειμένου να έχουν ένα "καρότο", για να παρασύρουν τους αφελείς λαούς. Όπου όμως υπάρχει "καρότο", υπάρχει και "παγίδα" και αυτήν πρέπει ν' αναζητά κανείς. Το θέμα στην περίπτωση αυτήν είναι να γνωρίζεις πού βρίσκεται η τοκογλυφία. Το ΔΝΤ δεν το ενδιαφέρουν οι τόκοι και γι' αυτό δεν ασχολείται με τους τόκους. Δεν το ενδιαφέρει το χρήμα, γιατί, ακόμα κι όταν δεν έχει από αυτό, μπορεί να τυπώσει τέτοιο. Το ΔΝΤ το ενδιαφέρει το κεφάλαιο των λαών και εκεί αναζητάς την τοκογλυφία του.
Πού καταλαβαίνεις την τοκογλυφία του; Στη διαφορά που υπάρχει μεταξύ της ποσότητας του χρήματος που σου δίνει κάποιος, προκειμένου να έχει το δικαίωμα ν' "αποφασίζει" για το πολύ πιο ακριβό κεφάλαιό σου. "Βοηθάνε", λόγου χάρη, την Αργεντινή με ένα δάνειο δέκα δισεκατομμυρίων και εξαιτίας της "βοήθειας" την εξαναγκάζουν να "ιδιωτικοποιήσει" το αμύθητης αξίας δημόσιο κεφάλαιό της και άρα να "υποθηκεύσει" την εθνική της ανεξαρτησία και το ίδιο το μέλλον του λαού της.
Βάζουν δέκα ψεύτικα δισεκατομμύρια πιστωτικά "δωροδολάρια" και κάνουν κουμάντο σε ένα πραγματικό κεφάλαιο πραγματικής αξίας εκατοντάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων. Αυτό το κεφάλαιο το αρπάζουν "κοψοχρονιά" οι "εκλεκτοί", οι οποίοι βρίσκονται πίσω από το ΔΝΤ. Εκλεκτοί, οι οποίοι δεν είναι άλλοι από τις γνωστές εβραϊκές "επενδυτικές" τράπεζες των μάγων "δημιουργών" των ψεύτικων δολαρίων. Γι' αυτόν τον λόγο ο αναγνώστης θα πρέπει να θυμηθεί ότι ελάχιστες ημέρες μετά την εκλογή του ο Γιωργάκης συναντήθηκε με τον Πρόεδρο της Goldman Sachs, προκειμένου να συζητήσουν για την τύχη του ελληνικού δημοσίου κεφαλαίου. Πρώτα αυτοί συμφώνησαν μεταξύ τους και κατόπιν ξεκίνησε ο δήθεν "μαραθώνιος" του Γιωργάκη, ο οποίος ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ να μπούμε στο ΔΝΤ …αλλά θα μας βάλει.
Σ' ό,τι αφορά αυτό καθ’ αυτό το χρήμα, που στέλνουν σαν "βοήθεια" στα κράτη, μαζί με το χρήμα που προκύπτει από το "ξεπούλημα" των δημόσιων κεφαλαίων τους και πάλι τα πράγματα είναι εξ αρχής αποφασισμένα. Όλα αυτά τα χρήματα θα καταναλωθούν και δεν θα επενδυθούν. Θα καταναλωθούν στο σύνολό τους, για να μην τους δημιουργούν προβλήματα. Θα δοθούν σε μισθούς κρατικών υπαλλήλων, που με τα χρήματα αυτά θα γίνουν καλοί πελάτες των ιμπεριαλιστών. Οι κρατικοί αξιωματούχοι και υπάλληλοι θα έχουν τα χρήματα των "δωροεπιταγών", για να ψωνίσουν αγαθά από τα σούπερ μάρκετ των ιμπεριαλιστών ή ν' αγοράσουν τα αυτοκίνητα και τα κλιματιστικά τους.
Από εκεί και πέρα όσα χρήματα δεν μετατραπούν σε ρεψίματα και πορδές δημοσίων υπαλλήλων μέσω των μισθών, θα εξυπηρετήσουν και πάλι τα συμφέροντα των εκλεκτών του ΔΝΤ. Θα δοθούν ως φτηνά δάνεια σε εμπόρους, για να βάλουν "λουκέτο" στους τοπικούς βιομηχάνους ή βιοτέχνες, οι οποίοι ενοχλούν τις πολυεθνικές. Θα δοθούν ως φτηνά δάνεια στους αγρότες, ώστε να "υποθηκευτούν" τα χωράφια τους και να αγοραστούν μεταλλαγμένοι σπόροι της Monsanto, προκειμένου να δεσμευτούν για πάντα στα συμφέροντα των Αμερικανών και όσων βρίσκονται πίσω τους. Τέλος, ό,τι περισσέψει, θα μετατραπεί σε παραγγελίες όπλων ή αγαθών από τις "εκλεκτές" χώρες του ΔΝΤ.
Μέρος, δηλαδή, της συνολικής "αξίας" της Αργεντινής, θα γίνει ένα αμερικανικό αυτοκίνητο ενός Αργεντινού δημόσιου υπαλλήλου ή μια σακούλα από ψώνια σε κάποια αμερικανική πολυεθνική αλυσίδα σούπερ μάρκετ. Μέρος της "αξίας" της Αργεντινής θα γίνει δόση στεγαστικού δανείου ενός Αργεντινού δημοσίου υπαλλήλου σε κάποια αμερικανική τράπεζα. Μέρος της ίδιας "αξίας" —εκτός από τη συνήθως σπάταλη δημοσιονομική πολιτική της διαφθοράς— θα γίνει δίδακτρα στα διάφορα Χάρβαρντ για τα παιδιά της άρχουσας τάξης. Μέρος της ίδιας "αξίας" θα γίνει νέα τανκ, για να αντιμετωπιστούν οι εξωγήινοι, που απειλούν την εθνική ακεραιότητα της Αργεντινής. Τέλος, μέρος της ίδιας "αξίας" θα γίνει τσουβάλια με σπόρους μεταλλαγμένων προϊόντων, για να τρώει σκουπίδια η νεόφτωχη αργεντινή "πλέμπα" και όχι βέβαια οι πιστοί Αργεντινοί προδότες, που δουλεύουν για τους Αμερικανούς.
Όλα αυτά μέσα από μια εκτεταμένη διαφθορά, την οποία χρηματοδοτούν οι ίδιοι που την "καταγγέλλουν". Με τέτοια χρήματα δημιουργούνται "Χριστοφοράκοι", που διαφθείρουν τους κρατικούς μηχανισμούς. Με τέτοια χρήματα γίνονται μεγιστάνες κάποιοι χαφιέδες σαν τον Κόκκαλη ή τον Μπόμπολα. Οι ίδιοι Αμερικανοί, για παράδειγμα, που φτιάχνουν τις "λίστες" των πιο διεφθαρμένων κρατών στον κόσμο, είναι αυτοί, οι οποίοι μέσα από τις πρεσβείες τους κατευθύνουν τη διαφθορά στις τσέπες των δικών τους ανθρώπων. Έτσι κι αλλιώς πάλι οι ίδιοι θα την εισπράξουν …όπως κι αν αυτή καταναλωθεί. Αν δεν μετατραπεί σε κάποιο νέο πολυτελές αυτοκίνητο του διεφθαρμένου αξιωματούχου, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για "ανώτερους" σκοπούς …όπως είναι η μόρφωση των παιδιών του.
Έχει αναρωτηθεί κάποιος ποιοι ακριβώς είναι αυτοί, οι οποίοι αποτελούν την πλειοψηφία των φοιτητών των διάφορων πανάκριβων Χάρβαρντ; Κουτορνίθια, που είναι γόνοι διεφθαρμένων αξιωματούχων όλου του κόσμου. "Γιωργάκηδες" και "Κωστάκηδες" από όλες τις "Μπανανίες" του κόσμου. Δίπλα στο παιδί του δικού μας Κωνσταντίνου Μητσοτάκη θα υπάρχει το παιδί κάποιου δολοφονικού Ίντι Αμίν ή το παιδί κάποιου διεφθαρμένου Μουσάραφ. Δίπλα στον Βαλκάνιο Κυριάκο, ο οποίος σπουδάζει στις ΗΠΑ με τα χρήματα της αποστασίας, μπορεί να υπάρχει ένας Λατινοαμερικάνος Ραούλ, ο οποίος σπουδάζει στις ΗΠΑ με χρήματα κάποιου πραξικοπήματος. Συμφοιτητές και φίλοι είναι όλοι αυτοί μεταξύ τους.
"Γιάννης κερνά και Γιάννης πίνει". Τα παιδιά αυτών που ελέω ΗΠΑ και ΔΝΤ κυβερνούν τα κράτη του κόσμου. Οι ίδιοι, που παίρνουν τα "δάνεια" του εξωτερικού, είναι οι ίδιοι που καθορίζουν τη δημοσιονομική πολιτική της χώρας τους. Οι ίδιοι παίρνουν τις "βοήθειες" του εξωτερικού και οι ίδιοι υπολογίζουν μόνοι τους τούς μισθούς τους και άρα το πώς θα καταναλωθούν αυτές οι "βοήθειες". Ανάμεσα λοιπόν στις επιλογές των διεφθαρμένων είναι και οι σπουδές των παιδιών τους. Εκτός από τα χρήματα, τα οποία θα γίνουν γιώτ ή καταθέσεις στην Ελβετία, θα πληρωθούν και δίδακτρα Κολεγίων. Με χρήματα τύπου Μάρσαλ και ΔΝΤ σπουδάζουν τα παιδιά των κτηνών στις ΗΠΑ.
Όλη αυτή η πρακτική στηρίζεται στην εκ των έσω προδοσία των κρατών και των λαών τους. "Γιωργάκηδες" και "Κωστάκηδες" προδίδουν τους λαούς τους, προκειμένου να τους υποδουλώσουν στους ιμπεριαλιστές. Ποια είναι τα τριάντα "αργύρια" της προδοσίας; Για άλλους είναι χρήματα από μίζες και προμήθειες και για άλλους κρατικά πόστα και αξιώματα. Πώς αλλιώς θα μπορούσε ένα "καθυστερημένο" —όπως ο Γιωργάκης— ή ένα "λαίμαργο" —όπως ο Κωστάκης— να κυβερνήσουν έναν λαό όπως οι Έλληνες;
Σε κανονικές συνθήκες τέτοιοι άχρηστοι άνθρωποι δεν θα μπορούσαν όχι απλά να διακριθούν μέσα σε μια κοινωνία, αλλά ούτε καν να επιβιώσουν. Ο ένας είναι για να σκουπίζει συνεδριακούς χώρους και ο άλλος για να συμπληρώνει τη γέμιση σε τυρόπιτες. Ο ένας είναι για να κάνει ποδήλατο στο όριο της ισορροπίας και ο άλλος για να ρεύεται απλωμένος σε τέσσερις καρέκλες. Και όμως αυτοί οι άνθρωποι κυβέρνησαν την Ελλάδα.
Αυτή η αναξιοκρατία δεν αφορά μόνον την Ελλάδα. Είναι ένα φαινόμενο, το οποίο αφορά τα κράτη όλου του κόσμου και δεν είναι καθόλου τυχαίο. Έχει δρομολογηθεί από τα αφεντικά αυτού του Κόσμου, οι οποίοι έχουν κέρδος να κυβερνάνε τα κράτη οι ανάξιοι και οι ανίκανοι. Η μεταπολεμική παγκόσμια "επιτυχία" των ΗΠΑ ήταν αυτή, που δημιούργησε παγκοσμίως πανομοιότυπες καταστάσεις. Μετά το τέλος του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου έχει δημιουργηθεί μια κατάσταση, η οποία της επιτρέπει να αναπαράγεται διαρκώς, χωρίς ν' αλλάζει το παραμικρό.
Ο Μητσοτάκης "αποστατεί" υπέρ των Αμερικανών και με τα χρήματα της Αποστασίας μετατρέπει τον Κυριάκο σε "αμερικανοτραφή" κολεγιόπαιδα, ο οποίος και πάλι θα λειτουργήσει υπέρ των Αμερικανών. Θα "προωθηθεί" σε θέσεις εξουσίας από την αμερικανική πρεσβεία, εξαιτίας του "σπουδαίου" αμερικανικού πτυχίου του και στη συνέχεια θα χρωστάει τη σημαντική θέση και τον υψηλό μισθό της θέσης του στους Αμερικανούς "ευεργέτες" και βέβαια εκβιαστές του.
Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν ότι το ΔΝΤ είναι ο "νομιμοφανής" τρόπος, για να μεταφέρονται τα χρήματα της "προδοσίας" των λαών από τους ιμπεριαλιστές σ' αυτούς που τους εξυπηρετούν. Τα χρήματα, δηλαδή, που θα πάρουν οι κατά τόπους διεφθαρμένοι αξιωματούχοι τους, μαζί τα χρήματα, που έχουν ανάγκη να πάρουν οι "συνένοχοί" τους δημόσιοι υπάλληλοι. "Συνένοχοι" της συμφοράς, οι οποίοι έχουν "δεθεί" τεχνητά πάνω στις ανάγκες που τους έχουν δημιουργήσει οι ιμπεριαλιστές και οι προδότες.
Πάντα, δηλαδή, η εξουσία φροντίζει να "δέσει" τους υπαλλήλους πάνω σε ειδικές ανάγκες, ώστε να έχει πάντα τη δυνατότητα να τους εκβιάζει και να τους απειλεί, προκειμένου να εξασφαλίζει τις "πλάτες" τους. Δανείζεται η Αργεντινή, για να "πληρώσει" τους υπαλλήλους της, οι οποίοι "χρωστάνε" στις τράπεζες τα σπίτια τους, τα αυτοκίνητά τους και φυσικό είναι να συνδέουν την επιβίωσή τους με αυτήν τη "διεθνή" βοήθεια.
Φυσικό είναι μπροστά στην αγωνία της προσωπικής τους επιβίωσης να κάνουν τα "στραβά" μάτια όταν γίνονται τα εθνικά εγκλήματα. Αυτοί όλοι, είτε συνειδητά είτε όχι, θα συναινέσουν και θα υποβοηθήσουν την εθνική προδοσία. Γιατί; Γιατί με τα αργύριά της φιλοδοξούν να επιβιώσουν. "Να "αξιοποιηθεί" η περιουσία της Αργεντινής" …θα βγει και θα πει στον λαό κάποιος "επιστήμονας", αλλά κατά σύμπτωση αυτός ο "επιστήμονας" θα πάρει μισθό από τα χρήματα που τους δάνεισαν αυτοί, οι οποίοι θα "αξιοποιήσουν" την περιουσία.
Είναι θέμα χρόνου ο λαός να μπερδευτεί μπροστά σε τόσες επιστημονικές "απόψεις". Είναι φυσικό να μην μπορεί ν' αντέξει μια τέτοια "ομοβροντία" επιστημοσύνης. Δεν μπορεί να γνωρίζει ποιος είναι πληρωμένος προδότης και ποιος είναι πραγματικός τενεκές, που, προκειμένου να προβληθεί στην τηλεόραση, θα πει ό,τι του υποδείξουν …Καθηγητής πανεπιστημίου είναι …Έγκριτος δημοσιογράφος είναι …Γνωστός πολιτικός είναι …Το "καλό" μας θέλουν όλοι αυτοί, αλλά κατά μια διαβολική "σύμπτωση" όλοι αυτοί οι συγκεκριμένοι πληρώνονται αδρά από αυτά τα "δανεικά".
Με αυτά τα "δανεικά" κάποιοι πολιτικοί κάνουν μεγάλες και ανεξήγητες καριέρες και κάποιοι επιχειρηματίες γίνονται μεγιστάνες σε φτωχά κράτη. Μόνον έτσι εξηγείται πώς ένα θλιβερό ανθρωποειδές, όπως ο Σημίτης, βρήκε για τόσα πολλά χρόνια τόσους πολλούς θαυμαστές. Μόνον να τους αγοράσει μπορούσε και αυτό έκανε. Τους αγόρασε με τα δάνεια που έπαιρνε στο όνομα της Ελλάδας από το κύκλωμα των διεθνών κερδοσκόπων. Έπαιρνε δάνεια και έδινε προμήθειες στους υπαλλήλους των κερδοσκόπων. Έπαιρνε δάνεια και έκανε μεγάλα "έργα", για να δουλεύουν οι εταιρείες των διαπλεκομένων. Έπαιρνε δάνεια, για να κάνει αναίτιες αυξήσεις στους δημόσιους υπαλλήλους, εξασφαλίζοντας όχι μόνον την ψήφο τους, αλλά και τη σιωπή τους.
Ο Σημίτης έκανε στην Ελλάδα τα ίδια που έκανε ο Αριστίντ στην Αϊτή. Τη βύθισε στην αθλιότητα και την πείνα. Δανείστηκε και την κατέστρεψε. Εξανέμισε τον πλούτο της και την έβαλε σε πορεία προς την "πόρτα" του ΔΝΤ. Πήρε ανεξέλεγκτα "δάνεια" από κερδοσκόπους, για να δημιουργήσει συνενόχους ανάμεσα στους επιχειρηματίες και τους δημοσίους υπαλλήλους. Με τον τρόπο αυτόν παρέδωσε τη χώρα στο διεθνές κεφάλαιο. Παραχώρησε γη και ύδωρ, προκειμένου να εξασφαλίζει αυτά τα δάνεια και άρα να παραμείνει στην εξουσία. Παραχώρησε αεροδρόμια, λιμάνια, τηλεπικοινωνίες, ενέργεια και αγορά στους ιμπεριαλιστές. Παραχώρησε ό,τι μπορούσε στα αφεντικά του ΔΝΤ. Τώρα αυτά τα αφεντικά επιστρέφουν και πάλι, για να πάρουν ό,τι απέμεινε. Αυτά τα αφεντικά μάς ανοίγουν διάπλατα τις "πόρτες" του κολαστηρίου του ΔΝΤ και ετοιμάζονται για το τελευταίο μεγάλο φαγοπότι. Τώρα είναι η ώρα του Giorgo. Τώρα ετοιμάζεται ο Γιωργάκης να πάρει την υπόλοιπη "δόξα" του Αριστίντ. Ό,τι άφησε πίσω του ο κοντός, θα το πάρει ο χαζός.
Εμείς ένα πράγμα θα πούμε. Θα τους προειδοποιήσουμε για τα δευτερεύοντα, εφόσον τα πρωτεύοντα έτσι κι αλλιώς δεν εξαρτώνται από αυτούς. Οι Έλληνες δεν είναι όμοιοι με τους καθ’ όλα συμπαθείς αλλά αγαθούς Αϊτινούς. Οι Έλληνες είναι πονηροί και αργά ή γρήγορα θα καταλάβουν τι συμβαίνει στην πατρίδα τους. Θα αρχίσουν να καταλαβαίνουν την προδοσία και θ' αρχίσουν ν' αναγνωρίζουν στα πρόσωπα των πρόσφατων κυβερνητών τους τούς δικούς τους "Αριστίντ". Ο αυθεντικός Αριστίντ μπορεί να πρόλαβε να διαφύγει στη Νότιο Αφρική, αλλά οι δικοί μας δεν είναι τόσο σίγουρο ότι θα τα καταφέρουν.
Θα προειδοποιήσουμε τους διάφορους Γιωργάκηδες και Νικολάκηδες με τους Ραγκούσηδες, τις Διαμαντοπούλου ή τους Βαλιανάτους ότι καλώς κάνουν αυτά που αποφάσισαν να κάνουν. Εφόσον αυτό ήθελαν να κάνουν στη ζωή τους, καλώς το δοκίμασαν. Πρέπει όμως να γνωρίζουν ότι ο δρόμος που επέλεξαν ν' ακολουθήσουν είναι επικίνδυνος. Είναι ένας δρόμος, ο οποίος έχει πάντα απότομο τέλος και όταν φτάνει κάποιος εκεί ...σχεδόν πάντα κλαίει. Εμείς αυτό είναι που δεν θέλουμε. Δεν θέλουμε κλάματα στο τέλος. Απεχθανόμαστε τα κλάματα …και ειδικά τα κλάματα των ενόχων. Είμαστε σίγουροι ότι σύντομα θα έχουμε τέτοια, γιατί το "έργο", στο οποίο αποφάσισαν να πρωταγωνιστήσουν, είναι "συγκινητικό" και έχει "ανατροπές" …όπως θα έλεγε και ο Μπακογιαννόπουλος.
Άποψή μας είναι όλοι αυτοί πόνταραν σε λάθος "άλογο" στη λάθος "κούρσα". Το παγκόσμιο σύστημα καθημερινά δείχνει ότι δεν έχει αντοχές. Δεν μπορεί να συνεχίσει τη λειτουργία του, γιατί έχει υποστεί θανάσιμες βλάβες. Δεν είναι δυνατόν τόσο οι "υπερδυνάμεις" όσο και οι "μπανανίες" αυτού του Κόσμου να είναι εξίσου υπερχρεωμένες. Δεν είναι δυνατόν ένας Πλανήτης ολόκληρος να χρωστά σε μερικές χιλιάδες Εβραίων κερδοσκόπων και να ανέχεται να υποφέρει, προκειμένου να τους εξυπηρετήσει. Κάπου υπάρχει πρόβλημα και δεν θα περάσει πολύς καιρός για να "σκάσει" η κατάσταση. Κάποιος λαός θα αρνηθεί πρώτος να τους πληρώσει και τότε θ' αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση γι' αυτούς.
Όποιος έχει επενδύσει σ' αυτήν την κατάσταση, θα χάσει. Δεν ελέγχεται πλέον η κατάσταση. Δεν ελέγχεται μια κατάσταση, όπου ο ίδιος ο Πάπας καταγγέλλεται και απαξιώνεται μέρα με την ημέρα. Σύντομα θ' αποδειχθεί ότι οι μεγαλύτεροι στάβλοι ζώων στην ιστορία της ανθρωπότητας βρίσκονται στα διάφορα Χάρβαρντ και τα Γέιλ. Οι άνθρωποι απόφοιτοί τους είναι απίθανοι. Οι super star της παγκόσμιας βλακείας. Χειρότεροι από τα υποζύγια της Βαβυλώνας, τους δούλους της Αιγύπτου ή τους σκλάβους της Ρώμης. Πήραν ένα σύστημα, το οποίο λειτουργούσε απροβλημάτιστα για χιλιάδες χρόνια και το έκαναν "νταντέλα" μέσα σε λίγες δεκαετίες. Πήραν ένα σύστημα, το οποίο είχε αντοχές λίθινου κάστρου και το μετέτρεψαν σε χάρτινο, για να κονομήσουν μερικές "προμήθειες" από το ξεπούλημα των "λίθων".
Περί αυτού πρόκειται. Χρεοκόπησαν την ισχυρότερη αυτοκρατορία της ανθρώπινης ιστορίας. Χρεοκόπησαν τον ίδιο τον χριστιανισμό. Μετέτρεψαν την κυρίαρχη θρησκεία του Πλανήτη σε "σκιά" του εαυτού της. Προκειμένου ν' αυξήσουν τα κέρδη τους, διέλυσαν τα θεμέλια της πιο ισχυρής "μηχανής" στον κόσμο. Μετέτρεψαν το πιο ισχυρό, παραγωγικό και καλά φυλασσόμενο "εργοστάσιο" στο κόσμο σε έναν πολύχρωμο και αφύλακτο "πάγκο" γύφτων. Πήραν ένα σύστημα, το οποίο το υπερασπίζονταν στρατιές επιστημόνων και εκατομμύρια οπλισμένων στρατιωτών και το έκαναν "μαγαζάκι", που το υπερασπίζονται πωλήτριες και κομμώτριες.
Σήμερα ο χριστιανισμός την "πάτησε", όπως την "πάτησαν" κάποιοι πονηροί Έλληνες με τους μετανάστες. Τους έμαθαν τη δουλειά, τους αποκάλυψαν τους προμηθευτές, τους γνώρισαν στην πελατεία τους —υποτίθεται για να τους εκμεταλλεύονται— και όταν κατάλαβαν ότι τα πρώην θύματά τους τούς έβγαλαν από την αγορά εργασίας, ήταν πλέον αργά. Αυτό έπαθε ο χριστιανισμός. Ο χριστιανισμός, που έλεγχε ολόκληρο τον κόσμο με την τεχνογνωσία του και την παραγωγή του, έβαλε στη "δουλειά" την Κίνα, για να την εκμεταλλεύεται και σήμερα έχασε την αγορά.
Η Κίνα, με τα άπειρα εργατικά χέρια, αγοράζει σήμερα τεράστιες ποσότητες τεχνογνωσίας και σε λίγο χρονικό διάστημα θα είναι η μόνη πραγματική υπερδύναμη στον κόσμο. Η μόνη υπερδύναμη, η οποία θα έχει ταυτόχρονα καί ιδιόκτητη γνώση καί υποδομή, για να παράγει απέναντι σε μια Δύση, που οι πληθυσμοί της έχουν αστικοποιηθεί σε αυτοκτονικό βαθμό και έχουν "ξεχάσει" τι σημαίνει παραγωγή. Η μόνη υπερδύναμη με ετοιμοπόλεμα εργοστάσια και εκατομμύρια εργάτες διψασμένους για εργασία. Ο χριστιανισμός χρεοκόπησε ήδη και απλά εξακολουθεί να υπάρχει ως υπερδύναμη, επειδή οι Κινέζοι ακόμα δεν γνωρίζουν πώς ν' αντιδράσουν.
Σ' αυτήν την ολοκληρωτική χρεοκοπία τον οδήγησαν οι "φωστήρες" του Χάρβαρντ και του Γέιλ. Αυτά τα ζώα μας κυβερνάνε και αυτά τα ζώα είναι ανίκανα ακόμα και τους εαυτούς τους να υπερασπιστούν. Βρέθηκαν για λίγες δεκαετίες με την απόλυτη ισχύ στα χέρια τους και σύντομα θα καταλάβουν τι σημαίνει να την χάνεις. Θα καταλάβουν αυτό, το οποίο καταλαβαίνει κάποιος δολοφόνος που βγάζει το πιστόλι του και το θύμα του καταφέρνει να του το πάρει από τα χέρια. Αλίμονο σ' αυτούς, που θα βρεθούν μέσα στις πατρίδες τους να κάνουν τα λάθος πράγματα σε βάρος των λαών τους. Εκεί θα πληρώσουν τα λάθη τους και είμαστε βέβαιοι ότι εκείνες τις ημέρες δεν θα έχει ούτε αεροπλάνα ούτε βαπόρια.
Τέλος, …και μια που η διαβόητη Goldman Sachs έκανε "μόδα" τα στοιχήματα εις βάρος κρατών και εταιρειών, την προκαλούμε κι εμείς να στοιχηματίσει μαζί μας το συμβολικό ποσό του ενός Ευρώ. Είμαστε σίγουροι ότι σε ένα-δύο χρόνια η Ελλάδα θα εξακολουθεί να υπάρχει, αλλά όχι η Goldman Sachs. Αν θέλει η Goldman Sachs, ας στοιχηματίσει υπέρ του εαυτού της και εις βάρος της Ελλάδας. Ας στοιχηματίσει υπέρ της δικής της ακμής και της χρεοκοπίας της Ελλάδας. Εμείς πιστεύουμε ότι θα χάσουν το στοίχημα.
Εμείς είμαστε σίγουροι ότι: α) Οι λαοί δεν θα πληρώσουν τελικά τους κερδοσκόπους Εβραίους. β) Ληστρικές εταιρείες σαν την Goldman Sachs θα κλείσουν νύχτα. γ) Στελέχη τέτοιων εταιρειών —και μάλιστα εβραϊκής καταγωγής— δεν θα εγκαταλείψουν εν ειρήνη αυτόν τον Πλανήτη.
Είμαστε απολύτως σίγουροι ότι στο τέλος οι Εβραίοι θα πάρουν από τους λαούς αυτά, τα οποία λείπουν από τα αρχαιοελληνικά αγάλματα. GPS να μην ξεχάσουν να προμηθευτούν, γιατί η έρημος θα είναι μεγάλη και Μωυσήδες δεν προβλέπονται.
Τραϊανού Παναγιώτης
https://docs.google.com/Doc?docid=0AboN6TL2ltA3ZGhkaDJ6Z3BfMTdnbW5ydzRtNw&hl=en

The Bond Trader

"Το 1982 δούλευα σε μεγάλη βιομηχανική Αμερικανική εταιρεία στην Νέα Υόρκη. Η ύφεση άρχιζε και στο διοικητικό συμβούλιο γινόταν η συζήτηση για πόσο κόσμο θα απολύσουμε. Ήμουν υπεύθυνος για το σχέδιο κερδοφορίας και είχα μαζέψει όλες τις προτάσεις από 42 χώρες. Όλοι είχαν προτείνει περικοπές προσωπικού - 15.000 παγκοσμίως.
Ο κάθε Αντιπρόεδρος έκανε τις προτάσεις του. Ο πρόεδρος μας δεν μιλούσε.
Κοιτάζαμε όλοι ο ένας τον άλλον και δεν είχαμε ιδέα γιατί ήταν αμίλητος.
Όταν τελειώσαμε ξαφνικά ο πρόεδρος ζήτησε την άδεια να μιλήσει. Ο λόγος του έχει μείνει αποτυπωμένος στο μυαλό όλων που ήμασταν εκεί και αν και έχουν περάσει 28 χρόνια τον θυμάμαι λες και ήταν χθες. Θα τον αναπαράγω όσο πιο σωστά μπορώ διότι η αξίες που περιέχει είναι αθάνατες και μπορούν να φανούν χρήσιμες σε αυτό που θα ζήσουμε σύντομα.
«Ο καθαριστής όταν περνά την πόρτα του εργοστασίου είναι σύζυγος, πατέρας παιδιών που πάει στο σπίτι που χρωστάει και κοιτάζει με υπερηφάνεια αυτά που δημιούργησε και αν και λίγα του είναι αρκετά. Αποφασίζουμε σήμερα να τον διώξουμε. Να χάσει την δουλειά του να πάει σπίτι άνεργος με μια επιταγή δυο μηνών. Τι θα πει στα παιδιά του. Τι θα πει στην γυναίκα του πώς να τους εξηγήσει ότι από αύριο χάνει την αξιοπρέπεια του. Και εάν σε τρεις μήνες δεν έχει βρει δουλειά θα χάσει το σπίτι του και ίσως την γυναίκα του. Δεν μπορώ να βάλω την υπογραφή μου σε ένα σχέδιο που καταδικάζει την ζωή και την ύπαρξη τόσων ανθρώπων.
ΑΛΛΑ την ιδία στιγμή έχω και υποχρέωση στους μετόχους μου που μου εμπιστεύτηκαν τις οικονομίες τους και εάν δεν κάνω κάτι τα συνταξιοδοτικά ταμεία δεν θα έχουν λεφτά για τις συντάξεις.
Οι απολύσεις που όλοι μου προτείνετε μειώνουν τα ετήσια έξοδα. $135.000.000. Έκανα ένα απλό υπολογισμό και προτείνω το εξής σχέδιο: Ελάττωση του μισθού μου - 75%, Ελάττωση μισθού όλων των αντιπρόεδρων - 50%, Ελάττωση γενικών διευθυντών - 40% ΚΤΛ. Καμία απόλυση. Θέλω τους αριθμούς σε μια ώρα».
Σηκώθηκε και έφυγε... όπως έφευγε είπε με ένα ειρωνικό χαμόγελο «κρίμα που θα παίξετε γκολφ μόνο τρεις φορές αντί για έξι παιδιά».
Περάσαμε την θύελλα χωρίς να διώξουμε άτομο και σε τρία χρόνια η αξία της μετοχής ήταν $147 από $7.5 το 1980 πριν αρχίσει η κρίση. Α ναι, είχαμε και 27 διπλώματα ευρεσιτεχνίας από απλούς εργάτες σ' αυτό το διάστημα. Δεν χρειάζεται να πω ότι ο κόσμος έπινε νερό στο όνομα του.
Το 1992 στο τραπέζι που του κάναμε για την συνταξιοδότηση του - και είχαμε έρθει από όλο τον κόσμο αν και δουλεύαμε σε άλλες εταιρείες - τον ρωτήσαμε να απαντήσει στον αποχαιρετιστήριο λόγο του γιατί διάλεξε να κάνει αυτό που έκανε. Όπως το θυμάμαι η απάντηση ήταν:
«Ακούστε μπορεί να είχε και συναισθηματικές ρίζες η απόφαση αυτή. Αλλά δεν χωρούν συναισθήματα σε τέτοιες αποφάσεις. Απλώς βρήκα μια λύση που απαντούσε και στη λογική και στο συναίσθημα. Ήμαστε σε 42 χώρες από τις οποίες η 38 είναι φτωχές. Θα κατέστρεφα ολόκληρες μικρές κοινωνίες διότι όπως ξέρετε τα εργοστάσια μας είναι σε κωμοπόλεις. Εάν το έκανα όπως μου είχατε προτείνει είναι αυτονόητο ότι θα έφερνα ανθρώπους στην απελπισία.
Και κανείς μα κανείς ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ένας απελπισμένος άνθρωπος. Η πιθανότητα να ΕΚΑΙΓΑΝ το εργοστάσιο ήταν μεγάλη.
Ενώ εσείς που ήσασταν διπλά μου και όλο το μισθό να σας έπαιρνα δεν θα καίγατε τίποτα γιατί πιστεύετε ότι είστε μέσα στο ΣΥΣΤΗΜΑ και άνθρωποι που αισθάνονται κομμάτι του συστήματος ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΙΣ.
Να θυμάστε ότι η πραγματική καταστροφή έρχεται όταν ο κόσμος αισθάνεται αποκλεισμένος από το σύστημα, νιώθει αδικία και δεν έχει καμία ελπίδα. Τότε είναι έτοιμος για όλα.. και εργοστάσια καίει».
Σήμερα ζωγραφίζει στο San Francisco και είναι στο στρογγυλό τραπέζι (άτυπη συνάντηση κάθε 8 εβδομάδες) του Ομπάμα.
Γιατί το έγραψα;
Βλέπω όλους τους να βγαίνουν στη τηλεόραση / ράδιο και να μιλούν για διαρθρωτικές αλλαγές (ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ), ανάγκη για αλλαγή (ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ), αλλαγή νοοτροπίας (ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ). Όλα αυτά χωρίς ίχνος συμπόνιας και λογικής σκέψης το ποιο μπορεί να είναι το αποτέλεσμα. Φυσικά είναι για τις αλλαγές - ζουν με την φαντασίωση ότι ΑΥΤΟΙ δεν χρειάζεται να αλλάξουν. Δεν έχουν τίποτα να χάσουν διότι είναι με το ΣΥΣΤΗΜΑ. Έτσι θα είναι όχι μόνο προστατευμένοι αλλά η ΚΡΙΣΗ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΕΥΚΑΙΡΙΑ (σας θυμίζει κάτι αυτό) να γεμίσουν περισσότερο τις τσέπες τους. Λοιπόν νάνοι της νοημοσύνης έγραψα το άρθρο αυτό για να ξέρετε πώς συμπεριφέρονται οι άνθρωποι, που είναι πραγματικά σκεπτόμενοι. Έτσι δεν θα έχετε καμία δικαιολογία ότι δεν ξέρατε όταν όμορφα «εργοστάσια» αρχίζουν να καίγονται όμορφα. ΠΑΝΤΟΥ."

ανώνυμος